Ο Τύπος για την Ελλάδα ως χώρα-πρότυπο στους εμβολιασμούς, τα πιστοποιητικά που προωθούν Αθήνα και Λευκωσία, αλλά και τις κατηγορίες Ερντογάν κατά της Ελλάδας για pushback. Συνέχεια ανάγνωσης
ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ ΓΙΑ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΥΓΕΙΑΣ Συνέχεια ανάγνωσης
΄Ηταν Ιανουάριος του 1968. Η χούντα των συνταγματαρχών μετρούσε ήδη εννέα
μήνες και εδραιωνόταν στη εξουσία με τη σταδιακή «εκκαθάριση» κάθε φωνής που
ήταν ενάντια στους σχεδιασμούς της. Στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης οι φήμες ότι
το δικτατορικό καθεστώς θα «εξαγνίσει» την πανεπιστημιακή κοινότητα με την
εκδίωξη από την έδρα και την εκτόπιση όσων καθηγητών ήταν γνωστοί για τα
δημοκρατικό φρόνημά τους, υπήρξαν τις τελευταίες ημέρες έντονες. Και τότε πήρε
τον λόγο ο καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου, Αριστόβουλος Μάνεσης. Στις
18/1/68 σε ένα κατάμεστο αμφιθέατρο από φοιτητές κάθε σχολής και όχι μόνον της
Νομικής, ο καθηγητής δίδαξε για τελευταία φορά επί δικτατορίας. Και αυτό το
τελευταίο μάθημα παρακαταθήκη του κορυφαίου δάσκαλου αποτέλεσε την πρώτη
μαζική αντιδικτατορική εκδήλωση στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. «Δεν έχω,
λοιπόν, το δικαίωμα να σιωπήσω, αφού σωπαίνοντας θα εμφανιζόμουν ως
αποδεχόμενος ή ανεχόμενος τα όσα γίνονται. Υπάρχουν στη ζωή, την ατομική και
την κοινωνική, στιγμές που πρέπει κανείς να πει το μεγάλο «ναι» ή το μεγάλο
«όχι»…», είπε ο καθηγητής και αποχαιρέτησε τους φοιτητές με τους στίχους του
Κάλβου: «Θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία». Τις επόμενες ημέρες ο
Αριστόβουλος Μάνεσης ετέθη υπό κράτηση στην οικία του, εκδιώχθηκε από την
πανεπιστημιακή έδρα του και στη συνέχεια εκτοπίστηκε στο Λιδωρίκι Φωκίδας για
να αυτοεξοριστεί, τελικώς, το 1970 στη Γαλλία.
Το τελευταίο μάθημα επί
δικτατορίας του μεγάλου καθηγητή, που έφυγε, δημοσιεύουν σήμερα στο σύνολό του
«ΤΑ ΝΕΑ».
» Ψίθυροι κυκλοφορούν απειλητικά, τις τελευταίες αυτές μέρες, για επικείμενες
«εκκαθαρίσεις» στο Πανεπιστήμιο. Το γεγονός ότι μεταξύ των ονομάτων των υπό
απόλυση καθηγητών αναφέρεται και το δικό μου και αυτό δεν το θεωρώ διόλου
περίεργο μου παρέχει το δικαίωμα και μου επιβάλλει το καθήνον να σας
καταστήσω, σήμερα που βρίσκομαι ακόμη κοντά σας, κοινωνούς ορισμένων σκέψεών
μου που ίσως δεν θα μπορώ να σας τις πω αύριο.
