«
ΑΠ.ΠΑΝΑΣ : Η ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΥΓΕΙΑΣ ΔΕΝ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΙΣ ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ ΤΟΥ ΕΚΑΒ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ»
Επίκαιρη Ερώτηση προς τον Υφυπουργό Υγείας κ. Μάριο Θεμιστοκλέους, κατέθεσε ο Αναπληρωτής Γραμματέας και Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής Χαλκιδικής κ. Πάνας Απόστολος, για την επιχειρησιακή ετοιμότητα του ΕΚΑΒ της Χαλκιδικής, αλλά και για τον σχεδιασμό της αντιμετώπισης έκτακτων περιστατικών και συμβάντων υγείας στη Χαλκιδική τόσο τους θερινούς, όσο και τους χειμερινούς μήνες. Συνέχεια ανάγνωσης
21/04/2024 18:34 1
21/04/2024 20:56
22/04/2024 08:59
Εν μέσω βροχής έφτασε στη Θεσσαλονίκη η Ολυμπιακή Φλόγα το απόγευμα της Κυριακής 21 Απριλίου 2024. Η Ολυμπιακή φλόγα αφού πέρασε από την πλατεία Μικρασιατικού και Θρακικού Ελληνισμού, στο Πολιτιστικό Κέντρο Τούμπας έφτασε στο Ολυμπιακό Μουσείο λίγο μετά τις 17:00.
Λαμπαδηδρόμος ήταν ο ολυμπιονίκης Βασίλειος Τσολακιδης και την υποδέχθηκαν ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης και αντιπρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής, Στέλιος Αγγελούδης, η διευθύντρια του Ολυμπιακού Μουσείου Θεσσαλονίκης Κυριακή Ουδατζή, ο Πρόεδρος της διεθνούς ολυμπιακής Ακαδημίας, Ισίδωρος Κούβελος, ο πρόξενος της Γαλλίας, η Γαλλίδα πρέσβειρα αλλά και ο influencer Panos Dent ο οποίος νωρίτερα ψυχαγώγησε τα παιδιά με παιχνίδια γνώσεων για τους Ολυμπιακούς Αγώνες.
«Είστε υπέροχοι που αψηφίσατε τον καιρό για να δείτε τη φλόγα . Μια φλόγα που όσο τη βλέπουμε σαν απλή φλόγα δε βλέπουμε όλο το αφήγημα. Κάθε σπίθα της σηματοδοτεί και κάτι: την ειρήνη που μας λείπει, την υποκρισία που δυναμώνει, την αριστεία, την κοινωνική αλληλεγγύη. Αυτές είναι οι ολυμπιακές αξίες και αυτές μεταλαμπαδεύει η φλόγα σε όλον τον κόσμο» είπε ο κ. Αγγελούδης στον σύντομο χαιρετισμό του.
Χαιρετισμό απηύθυνε και ο Ισίδωρος Κούβελας ο οποίος τόνισε πως «η Θεσσαλονίκη σήμερα απέδειξε πόσο αγαπά τον Ολυμπισμού και το ολυμπιακό πνεύμα. Η φλόγα είναι ένα παγκόσμιο σύμβολο που μεταφέρει τις αξίες και τα ιδεώδη της αλληλεγγύης και του ευ αγωνίζεσθαι παντού και σήμερα έχει πιο πολλή αξία από ποτέ. Είναι ένα παγκόσμιο μήνυμα για ειρήνη σε όλο τον κόσμο».
Την φλόγα πήρε στη συνέχεια ο αθλητής γυμναστικής και παρκουρίστας Δημήτρης Κυρσανίδης ο οποίος θα τη μεταφέρει στο Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης. Η εκδήλωση έληξε με την παράδοση δώρων στον Γάλλο πρόξενο, τη Γαλλίδα πρέσβειρα και τον κ. Κούβελο ενώ η Olympic Dance Team του μουσείου παρουσίασε ένα χορευτικό. «Παρά τον καιρό ο οποίος μας τα χάλασε εκαντοντάδες κόσμος ήρθε για να υποδεχτεί την ολυμπιακή φλόγα. Νομίζω ότι αυτές είναι στιγμές που πρέπει να τις μοιραζόμαστε και σημερα έγινε αυτό με μαγειλειοτητα και λαμπρότητα» είπε μεταξύ άλλων η κ. Ουδατζή σε δηλώσεις της στο makthes.gr.
Επόμενη στάση της Ολυμπιακής φλόγας ήταν το Γαλλικό Ινστιτούτο της Θεσσαλονίκης, καθώς οι φετινοί Ολυμπιακοί Αγώνες θα πραγματοποιηθούν το καλοκαίρι στο Παρίσι. Με τη φλόγα έτρεξαν ως λαμπαδηδρόμοι ο γενικός πρόξενος της Γαλλίας, Ζαν Λικ Λαβό και η υπεύθυνη εκπαιδευτικής συνεργασίας και του Ολυμπιακού προγράμματος στο Γαλλικό Ινστιτούτο, Δανάη Ιωακειμίδου.
