ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Ο Δήμος Θερμαϊκού σε συνεργασία
με την Αγροδιατροφική Σύμπραξη της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας Α.Μ.Κ.Ε.
και ο Γ΄Αγροτικός Συνεταιρισμός Επανομής σας προσκαλούν στην ενημερωτική
εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί
Δευτέρα 21 Ιουλίου 2025, ώρα 19:00
Δημοτικό Θέατρο Επανομής
με θέμα:
«Παρουσίαση της πλατφόρμας AGROJOB, μια καινοτόμος λύση που διευκολύνει την άμεση Συνέχεια ανάγνωσης
ΕΞΟΡΓΙΣΤΙΚΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΑ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ
Yahoo/Εισερχόμενα
ΕΕΚΕ
Από:info@eeke.gr
Προς:anestis_anastasiadis@yahoo.gr
Παρ 18 Ιουλ στις 9:45 μ.μ.
|
16/7/25
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Γιορτή Δημοκρατίας 2025
Τιμή και Μνήμη
51 χρόνια από την Μεταπολίτευση
100 χρόνια από τη γέννηση του Μίκη Θεοδωράκη
Με αφορμή την επέτειο της Αποκατάστασης της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, ο Δήμος Θεσσαλονίκης συνεχίζει για δεύτερη χρονιά την πρωτοβουλία που ανέλαβε το 2024, με αφορμή τα 50 χρόνια από τη Μεταπολίτευση, καθιερώνοντας έναν νέο θεσμό τιμής, μνήμης και πολιτιστικής έκφρασης. Συνέχεια ανάγνωσης
ν Ευαισθητοποίηση ατόμων με αναπηρίες
Premia Properties: Τι φέρνει η συμμαχία Γεωργιάδη, Σκλαβενίτη, Αντετοκούνμπο, Δασκαλάκη
Η νέα μετοχική σύνθεση, το άνοιγμα στον τουρισμό και ολόκληρο το επε
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Premia Properties: Αγορά ιδίων μετοχών
Οι διαμαντοφορεμένες μετοχές, το ράλι σε 4 τράπεζες, το deal που έρχεται, τα σενάρια για πρόωρες κάλπες, το unfair του Στάθη και ο έρως υπουργού με καλλονή αοιδό
Σκλαβενίτης, Αντετοκούνμπο και Δασκαλάκης μπαίνουν στην Premia Properties μεσω ΑΜΚ 40 εκατομμυρίων
Νέα μετοχική σύνθεση, πλουσιότερο μετοχολόγιο, επενδυτικό πλάνο άνω των 200 εκατομμυρίων ευρώ και μεγαλύτερο άνοιγμα στον τουρισμό φέρνει η επαύριον της αύξησης μετοχικού κεφαλαίου ύψους 40 και πλέον εκατομμυρίων ευρώ στην Premia Properties.
Σύμφωνα με τις χθεσινές ανακοινώσεις και την ενημέρωση του βασικού μετόχου και εκτελεστικού προέδρου της εισηγμένης επενδυτικής ακινήτων, οι Μάκης, Μαρία και Βίκυ Σκλαβενίτη, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο και ο Γιώργος Δασκαλάκης είναι οι νέοι μέτοχοι της Premia Properties, οι οποίοι θα συμμετάσχουν μέσω ιδιωτικής τοποθέτησης στην αύξηση, το βιβλίο για την οποία θα μείνει ανοιχτό από τη Δευτέρα 21 Ιουλίου έως την Τετάρτη 23 του μήνα.
Συγκεκριμένα, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο θα συμμετάσχει με 3,3 εκατομμύρια ευρώ μέσω της GFI Ltd, η οικογένεια Σκλαβενίτη μέσω της επενδυτικής τους εταιρείας ΑΝΙΚΑ Α.Ε. με 3 εκατομμύρια ευρώ και ο Γιώργος Δασκαλάκης, ιδρυτής της Stoiximan και επικεφαλής της Kaizen Gaming, με 5 εκατομμύρια ευρώ, αλλά και οι υφιστάμενοι μέτοχοι: η Sterner Stenhus με 8 εκατομμύρια, η Fastighets AB Balder που ελέγχεται από τον επίσης σουηδικής καταγωγής Erik Selin με 12 εκατομμύρια και ο Νορβηγός Petter Stordalen επικεφαλής του ομίλου Strawberry με 6,5 εκατομμύρια ευρώ. Ο τελευταίος μπήκε πέρσι στο μετοχικό κεφάλαιο της ΑΕΕΑΠ μέσω της Nordic Leisure Travel Group με ποσοστό περίπου 10%. Στο πλαίσιο της συμφωνίας, ο όμιλος πούλησε στην Premia τα Sunwing σε Καλλιθέα Ρόδου και Κρήτη έναντι 112,5 εκατομμυρίων ευρώ, τα οποία μισθώνει πλέον από την AEEAΠ.
Μετά την ΑΜΚ, η Sterner Stenhus των Ηλία και Θωμά Γεωργιάδη θα ελέγχει περί το 33% της εισηγμένης, ο Εrin Selin περίπου 20%, ο Petter Stordalen 12%, περίπου 7,5%, ο επίσης υφιστάμενος μέτοχος Ηλίας Τσίκλος, ενώ στόχος είναι να συμμετάσχει το επενδυτικό κοινό και το free float να ξεπεράσει το 20%.
