Από τον Δήμο Βόλβης άρχισε η διανομή των «Σχολικών Γευμάτων» στο νομό Θεσσαλονίκης
Η πρώτη φάση του προγράμματος σίτισης μαθητών δημοτικών σχολείων άρχισε από τα Δημοτικά Σχολεία Αρέθουσας και Νέας Μαδύτου
Συνέχεια ανάγνωσης
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Ο απολογισμός της διοργάνωσης του Δήμου Θεσσαλονίκης «Χριστούγεννα μαζί» παρουσιάστηκε σήμερα, Δευτέρα 27 Μαρτίου 2017, στη διάρκεια της 5ης Τακτικής συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου. Συνέχεια ανάγνωσης
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΣΕ ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ Ε.Ε. ΣΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ
Στις Βρυξέλλες μετέβη ο Δήμαρχος, Γιάννης Μπουτάρης, στις 22 και 23 Μαρτίου 2017, με αφορμή τις εργασίες του συνεδρίου «Οι Μητροπολιτικές Πόλεις και οι Ευρωπαϊκές Πολιτικές Συνοχής», στις οποίες συμμετείχε ο ίδιος, συνοδεία των Αντιδημάρχων Αστικής Ανθεκτικότητας και Αναπτυξιακών Προγραμμάτων, Λίνας Λιάκου και Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Κοινωνίας των Πολιτών, Νίκου Φωτίου. Συνέχεια ανάγνωσης
Πέφτουν 1,3δισ. σε έργα υποδομών και περιβάλλοντος στην Ελλάδα
Κονδύλια από την πολιτική συνοχής, ύψους άνω των 1,3 δισ. ευρώ, θα επενδυθούν σε δέκα έργα ευρυζωνικότητας, μεταφορών και περιβάλλοντος στην Ελλάδα.
Η εν λόγω επενδυτική προσπάθεια ύψους 1,3 δισ. ευρώ θα επιτρέψει την ολοκλήρωση, εντός της τρέχουσας δημοσιονομικής περιόδου 2014–2020, των μεγάλων έργων που ξεκίνησαν κατά την περίοδο 2007–2013, με άμεσα οφέλη για τον ελληνικό λαό και για την πραγματική οικονομία της χώρας.
«Αυτά τα έργα υποδομής, που συγχρηματοδοτούνται από την ΕΕ, προορίζονται να υποστηρίξουν μια στρατηγική ανάπτυξης, υπό ελληνική ηγεσία, και αποτελούν απτή έκφραση της αλληλεγγύης της ΕΕ. Πάνω από 35 δισ. ευρώ από τα κονδύλια της ΕΕ επενδύονται στη χώρα κατά τη δημοσιονομική περίοδο 2014–2020 και συνιστούν ισχυρή βάση για την επιστροφή στη διαρκή ευημερία. Σε συνδυασμό με το Ευρωπαϊκό Ταμείο Στρατηγικών Επενδύσεων, τον πυρήνα του επενδυτικού σχεδίου του προέδρου Γιούνκερ, μπορούν να αποτελέσουν επίσης πόλο έλξης περισσότερων ιδιωτικών επενδύσεων», δήλωσε η αρμόδια για την περιφερειακή πολιτική, Επίτροπος κ. Κορίνα Κρέτσου.
- 51 περίπου εκατ. ευρώ για την ανάπτυξη υποδομών ευρυζωνικότητας στη χώρα
Το επενδυτικό πακέτο αποσκοπεί στην ευρυζωνική κάλυψη αγροτικών και απομακρυσμένων περιοχών της Ελλάδας. Το έργο αυτό συμβαδίζει με τους στόχους της ψηφιακής ενιαίας αγοράς και θα βοηθήσει να επιτευχθεί ο στόχος της συνδεσιμότητας για ολόκληρη τη χώρα μέχρι το 2020. Με τον τρόπο αυτόν θα ενισχυθεί η καινοτομία και η επιχειρηματικότητα, θα αναπτυχθεί η ηλεκτρονική διοίκηση και οι ηλεκτρονικές υπηρεσίες και θα δοθεί στις αγροτικές κοινότητες η δυνατότητα να αναλάβουν κεντρικό ρόλο στη μετάβαση της ελληνικής οικονομίας προς την έξυπνη και βιώσιμη ανάπτυξη.