Οι δρόμοι επί της Λεωφόρου Στρατού ήταν γεμάτοι κόσμο, ενώ από νωρίς η αίθουσα Αλλατίνη – Ντασώ του Γαλλικού Ινστιτούτου είχε «πλημμυρίσει» από παιδιά που συμμετείχαν σε δραστηριότητες με θέμα τους Ολυμπιακούς Αγώνες. «Μυήθηκαν» σε όλα τα αθλήματα και έφυγαν γεμάτα χαμόγελα και αναμνηστικά δώρα ανά χείρας. Στη συνέχεια, η Ολυμπιακή φλόγα δια μέσου κεντρικών οδών όπως η η Τσιμισκή, η ‘Ιωνος Δραγούμη, η Λεωφόρος Νίκης και η 30ης Οκτωβρίου έφτασε στις Ομπρέλες του Ζογγολόπουλου για να περάσει τη νύχτα της στη Θεσσαλονίκη. Η Ολυμπιακή Φλόγα έφτασε στις 7 το απόγευμα στο παραλιακό μέτωπο με τελευταία λαμπαδηδρόμο την Ολυμπιονίκη της δισκοβολίας, Τασούλα Κελεσίδου, η οποία άναψε τον βωμό μπροστά από τις Ομπρέλες του Ζογγολόπουλου μαζί με τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης και αντιπρόεδρο της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, Στέλιο Αγγελούδη.
«Είναι μεγάλη η χαρά και η συγκίνηση να υποδεχόμαστε τη φλόγα στην πόλη μας, καθώς κάθε σπίθα σηματοδοτεί τις Ολυμπιακές αξίες. Την ειρήνη που δοκιμάζεται με τον πιο βάναυσο τρόπο, την υποκρισία που περισσεύει, την κοινωνική αλληλεγγύη που λείπει, την αριστεία που αναζητούμε, το ευ αγωνίζεσθαι που είναι τρόπος ζωής», είπε στο σύντομο χαιρετισμό του ο κ.Αγγελούδης.
Ο δήμαρχος πρόσθεσε πως μπορεί η Θεσσαλονίκη να μην είχε «την τύχη να φιλοξενήσει Ολυμπιακούς Αγώνες, όμως μπορεί να είναι Ολυμπιακή πόλη μεγαλώνοντας την Ολυμπιακή οικογένεια».
Στον δικό της χαιρετισμό η πρέσβειρα της Γαλλίας, Laurence Auer, στάθηκε στις δυνατές σχέσεις που διατηρούν η Ελλάδα και η Γαλλία. «Τίποτε ομορφότερο δεν θα μπορούσε να αναπαραστήσει τη σχέση που ενώνει τους δύο λαούς μας από αυτή την ιερή φλόγα που θα μεταλαμπαδεύσει από πόλη σε πόλη τον ενθουσιασμό όλων μας», είπε χαρακτηριστικά προσκαλώντας τον κόσμο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού.
Ο πρόεδρος της Επιτροπής Ελληνικής Λαμπαδηδρομίας της ΕΟΕ, Θανάσης Βασιλειάδης, αναφέρθηκε στη λαμπαδηδρομία των έντεκα ημερών της Ολυμπιακής φλόγας προτού καταλήξει στη γαλλική πρωτεύουσα και στα διαχρονικά μηνύματα που εκπέμπει η φλόγα. «Θα προσπαθήσουμε αυτές τις ημέρες, εμείς οι θεματοφύλακες της ιερής φλόγας να την περιφέρουμε από την Κέρκυρα μέχρι το Καστελόριζο, από την Αλεξανδρούπολη μέχρι την Κρήτη και τις Κυκλάδες, μεταφέροντας τα διαχρονικά μηνύματα που εκπέμπει η φλόγα», είπε.
Ο περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας, Απόστολος Τζιτζικώστας επικεντρώθηκε στις «αναλλοίωτες αξίες που εκπροσωπεί η φλόγα. Την ενότητα, την ειρήνη, τη δύναμη του ανθρώπινου πνεύματος». «Οι Ολυμπιακοί αγώνες μπορούν αναμφίβολα να αποτελέσουν σημείο αναφοράς για συνεργασία, κατανόηση, ειρήνη και αμοιβαίο σεβασμό και οι αθλητές που θα μεταφέρουν τη φλόγα προς τα εμπρός, στο ταξίδι που συνεχίζει από τη Θεσσαλονίκη μέχρι το Παρίσι είναι προφανές ότι είναι παράδειγμα για όλους μας», τόνισε ο περιφερειάρχης.
Στην υποδοχή της φλόγας στις Ομπρέλες του Ζογγολόπουλου έδωσαν επίσης το «παρών» ο υφυπουργός Μακεδονίας – Θράκης, Στάθης Κωνσταντινίδης, βουλευτές, αντιπεριφερειάρχες και αντιδήμαρχοι. Η φλόγα θα διανυκτερεύσει στη Θεσσαλονίκη, από όπου θα αναχωρήσει στις 8:24 το πρωί της Δευτέρας με τελικό προορισμό τον βυζαντινό ιερό ναό του Αγίου Παντελεήμονος κοντά στην Καμάρα και θα συνεχίσει το ταξίδι της προς τον αρχαιολογικό χώρο των Φιλίππων και την Καβάλα.
