προσκληση απο τον SFEA
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Το Δ.Σ. του Συνδέσμου μας σας προσκαλεί στην εκδήλωση μνήμης
για τη συμπλήρωση 58 χρόνων από το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967
την Τετάρτη 23 – 4 – 2025, 11.00΄ π.μ.,
στο πρώην ΕΑΤ-ΕΣΑ (Πάρκο Ελευθερίας)
Η εκδήλωση περιλαμβάνει:
- Ομιλία του προέδρου του Σ.Φ.Ε.Α. 1967-1974
- Κατάθεση στεφάνων από εκπροσώπους πολιτικών κομμάτων και κοινωνικούς φορείς στην προτομή του συναγωνιστή μας Σπύρου Μουστακλή.
Αθήνα 14-4-2025 Συνέχεια ανάγνωσης
ΠΑΣΧΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ«Ευχαριστώ τον Κώστα Μπακογιάννη για τα καλά του λόγια στον γνωστό μηχανισμό προπαγάνδας της Νέας Δημοκρατίας».
Με τα παραπάνω λόγια στην αρχή του βίντεο που ανάρτησε, απάντησε ο Χάρης Δούκας στον πρώην δήμαρχο Κώστα Μπακογιάννη, για όσα είπε στην Ομάδα Αλήθειας.
«Σε αντίθεση με αυτούς που δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα στην Αθήνα, εμείς βάζουμε τρίποντα για καλό σκοπό, ανέφερε στην συνέχεια, μιλώντας για την όμορφη πρωτοβουλία του δήμου Αθηναίων και της ΔΑΕΜ με το πρωτάθλημα 3on3 στην πλατεία Κοτζιά. Συνέχεια ανάγνωσης
ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΑΝΕΣΤΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Θέμα: ΕΚΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΤΡΑΓΟΥΔΑ ΤΗΣ
Διάβασα με προσοχή το σημερινό τύπο και κυρίως στη Μακεδονία σχετικά με την έκθεση θεσσαλονίκης, πότε θα δημοπρατηθεί ποιος θα πληρώσει και πότε θα αρχίσει να κατασκευάζεται. Αυτή η ιστορία ξεκίνησε εδώ και 10 χρόνια και κατά καιρούς τα κόμματα είπανε να πάει στη Σύνδο και αργότερα όλα τα κόμματα είπανε να παραμείνει η έκθεση στον υπάρχοντα χώρο.
Στην θεσσαλονίκη έχουμε μία κατάρα ποτέ ένα έργο δεν το στηρίζουμε και όλοι είμαστε εναντίον και όλοι είμαστε υπέρ.
Η έκθεση θεσσαλονίκης είναι μία ιστορία υπάρχει σε αυτόν τον χώρο από το 1939 μία ιστορία δεν την πετάς αλλά την στηρίζεις διότι είναι στην καρδιά της Πόλης διότι εξυπηρετεί την Πόλη διότι οι πολίτες της πόλης επισκέπτεται την έκθεση και αυτό το λέει όλα.
Σήμερα βγήκανε μερικοί από τις παρατάξεις του δήμου θεσσαλονίκης και τι ζητούνε που μας θυμίζουνε την εποχή του Τσίπρα να κάνουμε Δημοψήφισμα και να πούμε ή αν θα φύγει η έκθεση και αν θα γίνει πάρκο ή όχι, ενω στην περιοχη υπάρχουν τεράστια πάρκα
Καλά είναι τα πολιτικά τερτίπια αλλά το έργο θα πρέπει να ξεκινήσει και να τελειώσει μία ολόκληρη γενιά ακούει αυτό το γεγονός θα γίνει ή δεν θα γίνει.
Να πω και κάτι στην την διοίκηση της έκθεσης και της κυβέρνησης αφήστε τις εξυπνάδες και τις παλινωδίες σας και αν πρέπει να γίνει το έργο θα πρεπει να ξεκινήσει .
Όσο για χρηματα επο το Ταμιο Ανάκαψης γιατί δεν δωσατε ενα ποσον και να τελειώνει η υποθεση, αλλα εσείς αλλου ταξατε αυτα τα ευρώ σε διαφορα ρουσφετια και δεν έγινε η δουλεια της έκθεσης αλλα για να χρυσώσετε το χαπη σαν κυβέρνηση μας κανετε 5 Υφυπουργους απο τους εδω βουλευτες για να λέμε να η κυβερνηση ειναι κοντα στην θεσσαλονικη κλπ . Αυτά τα λίγα ….