Ας αρχίσουμε από τη νομική πλευρά του ζητήματος: Οι επαπειλούμενες απολύσεις
καθηγητών δεν πρόκειται να γίνουν με εγγυήσεις αντικειμενικής κρίσεως και
σύμφωνα με τις πειθαρχικές διαδικασίες που προβλέπει ο Οργανισμός του
Πανεπιστημίου, αλλ’ ούτε καν βάσει των παγίων διατάξεων της ειδικής νομοθεσίας
περί ελέγχου της νομιμοφροσύνης. Ακόμη περισσότερο· η λεγόμενη «εκκαθάρισις»
των Πανεπιστημίων θα ενεργηθή κατά παρέκκλιση και από το προϊσχύον Σύνταγμα:
με δύο «συντακτικές πράξεις», τη Θ’ και τη Ι’, τις οποίες φρόντισε να εκδώση
το σημερινό καθεστώς, κατέλυσε την συνταγματικώς διασφαλισμένη αυτοδιοίκηση
των ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, ήρε τη μονιμότητα των καθηγητών τους,
καθώς και των άλλων δημοσίων λειτουργών και υπαλλήλων, που ήταν επίσης
κατοχυρωμένη από το Σύνταγμα του 1952, και κατήργησε ακόμη και το
συνταγματικώς επίσης προστατευόμενο δικαίωμα των διοικουμένων να προσφεύγουν
στο Συμβούλιο της Επικρατείας, όταν βλάπτονται από παράνομες πράξεις της
διοικήσεως. Η μεθόδευση της «εξυγιάνσεως» χαρακτηρίζεται από δύο βασικά
γνωρίσματα: α) Πριν μεν από την απόλυση αφαιρείται από τους ενδιαφερομένους το
δικαίωμα ακροάσεως, και επομένως η εκδίωξή τους θα γίνη χωρίς προηγουμένως να
τους γνωστοποιηθούν οι κατηγορίες που τους προσάπτονται και χωρίς αυτοί να
μπορέσουν να απολογηθούν και να τις αντικρούσουν. β) Μετά δε την απόλυσή τους
βρίσκονται, επί πλέον, στερημένοι από το δικαίωμα να ζητήσουν να ελεγχθή
δικαστικώς αν αυτή ήταν «νόμω βάσιμη».
Στο σημείο αυτό πρέπει να υπενθυμίσω ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας δεν
ακυρώνει παρά μόνο τις παράνομες πράξεις της διοικήσεως. Αυτό σημαίνει ότι αν
οι απολύσεις επρόκειτο να είναι σύννομες και όχι αυθαίρετες, δεν υπήρχε κανείς
λόγος να ληφθή από πριν ειδική μέριμνα για να παρεμποδιστή ο δικαστικός
έλεγχος.
Διότι οσεσδήποτε προσφυγές και αν ασκούσαν οι πράγματι νομίμως απολυόμενοι, το
Συμβούλιο της Επικρατείας θα τις απέρριπτε. Επομένως, απαγορεύοντας η
στρατιωτική κυβέρνηση την προσφυγή στο ανώτατο διοικητικό δικαστήριο ομολογεί
ότι προτίθεται να παρανομήση. Και γι’ αυτό φροντίζει, όπως-όπως, να κατοχυρώση
προκαταβολικά τις αντισυνταγματικές και παράνομες πράξεις της, καθιστώντας
έτσι ανεξέλεγκτη την αυθαιρεσία.
Όταν όμως οι στοιχειώδεις για κάθε στοιχειωδώς ευνομούμενο κράτος εγγυήσεις
νομιμότητας έχουν κατ’ αυτό τον τρόπο καταλυθή, ο πολίτης βρίσκεται τελείως
ανυπεράσπιστος στο έλεος αν υπάρχη της Εξουσίας. Τα πράγματα είναι λοιπόν
σαφή: με τις «συντακτικές πράξεις», βάσει των οποίων θα γίνουν οι απολύσεις
των καθηγητών, έχει προετοιμασθή νομικά το έδαφος όχι για εκκαθαρίσεις, αλλά
για διώξεις, και συγκεκριμένα για διώξεις των ανεπιθυμήτων, δηλαδή εκείνων που
δεν είναι ευπειθείς στα κελεύσματα των κρατούντων.
Υπάρχει όμως και μία άλλη, η ηθικοπολιτική, πλευρά του ζητήματος.
Θα μιλήσω χωρίς περιστροφές. Κάτω από τις συνθήκες που ζούμε η σιωπή δεν είναι
«χρυσός»· είναι «λίβανος και σμύρνα». Διότι η σιωπή μπορεί να ερμηνευθή σαν
αποδοχή ή συναίνεση: «ο σιωπών δοκεί συναινείν» (qui tacet consentire videtur,
κατά το ρωμαϊκό δίκαιο). Δεν έχω λοιπόν το δικαίωμα να σιωπήσω, αφού
σωπαίνοντας θα εμφανιζόμουν ως αποδεχόμενος ή ανεχόμενος τα όσα γίνονται.