21/04/2024 16:07
Όσο απομακρυνόμαστε χρονικά από την περίοδο της επταετίας 1967-1974 τόσο πυκνώνουν οι προσπάθειες αναθεωρητισμού και «ξεπλύματος» της Χούντας.
Μάλιστα κάποιοι φτάνουν στο σημείο να αμφισβητήσουν ότι το καθεστώς ευθύνεται για το θάνατο δεκάδων ανθρώπων. Ένα ογκώδες βιβλίο, προϊόν δεκαετούς έρευνας σε αρχεία, δικογραφίες και εφημερίδες της εποχής, έρχεται να δώσει φωνή και όνομα στους νεκρούς της χούντας. Το βιβλίο «Θάνατοι στη Χούντα» του Δημήτρη Βεριώνη παρουσιάζεται αύριο Δευτέρα 22 Απριλίου στη Θεσσαλονίκη, σε μια εκδήλωση που διοργανώνουν ο Σύνδεσμος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών (ΣΦΑ) 1967-1975 και οι εκδόσεις Τόπος, στις 19:00 στο Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης. Με αφορμή την βιβλιοπαρουσίαση το makthes.gr μίλησε με τον συγγραφέα του βιβλίου, ρωτώντας αρχικά, ποιά ήταν η αφορμή για να ερευνησει το συγκεκριμένο θέμα.
«Πάντα με ενδιέφερε η συγκεκριμένη περίοδος και πάντα με συγκινούσε η υπόθεση των θυμάτων της χούντας. Το 2013 σε μια επίσκεψή μου στον χώρο του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών (ΣΦΕΑ) διαπίστωσα ότι μαζί με τις φωτογραφίες γνωστών θυμάτων της περιόδου, όπως του Γιώργου Τσαρουχά, του Νικηφόρου Μανδηλαρά, του Παναγιώτη Ελλή, των νεκρών του Πολυτεχνείου και άλλων, υπήρχαν αναρτημένες και πολλές φωτογραφίες άγνωστων σε εμένα προσώπων, με όνομα και ημερομηνία θανάτου. Αναζήτησα πληροφορίες αλλά δεν κατόρθωσα να βρω κάτι περισσότερο από μια ονομαστική καταγραφή ορισμένων περιπτώσεων. Δεν μπορούσε να μου φύγει από το μυαλό, ποιοι ήταν αυτοί οι άνθρωποι. Έτσι άρχισα να ψάχνω εντατικά, αναζητώντας κάθε δυνατή πηγή. Το ζητούμενό μου ήταν να έρθουν στην επιφάνεια αυτές οι περιπτώσεις, να διερευνηθούν και να τιμηθούν αυτά τα πρόσωπα που είχανε ξεχαστεί ή αγνοηθεί από την Ιστορία της περιόδου» απαντά ο Δημήτρης Βεργώνης.
Η έρευνα μαζί με τη συγγραφή κράτησαν δέκα χρόνια και το αποτέλεσμα ήταν ένα βιβλίο 800 και πλέον σελίδων.
«Μετά τον πρώτο καιρό η έρευνα συστηματοποιήθηκε και γινόταν σε καθημερινή βάση. Αναζήτησα ίχνη πληροφοριών σε δημοσιεύματα του αντιστασιακού Τύπου της περιόδου σε Ελλάδα και εξωτερικό, στην αρθρογραφία και βιβλιογραφία του πρώτου καιρού της Μεταπολίτευσης, σε αρχεία εφημερίδων και περιοδικών της βιβλιοθήκης της Βουλής, στο ΑΣΚΙ και το αρχείο του ΚΚΕ, στο διαθέσιμο ψηφιακό αρχείο της «Μακεδονίας» και του «Ριζοσπάστη».
Καταλυτικό σημείο για την έρευνα ήταν η πρόσβαση που μου παραχωρήθηκε στο αρχείο της δικηγόρου Φιλάνθης Ψυρρή, η οποία στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης αγωνίστηκε για τις υποθέσεις των ύποπτων θανάτων καταθέτοντας μηνύσεις «κατ’ αγνώστων αυτουργών και συμμετόχων». Αυτό βοήθησε να βρω πληροφορίες για τις υποθέσεις, αλλά και διευκόλυνε σε κάποιο βαθμό την αναζήτηση επικοινωνίας με οικεία πρόσωπα πολλών από τα θύματα. Προφανώς δεν ήταν εύκολη έρευνα, καθώς η αναζήτηση πληροφοριών αλλά και η εύρεση συγγενικών προσώπων τόσα χρόνια μετά τα γεγονότα είχε τεράστιες, συχνά ανυπέρβλητες δυσκολίες. Ήταν μεγάλη η ικανοποίηση κάθε φορά που κατάφερνα να εντοπίσω κάτι από όσα έψαχνα και παραμένει εκκρεμότητα και χρέος η αναζήτηση πληροφοριών για όσα πρόσωπα δεν βρέθηκαν ή για όσες περιπτώσεις δεν ήταν δυνατό να ανευρεθούν επαρκείς πληροφορίες. Έγιναν πάνω από 250 συνεντεύξεις και οι περιπτώσεις που αναφέρονται παρουσιάζονται με όσα βιογραφικά στοιχεία, φωτογραφίες και πληροφορίες βρέθηκαν».