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΙΑΜΑΤΙΚΩΝ ΠΗΓΩΝ ΚΑΙ ΛΟΥΤΡΟΠΟΛΕΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΑΝΕΣΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ ΚΑΙ ΠΡΩΗΝ ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ ΔΗΜΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΙΑΜΑΤΙΚΩΝ ΠΗΓΩΝ ΚΑΙ ΛΟΥΤΡΟΠΟΛΕΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΣΥΝΔΡΣΜΟ ΙΑΜΑΤΙΚΩΝ ΠΗΓΩΝ
Θεσσαλονίκη, Δευτέρα 14 Απριλίου 2025
Αξιότιμοι εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Ένωσης Spa (ESPA),
Ο Πανελλήνιος Σύλλογος «Οι Φίλοι των Ιαματικών Πηγών και των Λουτροπόλεων Ελλάδας» δραστηριοποιείται για πάνω από 20 χρόνια στην προστασία, ανάδειξη και αξιοποίηση των ιαματικών πηγών και λουτροπόλεων της Ελλάδας. Στόχος μας είναι η προώθηση της ιαματικής ιατρικής, της λουτροθεραπείας και ποσιθεραπείας, ενώ παράλληλα υποστηρίζουμε τη σύνδεσή τους με την υγεία, την παιδεία, τον τουρισμό και την τοπική ανάπτυξη. Έχουμε εκπροσωπηθεί σε πλήθος διεθνών επιστημονικών και θεσμικών συναντήσεων του κλάδου και συνεργαζόμαστε με ελληνικούς και ευρωπαϊκούς φορείς για μια βιώσιμη προοπτική του θερμαλισμού στην Ευρώπη.
Ευχόμαστε κάθε επιτυχία σε όλες τις δράσεις και πρωτοβουλίες της ESPA και στηρίζουμε με θέρμη το έργο σας. Είμαστε στο πλευρό σας στην κοινή μας αποστολή για την ανάδειξη και αξιοποίηση του φυσικού θεραπευτικού πλούτου της Ευρώπης για την ευεξία των πολιτών.
Σήμερα, ο Θερμαλισμός στην Ελλάδα αντιμετωπίζει σοβαρές προκλήσεις. Η έλλειψη σαφούς θεσμικού πλαισίου, η περιορισμένη δημόσια χρηματοδότηση, η εγκατάλειψη πολλών ιστορικών λουτροπόλεων και η απουσία κυβερνητικής στρατηγικής για την ιαματική ιατρική έχουν οδηγήσει σε υποβάθμιση των υποδομών και μείωση της προσβασιμότητας. Η απουσία διασύνδεσης με το σύστημα υγείας και η έλλειψη εκπαιδευμένων επαγγελματιών δυσχεραίνουν την ανάπτυξη ενός σύγχρονου και επιστημονικά τεκμηριωμένου μοντέλου θερμαλιστικής φροντίδας.
Αυτές οι δυσκολίες επηρεάζουν άμεσα το έργο του Συλλόγου μας, περιορίζοντας τις δυνατότητες συνεργασίας με θεσμικούς φορείς, μειώνοντας τη συμμετοχή της κοινωνίας και δημιουργώντας πρόσθετα εμπόδια στην προώθηση της λουτροθεραπείας ως αξιόπιστης συμπληρωματικής ιατρικής πρακτικής. Παρά τις αντιξοότητες, ο Σύλλογος συνεχίζει αταλάντευτα να προάγει τη σημασία του θερμαλισμού για τη δημόσια υγεία και την τοπική ανάπτυξη.
Για την υπέρβαση αυτών των προκλήσεων, αναζητούμε τη συνεργασία με οργανισμούς όπως η ESPA, ώστε να ενισχυθεί η φωνή μας, να ανταλλαγούν καλές πρακτικές και να αναδειχθεί η αξία του θερμαλισμού σε υγειονομικό, κοινωνικό, περιβαλλοντικό και πολιτισμικό επίπεδο. Η συμμετοχή μας σε διεθνή δίκτυα αποτελεί πηγή έμπνευσης και ενδυνάμωσης, ειδικά σε αυτή την κρίσιμη στιγμή που ο θερμαλισμός στην Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως υποστήριξη και επαναπροσδιορισμό.