Όσον αφορά το ποσοστό των νέων μετόχων, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο και η οικογένεια Σκλαβενίτη θα ελέγχουν περί το 2% και ο Γιώργος Δασκαλάκης το 3,5%.
Ο κ. Γεωργιάδης διευκρίνισε, δε ότι ανάλογα με τη συμμετοχή των μικρομετόχων στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου υπάρχει η δυνατότητα να αναδιαμορφωθεί το ποσοστό των υφιστάμενων μετόχων, το οποίο μπορεί να μειωθεί.
Η αύξηση θα γίνει σε τιμή 1,30 ευρώ ανά μετοχή, ενώ η καθαρή θέση (δηλαδή η εσωτερική τιμή της μετοχής) φτάνει τα 2,10 ευρώ, που σημαίνει discount 38% επί της καθαρής αξίας ενεργητικού και 2% επί της τιμής διαπραγμάτευσης.
Σημειωτέον ότι η Optima Bank θα τρέξει τη διαδικασία. «Η τιμή στην οποία γίνεται η αύξηση σημαίνει μια καλή ευκαιρία, αυτό είδαν και οι νέοι μέτοχοι. Η αύξηση θα μας δώσει τη δυνατότητα να κλείσουμε συμφωνίες ύψους 120 εκατομμυρίων ευρώ, έτσι ώστε το 2026 η Premia να διαθέτει χαρτοφυλάκιο 650 εκατομμυρίων. Η εταιρεία είναι στημένη με τέτοια δομή, έτσι ώστε να μπορεί να χτίσει χαρτοφυλάκιο αξίας 1 δισεκατομμυρίου ευρώ», είπε ο Ηλίας Γεωργιάδης.
Οι νέες επενδύσεις και το άνοιγμα στον τουρισμό
Αξιοποιώντας τα κεφάλαια που θα αντλήσει από την ΑΜΚ, η Premia θα προχωρήσει στην εξαγορά ενός ακόμη ξενοδοχείου δυναμικότητας 270 δωματίων, έναντι τιμήματος 64 εκατομμυρίων ευρώ, στα Κανάρια Νησιά της Ισπανίας.
Το ακίνητο ανήκε στον όμιλο NLGT του Stordalen, λειτουργεί από το 1972 και πωλείται με κλειστή σύμβαση διάρκειας 20 ετών. «Δεν θα προβούμε σε πολλές κινήσεις στο εξωτερικό, αλλά είμαστε διαθέσιμοι να περάσουμε τα σύνορα της Ελλάδας.»
Η απόδοση του ακινήτου θα φτάσει κατά ελάχιστο το 7,3% και το ετήσιο μίσθωμα που θα καταβάλει η NLGT στην ελληνική ΑΕΕΑΠ διαμορφώνεται στα 4,65 εκατομμύρια ευρώ.
«Είναι καλό να παίρνουμε ρίσκα, αυτό σημαίνει και το άνοιγμα της εταιρείας στα τουριστικά ακίνητα, μιας και η Ελλάδα είναι τουριστική χώρα.» Αυτή τη στιγμή η εταιρεία μελετά την επέκταση του ξενοδοχείου στη Ρόδο, σε όμορο οικόπεδο, ενώ εξετάζει και την απόκτηση μονάδας σε άλλο μεγάλο νησί.
Αρκετά δύσκολο στοίχημα στο οποίο, όμως, επιμένει η εταιρεία είναι οι φοιτητικές εστίες. «Επενδύω πολύ χρόνο, βάζουμε κεφάλαια σε μικρές πόλεις», τόνισε ο κ. Γεωργιάδης.
Η Premia ολοκληρώνει φοιτητική εστία 50 διαμερισμάτων στο Βόλο, 58 διαμερισμάτων στη Λάρισα και 43 νέων στην Ξάνθη τον Σεπτέμβριο. Από τον Σεπτέμβριο του 2026 ανοίγουν επιπλέον 35 εστίες σε συγκρότημα στη Ρόδο, 35 εστίες στην Ξάνθη, 80 νέες στον Βόλο, στη θέση δημόσιου ακινήτου, 140 νέες στην Πάτρα και κλείνει συμφωνία για την αξιοποίηση μεγάλου ακινήτου στην Καισαριανή, όπου θα δημιουργηθούν 120 εστίες, επένδυση έως 20 εκατομμύρια οι επενδύσεις για τις εστίες.