Υπάρχουν στη ζωή, την ατομική και την κοινωνική, στιγμές που πρέπει κανείς να
πει το μεγάλο «ναι» ή το μεγάλο «όχι».
Σε τέτοιες στιγμές, σαν τις τωρινές, το ουσιώδες είναι, πιστέψτε με, να
προστατεύση κανείς τον εαυτό του, όχι από τη δίωξη, αλλά από τον εξευτελισμό.
Να περισώση την αξιοπρέπειά του ως ανθρώπου, ως πολίτη, ως επιστήμονα. Και
έτσι να περιφρουρήση, επίσης, το κύρος της πανεπιστημιακής έδρας που έχει την
τιμή να κατέχη, ιδίως όταν πρόκειται για την έδρα του Συνταγματικού Δικαίου, η
οποία, ως έδρα της πολιτικής ελευθερίας, είναι φυσικό, εφόσον βρίσκεται στο
ύψος της, να δέρνεται από τις πολιτικές καταιγίδες…
Όταν, το 1962, έκανα το επίσημο εναρκτήριο μάθημά μου, είχα διαλέξει για θέμα:
«Το Συνταγματικό Δίκαιο ως τεχνική της πολιτικής ελευθερίας». Θα μου
επιτρέψετε το επιβάλλουν οι κρίσιμες ώρες που περνάμε να σας διαβάσω, πριν
αποχωρισθούμε, μερικά σημεία από τον επίλογό του που έμελλε, καθώς φαίνεται,
να είναι ίσως σήμερα και επίλογος της πανεπιστημιακής διδασκαλίας μου. Έλεγα
λοιπόν, πριν από έξη σχεδόν χρόνια: «Το Συνταγματικόν Δίκαιον, ρυθμίζον κατά
βάσιν την συγκρότησιν και την άσκησιν της κρατικής εξουσίας, δεν είναι πάντοτε
και αναγκαίως, δύναται όμως να αποβή ουσιωδώς «τεχνική» της πολιτικής
ελευθερίας.
Προσεπάθησα να καταδείξω ότι το Συνταγματικόν Δίκαιον προσφέρεται κατ’ εξοχήν
προς τούτο (…). Εφ’ όσον το Συνταγματικόν Δίκαιον είναι τεχνική της
πολιτικής ελευθερίας, η επιστήμη η ασχολουμένη με την ερμηνείαν και μελέτην
των κανόνων του, αποβαίνει η επιστήμη της πολιτικής ελευθερίας.
Βαρεία η ευθύνη όσων έταξαν εαυτούς εις την καλλιέργειαν και την υπηρεσίαν του
κλάδου τούτου της επιστήμης του Δικαίου. Ακόμη βαρυτέρα η ευθύνη και
δυσχερεστέρα η αποστολή των εχόντων την τιμήν να διδάσκουν από της
πανεπιστημιακής έδρας το μάθημα της πολιτικής ελευθερίας. Όσον αφορά την
ταπεινότητά μου, ας μου επιτραπή να είπω ότι έχω βαθυτάτην επίγνωσιν της
μεγάλης ευθύνης, την οποίαν επωμίζομαι.
Η έδρα του Συνταγματικού Δικαίου είναι, όπως είχεν είπει ο πρώτος εν Ελλάδι
κάτοχος αυτής εις το Πανεπιστήμιον Αθηνών Ν. Ι. Σαρίπολος, «η ελευθερωτέρα των
εδρών». Επειδή δε τοιαύτην την εθεώρει, έλεγε προ 100 ακριβώς ετών, το 1862,
εις εναρκτήριον μάθημά του (πρόκειται περί μαθήματος γενομένου επί τη επανόδω
του αειμνήστου συνταγματολόγου εις την πανεπιστημιακήν έδραν του, από της
οποίας τον είχεν εκδιώξει το καθεστώς του βασιλέως Όθωνος «διότι ελευθέρους
παρεσκεύαζε πολίτας και ουχί ταπεινούς, και εθελοδούλους υπηκόους»):
«Ει περ η ελευθερία από της οικουμένης απάσης εδιώκετο, ήθελε διασωθή εν
Ευρώπη· ει δ’ από της Ευρώπης πάσης εφυγαδεύετο, έδει αυτήν ευρείν καταφυγήν
εν τη κοιτίδι αυτής, τη ωραία ημών Ελλάδι· ει δ’ από ταύτης εξωθείτο, το ιερόν
τούτο του Πανεπιστημίου έδος άξιον αυτής ήθελεν γενή κρυπτήριον και
κρυφιομύσται αυτής οι εν αυτώ της σοφίας λειτουργοί· ει δε τέλος και ενταύθα ο
απηνής διωγμός κατελάμβανεν αυτήν, ήθελον παραλάβει αυτήν, εγώ τουλάχιστον,
υπό την καθηγητικήν τήβεννόν μου και καταβή μελανείμων την έδραν ταύτην, ως
διοπετές τι παλλάδιον κατακρύπτων αυτήν μέχρις ου αισιώτεραι επιλάμψωσιν
ημέραι, όπως την φυγάδα αποδώσω τη πατρίδι»».