Αναμένουμε με ανυπομονησία τη δυνατότητα συνεργασίας με την ESPA και ευχόμαστε μια δυναμική συνεργασία για την ενίσχυση του θερμαλισμού στην Ευρώπη. Θα εκτιμούσαμε ιδιαίτερα την απάντησή σας και παραμένουμε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω επικοινωνία.
Με εκτίμηση,
Για τον Πανελλήνιο Σύλλογο Φίλων Ιαματικών Πηγών και Λουτροπόλεων Ελλάδας
Δρ. Εμμανουήλ Κοζαδίνος
Ιατρός Ιαματικής Ιατρικής
Επιστημονικός συνεργάτης και υπεύθυνος διεθνών σχέσεων
στην Μακεδονια του Μιχαλη Αλεξανδρίδη σχετικα με την ΔΕΘ
Και ανάπλαση και πάρκο και… τώρα
Δεν ισχυρίζομαι ότι το σχέδιο της ανάπλασης -αυτό που εν πάση περιπτώσει γνωρίζουμε πριν την οριστική του μορφοποίηση- είναι το ιδανικό
ΓράφειΜιχάλης Αλεξανδρίδης
Οι «όχι στο έγκλημα του σταθμού Βενιζέλου» ξανάρχονται. Οι γνωστοί αρνητές κάθε έργου, κάθε αλλαγής, κάθε νέου νόμου και κάθε νέου μέτρου, βγήκαν και πάλι στο προσκήνιο, αυτήν την φορά με αφορμή την προοπτική ανάπλασης της ΔΕΘ. Αφού επί δεκαετίες δεν ενεργοποιήθηκαν καθόλου διεκδικώντας να γίνει κάτι με το χάλι της σημερινής ΔΕΘ (όγκοι μπετόν, ανυπαρξία πράσινου, αναχρονιστικά κι αντιλειτουργικά περίπτερα κλπ), αφού αδιαφόρησαν επιδεικτικά καθ’ όλην την πολύχρονη διάρκεια της δημόσιας διαβούλευσης για το περιεχόμενο της ανάπλασης , μόλις αυτή μπήκε στην τελική φάση της ολοκλήρωσης κι ενόψει της προκήρυξης του διαγωνισμού κατασκευής, θυμήθηκαν να πουν ότι η πόλη χρειάζεται περισσότερο πράσινο και αυτό πρέπει να υπάρξει εκεί, με τον συνακόλουθο εξοβελισμό της ΔΕΘ από το κέντρο της πόλης, οπουδήποτε αλλού…
Δεν ισχυρίζομαι ότι το σχέδιο της ανάπλασης -αυτό που εν πάση περιπτώσει γνωρίζουμε πριν την οριστική του μορφοποίηση- είναι το ιδανικό. Δεν θεωρώ ότι κατέχω την απαιτούμενη γνώση, ούτε την διορατικότητα που χρειάζεται για να αποφανθώ πώς θα αξιολογήσουν οι επόμενες γενιές αυτό που θα κάνουμε εμείς σήμερα.
Ξέρω όμως τρία πράγματα, για τα οποία είμαι απολύτως σίγουρος, ως ενεργός πολίτης της πόλης. Ως άνθρωπος δηλαδή που νοιάζεται για τη βιώσιμη και οικονομικά αποδοτική λειτουργία της Θεσσαλονίκης και της ευρύτερης περιοχής:
- Η ΔΕΘ, οι εκθεσιακές και συνεδριακές της δομές, για πάμπολλους λόγους -περιττό να τους απαριθμήσω- πρέπει να εκσυγχρονιστεί και να προσαρμοστεί την νέα εποχή και τις απαιτήσεις της.