Στο σύνολο, θα δημιουργηθούν 300 φοιτητικές εστίες το 2026 που λειτουργούν από τη Unity Smart Living, ώστε να φτάσουν συνολικά τις 900.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης “Θεόδωρος Παπαγιάννης” σας προσκαλεί στο 15ο Συμπόσιο Γλυπτικής και τις παράλληλες εκδηλώσεις του που θα λάβουν χώρα από 1 έως και 20 Αυγούστου 2025, στον αύλειο χώρο του Μουσείου, στο Ελληνικό Ιωαννίνων. Όλες οι παράλληλες πολιτιστικές εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν στις ημερομηνίες που αναφέρονται παρακάτω και ώρα 20:30. Το 15ο Συμπόσιο διοργανώνουν από κοινού ο Δήμος Βορείων Τζουμέρκων, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης “Θεόδωρος Παπαγιάννης”, ο Όμιλος Φίλων του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης “Θ. Παπαγιάννης” και ο πολιτιστικός οργανισμός We adore museums. Συνέχεια ανάγνωσης
ΑγροNέα
Δημήτρης Μιχαηλίδης
Αναψυκτικά, δεξιότητες, nanorobots, ΚΓ
Τα αναψυκτικά ξεκινούν με την εφεύρεση του ανθρακούχου νερού από τον Τζ. Πρίστλεϊ (1767). Στη συνέχεια, εφευρέτες σε Ευρώπη & Αμερική ανέπτυξαν τρόπους παραγωγής ανθρακούχων ποτών, με την Schweppes να είναι η πρώτη. Μπορούν να κατηγοριοποιηθούν ως: αναψυκτικά τύπου κόλα με άρωμα και χρώμα καραμέλας, με φυσικούς χυμούς φρούτων, φυσικά χρώματα και αρώματα και με συνθετικά χρωματισμένους και αρωματισμένους χυμούς φρούτων. Μεταξύ των συστατικών που προσδίδουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στα αναψυκτικά είναι τα οξέα, οι αρωματικές ύλες, οι χρωστικές ουσίες, οι γαλακτωματοποιητές, τα κόμμεα, τα αιθέρια έλαια, η ταννίνη, η καφεΐνη και τα ίχνη μυστικών ανά εταιρεία παραγωγής προσθέτων. Κκαταναλώνουμε ένα προϊόν που είναι γεμάτο με ανθυγιεινές χημικές ουσίες. Δρ Μ. Παπαδοπούλου Δ/ντρια ΠΑΚΟΕ, pakoe@pakoe.gr, www.pakoe.gr, 7/7/2025. Συνέχεια ανάγνωσης
51 χρόνια από την κατάρρευση της δικτατορίας
και την αποκατάσταση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Ο Σ.Φ.Ε.Α. 1967-1974, τιμώντας όσους και όσες αγωνίστηκαν για την ανατροπή του δικτατορικού καθεστώτος, θα πραγματοποιήσει την καθιερωμένη εκδήλωση μνήμης την Τετάρτη 23 Ιουλίου 2025, στις 8.00 μ.μ.., στον μνημειακό / ιστορικό χώρο του πρώην στρατοπέδου ΕΑΤ-ΕΣΑ, στο Πάρκο Ελευθερίας (στάση μετρό ‘Μέγαρο Μουσικής‘).
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ:
-
7.30 μ.μ.: Προσέλευση κοινού
-
8.00 μ.μ.: Κατάθεση στεφάνων στην προτομή του Σπύρου Μουστακλή
-
Ομιλία του προέδρου του ΣΦΕΑ 1967-1974 Βαγγέλη Γκιουγκή
-
Μουσικό πρόγραμμα με αντιστασιακά τραγούδια
Το Δ.Σ. του ΣΦΕΑ 1967-1974 Συνέχεια ανάγνωσης
Yahoo/Εισερχόμενα
-
Πρωτοβουλία για το Πρόγραμμα from Πρωτοβουλία για το Πρόγραμμα SubstackΑπό:protovouliagiatoprogramma@substack.comΠρος:anestis_anastasiadis@yahoo.grΠέμ 17 Ιουλ στις 12:29 μ.μ.Forwarded this email? Subscribe here for moreΔιάλογος για την Προοδευτική Διακυβέρνηση- Θεματική: Κράτος και Δημόσια Διοίκηση
ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΤΙΚΗ ΤΕΧΝΙΚΗ -του Πάνου Μαΐστρου*
*Ο Πάνος Μαΐστρος είναι Σύμβουλος Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Το κείμενο βασίζεται στην παρέμβασή του στο εργαστήρι πολιτικής »Κράτος & Δημόσια Διοίκηση» που διοργάνωσε η «Πρωτοβουλία για το Πρόγραμμα»
1. Η διοικητική μεταρρύθμιση έχει ως προϋπόθεση τις αλλαγές στις σχέσεις της διοίκησης με το πολιτικό σύστημα και την οικονομία
Εισαγωγικά θα ήθελα να πω ότι κατά τη γνώμη μου εκπλήρωσα την υποχρέωσή μου προς την πατρίδα το 2016, όταν διαβάζοντας στο τρίτο μνημόνιο, τον νόμο 4336/15, ένα συγκεκριμένο άρθρο με τίτλο «Ένα σύγχρονο κράτος και μια σύγχρονη δημόσια διοίκηση», πήρα το θάρρος και έγραψα το τρίτο μου βιβλίο με τίτλο «Μεταρρυθμιστικές φωτοβολίδες». Έχει αναρτηθεί στην σελίδα μου https://p-maistros.gr/cv.html , δεν θα αναφερθώ καθόλου σε αυτό, μπορείτε να το διαβάσετε. Είναι γραμμένο με αφορμή το τρίτο μνημόνιο, το οποίο ψηφίστηκε τότε από 222 βουλευτές και δημιούργησε την ψευδαίσθηση ότι μπορεί να αποτελέσει την βάση για μια σημαντική διοικητική μεταρρύθμιση. Διαψεύστηκα, αλλά στη ζωή αυτά συμβαίνουν.