Ακτοπλοϊκή γραμμή για… τη Γυάρο
Τον ρωτάμε τι σκέφτεται όταν ακούει τη φράση «η χούντα έκανε δρόμους και έδωσε δουλειές».
«Είναι τρομερό το πόσο εύκολα και συνάμα παράλογα ορισμένοι διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα. Το μόνο που δεν έχουν πει είναι ότι η χούντα έβαλε και ακτοπλοϊκή γραμμή για τη Γυάρο! Εν πάση περιπτώσει, είναι πολύ φτωχό και μάλλον κουτοπόνηρο αυτό το επιχείρημα που αρθρώνεται από κάποιους και θεωρώ πως βασίζεται σε ακροδεξιές ιδεοληψίες και σε αντίστοιχες πολιτικές στοχεύσεις. Πρόκειται για φληναφήματα. Αφού κάποιοι ενδιαφέρονται ποιοι φτιάχνανε δρόμους, ας διευκρινίσουμε λοιπόν ότι οι δρόμοι γίνονται με χρήματα των φορολογουμένων και όσο για τις δουλειές, μέσω της αναγκαιότητας κατοχής του πιστοποιητικού κοινωνικών φρονημάτων, η χούντα απέκλεισε από την εργασία αλλά και την κοινωνική ζωή γενικότερα, όσους Έλληνες -όπως και τα παιδιά τους και τους συγγενείς τους- είχαν διαφορετικές πολιτικές απόψεις. Αλλά πέρα από αυτά, κατέλυσε το Σύνταγμα και τη νομιμότητα, επιβλήθηκε και συντηρήθηκε με τη βία και τον τρόμο, εξόρισε, φυλάκισε και βασάνισε όποιον αντιδρούσε, και κάποιες φορές δολοφόνησε. Οργίασε η διαπλοκή και η διαφθορά, αναιρέθηκε η οικονομική και πολιτιστική εξέλιξη της χώρας και στο τέλος κατέστρεψε και την Κύπρο. Δεν τους κάλεσε κανείς, ούτε ρώτησαν κανέναν για να έρθουν. Οι οδυνηρές συνέπειες της χούντας ήταν τεράστιες σε κοινωνικό, πολιτικό, εθνικό ακόμα και ατομικό επίπεδο».
Εκ του πονηρού το «δεν πέθανε κανείς στο Πολυτεχνείο»
Πολλοί ισχυρίζονται ακόμη ότι στο Πολυτεχνείο δεν είχε νεκρούς, προσπαθώντας να απομειώσουν την σημασία της εξέγερσης των φοιτητών…
«Είναι απολύτως εκ του πονηρού η χωροταξική προσέγγιση αυτού του επιχειρήματος του συγκεκριμένου ιστορικού αναθεωρητισμού και εντάσσεται στην πονηρή προσπάθεια χειραγώγησης μιας μερίδας της κοινής γνώμης.
»Είναι σαφές ότι όταν μιλάμε για τους νεκρούς του Πολυτεχνείου, μιλάμε για τους νεκρούς των γεγονότων της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και της δολοφονικής καταστολής της από την Αστυνομία και τον Στρατό της χούντας και όχι για το κτηριακό συγκρότημα. Δεν είναι ότι δεν το ξέρουν. Είναι ότι χρησιμοποιούν κάθε αθέμιτο μέσο, κάθε νοητικό άλμα, κάθε λεκτική κατασκευή για να παραπλανήσουν. Ας το πούμε απλά. Η ίδια η χούντα ανακοίνωσε 12 νεκρούς στα γεγονότα του Πολυτεχνείου, το πόρισμα του ανακριτή εισαγγελέα Τσεβά διαπίστωσε 18 επώνυμους νεκρούς και δέχτηκε άλλους 16 βάσιμα προκύψαντες ανώνυμους, η έρευνα του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών υπό τον Λεωνίδα Καλλιβρετάκη κατέληξε σε 24 επώνυμες περιπτώσεις και μόλις πέρυσι μάθαμε από το ντοκιμαντέρ του Σταύρου Στάγκου την περίπτωση του θανάτου του Βασίλη Μπαλαφούτη, συνεπεία τραυματισμού στο Πολυτεχνείο.
»Υπάρχουν ακόμα οι περιπτώσεις των θανάτων του Γιάννη Φιλίνη, του Λάμπρου Τζιάνου και του Γιάννη Καΐλη κατά το πογκρόμ διαρκείας που εξαπέλυσε τους επόμενους μήνες το καθεστώς Ιωαννίδη, ενώ διαπιστώνονται τουλάχιστον δύο θάνατοι τα επόμενα χρόνια, συνεπεία τραυματισμού κατά τη διάρκεια των γεγονότων, του Οδυσσέα Γιουντέρη και του Παναγιώτη Στασινού.
»Φυσικά, εκκρεμούν αρκετές ακόμη επώνυμες ή ανώνυμες υποθέσεις θανάτων. Το ζήτημα λοιπόν δεν είναι εάν υπάρχουν νεκροί στο Πολυτεχνείο, αλλά εάν είναι περισσότεροι από αυτούς που γνωρίζουμε έως σήμερα και πόσοι είναι αυτοί. Και βέβαια, όχι μόνο για το Πολυτεχνείο, αλλά όλη την περίοδο της χούντας γενικότερα».