Αυτά έλεγε ο Ν. Ι. Σαρίπολος το 1862 και επανελάμβανα εγώ το 1962.
Φαίνεται ότι ήδη «ήγγικεν η ώρα» να εφαρμοσθούν οι υποθήκες που έχουν
εξαγγελθή. Σε ό, τι με αφορά, το ξαναδηλώνω: όσο θα μπορώ να διδάσκω το μάθημα
του Συνταγματικού Δικαίου, θα το διδάσκω σαν μάθημα της πολιτικής ελευθερίας.
Αν δε το αποψινό μου μάθημα συμβή να είναι το τελευταίο, θα ήθελα να σας
παρακαλέσω να κρατήσετε από τη διδασκαλία μου την ουσία της: τη σημασία της
πολιτικής ελευθερίας, ως ιστορικής κατακτήσεως για την παραπέρα εξέλιξη του
κοινωνικού βίου και ως προϋποθέσεως για τη γενικότερη απελευθέρωση και
καταξίωση του ανθρώπου. Και επειδή θεωρία και πράξη είναι αλληλένδετες, το
ουσιώδες είναι να μείνη κανείς ελεύθερος, όρθιος και αλύγιστος απέναντι στους
καταναγκαστικούς και ιδεολογικούς μηχανισμούς των κρατούντων.
Μη επιτρέψετε να σας εξανδραποδίσουν. Διατηρήστε, μέσα στους ζοφερούς και
άρρωστους καιρούς, άγρυπνη και ανυπόταχτη τη σκέψη σας, περιφρουρήστε την άγια
υγεία και ρωμαλεότητα της ψυχής σας, κρατήστε στητό και αγέρωχο το ωραίο
ανάστημά σας.
Και αν η Εξουσία, που την συμφέρει να έχη παθητικούς και πολιτικά αδιάφορους
υπηκόους, σας πη ότι, έτσι κάνοντας, δεν είστε φρόνιμοι και νομοταγείς
πολίτες, αποδείξτε της ότι καλός πολίτης είναι μόνον ο ελεύθερος πολίτης, ο
συνειδητός, ενεργός και υπεύθυνος πολίτης.
Και θυμίστε της ό,τι ο Περικλής είχε πει στον «Επιτάφιο»: όποιος αδιαφορεί για
τα πολιτικά πράγματα του τόπου του είναι όχι φιλήσυχος, αλλ’ άχρηστος,
«αχρείος» πολίτης. Και μη ξεχνάτε, στις σημερινές δύσκολες για την Πατρίδα μας
και το Λαό μας περιστάσεις, τα λόγια του ποιητή και θέλω μ’ αυτά να σας
αποχαιρετίσω:
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται, ζυγόν δουλείας ας έχωσι·
θέλει αρετήν και τόλμην η Ελευθερία». »
Σε συνέχεια του νέου νομοσχεδίου του Υπουργείου Τουρισμού που περιλαμβάνει
μεταξύ άλλων τη θέσπιση «Οργανισμού για την Αξιοποίηση Ιαματικών Πόρων» και
των έντονων αντιδράσεων τόσο των αιρετών όσο και των τοπικών κοινωνιών
αναφορικά με τις συγκεκριμένες διατάξεις του εν λόγω νομοσχεδίου, σύμφωνα με τις
οποίες εκχωρείται η κεντρική διαχείριση το χαρτοφυλακίου των Ιαματικών Πηγών
της χώρας στην ανώνυμη εταιρεία «Ιαματικές Πηγές Ελλάδος (ΙΠΕ)», η Βουλευτής κ.