- Η ΔΕΘ είναι ταυτισμένη με την καρδιά της Θεσσαλονίκης κι έτσι πρέπει να συνεχίσει, καθώς ενδεχόμενη απομάκρυνσή της εκτός πόλης, θα οδηγήσει στην αφαίρεση των δύο από τα τρία στοιχεία που την συναπαρτίζουν (πολιτικό γεγονός με την εξαγγελία οικονομικής πολιτικής κλπ, γιορτή της πόλης με μαζικές εκδηλώσεις που προσελκύουν χιλιάδες επισκέπτες, εκθεσιακές δραστηριότητες που βοηθούν στο να συνάπτονται συμφωνίες και να ανοίγουν δουλειές.
- Η Θεσσαλονίκη χρειάζεται πράσινο, χρειάζεται μεγάλο πάρκινγκ για να απαλυνθεί το κυκλοφοριακό της πρόβλημα, χρειάζεται ομορφιά
Το να βρεθεί ένα σχέδιο που μπορεί να εξυπηρετεί ταυτόχρονα όλες αυτές τις ανάγκες, εξασφαλίζοντας παράλληλα τόσο την χρηματοδότησή του όσο και την βιωσιμότητά του στο μέλλον (μη γίνει ένα πάρκο για παράδειγμα που δεν είναι διασφαλισμένη η συντήρησή του και θα ρημάξει…), είναι μια δύσκολη άσκηση.
Τη δουλειά ανέλαβε ως εντεταλμένη από την κυβέρνηση, η διοίκηση της ΔΕΘ και το Υπερταμείο. Προδιαγραφές, διεθνής αρχιτεκτονικός διαγωνισμός, αξιολογήσεις, μελέτες και τελικά κατατέθηκε ένα σχέδιο. Σε αυτό παρενέβησαν οι φορείς, αλλά και ομάδες πολιτών και εξειδικευμένοι επιστήμονες εκφράζοντας εναλλακτικές προτάσεις κι αντιρρήσεις. Με την αποφασιστική ανάμιξη του Δήμου Θεσσαλονίκης, το σχέδιο τροποποιήθηκε σε μια κατεύθυνση μείωσης του μπετόν κι αύξησης των ελεύθερων χώρων, καθώς κι ενοποίησης του πρασίνου ώστε να δημιουργηθεί ένα μεγάλο πάρκο με κατάργηση της περίφραξης που αρχικά προβλεπόταν.
* Στις τελικές φάσεις επεξεργασίας του προτεινόμενου σχεδίου κι ενώ τα ερωτηματικά που απέμεναν αναπάντητα μειώνονταν (πόσα λεφτά θα βάλουν ιδιώτες επενδυτές και τι ανταλλάγματα θα λάβουν), εμφανίστηκαν οι …όχι σε όλα, λέγοντας να φύγει η έκθεση από το κέντρο της πόλης και στον σημερινό χώρο να γίνει ένα πάρκο. Ούτε πού θα πάει η ΔΕΘ, ούτε πόσο θα κοστίσει, ούτε αν θα μπορέσει να υπάρξει εκεί οικονομική δραστηριότητα, ούτε ποιος και από πού θα χρηματοδοτήσει το εγχείρημα.
Το μαξιμαλιστικό κι αφηρημένο αίτημα, έσπευσαν να υιοθετήσουν δήμαρχοι της Δυτικής πλευράς της πόλης (που δικαιολογημένα νιώθουν ότι αδικούνται οι περιοχές τους και οι κάτοικοί τους), ζητώντας να πάει κάπου δυτικά (στην Σίνδο ή αλλού) μια μεγάλη ΔΕΘ και όλο αυτό να χρηματοδοτηθεί από τα δημόσια ταμεία.
* Στο μυαλό μου έρχεται η σοφή φράση : «το άριστο είναι εχθρός του καλού». Επί της ουσίας, η υιοθέτηση μιας γενικής κι αόριστης πρότασης για μεταφορά της ΔΕΘ δυτικά και δημιουργία ενός πάρκου σε όλον τον χώρο που σήμερα αυτή καταλαμβάνει, θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στην κατάργηση της ΔΕΘ κι επειδή αυτό κανείς δεν μπορεί να το προτείνει, στην παραμοή της σημερινής θλιβερής πραγματικότητας. Δηλαδή στο όνομα του μεγάλου πάρκου και μεγάλης ΔΕΘ Δυτικά, θα έχουμε ούτε πάρκο, ούτε ανάπλαση, αλλά διατήρηση της σημερινής ασχήμιας με το τσιμέντο, τις απαρχαιωμένες εγκαταστάσεις και την μετατροπή του χώρου σε ένα τεράστιο υπαίθριο πάρκινγκ…
*Βέβαια οι συνήθεις αρνητές των πάντων, μηδενιστές ή νιχιλιστές, για να ανθίσουν, να προσεταιριστούν σημαντικό αριθμό ανθρώπων που διακρίνονται από ειλικρινή ευαισθησία για τον δημόσιο χώρο και δικαιολογημένες εν πολλοίς αμφιβολίες για τον τρόπο λειτουργίας της πολιτείας και τα κίνητρα όσων βρίσκονται πίσω από τις αποφάσεις, χρειάζονται ένα υπόβαθρο.