Στο βιβλίο ο συγγραφέας έχει συγκεντρώσει όλες τις περιπτώσεις θανάτων για τις οποίες είτε ευθυνόταν είτε κατηγορήθηκε το καθεστώς της χούντας, συνολικά 247 επώνυμες περιπτώσεις, οι οποίες συμπληρώνονται από ανώνυμες που έχουν καταγραφεί ή άλλες φημολογούμενες χωρίς περαιτέρω στοιχεία.
«Πέρα από τις επιβεβαιωμένες δολοφονίες ή θανάτους από αντιδικτατορική δράση που καταγράφονται στο πρώτο μέρος του βιβλίου, γινεται λεπτομερής αναφορά και σε ολες εκεινες τις περιπτώσεις θανατων που έμειναν στην αφάνεια και είτε οι οικογένειές τους είτε ο αντιδικτατορικος Τύπος τις κατήγγειλαν ως δολοφονίες, καθώς και οι θάνατοι συνυπεία κακουχιών στις εξορίες, οι εξαφανίσεις αλλά και επωνυμες ή ανώνυμες φημολογούμενες περιπτώσεις. Ειναι σημαντικό να καταγραφονται ολα αυτα με τις περισσότερες δυνατές πληροφοριες τοσο για να τινουνται οι νεκροι και να δικαιωνονται οι οικογένειές τους, οσο και για να αποτυπωθεί με μεγαλυτερη ακρίβεια η ιστορικη αληθεια. Και ειναι πολυ σημαντικό να ερευνηθουν επίσημα, με σοβαρότητα και νηφαλιότητα αυτές οι υποθεσεις, αντι να παραμενουν στο σκοταδι οπως γινοταν μεχρι σημερα» καταλήγεο ο συγγραφέας
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
Ορισμένες πολιτικές δυνάμεις παρουσιάζουν συγκεκριμένες δεσμεύσεις, ενώ άλλες προσφέρουν γενικές δεσμεύσεις για τη διατήρηση του περιβάλλοντος, την ενεργειακή μετάβαση και την αντιμετώπιση της ρύπανσης από χημικά και πλαστικά
Η ευρωπαϊκή περιβαλλοντική νομοθεσία έχει εξελιχθεί σε ζήτημα που διχάζει τους τελευταίους μήνες.
Οι οργισμένες διαμαρτυρίες αγροτών είναι μόνο το πιο ορατό σημάδι της αντίδρασης κατά της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας, της εμβληματικής πολιτικής ατζέντας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, υπό την πρόεδρο Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.
Υπάρχουν σημάδια διεύρυνσης του διχασμού όχι μόνο μεταξύ των Πρασίνων και άλλων κομμάτων, αλλά και στον παραδοσιακό κεντρώο χώρο, με τις δύο μεγαλύτερες ομάδες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο – το κεντροδεξιό Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και τους Σοσιαλιστές & Δημοκράτες – να διατυπώνουν αντίθετες θέσεις σε μια σειρά από βασικούς φακέλους, και όχι μόνο στο νόμο για την αποκατάσταση της φύσης.
Με τους ευρωβουλευτές να μπαίνουν σε πλήρη προεκλογική λειτουργία μετά την τελευταία συνεδρίαση της ολομέλειας του τρέχοντος κύκλου την επόμενη εβδομάδα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έδωσε στη δημοσιότητα τα αποτελέσματα μιας δημοσκόπησης σε επίπεδο ΕΕ σε 26.000 πολίτες, σύμφωνα με την οποία το 71% θα ήταν πιθανό να ψηφίσει στις εκλογές, αν αυτές διεξάγονταν την επόμενη εβδομάδα. Εάν το ποσοστό αυτό αντανακλάται στην πραγματική συμμετοχή στις 6-9 Ιουνίου, θα είναι μια δραματική αύξηση σε σχέση με τη συμμετοχή του 43% το 2014 και του 51% στην τελευταία αναμέτρηση του 2019.
Όσον αφορά τα θέματα που οι πολίτες της ΕΕ πιστεύουν ότι «θα πρέπει να συζητηθούν κατά προτεραιότητα» ενόψει των εκλογών, οι τέσσερις πρώτες θέσεις ήταν η φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός, η υγεία, η απασχόληση και η άμυνα και η ασφάλεια, που αναφέρθηκαν από το 31-33% των ερωτηθέντων, ακολουθούμενες από τη δράση για το κλίμα (27%). Μεταξύ των νεότερων ψηφοφόρων, κάτω των 25 ετών, το κλίμα ήταν στην κορυφή με 33%. Η γεωργία και η κτηνοτροφία ήρθαν στην ένατη θέση με 23%.
