Η κάλπη στην Ιταλία διασφάλισε προφανώς την απόλυτη πλειοψηφία στη συντηρητική παράταξη και άνοιξε τον δρόμο της ακροδεξιάς Τζόρτζια Μελόνι για την πρωθυπουργία.
Eίναι σαφές ότι η ιταλική συντηρητική παράταξη κατάφερε να εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών, τόσο στη Βουλή, όσο και στη Γερουσία της Ρώμης. Συνολικά, πέτυχε ποσοστό της τάξης του 43 με 44%, ενώ η κεντροαριστερή συμμαχία δεν ξεπέρασε το 26%. Πρόκειται για διπλό «ρεκόρ»: για τη μεγαλύτερη διαφορά ανάμεσα στις δυο κύριες παρατάξεις της χώρας από τότε που ανακηρύχθηκε η ιταλική αβασίλευτη δημοκρατία – το 1946 – και για την πιο δεξιά κυβέρνηση στην ιστορία της Ιταλίας.
Είναι μια ξεκάθαρη, προσωπική νίκη της αρχηγού του ακροδεξιού, λαϊκιστικού κόμματος «Αδέλφια της Ιταλίας» Τζόρτζια Μελόνι, η οποία μέσα σε τέσσερα χρόνια εκτόξευσε το κόμμα της από το 4,3% στο 26%. Οι δε σύμμαχοί της, «υποφέρουν»: η Λέγκα δεν αγγίζει ούτε το 9% και η Φόρτσα Ιτάλια βρίσκεται λίγο πάνω από το 8%. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι με τα ποσοστά αυτά θα μπορέσουν να θέσουν σαφή και ισχυρά όρια στη δράση της Μελόνι.
Εκκλήσεις που δεν έπεισαν
Κατήφεια στα γραφεία του Δημοκρατικού Κόμματος
Το κεντροαριστερό Δημοκρατικό Κόμμα, δεν κατάφερε να πιάσει ούτε το 20%, και η ηγεσία του πρώην πρωθυπουργού Ενρίκο Λέτα κινδυνεύει τώρα σοβαρά. Η έκκλησή του προς τους Ιταλούς να κινητοποιηθούν για να δημιουργηθεί ένα ανάχωμα κατά της βαθιάς δεξιάς δεν έπεισε. Χρειαζόταν πιθανότατα περισσότερος δυναμισμός και μια ευρύτερη συμμαχία.
Τα Πέντε Αστέρια, με το 16% των ψήφων, δηλώνουν ικανοποιημένα. Δεν εξαφανίστηκαν, όπως πολλοί προέβλεπαν πριν από μόλις ένα μήνα. Αλλά δεν μπορεί να μην παρατηρήσει κανείς ότι σε σχέση με τις γενικές εκλογές του 2018 έχασαν τη μισή τους εκλογική δύναμη. Έριξαν την κυβέρνηση Ντράγκι και δεν υπήρχαν πλέον οι συνθήκες για να υπογραφεί εκλογική συμμαχία με την κεντροαριστερά.
Τα βλέμματα στραμμένα στη Μελόνι
Τώρα, όλη η προσοχή είναι στραμμένη στους νικητές. Η Τζόρτζια Μελόνι αναφέρθηκε σε «ιστορική αλλαγή σελίδας» και ευχαρίστησε τους Ιταλούς για την εμπιστοσύνη τους. Δεν μένει παρά να περιμένουμε να της ανατεθεί η εντολή σχηματισμού κυβέρνησης από τον πρόεδρο της δημοκρατίας, Σέρτζιο Ματαρέλα και να δούμε πώς θα χειριστεί, από τις πρώτες κιόλας ημέρες διακυβέρνησης, τα κρισιμότερα θέματα: την κατάρτιση του νέου προϋπολογισμού, το ενεργειακό και, φυσικά, τη σχέση με την Ευρώπη.
Θα πρέπει να αποδείξει ότι έχει αφήσει πίσω της τις ιδεολογικές ακρότητες του παρελθόντος ή αν εννοεί να οδηγήσει την Ιταλία σε επικίνδυνο μονοπάτι, με κύρια σημεία αναφοράς της τον εθνικισμό και τον ακραίο απομονωτισμό.