- 377 εκατ. ευρώ για δημόσια αστικά συστήματα μαζικής μεταφοράς στην Αθήνα και στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής
Το αθηναϊκό μετρό έχει λάβει εντατική χρηματοδοτική υποστήριξη από την ΕΕ. Πλέον θα έχουν επενδυθεί πάνω από 261 εκατ. ευρώ στην επέκταση της γραμμής 3 διαμέσου των δυτικών προαστίων της Αθήνας και μέχρι τον Πειραιά, την τρίτη μεγαλύτερη πόλη και τον πιο σημαντικό επιβατικό και εμπορευματικό λιμένα της Ελλάδας. Το έργο περιλαμβάνει την κατασκευή έξι νέων σταθμών του μετρό και την προμήθεια 17 αμαξοστοιχιών· αναμένεται να έχει τεθεί σε λειτουργία μέχρι το 2020 για να εξυπηρετεί επιπλέον 174.000 κατοίκους της Αθήνας.
Πάνω από 58 εκατ. ευρώ επενδύονται στην επέκταση της γραμμής του τραμ από το κέντρο της πόλης μέχρι τον λιμένα. Το έργο αυτό περιλαμβάνει επίσης την κατασκευή 13 σταθμών του τραμ και την προμήθεια 25 βαγονιών και θα δώσει σε άλλους 11.000 ανθρώπους τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν το δίκτυο του τραμ ώστε να μειωθεί η κυκλοφοριακή συμφόρηση στην πόλη.
Τέλος, πάνω από 18 εκατ. ευρώ επενδύονται στη σχεδίαση, στην εγκατάσταση και στη λειτουργία ολοκληρωμένου συστήματος αυτόματης είσπραξης εισιτηρίων στην Αθήνα, που θα καλύπτει όλα τα δημόσια μέσα μεταφοράς στην ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή. Τα χάρτινα εισιτήρια θα αντικατασταθούν σταδιακά από ένα σύστημα ηλεκτρονικής επικύρωσης που θα διευκολύνει τους χρήστες στις διαδρομές τους και θα περιορίσει την εισιτηριοδιαφυγή.
- Πάνω από 730 εκατ. ευρώ στην επέκταση του μετρό της Θεσσαλονίκης
Η ΕΕ παρέχει χρηματοδοτική υποστήριξη στην κατασκευή ενός σύγχρονου αυτοοδηγούμενου συστήματος μετρό στην πόλη της Θεσσαλονίκης για την τόνωση της τοπικής οικονομίας. Πάνω από 407 εκατ. ευρώ θα έχουν επενδυθεί στην ολοκλήρωση της κύριας γραμμής μετρό της πόλης, συμπεριλαμβανομένων των εργασιών ανακαίνισης σε σταθμούς του μετρό, της κατασκευής νέων σηράγγων και της προμήθειας 24 αμαξοστοιχιών. Αφού τεθεί σε λειτουργία, το 2020, η γραμμή του μετρό αναμένεται να εξυπηρετεί 247.000 επιβάτες ημερησίως και να συμβάλει στη μείωση της οδικής κυκλοφορίας και στη βελτίωση της ποιότητας του αέρα στην περιοχή της Θεσσαλονίκης.
Επιπλέον, 323 εκατ. ευρώ περίπου θα δοθούν για την επέκταση του μετρό μέχρι την πόλη της Καλαμαριάς, νοτιοανατολικά της Θεσσαλονίκης. Με τον τρόπο αυτό θα βελτιωθεί η καθημερινή ζωή σε αυτή την αστική περιοχή, ιδίως για τους εργαζομένους που μετακινούνται καθημερινά μεταξύ Καλαμαριάς και Θεσσαλονίκης.