Αλλά η έρευνα μας αφήνει στο σκοτάδι για την πράσινη πολιτική πέρα από τη δράση για το κλίμα: δεν τέθηκαν ερωτήσεις, για παράδειγμα, για την αποκατάσταση της φύσης ή τη βιοποικιλότητα – η λέξη «περιβάλλον» εμφανίζεται μόνο δύο φορές στην έκθεση των 220 σελίδων, και η «Πράσινη Συμφωνία» αναφέρεται μόνο μία φορά. Οι κύριες πολιτικές ομάδες δίνουν διαφορετική βαρύτητα στα θέματα αυτά στις προεκλογικές τους διακηρύξεις. Ενώ υπάρχει κάποιο κοινό έδαφος -όλοι συμφωνούν ότι είναι απαραίτητη κάποιου είδους δράση για το κλίμα- υπάρχουν τεράστιες διαφορές στο επίπεδο λεπτομέρειας και στις συγκεκριμένες δεσμεύσεις.
Όπως είναι φυσικό, οι Πράσινοι έχουν θέσει την πολιτική για το κλίμα και το περιβάλλον στο επίκεντρο των δεσμεύσεών τους για την επόμενη κοινοβουλευτική περίοδο.
Οι Πράσινοι έχουν δεσμευτεί να μετασχηματίσουν το ενεργειακό σύστημα της ΕΕ – να βασιστούν 100% στην ηλιακή, υδάτινη, αιολική και γεωθερμική ενέργεια – και να καταργήσουν σταδιακά την ορυκτή ενέργεια έως το 2040, ξεκινώντας από τον άνθρακα έως το 2030.
«Η ΕΕ χρειάζεται ένα σαφές σχέδιο για την ολική κατάργηση του ορυκτού φυσικού αερίου και πετρελαίου ήδη από το 2035 και το αργότερο το 2040», αναφέρεται στο πολιτικό μανιφέστο των Πρασίνων.
Με επικεφαλής τους νομοθέτες Terry Reintke (Γερμανία) και Bas Eickhout (Ολλανδία), οι Πράσινοι υπόσχονται επίσης να υποστηρίξουν την ανάπτυξη φθηνών ηλεκτρικών μεταφορών και υποδομών φόρτισης, δεσμευόμενοι ότι η ποιότητα του αέρα στην ΕΕ θα ανταποκρίνεται στις κατευθυντήριες γραμμές του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας έως το 2030.
Το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (ΕΛΚ), του οποίου ηγείται η πρόεδρος της Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν (Γερμανία), χαιρετίζει επίσης μια στρατηγική για τον περιορισμό της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και είναι η μόνη πολιτική δύναμη που δεσμεύεται να αυξήσει την παγκόσμια παραγωγή υδρογόνου, ενώ οι Πράσινοι προτρέπουν σε προσοχή λέγοντας ότι το εν λόγω καύσιμο συνεπάγεται «υψηλότερους κινδύνους και κόστος τόσο για τους καταναλωτές όσο και για τη βιομηχανία» και θα πρέπει να «προορίζεται για εφεδρεία» στο σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας.
Όσον αφορά τη βιοποικιλότητα, οι Πράσινοι επιμένουν ότι από το 2026, το 10% του προϋπολογισμού της ΕΕ πρέπει να δαπανάται για τους στόχους της βιοποικιλότητας και δεσμεύονται να προωθήσουν έναν νόμο για τις θάλασσες και τους ωκεανούς και να δημιουργήσουν ένα Ευρωπαϊκό Ταμείο Φυσικών Καταστροφών, για την ενίσχυση της προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή.
Τόσο οι Πράσινοι όσο και Η Αριστερά ζητούν την απαγόρευση της ιδιωτικοποίησης των υδάτινων πόρων, ενώ οι Σοσιαλιστές και το ΕΛΚ αναφέρονται στην «προστασία και διαχείριση των υδάτων» και στην πρόθεση να «εφαρμόσουν μια στρατηγική για το νερό», αντίστοιχα.
Η Αριστερά, με επικεφαλής τον ευρωβουλευτή Βάλτερ Μπάγερ (Αυστρία), θέλει να αυξήσει τον στόχο της ΕΕ για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από 55% σε 65% έως το 2030 και να επισπεύσει την ημερομηνία για τον στόχο της κλιματικής ουδετερότητας από το 2050 στο 2035. Οι νομοθέτες της Αριστεράς θέλουν να διαλύσουν την «οικονομία των SUV» μέσω νόμων που θα διασφαλίζουν την παραγωγή αυτοκινήτων με ουδέτερο ισοζύγιο άνθρακα και φιλική προς τους χρήστες των δρόμων. Ζητούν να απαγορευτούν οι ιδιωτικές πτήσεις, να δοθεί προτεραιότητα στα τρένα για ταξίδια κάτω των δυόμισι ωρών και να αναβιώσουν τα νυχτερινά τρένα.
Το ΕΛΚ επιδιώκει την ολοκλήρωση και ανάπτυξη των νέων υποδομών του Διευρωπαϊκού Δικτύου Μεταφορών (ΔΕΔ-Μ), που θεωρούνται ζωτικής σημασίας για τη διάρθρωση του ευρωπαϊκού εδάφους και την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας της ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς. Υπόσχεται να εντείνει την έρευνα στους τομείς της ενέργειας, ιδίως της πυρηνικής σύντηξης, και να καθιερώσει μια κυκλική οικονομία CO2 σε όλη την Ευρώπη.