Αυτό το βιβλίο στηρίζεται στην θέση ότι οι εσωτερικές αλλαγές στη δημόσια διοίκηση δεν μπορούν να γίνουν αν δεν εξετάσουμε και τις σχέσεις της δημόσιας διοίκησης με το πολιτικό σύστημα, τις σχέσεις της με την οικονομία και τις σχέσεις της με την κοινωνία και τους πολίτες. Εδώ διασταυρώνεται αυτή η θέση και με όσα έχει αναφέρει ο Παναγιώτης Κορκολής, για την ανάγκη να δούμε τις σχέσεις του κράτους με την οικονομία, τις αγορές όπως και τις σχέσεις του με το πολιτικό σύστημα. Διότι χωρίς αλλαγή, βελτίωση, τροποποίηση των σχέσεων αυτών, η δημόσια διοίκηση εσωτερικά δεν μπορεί να αλλάξει.
2. Η μεταρρυθμιστική τεχνική είναι ένα βαθύτατα πολιτικό ζήτημα
Δεν θα αναφερθώ εδώ στο ποιες είναι οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις. Έχουν συζητηθεί ήδη και έχουμε ακούσει πάρα πολλά για αυτές, νομίζω δε ότι θα μπορούσε κάποιος να συνθέσει τον κατάλογο των προτάσεων σε ένα ενιαίο συνολικό κείμενο για το ποιες είναι οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις. Θα προσπαθήσω να προσεγγίσω το πώς αυτές πρέπει να γίνουν και επομένως αναφερθώ στην μεταρρυθμιστική τεχνική, στο reform engineering. Αυτό εκ πρώτης όψεως μοιάζει να είναι ένα τεχνικό ζήτημα, αλλά στην ουσία του είναι βαθύτατα πολιτικό ζήτημα.
Θα παρακολουθήσω δε κατά κάποιο τρόπο το ζήτημα αυτό μέσα από την εμπειρία που υπάρχει στον ασθενέστερο πυλώνα της δημόσιας διοίκησης, την τοπική αυτοδιοίκηση. Θα δω δηλαδή μέσα από ορισμένα πολύ συγκεκριμένα παραδείγματα το πώς έχει διαμορφωθεί η τεχνική των όποιων μεταρρυθμίσεων που επιχειρούνται.
3. Οι τρεις συνιστώσες της μεταρρυθμιστικής τεχνικής
Θα εστιάσω σε τρεις συνιστώσες της μεταρρυθμιστικής τεχνικής.
Η πρώτη αφορά το ποιος είναι ο φορέας εφαρμογής της μεταρρύθμισης και θα εξηγήσω ότι το διακύβευμα είναι μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Θα δώσω παραδείγματα εφαρμογής της δημόσιας μεταρρύθμισης όχι από τον δημόσιο αλλά από τον ιδιωτικό τομέα.
Η δεύτερη αφορά τα κατά συνθήκη μεταρρυθμιστικά ψεύδη, στα οποία πολλές φορές εμμένουμε χωρίς κανέναν λόγο.
Και η τρίτη και σημαντικότερη είναι αυτό που ονομάζω «νοηματοδότηση των μεταρρυθμίσεων», αυτό που επεσήμανε και ο Απόστολος Παπατόλιας, και που κατά την άποψή μου είναι και το σημαντικότερο στοιχείο που αφορά τη μεταρρυθμιστική τεχνική.
3.1. Ο φορέας εφαρμογής της μεταρρύθμισης: ο δημόσιος ή ο ιδιωτικός τομέας
Έρχομαι στην πρώτη. Υπάρχουν δύο σχολές που αφορούν τη μεταρρυθμιστική τεχνική. Η πρώτη , που είναι και η επικρατούσα , εγγράφει σε ένα νόμο τις διατάξεις της μεταρρύθμισης και επειδή δεν υπάρχει αυτόματος πιλότος για την εφαρμογή της, αυτή ανατίθεται στον ιδιωτικό τομέα. Τη σχολή αυτή θα μπορούσαμε να την ονομάσουμε κεντροδεξιά σχολή αλλά έχει διακομματική εμβέλεια. Μπορώ να σας το επιβεβαιώσω με τη μακρόχρονη εμπειρία μου.
Η δεύτερη σχολή είναι μειοψηφική. Ο νόμος συνοδεύεται από ένα επιχειρησιακό πρόγραμμα εφαρμογής, άρα εδώ το κράτος παίζει τον επιτελικό του ρόλο, διαμορφώνει τις προϋποθέσεις, τους όρους και διασφαλίζει τους πόρους ανθρώπινους, οικονομικούς, τεχνολογικούς, για την εφαρμογή της μεταρρύθμισης. Δεν περιμένει δηλαδή τον ιδιωτικό τομέα να εφαρμόσει μεταρρύθμιση, διαμορφώνει το πλαίσιο τους κανόνες, έχοντας την επιτελική ικανότητα να διαμορφώσει τους κανόνες για την εφαρμογή.