Θεόδωρος Ανδρεάδης-Συγγελλάκης, Ρώμη
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης προσφώνησε στις 16κ45 την 77η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ που πραγματοποιείται στην Νέα Υόρκη. Ο ΠτΔ δεν έκρυψε την απογοήτευση του κάνοντας αναφορά στη μη εφαρμογή του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συμφωνιών ενώ αναρωτήθηκε πως γίνεται οικονομικά ή άλλα συμφέροντα ισχυρών κρατών μελών να προηγούνται του διεθνούς δικαίου.
Κύριε Πρόεδρε, Εξοχότητες, κυρίες και κύριοι,
Καθώς μόνο μερικοί μήνες απομένουν για την ολοκλήρωση της δεκαετούς θητείας μου, βρίσκομαι ενώπιον σας για να προσφωνήσω τις εργασίες της Συνόδου της Γενικής Συνέλευσης για τελευταία φορά.
Τίποτα δεν θα επιθυμούσα περισσότερο από το να αντικατοπτρίζει η προσφώνηση αυτή θετικές εξελίξεις στα όσα η ανθρωπότητα αντιμετώπισε ή αντιμετωπίζει.
Όπως όλοι εσείς, θα ήθελα να μπορούσα να επικροτήσω τα αποτελέσματα της εφαρμογής είτε των προνοιών του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών είτε των αποφάσεων και των ψηφισμάτων της Γενικής Συνέλευσης και του Συμβουλίου Ασφαλείας, τα οποία θα διασφάλιζαν ότι:
(i) Οποιεσδήποτε απειλές ή απόπειρες να τεθεί υπό αμφισβήτηση η κυριαρχία και η εδαφική ακεραιότητα οποιουδήποτε κράτους μέλους των Ηνωμένων Εθνών έχουν τερματιστεί πλήρως ή έχουν ελαχιστοποιηθεί.
(ii) Μακροχρόνιες συγκρούσεις και διενέξεις έχουν επιλυθεί ή βρίσκονται στη διαδικασία επίλυσης, σύμφωνα με τις αποφάσεις και τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών.
(iii) Ότι η ανάγκη μεταρρύθμισης του Οργανισμού έχει οδηγήσει στην αποτελεσματική πρόληψη νέων απειλών και προκλήσεων για την παγκόσμια ειρήνη.
(iv) Ότι μέσα από το νέο τους ρόλο τα Ηνωμένα Εθνη έχουν εφαρμόσει δράσεις με στόχο την αποτελεσματική καταπολέμηση της πείνας και τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης για εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους που βρίσκονται σε τρομερή ανάγκη.
(v) Ότι ο αριθμός των προσφύγων και μεταναστών που εξαναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, λόγω συγκρούσεων ή φτώχειας, έχει μειωθεί δραστικά.
Περαιτέρω:
(vi) Ότι θα μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε τον κοινωνικό και οικονομικό αποκλεισμό, την έλλειψη επαρκών προτύπων υγειονομικής περίθαλψης και την έλλειψη εκπαιδευτικών ευκαιριών.
(vii) Ότι η βιώσιμη ανάπτυξη θα είχε επιτέλους καταστεί πραγματικότητα για όλες τις χώρες και τις περιοχές σε ανάγκη, θεσπίζοντας τις αναγκαίες πολιτικές και κοινωνικοοικονομικές συνθήκες που θα οδηγούσαν στη σταθερότητα, την οικονομική ανάπτυξη και την οικοδόμηση θεσμών.
(viii) Ότι τα μέτρα για την πρόληψη της κλιματικής αλλαγής και τις καταστροφικές συνέπειές της θα είχαν εφαρμοστεί με συνέπεια από όλα τα εμπλεκόμενα μέρη.
(ix) Ότι η τρομοκρατία και ο θρησκευτικός φονταμενταλισμός θα έδιναν τη θέ
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