Όσον αφορά τα διατροφικά συστήματα, η Αριστερά επιθυμεί να καθιερώσει ένα αγρο-οικολογικό μοντέλο πολιτικής για την Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) που θα βασίζεται σε μια περιβαλλοντικά βιώσιμη γεωργία, εξασφαλίζοντας δίκαια εισοδήματα για τους αγρότες. Οι Πράσινοι δεσμεύονται να αγωνιστούν για τη μείωση της χρήσης φυτοφαρμάκων κατά 50% έως το 2030, ενώ οι Σοσιαλιστές θέλουν να «βελτιώσουν την παραγωγή τροφίμων αγκαλιάζοντας τη βιώσιμη γεωργία και αλιεία» και υπόσχονται να μειώσουν τη χρήση φυτοφαρμάκων με βάση τις βέλτιστες εθνικές πρακτικές, να βελτιώσουν τη διαχείριση του εδάφους και να προστατεύσουν τη βιοποικιλότητα.
«Η ΕΕ πρέπει να ενισχύσει τον τομέα των πρωτεϊνών φυτικής προέλευσης και να ενθαρρύνει τη μετάβαση προς μια διατροφή περισσότερο φυτικής προέλευσης, βασιζόμενη σε προτάσεις πολιτικής, συμπεριλαμβανομένης της Συνθήκης για τη Φυτική Βάση», αναφέρεται στο πολιτικό μανιφέστο των Πρασίνων.
Οι αριστεροί νομοθέτες πρόκειται να προωθήσουν έναν νόμο για το Ευρωπαϊκό Βασικό Εισόδημα που θα υποχρεώνει τις χώρες της ΕΕ να «εγγυώνται νομικά σε όλους ένα ελάχιστο εισόδημα που να καλύπτει τις βασικές ανάγκες για μια αξιοπρεπή ζωή», συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, της διατροφής, της στέγασης και της ενέργειας.
Το κόμμα Συμμαχία Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη (ALDE) θέλει να μεταρρυθμίσει την ΚΑΠ για να «άρει τα γραφειοκρατικά βάρη» και να εισαγάγει νέους κανόνες για τις γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες, ώστε να αυξηθεί η παραγωγικότητα και να μειωθεί ο όγκος των χρησιμοποιούμενων φυτοφαρμάκων. Οι Φιλελεύθεροι υπόσχονται επίσης να ενθαρρύνουν τις δωρεές τροφίμων για την «αποφυγή της σπατάλης τροφίμων».
«Μέχρι το 2040, η ΕΕ μπορεί να χάσει επιπλέον 6,4 εκατομμύρια εκμεταλλεύσεις, μια εντυπωσιακή μείωση άνω του 60% σε σύγκριση με το 2016», προειδοποιεί το μανιφέστο του ΕΛΚ, σημειώνοντας ότι οι αγρότες πρέπει να έχουν «μέλλον και να υποστηρίξουν το διάλογο αντί για προσεγγίσεις από πάνω προς τα κάτω».
Με επικεφαλής τον Ευρωπαίο Επίτροπο του Λουξεμβούργου Νικολά Σμιτ, οι Σοσιαλιστές έχουν επικεντρώσει την εκστρατεία τους σε γενικές δεσμεύσεις που υποστηρίζουν τις επενδύσεις για την πράσινη μετάβαση, όπως στο λεγόμενο κύμα ανακαίνισης, που έχει ως στόχο να καταστήσει τα κτίρια σε όλη την Ευρώπη πιο ενεργειακά αποδοτικά. Οι δεσμεύσεις αυτές ευθυγραμμίζονται με εκείνες του ΕΛΚ, το οποίο θέλει να ενθαρρύνει τις επενδύσεις για την περαιτέρω ολοκλήρωση της ευρωπαϊκής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου, την ενεργειακή απόδοση και τα βιομηχανικά έργα καθαρού μηδενικού κόστους, συμπεριλαμβανομένων των καθαρών τεχνολογιών.
Το ίδιο ισχύει και για το ALDE, το οποίο υπερασπίζεται τις επενδύσεις σε «όλους τους τύπους ανανεώσιμων πηγών ενέργειας», συμπεριλαμβανομένης της πυρηνικής ενέργειας, «συμπληρωμένες από τεχνολογίες απομάκρυνσης, δέσμευσης και αποθήκευσης άνθρακα «.
«Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι ο στόχος της ηλεκτρικής διασύνδεσης της ΕΕ για τουλάχιστον 15% θα επιτευχθεί έως το 2030», αναφέρεται στο μανιφέστο του ALDE. Θέλει να επεκτείνει το πεδίο εφαρμογής του Ευρωπαϊκού Συστήματος Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών (ETS) ώστε να καλύπτει όλους τους εναπομείναντες τομείς που ρυπαίνουν τον άνθρακα και να επιτρέψει την απαλλαγή από τον άνθρακα όλων των τύπων μεταφορών.