Τέσσερα συνοπτικά παραδείγματα. Το πρώτο παράδειγμα από το μακρινό 1990. Ξεκίνησε η μηχανοργάνωση των Δήμων το 1990 από την ΜΟΔ πληροφορικής. Και συνοδεύτηκε από την ΕΕΤΑ με ένα πρόγραμμα της συλλογικής υποστήριξης των Δήμων, με κοινές προδιαγραφές, πρότυπα, ενιαία λογιστικά πακέτα, 15 δήμοι – πιλότοι, κατάρτιση υπαλλήλων, help desk. Άλλαξε όμως η κυβέρνηση και ο νέος υπουργός Εσωτερικών με το επιχείρημα ότι αυτή η διαδικασία είναι χρονοβόρα ανακοίνωσε ότι το πρόβλημα θα το λύσει ο ιδιωτικός τομέας, δημοσίευσε σχετική προκήρυξη και μοίρασε τα λεφτά σε πολλά έργα στους ιδιώτες και βεβαίως πάρα πολλές από τις εγκαταστάσεις, πάρα πολλές από τις μηχανές, από το software και το hardware, έγιναν κουφάρια όπως επισημαίνει ο Καθηγητής Γιάννης Καλογήρου. Δηλαδή δεν υπήρξε τελικά προστιθέμενη αξία.
Δεύτερο παράδειγμα πρόσφατο, το 2022. Το Πρόγραμμα Έξυπνες Πόλεις με προϋπολογισμό 220 εκατομμύρια από το ΕΣΠΑ. Από τη πλευρά της ΚΕΔΕ για να εφαρμόσουν το πρόγραμμα αυτό οι Δήμοι προτάθηκε και πάλι ένα πρόγραμμα συλλογικής υποστήριξης με κοινές προδιαγραφές, πρότυπα, ενιαίες εφαρμογές , για να μην πληρωθεί κάθε εφαρμογή 50 φορές , να συμπληρωθεί η στελέχωση των Δήμων, να καταρτιστεί το προσωπικό και να υπάρχει ένα help-desk για υποστήριξη.
Πως εκτελέστηκε το πρόγραμμα; Ανακοινώθηκε η υλοποίηση με τη μορφή ενός marketplace όπου ο κάθε Δήμος θα αγόραζε ψηφιακές εφαρμογές με σύμβουλο μια ιδιωτική εταιρεία. Αποτέλεσμα, είμαστε στο 2025 και ακόμα πολλοί Δήμοι δεν έχουν καταφέρει να αξιοποιήσουν το πρόγραμμα. Άρα, χωρίς τον επιτελικό ρόλο του κράτους με ένα πρόγραμμα συλλογικής υποστήριξης, ο ιδιωτικός τομέας τελικά απλώς μοίρασε τα χρήματα.
Τρίτο παράδειγμα από το 2019. Η σύσταση μονάδων εσωτερικού ελέγχου. Με τον νόμο 4622/2019 για το επιτελικό κράτος και με το νόμο το 4795 /2021 νομοθετήθηκε η σύσταση μονάδων εσωτερικού ελέγχου στους δημόσιους φορείς, συμπεριλαμβανομένων των Δήμων. Η ΚΕΔΕ από την πλευρά της για τους Δήμους, και ιδίως τους μικρότερους εξ αυτών, πρότεινε ένα τριετές πρόγραμμα εφαρμογής των διατάξεων με οργάνωση του ελέγχου κατά κατηγορία ΟΤΑ, γιατί δεν είναι όλοι ίδιοι, πρόγραμμα ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης αιρετών, εκπόνηση κοινών πρακτικών εργαλείων και ενιαίων προτύπων, οδηγούς προσαρμογής, πρόγραμμα στελέχωσης και κατάρτισης προσωπικού, δικτύωση των προϊσταμένων μέσω ενός ίντρανετ, δομή υποστήριξης με την μορφή help-desk για τις μονάδες αυτές και ένα πρόγραμμα το οποίο περιλαμβάνει αναλυτικά συγκεκριμένες δράσεις με προϋπολογισμό και με πηγές χρηματοδότησης. Απορρίφθηκε η ιδέα και επειδή πολλοί δήμοι δεν μπορούσαν να συγκροτήσουν μόνοι τους την μονάδα εσωτερικού ελέγχου, πέρασε μια διάταξη που τους έδωσε τη δυνατότητα να προσφύγουν στον ιδιωτικό τομέα.
Άρα οι δήμοι έχουν εξωτερικό σύμβουλο για τον εσωτερικό έλεγχο. Τρία θαυμαστικά νομίζω, διότι έχει ανατεθεί ο εσωτερικός έλεγχος σε εξωτερικό σύμβουλο. Ποια είναι η αιτία πίσω από αυτή τη λογική, νομίζω ότι είναι πάρα πολύ σαφές, ότι με την εκπόνηση του νόμου, ο υπουργός θεωρεί ότι ανταποκρίθηκε στην πολιτική του υποχρέωση. Ένα πρόσφατο άρθρο στο Βήμα της Κυριακής στις 18 Μαΐου του 2025 περιγράφει σε τέσσερις ολόκληρες σελίδες τους νόμους που ψηφίστηκαν και που δεν εφαρμόστηκαν ποτέ μένοντας στα χαρτιά.