Χρειάζονται δηλαδή ένα ευνοϊκό περιβάλλον το οποίο διαμορφώνει τα πάνε έλα, η ατολμία, η αναποφασιστικότητα, η ολιγωρία, η αβελτηρία, η προχειρότητα των ανθρώπων που αποφασίζουν.
Θυμίζω ότι οι ακόλουθοι του «όχι στο έγκλημα του Βενιζέλου» μαζικοποιήθηκαν με την εσφαλμένη – για να μην πω εγκληματική- επιλογή να αφαιρεθούν όλα τα αρχαία και να πάνε σε ένα μουσείο που θα δημιουργούνταν στο Παύλου Μελά (γεια σου Στράτο). Οι αντιδράσεις αυτών, προκάλεσαν δεύτερες σκέψεις στους ιθύνοντες και ενεργοποίηση των φορέων της πόλης- που ως τότε κοιμόταν όρθιοι- με αποτέλεσμα να αποφασιστεί το «και μετρό- και αρχαία», και τελικά να υπάρξει η εξαιρετική λύση που απολαμβάνουμε στο μετρό μας.
* Κάπως ανάλογα, οι αντιρρήσεις και οι επιφυλάξεις σοβαρών ανθρώπων (επιστημόνων, κινήσεων πολιτών, οικολόγων κλπ) επέβαλαν την τροποποίηση του αρχικού φαραωνικού σχεδίου ανάπλασης της ΔΕΘ, την αφαίρεση όγκων από μπετό, την αύξηση κι ενοποίηση των χώρων πρασίνου, την διασφάλιση του δημοσίου χαρακτήρα της εκθεσιακής δραστηριότητας.
Εκεί ακριβώς βρισκόμαστε σήμερα. Να κλείσει αυτός ο κύκλος της μακράς διαβούλευσης και των διορθωτικών κινήσεων και η κυβέρνηση (με την συνεργασία Υπερταμείου και διοίκησης ΔΕΘ, να ανακοινώσουν την τελική τους πρόταση. Τι προτείνουν, πόσο κοστίζει, με ποιο πλάνο εγγυημένης χρηματοδότησης, και ποιο σχέδιο βιώσιμης μελλοντικής λειτουργίας.
* Μόλις η κυβέρνηση οριστικοποιήσει την τελική της πρόταση, θα υπάρξει μια τελευταία τοποθέτηση της πόλης. Κι όταν λέμε να πει η πόλη την τελευταία κουβέντα, εννοούμε είτε δια των εντεταλμένων εκπροσώπων της (Δήμος, δήμοι, περιφέρεια, επιμελητήρια φορείς), είτε απευθείας οι πολίτες μέσω δημοψηφίσματος που μπορεί να γίνει υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπει το σύνταγμα και το νομικό πλαίσιο λειτουργίας της δημοκρατίας μας.
Έτσι δουλεύουν οι σύγχρονες δημοκρατίες, έτσι προχωρούν οι κοινωνίες. Έτσι πρέπει να προχωρήσουμε κι εμείς. Τα υπόλοιπα είναι ακτιβισμοί για το θεαθήναι και ματαίωση κάθε απόπειρας να βελτιώσουμε την πόλη που ζούμε, στο όνομα μις ιδανικά καλύτερης λύσης που δεν μπορεί να συγκεκριμενοποιηθεί, ούτε φυσικά να υλοποιηθεί…
* Δημοσιεύτηκε στη «ΜτΚ» στις 13.04.2025