- 50 περίπου εκατ. ευρώ για τη βιώσιμη κινητικότητα στη χερσόνησο της Πελοποννήσου
Η σιδηροδρομική γραμμή Αθηνών–Πατρών συνδέει το λιμάνι της Πάτρας με το λιμάνι του Πειραιά και τον διεθνή αερολιμένα των Αθηνών. Αποτελεί έτσι έναν βασικό άξονα μεταφορών πάνω στον διάδρομο Ανατολής/ανατολικής Μεσογείου του βασικού διευρωπαϊκού δικτύου μεταφορών (ΔΕΔ-Μ). Η επένδυση ύψους 50 εκατ. ευρώ θα χρηματοδοτήσει εργασίες εκσυγχρονισμού στο τμήμα μεταξύ Διακοφτού και Ροδοδάφνης. Το έργο αυτό θα ενισχύσει την οικονομική ανάπτυξη της περιοχής και θα αυξήσει την ποικιλία των διαθέσιμων μέσων μεταφοράς εμπορευμάτων και επιβατών μεταξύ των μεγάλων πόλεων και λιμένων της χώρας.
- 38 εκατ. ευρώ για τη βελτίωση της συλλογής και επεξεργασίας λυμάτων στην περιφέρεια της Αττικής
Με το ποσό αυτό χρηματοδοτείται η κατασκευή σύγχρονου αποχετευτικού δικτύου, μήκους σχεδόν 100 χλμ., και μονάδας επεξεργασίας λυμάτων στις πόλεις του Κορωπίου και της Παιανίας, νοτιοανατολικά της Αθήνας, τα οποία καλύπτουν τα περιβαλλοντικά πρότυπα και τις απαιτήσεις που ισχύουν στην ΕΕ. Αυτό το αναβαθμισμένο σύστημα διαχείρισης λυμάτων θα εξυπηρετεί σχεδόν 95.000 ανθρώπους.
- 92 εκατ. ευρώ για τη βελτίωση των οδικών συνδέσεων στη Βόρεια Ελλάδα
Πάνω από 64 εκατομμύρια ευρώ επενδύονται στην αναβάθμιση της δυτικής περιφερειακής οδού της Θεσσαλονίκης και των παράπλευρων οδών, για καλύτερη και ταχύτερη οδική σύνδεση της πόλης με τα μεγάλα οδικά δίκτυα – την Εγνατία οδό, τον αυτοκινητόδρομο Πειραιά–Αθηνών–Θεσσαλονίκης–Ευζώνων (ΠΑΘΕ) και τον διάδρομο Ανατολής/ανατολικής Μεσογείου του ΔΕΔ-Μ. Τα έργα αυτά θα μειώσουν την κυκλοφοριακή συμφόρηση και έτσι οι κάτοικοι, ιδίως το ένα εκατομμύριο κάτοικοι των δυτικών συνοικιών της πόλης (Αμπελόκηποι–Μενεμένη, Κορδελιό–Εύοσμος και Παύλου Μελά), θα ωφεληθούν από τη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και της ηχορρύπανσης.
Επιπλέον, σχεδόν 28 εκατομμύρια ευρώ επενδύονται στην ολοκλήρωση και την αναβάθμιση του αυτοκινητόδρομου Α29 (που αποτελεί επίσης μέρος του διαδρόμου Ανατολής/ανατολικής Μεσογείου), στο τμήμα μεταξύ Κορομηλιάς και Κρυσταλλοπηγής, στην περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας. Τα έργα αυτά θα μειώσουν στο μισό τον χρόνο ταξιδιού μεταξύ των δύο πόλεων και θα βελτιώσουν σημαντικά την οδική ασφάλεια.
Δ. Χατζησωκράτης στο ΑΠΕ-ΜΠΕ: Συνένοχοι στα αδιέξοδα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν θα γίνουμε
Η Δημοκρατική Συμπαράταξη δεν θα αναλάβει καμία ευθύνη για τη ψήφιση της συμφωνίας που διαπραγματεύεται με τους εταίρους, δηλώνει στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Δημήτρης Χατζησωκράτης, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΔΗΜΑΡ και του Κεντρικού Συμβουλίου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης.