Θα αναφέρω και ένα τέταρτο παράδειγμα κλείνοντας αυτή την ενότητα, αυτή την φορά ένα θετικό παράδειγμα. Αναφέρεται στο 1997 και στο Πρόγραμμα Καποδίστριας, όπου με το άρθρο 13 νομοθετήθηκε ένα ειδικό πρόγραμμα τοπικής αυτοδιοίκησης με προϋπολογισμό που τελικά ανήλθε στα 3 δισεκατομμύρια ευρώ και μέσω του οποίου υλοποιήθηκαν συγκεκριμένα έργα, κατασκευάστηκαν δημαρχεία, έγιναν έργα υποδομής διαδημοτικού χαρακτήρα, προμηθεύθηκε ο κάθε δήμος τα οχήματα και τα μηχανήματα που χρειαζόταν, εκπονήθηκαν προδιαγραφές πληροφοριακών συστημάτων, έγινε η επιλογή και η κατάρτιση από την ΕΕΤΑΑ 2.440 νέων επιστημόνων κλπ. Εδώ έπαιξε το κράτος το ρόλο του. Έφτιαξε δηλαδή ένα πρόγραμμα εφαρμογής και διασφάλισε τις προϋποθέσεις, τους όρους και τους πόρους.
Κλείνω λοιπόν εδώ την πρώτη συνιστώσα της μεταρρυθμιστικής τεχνικής, που προσδιορίζει ακριβώς τη σχέση κράτους και αγοράς, σχέση πάρα πολύ σημαντική, όπως το τόνισε και ο Τάκης Κορκολής, και έρχομαι στα κατά συνθήκη μεταρρυθμιστικά ψεύδη.
3.2. Τα κατά συνθήκη μεταρρυθμιστικά ψεύδη
Υπάρχουν ορισμένα ψεύδη τα οποία δυστυχώς επαναλαμβάνονται τα τελευταία χρόνια συστηματικά και θα αναφερθώ σε δύο εξ αυτών.
Το πρώτο αφορά το ότι τόσο οι αρμόδιοι υπουργοί όσο και οι αιρετοί αναφέρονται στην αποκέντρωση με μεταφορά των αρμοδιοτήτων αλλά και των αντίστοιχων πόρων. Αυτό δεν έγινε ποτέ στη διάρκεια της Μεταπολίτευσης. Ποτέ δεν μεταφέρθηκαν από ένα υπερκείμενο σε ένα υποκείμενο επίπεδο αρμοδιότητες και ταυτόχρονα και οι αντίστοιχοι πόροι. Να εξηγήσω το γιατί με παράδειγμα τον Πρόγραμμα Καλλικράτης. Υπήρχαν τότε περίπου πενήντα υπηρεσίες πολεοδομίας στις καταργούμενες Νομαρχίες. Ο τότε υπουργός αποφάσισε να μεταφερθούν οι οργανωμένες δομές των πολεοδομιών στους Δήμους: 53 υπηρεσίες δόμησης να μεταφερθούν σε 332 δήμους. Μια απλή διαίρεση δείχνει ότι κάθε δήμος θα έπρεπε να πάρει το ένα έκτο των δομών. Δηλαδή με τους οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους των 53 νομαρχιακών δομών θα έπρεπε να λειτουργήσουν 332 δημοτικές δομές. Αυτό σημαίνει ότι η επιχειρήθηκε ο τετραγωνισμός του κύκλου και κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό. Η μεταφορά αυτή δεν έγινε ποτέ και δεν πρόκειται να γίνει ποτέ.
Ποια είναι η πρακτική που εφαρμόζεται; Είναι η αλλαγή διοικητικής υπαγωγής δομών που υπάρχουν ήδη, είναι χωροθετημένοι σε τοπικό ή περιφερειακό επίπεδο και αλλάζει η διοικητική τους υπαγωγή.
Ας δούμε κάποια παραδείγματα. Οι κρατικοί παιδικοί σταθμοί, ήταν ήδη χωροθετημένοι στους δήμους. Άλλαξε η ταμπέλα. Αντί δηλαδή, να γράφει κρατικός παιδικός σταθμός τώρα γράφει δημοτικός παιδικός σταθμός . Παρέμεινε το κτίριο στη θέση του, το προσωπικό επίσης στη θέση του, όπως και η χρηματοδότηση, η τεχνογνωσία, και το τεχνικό κεφάλαιο Το ίδιο συνέβη με τα αθλητικά κέντρα.
Το ίδιο έγινε και γενικότερα με την νομαρχιακή αυτοδιοίκηση. Δεν μετακινήθηκε τίποτα. Οι κρατικές νομαρχίες άλλαξαν διοικητική υπαγωγή. Το ίδιο έγινε και με κάποιες υπηρεσίες στις αιρετές περιφέρειες. Άλλαξε η διοικητική υπαγωγή. Δεν μετακινήθηκε τίποτα. Δεν μπορεί από ένα υπερκείμενο σε ένα υποκείμενο επίπεδο να μεταφερθούν αρμοδιότητες όταν οι πόροι που πρέπει να μεταφέρεις δεν επαρκούν.
Ένα δεύτερο κατά συνθήκη ψεύδος είναι το περί πολυεπίπεδης διακυβέρνησης.