Θεοδώρα Τζάκρη μαζί με 36 ακόμα βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, κατέθεσε σχετική
Ερώτηση προς τον Υπουργό Τουρισμού. Με την Ερώτηση τους οι Βουλευτές
επισημαίνοντας ότι με τη σύσταση της ΙΠΕ ΑΕ πλήττεται η Τοπική Αυτοδιοίκηση
και ακυρώνεται ο αναπτυξιακός της ρόλος ενώ παράλληλα επιχειρείται η υφαρπαγή
των περιουσιακών της στοιχείων, ρωτούν τον κ. Υπουργό για τις προθέσεις του: (1)
να αποσύρει τις εν λόγω διατάξεις που αφορούν στη σύσταση της ανώνυμης
εταιρείας «Ιαματικές Πηγές Ελλάδος και στην ουσία οδηγούν στην υφαρπαγή των
περιουσιών των τοπικών κοινωνιών και παράδοσή τους σε ιδιώτες και (2) να στηρίξει
την περαιτέρω ανάπτυξη των ελληνικών λουτροπόλεων με τρόπο ώστε να
αποτελέσουν πραγματικές πλουτοπαραγωγικές πηγές για τις τοπικές κοινωνίες αντί
να δοθούν για εκμετάλλευση σε ιδιώτες που είναι η εύκολη λύση.
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της Ερώτησης:
«ΕΡΩΤΗΣΗ
ΠΡΟΣ τον Υπουργό Τουρισμού
ΘΕΜΑ: «Σύσταση ΑΕ για τη διαχείριση των ιαματικών πηγών»
Τη Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2020, ο Υπουργός Τουρισμού κ. Χάρης Θεοχάρης, κατά τη
συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, παρουσίασε Νομοσχέδιο στο οποίο μεταξύ
άλλων περιλαμβάνεται η θέσπιση «Οργανισμού για την Αξιοποίηση Ιαματικών
Πόρων». Στις αρμοδιότητες του Οργανισμού εμπίπτουν η ολιστική και βιώσιμη
τουριστική ανάπτυξη, καθώς και η ενεργοποίηση ιδιωτικών επενδυτικών κεφαλαίων με
σκοπό την ανάπτυξη του ιαματικού – θερμαλιστικού τουρισμού ή τουρισμού ευεξίας
στην Ελλάδα.
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου Δήμων Ιαματικών Πηγών Ελλάδας (ΣΔΙΠΕ),
αντιδρώντας ομόφωνα, αποφάσισε «να ΑΠΟΡΡΙΨΕΙ τα άρθρα 7 έως 14 του σχεδίου
νόμου του Υπουργείου Τουρισμού που αφορούν τη σύσταση της ανώνυμης εταιρείας
«Ιαματικές Πηγές Ελλάδος (ΙΠΕ)», ενώ καλεί και την ΚΕΔΕ να απορρίψει τα σχέδια
του υπουργείο Τουρισμού.
Κατά το Σύνδεσμο, η σύσταση της ΙΠΕ ΑΕ πλήττει άμεσα και πολυεπίπεδα τα
συμφέροντα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ενώ παράλληλα ακυρώνει τον αναπτυξιακό
ρόλο της και διαψεύδει τις προσδοκίες των τοπικών κοινωνιών. Επιπλέον, έχει
χαρακτηριστεί ως άκρως αντιαυτοδιοικητική διότι ακυρώνει τις όποιες προσπάθειες της
για την ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών ενώ παράλληλα επιχειρείται υποβάθμιση της
και υφαρπαγή των περιουσιακών της στοιχείων.
Και όλα αυτά λαμβάνουν χώρα, μετά την «εποικοδομητική συνάντηση» που είχε στις 29
Ιανουαρίου, ο Υπουργός Τουρισμού κ. Χάρης Θεοχάρης με τον Πρόεδρο της ΚΕΔΕ κ.