«Ας αναλάβουν εξολοκλήρου την ευθύνη. Αν δεν το θέλουν ή δεν μπορούν… η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα», προσθέτει. Θεωρεί τραγική τη διαπραγμάτευση που κάνει η κυβέρνηση, ενώ την επικρίνει για την αβεβαιότητα που καλλιεργείται εξ αιτίας της παρατεταμένης καθυστέρησης να κλείσει την αξιολόγηση.
Σχετικά με τις διεργασίες στην Κεντροαριστερά το στέλεχος της ΔΗΜΑΡ και της Δημοκρατικής Συμπαράταξης επισημαίνει ότι δεν υπάρχει κανένα κώλυμα για όποιον θέλει να συμμετέχει στις ανοιχτές διαδικασίες που προωθούνται, αν και αποδέχεται πως σε καίρια ζητήματα υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις και αφετηρίες αλλά είναι δεδομένη η συναντίληψη και η ώσμωση όλων για έναν πολυκομματικό φορέα.
Επίσης ο κ. Χατζησωκράτης τονίζει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ανήκει στη Κεντροαριστερά γιατί δεν το θέλει, ενώ όπως σημειώνει συγκυβερνά με τον Πάνο Καμμένο. «Η όποια προσέγγισή τους με την ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία, μια και είναι αυτή που αποτελεί τον πιο ισχυρό πόλο στήριξης της Ελλάδας στην ΕΕ, γίνεται εκ του ασφαλούς», προσθέτει.
Η συνέντευξη του Δημήτρη Χατζησωκράτη στον Μιχάλη Μιχαήλ για το Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων έχει ως εξής:
Ερ. Πώς κρίνετε, κύριε Χατζησωκράτη, τη μέχρι τώρα πορεία της διαπραγμάτευσης για τη β΄αξιολόγηση; Γιατί βγάζετε μια ανησυχία για τη πορεία της χώρας;
Απ. Τραγική. Η κυρίαρχη κυβερνητική λογική των μαχών και των διαπραγματεύσεων στα «μαρμαρένια αλώνια» του Χίλτον και των Βρυξελλών δεν έχει κανένα άλλο αποτέλεσμα, πέρα από το να φορτώνει στον ελληνικό λαό επί πλέον μέτρα και να βυθίζει την οικονομία στο τέλμα και την κοινωνία σε απόγνωση. Να θυμίσω, γιατί, με αυτά που παρακολουθούμε καθημερινά να εκτυλίσσονται, ξεχνάμε. Τον Δεκέμβριο του 2016 δεν υπήρχε στην ατζέντα καμιά αναφορά για μέτρα μετά το 2018. Ούτε για δραματική μείωση του αφορολόγητου, ούτε για κατάργηση της προσωπικής διαφοράς των συνταξιούχων. Εμφανίστηκαν για πρώτη φορά μετά τις 20/02/17, την ώρα που το Μαξίμου, ερήμην Τσακαλώτου, πανηγύριζε το «τέλος της λιτότητας».
Ερ. Η κυβέρνηση, δηλαδή, θα έπρεπε να δεχθεί αυθωρεί και παραχρήμα τις απαιτήσεις των δανειστών; Δεν είναι σωστό να διαπραγματευτεί όσο γίνεται για να διεκδικήσει ό,τι θεωρεί καλύτερο για την κοινωνία;
Απ. Η αντίληψη «διαπραγματεύομαι άρα υπάρχω» έχει κοντά, ή μάλλον πήλινα πόδια και δυστυχώς μεγάλο κόστος. Η παράταση της αβεβαιότητας και της ανασφάλειας με το μη κλείσιμο της β΄ αξιολόγησης και επιφέρει παράταση της λιτότητας, και προκαλεί την αναβολή κάθε ιδέας ανάληψης επιχειρηματικών πρωτοβουλιών, από τις πιο μικρές (π.χ. η αγορά ενός στοιχειώδους και αναγκαίου μηχανολογικού εξοπλισμού, μια επί πλέον πρόσληψη), έως και τις βεβαιωμένες επιλογές ξένων funds για μεγάλες επενδυτικές πρωτοβουλίες στην Ελλάδα με καθοριστικές θετικές επιπτώσεις στην απασχόληση. Το «κόστος» από την δήθεν διαπραγμάτευση του 2015 ήταν το 3ο Μνημόνιο -ως μη όφειλε-, με τα επιπλέον 86 δισ., το κλείσιμο των τραπεζών και τα capital controls. To «κόστος» από τη νέα δήθεν διαπραγμάτευση θα είναι… ένα 4ο Μνημόνιο για τo 2019 και 2020, χωρίς ακόμα να γνωρίζουμε τι επιπλέον -τελικώς- θα περιέχει. Και μάλιστα… χωρίς να διαφαίνεται μια νέα χρηματοδότηση.