Νομοθετήθηκε με τον νόμο 5013 του 2023, υποτίθεται, η πολυεπίπεδη διακυβέρνηση η οποία προβλέπει και την ανακατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ των διοικητικών επιπέδων. Δηλαδή, το κατά συνθήκη ψεύδος επιχειρείται να νομοθετηθεί ως μηχανισμός για την εφαρμογή της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης. Δεν έχει γίνει τα δύο αυτά χρόνια απολύτως τίποτα. Ούτε μπορεί να γίνει, διότι τελικά αυτό που ονομάζουν πολυεπίπεδη διακυβέρνηση είναι απλώς η πολυεπίπεδη διοίκηση. Δηλαδή σε κάθε δημόσια πολιτική ασκούν παράλληλες αρμοδιότητες τα Υπουργεία, οι Περιφέρειες, οι Δήμοι , αυτό νοείται ως πολυεπίπεδη διοίκηση. Για να υπάρξει πολυεπίπεδη διακυβέρνηση απαιτείται συστημική συνεργασία των Υπουργείων, των Περιφερειών, των Δήμων κατά δημόσια πολιτική. Αυτό μπορεί να το διευκολύνει η ψηφιοποίηση. Αυτή είναι πράγματι η ψηφιακή πολυεπίπεδη διακυβέρνηση και είναι η μόνη εφικτή.
3.3. Η «νοηματοδότηση» των μεταρρυθμίσεων
Και έρχομαι στην τρίτη και τελευταία συνιστώσα της μεταρρυθμιστικής τεχνικής που είναι και η σοβαρότερη. Το μεγάλο πρόβλημα που έχουμε στην Ελλάδα, δυστυχώς, είναι ο τρόπος που νοηματοδοτείται ο ρόλος της δημόσιας διοίκησης, η συγκρότησή της, η διεύθυνσή της, οι σχέσεις με τους πολίτες.
Υπάρχει μεγάλο πρόβλημα ως προς τη νοηματοδότηση. Η κυρίαρχη αντίληψη τα τελευταία χρόνια έχει πείσει την κοινωνία για τη δική της νοηματοδότηση, αξιοποιώντας και τη σχετική αμηχανία των προοδευτικών κομμάτων που έχουν υιοθετήσει δυστυχώς σε σημαντικό βαθμό την ίδια εικόνα της πραγματικότητας. Και αυτό αποτελεί κατά γνώμη μου, ας μου επιτραπεί ο όρος, ένα «κόλπο γκρόσο» με ισχυρά επικοινωνιακά χαρακτηριστικά που δεν αντιμετωπίζονται εύκολα.
Θα μεταφέρω εδώ πολύ συνοπτικά ένα απόσπασμα από ένα βιβλίο του Δημήτρη Παπούλια «Κατευθύνσεις για τη μεταρρύθμιση του κράτους», του 1998, που εξηγεί ορισμένα σημαντικά ζητήματα σχετικά με την νοηματοδότηση των μεταρρυθμίσεων. Ο μεταρρυθμιστής καθίσταται αξιόπιστος, γράφει, όταν κατέχει συμβολικό κεφάλαιο, είναι άκρως σημαντική η ικανότητα πειθούς εκ μέρους του μεταρρυθμιστή και η επικοινωνιακή του ικανότητα, ο συμβολισμός των πράξεων και η σχέση εμπιστοσύνης που μπορεί να δημιουργήσει με το ακροατήριό του.
Πρέπει να παρέχει στους κοινωνικούς εταίρους ένα νέο πλαίσιο ερμηνείας της επιχειρούμενης μεταρρύθμισης, των αποτελεσμάτων που θα προκύψουν, τις καινούργιες πληροφορίας και πρακτικές. Αναμφίβολα πρόκειται για έναν αγώνα εξουσίας, ένα «power game», στον οποίο πρωταγωνιστές είναι η γλώσσα, τα σύμβολα και η αξιοπιστία του μεταρρυθμιστή.
Ένα μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα έχει αυξημένες πιθανότητες να πετύχει όταν αρθρώνεται γύρω από τη διατύπωση μιας συνεκτικής κοινωνικής φιλοσοφίας, αναδεικνύει τη σημασία του πολιτικού λόγου και οδηγεί τελικά στο να υπάρχει πραγματικά ιδεολογική και επομένως και πολιτική ηγεμονία.
Και έρχομαι στο παράδειγμα, ένα παράδειγμα σημαντικό στο οποίο αναφέρθηκαν και άλλοι. Είναι η αξιολόγηση. Η νοηματοδότηση της αξιολόγησης που έχει διαμορφωθεί από το 2014 και μετά την έχει δυστυχώς οδηγήσει στο να εξοκείλει ως έννοια. Δηλαδή, η αξιολόγηση έχει πάρει τέτοια εννοιολογικά χαρακτηριστικά που κανείς δεν κατανοεί τι ουσιαστικά σημαίνει.
Δεν μπορεί να έχει κανείς αντίρρηση επί της αρχής για την έννοια της αξιολόγησης. Βάζεις στόχους, προγραμματίζεις δράσεις, αξιολογείς το βαθμό επιτυχίας, τα διαθέσιμα μέσα κλπ. Άρα πρόκειται για εξαιρετικά χρήσιμο εργαλείο διοίκησης. Όμως με το νόμο 4250 /2014 νομοθετήθηκε η ατομική αξιολόγηση των προσωπικών χαρακτηριστικών και δεξιοτήτων των υπαλλήλων.