Δημήτρη Παπαστεργίου και τον Πρόεδρο του ΣΔΙΠΕ κ. Σταμάτη Γαρδέρη, όπου
σύμφωνα με το σχετικό Δελτίο Τύπου που εκδόθηκε από την πλευρά του Υπουργείου
αναφέρονται τα εξής: «Στο πλαίσιο της συζήτησης επιβεβαιώθηκε η απόλυτη
συνεργασία και η αμοιβαία κατανόηση για την επίτευξη του καλύτερου αποτελέσματος
για τον ελληνικό τουρισμό, την περιφερειακή ανάπτυξη και την προβολή των Δήμων ως
τουριστικών προορισμών. Η βέλτιστη, ολοκληρωμένη διαχείριση των τουριστικών
προορισμών με συνεργασία του Υπουργείου Τουρισμού και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης
είναι αναγκαία ώστε να ξεπεραστούν οι σύνθετες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν
τουριστικοί προορισμοί της χώρας μας»
Επειδή είναι ανήκουστο στη σημερινή εποχή να επιχειρείται η δημιουργία μιας
κρατικής εταιρείας μονοπωλιακού χαρακτήρα που αφαιρεί πλουτοπαραγωγικές πηγές
από τις τοπικές κοινωνίες.
Επειδή οι εν λόγω διατάξεις αναιρούν σε μεγάλο βαθμό το ρόλο της τοπικής
αυτοδιοίκησης και της στερούν πολύτιμους οικονομικούς πόρους.
Επειδή έχουν δημιουργηθεί ερωτήματα σχετικά με τη σκοπιμότητα και τους
ωφελούμενους μιας τέτοιας πολιτικής απόφασης.
Επειδή οι ελληνικές λουτροπόλεις μπορούν να αναπτυχθούν περαιτέρω και να
εξελιχθούν σε κέντρα τουρισμού υγείας και να αποτελέσουν πραγματικούς
πλουτοπαραγωγικούς πόρους για τις τοπικές κοινωνίες.
Ερωτάται ο κ. Υπουργός:
1. Προτίθεστε να αποσύρετε τις εν λόγω διατάξεις που αφορούν στη σύσταση της
ανώνυμης εταιρείας «Ιαματικές Πηγές Ελλάδος και στην ουσία οδηγούν στην
υφαρπαγή των περιουσιών των τοπικών κοινωνιών και παράδοσή τους σε
ιδιώτες;
2. Προτίθεστε να στηρίξετε την περαιτέρω ανάπτυξη των ελληνικών λουτροπόλεων
με τρόπο ώστε να αποτελέσουν πραγματικές πλουτοπαραγωγικές πηγές για τις
τοπικές κοινωνίες αντί να δοθούν για εκμετάλλευση σε ιδιώτες που είναι η
εύκολη λύση;
Οι Ερωτώντες Βουλευτές
Τζάκρη Θεοδώρα
Αβραμάκης Λευτέρης
Αλεξιάδης Τρύφων
Αναγνωστοπούλου Σία
Αυλωνίτης Αλέξανδρος
Βαγενά Άννα
Βαρδάκης Σωκράτης
Γκαρά Αναστασία
Γκιόλας Γιάννης
Ζαχαριάδης Κώστας
Καρασαρλίδου Φρόσω
Καφαντάρη Χαρά
Κόκκαλης Βασίλης
Λάππας Σπύρος
Μάλαμα Κυριακή
Μάρκου Κώστας
Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος
Μπάρκας Κώστας
Μωραΐτης Θάνος
Νοτοπούλου Κατερίνα
Ξενογιαννακοπούλου Μαριλίζα
ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ
ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΩΝ
Προς τον Πρόεδρο του ΔΣ του Δήμου Ικαρίας.
Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΩΝ ζητεί την σύγκλιση έκτακτου Δημοτικού Συμβουλίου με αποκλειστικό θέμα το σχέδιο νόμου του Υπουργείου πολιτισμού που βρίσκεται σε διαβούλευση, (Ανάπτυξη ιαματικού τουρισμού και λοιπές διατάξεις)
σχετικά με την υφαρπαγή των Ιαματικών πηγών και των πέριξ χώρου ακτίνας ενός χιλιομέτρου, από τους Δήμους και την ένταξη των σε μια μορφή υπερταμείου, τύπου ΤΑΙΠΕΔ.