Οι Σοσιαλιστές και το ΕΛΚ στο Κοινοβούλιο, μαζί με το ALDE, με επικεφαλής υποψήφια τη Marie-Agnes Strack-Zimmermann (Γερμανία), θέλουν να «αυξήσουν τη δημόσια και ιδιωτική συνεργασία και τις επενδύσεις» στην ικανότητα του δικτύου και την αποθήκευση και να επιταχύνουν την ενεργειακή απόδοση. Θέλουν να «απλοποιήσουν, να συντομεύσουν και να επιταχύνουν» την ψηφιοποίηση των διαδικασιών αδειοδότησης και αδειοδότησης των έργων ανανεώσιμης ενέργειας και ενεργειακής απόδοσης.
Οι Σοσιαλιστές κάνουν μια αναφορά στην αντιμετώπιση της ρύπανσης από πλαστικά και χημικά, ιδίως από PFAS, μια δέσμευση που μοιράζεται το ΕΛΚ, το οποίο υπόσχεται να «ενισχύσει την ευρωπαϊκή στρατηγική για τη μείωση των αποβλήτων και την ευρωπαϊκή στρατηγική για τα πλαστικά».
Οι Πράσινοι, επίσης, υποσχέθηκαν να αυξήσουν το πεδίο εφαρμογής των υφιστάμενων φόρων στα πλαστικά και υπαινίχθηκαν την εφαρμογή της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει» σε όλους τους τομείς.
«Θα αγωνιστούμε για μια Ευρώπη χωρίς τοξικά μέχρι το 2030, καταργώντας σταδιακά τη χρήση των πιο επιβλαβών χημικών ουσιών μέσω ενός ισχυρότερου νόμου για τα χημικά», αναφέρεται στο μανιφέστο των Πρασίνων, σημειώνοντας την πρόθεση να αγωνιστούν για τη μείωση της χρήσης φυτοφαρμάκων κατά 50% μέχρι το ίδιο έτος.
Αναφερόμενοι στη σημασία των κρίσιμων πρώτων υλών, οι νομοθέτες του ΕΛΚ θέλουν να «προωθήσουν μια κοινή ευρωπαϊκή στρατηγική για τους πόρους, προσδιορίζοντας τους υπάρχοντες πόρους παγκοσμίως». Η ALDE είναι η μόνη πολιτική δύναμη που αναφέρεται στην ανάπτυξη μιας ευρωπαϊκής στρατηγικής για τη βιοοικονομία, συμπεριλαμβανομένης της βιώσιμης χρήσης της βιομάζας.
Η Αριστερά επιμένει ότι η ΕΕ «δεν πρέπει να αναθέσει στις υπό ένταξη χώρες το ρόλο του προμηθευτή φθηνών πρώτων υλών», όπως κάνει σήμερα, υποστηρίζει το κόμμα. Όσον αφορά τους Πράσινους, υπερασπίζονται «αναδιαμορφωμένες εμπορικές συμφωνίες» για την προστασία των κοινωνικών δικαιωμάτων, του περιβάλλοντος και του κλίματος κατά την αναζήτηση κρίσιμων πρώτων υλών για την πράσινη μετάβαση της ΕΕ.
«Θα πιέσουμε για τη βελτίωση των διμερών εμπορικών και επενδυτικών συμφωνιών με δεσμευτικές και κυρωτικές διατάξεις βιωσιμότητας. Συγκεκριμένα, τη συμφωνία του Παρισιού, τη συμφωνία Κουνμίνγκ-Μοντρεάλ για τη βιοποικιλότητα, τους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης και τις βασικές συμβάσεις της ΔΟΕ», αναφέρεται στο μανιφέστο των Πρασίνων.
Χωρίς να παρουσιάσει επίσημο μανιφέστο, το κόμμα των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών (ECR) δεσμεύτηκε να προστατεύσει το περιβάλλον με «ένα κόστος που μπορούμε να αντέξουμε οικονομικά» με «λογικά και βιώσιμα» μέτρα που δεν θα θέτουν «δαπανηρά βάρη» στις επιχειρήσεις και τις χώρες της ΕΕ. Οι συντηρητικοί νομοθέτες, οι οποίοι δεν έχουν ορίσει υποψήφιο επικεφαλής, υπόσχονται να μειώσουν τις εκπομπές ρύπων, να διατηρήσουν τον αέρα καθαρό, να προστατεύσουν την άγρια ζωή, τους αλιείς και τον ωκεανό.
Η ΑΝΤΙΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΑ ΙΩΑΝΝΙΝΑ
Στις 18/4/2024 πραγματοποιήθηκε στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Ιωαννιτών με συμμετοχή πολιτών των Ιωαννίνων και της πανεπιστημιακής κοινότητας εκδήλωση ιστορικής μνήμης για το πραξικόπημα της 21/4/1967 και τιμής στον Αντιδικτατορικό Αγώνα 1967 -1974. Συνέχεια ανάγνωσης
Πανελλήνιος σύλλογος ιαματικών πηγών και λουτροπόλεων Ελλάδας.loytropoleis.com 2310905164 Θεσσαλονίκη
Ανακοίνωση
Στον Σύνδεσμο δήμων ιαματικών πηγών Ελλάδας πραγματοποιήθηκαν οι εκλογές για την ανάδειξη προέδρου αντιπροέδρου και μελών της εκτελεστικής επιτροπής. Συνέχεια ανάγνωσης