Άρα ως αξιολόγηση ορίστηκε η αξιολόγηση των προσωπικών χαρακτηριστικών του ανθρώπινου δυναμικού. Το 2016 προστέθηκε η στοχοθεσία και η συνέντευξη, αλλά χωρίς η στοχοθεσία να συσχετιστεί με το κυβερνητικό πρόγραμμα. Παρέμεινε ατομική η αξιολόγηση.
Το 2022, με τον νόμο 4940 προστέθηκε η σύνδεση της στοχοθεσίας με το κυβερνητικό πρόγραμμα και η αξιολόγηση των οργανικών μονάδων, δηλαδή όχι μόνο ατομική αξιολόγηση, αλλά δεν προηγείται της αξιολόγησης των προσώπων, η αξιολόγηση των δομών, η αξιολόγηση της διασφάλιση των υποδομών, του εξοπλισμού, των ψηφιακών εργαλείων και της αναγκαίας τεχνολογίας.
Άρα, η σταθερά κυρίαρχη νοηματοδότηση της αξιολόγησης οδηγεί στην αντίληψη ότι η λειτουργία και η παροχή των υπηρεσιών οφείλεται αποκλειστικά στους υπαλλήλους. Ότι όλα τα προβλήματα οφείλονται στους δημοσίους υπαλλήλους ατομικά. Αυτή η νοηματοδότηση δυστυχώς έχει περάσει στην κοινωνία και πάνω σε αυτή κτίζονται και έννοιες κατά τη γνώμη μου ιδιαίτερα επικίνδυνες.
Η άρση της μονιμότητας έτσι όπως έχει μπει στον δημόσιο διάλογο είναι μια προσπάθεια να μεταφερθεί το πρόβλημα πάλι ατομικά στους δημοσίους υπαλλήλους. Όπως και η έννοια «βαθύ κράτος». Δεν είναι δυνατόν η κεντρική εξουσία να μιλάει για βαθύ κράτος. Ποιος το έφτιαξε αυτό το βαθύ κράτος αν όχι το πολιτικό σύστημα διαχρονικά. Το οποίο να εμφανιστεί ως ουδέτερος παρατηρητής έξω από το κράτος και με το δάχτυλο δείχνει το πρόβλημα. Επιστέγασμα δε είναι το γκάλοπ της αξιολόγησης των δημοσίων υπηρεσιών από τους πολίτες που πρόσφατα δημοσιοποιήθηκε και προβλήθηκε. Εμφανίζεται και σε αυτό η πολιτική εξουσία σε ουδέτερος παρατηρητής. Έτοιμος να κατακεραυνώσει τους υπαλλήλους κάθε δημόσιας υπηρεσίας που θα πάρει χαμηλό βαθμό αξιολόγησης ενώ η πολιτική διεύθυνση της υπηρεσίας βρίσκεται στο απυρόβλητο .
Αν θέλουμε λοιπόν να διασφαλίσουμε την αξιολόγηση της δημόσιας διοίκησης, πρέπει πριν από όλα να αξιολογήσουμε την πολιτική ηγεσία της διοίκησης. Πρέπει πάνω απ’ όλα να έχουμε αξιολόγηση της πολιτικής διεύθυνσης των υπουργών και των διοικητών. Αμέσως δε μετά την αξιολόγηση της υπηρεσιακής ηγεσίας. Είναι πολύ χαρακτηριστικό ότι η σχετική δημοσίευση στην Καθημερινή είχε ένα πίνακα αξιολόγησης με αριθμούς πού έδινε την αρνητική έμφαση στο συνήθη σάκο του μποξ, τους Δήμους ενώ αφιέρωσε ένα μόλις μονόστηλο στην κεντρική διοίκηση.
Αν λοιπόν θα θέλαμε να αντιμετωπίσουμε και επικοινωνιακά αυτή τη νοηματοδότηση της έννοιας της αξιολόγησης, θα πρέπει να απαιτήσουμε να συνοδεύεται και από ερωτήσεις σχετικές με την αξιολόγηση της πολιτικής διεύθυνσης των υπουργείων.
Και θα κλείσω λέγοντας ότι αυτό προβλέπεται με κάποιο τρόπο και στον 4622/19 για το Επιτελικό Κράτος. Το άρθρο 56 προβλέπει ότι κάθε τρία χρόνια θα αξιολογούνται τα αποτελέσματα από την εφαρμογή των ρυθμίσεων. Εγώ δεν έχω ακούσει σε καμιά περίπτωση μέχρι σήμερα κάποια αξιολόγηση των νομοθετικών ρυθμίσεων που έγιναν τα προηγούμενα χρόνια. Και επομένως δεν διαπιστώνω ότι υπάρχει η αναγκαία πολιτική λογοδοσία.
Σταχτοπούτα, 50 χρόνια μετά
Το παραμύθι δεν τελειώνει όταν πέφτει η αυλαία!
«Σταχτοπούτα, 50 χρόνια μετά». Η διάσημη παριζιάνικη ομάδα Glaza παρουσιάζει στο Θέατρο Ακροπόλ την πιο τρυφερή και αστεία παράσταση της χρονιάς. Μια πρωτότυπη θεατρική εμπειρία χωρίς λόγια, βασισμένη στη μαγεία του σωματικού θεάτρου με χιούμορ, συγκίνηση και μαγεία! Συνέχεια ανάγνωσης