Συγκεκριμένα: Στο προσχέδιο νόμου περνά το καθεστώς διαχείρισης των λουτροπηγών και παράλληλα την δέσμευση των χώρων σε ακτίνα ενός χιλιομέτρου γύρω από τις πηγές, σε μια ανώνυμη εταιρεία την ΙΠΕ Α.Ε (Ιαματικές Πηγές Ελλάδος Α.Ε) με ποσοστό 80% στο κράτος και 20% στη ΚΕΔΕ, χωρίς να ερωτηθούν οι ιδιοκτήτες Δήμοι και χωρίς να συμμετέχουν στην εταιρεία.
Η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας, παρά το ότι η πλειοψηφία της πρόσκειται στη κυβέρνηση, στο χθεσινό Δ.Σ (19/02/21) δεσμεύτηκε μετά από πρόταση της ΠΕΔ Ν.ΑΙΓΑΙΟΥ Τοπικό Παράρτημα Κυκλάδων, να μην αποδεχτεί την συμμετοχή της στην υπό ίδρυση εταιρεία.
Το αιτιολογικό της υφαρπαγής είναι ότι, οι Δήμοι είναι ανίκανοι να τις αξιοποιήσουν και έτσι χάνεται ένα σημαντικό ποσοστό τουριστικού προϊόντος. Δεν μας λένε όμως ποιοι είναι αυτοί που διαχρονικά απαξίωναν τις ιαματικές πηγές.
Επειδή αδυνατούμε να πιστέψουμε ότι η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση ασπάστηκε το κριτικισμό, το 80% του μεριδίου της θα το διαθέσει σίγουρα στα πολυεθνικά κεφάλαια.
Φυσικά τον πλούτο αυτόν δεν τον είχαμε αξιοποιήσει όπως θα θέλαμε, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είμαστε οι μόνοι υπεύθυνοι και ούτε είναι αιτία να μας τον πάρουν
Λέμε ξεκάθαρα προς όλες τις κατευθύνσεις; Κάτω τα χέρια από την περιουσία του Δήμου, ο πλούτος αυτός ανήκει στον Καριώτικο Λαό και εμείς μαζί με τους Δημότες αυτού του Τόπου θα αγωνιστούμε για να μη ξεπουληθεί.
Καλούμε το ΔΣ του Δήμου να συστρατευτεί με
-Τον Σύνδεσμο Δήμων Ιαματικών πηγών Ελλάδας, που ανήκουμε και που ήδη έχει πάρει θέση
-Την ΠΕΔ Δ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
-Την ΠΕΔ Ν.ΑΙΓΑΙΟΥ ΤΟΠΙΚΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΚΥΚΛΑΔΩΝ
-Και με όσους άλλους κινητοποιηθούν, ώστε να αποσυρθούν τα επίμαχα άρθρα του Σ.Ν
P.S. Επισυνάπτω την απόφαση της ΠΕΔ Ν. ΑΙΓΑΙΟΥ για πληρέστερη ενημέρωση
Ράχες 21/02/2021
Ο Εκπρόσωπος της Παράταξης
Λευτέρης Κόχιλας
Ο Ειδικός Λογαριασμός Κονδυλίων Έρευνας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας ανακοινώνει την πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για την υποβολή Πρότασης για σύναψη σύμβασης μίσθωσης έργου ιδιωτικού δικαίου, από φυσικό πρόσωπο Ερευνητής Νομικής, στον οποίο θα ανατεθεί η παραγωγή παραδοτέων, διάρκειας από την υπογραφή της σύμβασης έως τη λήξη του έργου, ήτοι 19/05/2023, με δυνατότητα να ανανεωθεί ή παραταθεί χωρίς περιορισμό έως την ημερομηνία τυχόν παράτασης του έργου, μετά από απόφαση του αρμοδίου οργάνου του ΕΛΚΕ και εφόσον υπάρχει η απαιτούμενη πίστωση στο έργο, χωρίς τη διενέργεια νέας πρόσκλησης.Αντικείμενο:
Η διερεύνηση και καταγραφή του θεσμικού και κανονιστικού πλαισίου που διέπει τις ιαματικές πηγές, τις σχετικές με αυτές υποδομές εντός της περιφέρειας υλοποίησης του έργου, τις προδιαγραφές διοίκησης, διαχείρισης και των αδειών εγκατάστασης του ιαματικού τουρισμού, την προστασία των χρηστών & καταναλωτών του ιαματικού τουρισμού και την διαφύλαξη των προσωπικών τους δεδομένων, η επισήμανση διατάξεων που χρήζουν αναμόρφωσης, επικαιροποίησης ή απλούστευσης και η υποβολή σχετικών εισηγήσεων, η εκπόνηση κατευθυντήριων γραμμών για βέλτιστες τεχνικές που θα πρέπει να ακολουθηθούν καθώς και η επικοινωνία και μεσολάβηση με διάφορους φορείς, η αντιπροσώπευση της ομάδας έναντι αυτών και η επίλυση τυχόν προβλημάτων & συγκρούσεων.
Το Προϋπολογισθέν ποσό αμοιβής ορίζεται σε € 11.736,00 και δύναται να διαμορφωθεί σύμφωνα με την εξέλιξη και τα προβλεπόμενα του έργου. Το ως άνω ποσό περιλαμβάνει την αμοιβή του δικαιούχου, πάσης φύσης νόμιμες κρατήσεις, ασφαλιστικές εισφορές εργοδότη εφόσον ο δικαιούχος εμπίπτει στις διατάξεις του άρθρου 39 παρ. 9 του ν. 4387/2016, και Φ.Π.Α σε περίπτωση υπαγωγής του δικαιούχου σε καθεστώς Φ.Π.Α.
Αιτήσεις μέχρι την 4η Μαρτίου 2021 και ώρα 14:00.
Επανέναρξη των πτήσεων και επαναλειτουργία των αερολιμένων με επιπρόσθετα
μέτρα ασφάλειας αποφάσισε το Υπουργικό Συμβούλιο Συνέχεια ανάγνωσης
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΜΑΡΙΝΑ ΑΡΕΤΣΟΥΣ: Στα χέρια των Καλαμαριωτών η απόφασηγια τομέλλον
Τομέλλον και η προοπτικήτης Μαρίνας Αρετσούς, ενός από τα πολυτιμότερα περιουσιακάστοιχεία εντόςτωνορίωντουΔήμου Καλαμαριάς, είναι ένα από τα κρισιμότερα ζητήματα, στο οποίο πρέπει να πάρουνθέσηόλοι (Δήμαρχος και Δημοτικές παρατάξεις, φορείς και συλλογικότητεςτης Καλαμαριάς αλλά και οι απλοί πολίτες) μετάτην πρόσφατη πρόσκλησηεκδήλωσηςενδιαφέροντος από πλευράς ΤΑΙΠΕΔ για την παραχώρησήτηςσειδιώτη. Συνέχεια ανάγνωσης
Φοιτητές ιατρικής στην πόλη Μανταλέι διαδηλώνουν κατά της στρατιωτικής χούντας
AP Photo
Απτόητοι οι πολίτες της Μιανμάρ, βγήκαν ξανά το πρωί της Κυριακής στους δρόμους των πόλεων της χώρας, μία μέρα μετά τον θάνατο τουλάχιστον δύο διαδηλωτών και των τραυματισμό ακόμη 30 από αστυνομικά πυρά.
Δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές καλούν τους στρατιωτικούς να παραδώσουν την εξουσία που κατέλαβαν με πραξικόπημα την 1η Φεβρουαρίου, ενώ συνεχίζονται οι συλλήψεις πολιτών που αντιτίθενται στη στρατιωτική χούντα. Μεταξύ αυτών, ένας πολύ γνωστός ηθοποιός της χώρας, που κάλεσε τους πολίτες να αντισταθούν στο πραξικόπημα.
Την ίδια ώρα το Facebook διέγραψε τη σελίδα του στρατού της Μιανμάρ με την αιτιολογία ότι υποκινεί βία.
Παρά τη βίαιη καταστολή, ο στρατός δεν έχει κατορθώσει να σταματήσει τις κινητοποιήσεις εναντίον, την εκστρατεία ανυπακοής και τις απεργίες των εργαζομένων με αίτημα την αποφυλάκιση της πρωθυπουργού της χώρας Αούνγκ Σαν Σου Τσι και άλλων πολιτικών προσώπων.
Πορείες πραγματοποιούνται στην Γιανγκόν, την Μανταλέι, αλλά και τη Μιτικίνια, στη διάρκεια των οποίων οι συμμετέχοντες έκαναν καθιστικές διαμαρτυρίες, φώναζαν συνθήματα, κρατούσαν λουλούδια στη μνήμη των νεκρών και έκαναν μοτοπορείες.