Ερ. Στη Δημοκρατική Συμπαράταξη, λέτε, ότι δεν θα ψηφίσετε τη συμφωνία που θα καταλήξει η κυβέρνηση. Γιατί; Δεν θα αφορά τη χώρα και τους πολίτες που ταλαιπωρούνται από τα Μνημόνια;
Απ. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ θα έχει την αποκλειστική ευθύνη αυτής της συμφωνίας, που ευχόμαστε να υπάρξει με τις λιγότερες δυνατόν αρνητικές επιπτώσεις για την ελληνική κοινωνία και οικονομία. Όμως, δεν είμαστε διατεθειμένοι να έχουμε την παραμικρή συνευθύνη γι΄ αυτήν. Συνένοχοι στα αδιέξοδά τους δεν θα γίνουμε. Η υποχρεωτική ψήφιση του 3ου Μνημονίου της 14ης Αυγούστου 2015, αλλιώς η έξοδος από το ευρώ, δεν θα επαναληφθεί. Επί ενάμιση τώρα χρόνο εγκαλούμαστε από την ίδια την κυβέρνηση για την άρνησή μας για υπερψήφιση μέτρων που κάθε άλλο παρά ευθέως εφαρμοστικά του 3ου μνημονίου ήταν. Ακραία περίπτωση το τραγικό και επονείδιστο Υπερταμείο για την επί 99 χρόνια διαχείριση της περιουσίας του ελληνικού δημοσίου. Η καταψήφισή μας θα είναι επί του συνόλου του όποιου νομοσχεδίου έλθει προς επικύρωση της συμφωνίας. Ας αναλάβουν εξολοκλήρου την ευθύνη. Αν δεν το θέλουν ή δεν μπορούν… η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα.
Ερ. Στην Κεντροαριστερά τι γίνεται; Θα βρεθεί κοινός τόπος με το Ποτάμι και την Ώρα Αποφάσεων;
Απ. Η υπόθεση αυτή, της συγκρότησης μιας μεγάλης Κεντροαριστεράς, δεν είναι δυνατόν να εξαντληθεί σε ένα blame game. Γι αυτό άλλωστε καταβλήθηκε μια τόσο μεγάλη προσπάθεια και κινητοποίηση τόσων αξιόλογων πολιτών του χώρου, επί ένα τρίμηνο το 2016, για να επεξεργαστούν και καταθέσουν δημοσίως, τον Ιούλιο, το 39σέλιδο Πόρισμα της «Επιτροπής διαλόγου και θέσεων για τις προοδευτικές μεταρρυθμίσεις». Όπου καταρχήν η πολιτική βάση για μια κοινή πορεία και σύγκλιση ήταν και παραμένει δεδομένη. Πιστεύω, λοιπόν, ακράδαντα ότι δεν μπορεί να υπάρχει κανένα κώλυμα για συμμετοχή στις ανοικτές διαδικασίες, που στη φάση αυτή δρομολογεί η Δημοκρατική Συμπαράταξη, όπως άλλωστε συμβαίνει με ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, ΚΙΔΗΣΟ, Κινήσεις Πολιτών, ΕΔΕΜ. Μια τέτοια συμμετοχή θα άνοιγε ουσιαστικές διαδικασίες, και των επόμενων βημάτων, σύμφωνα και με την πρόσφατη-προχθεσινή απόφαση του Κεντρικού Συντονιστικού Συμβουλίου της Συμπαράταξης.
Ερ. Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να είναι συνομιλητής σας για τη συγκρότηση μιας ευρύτερης Κεντροαριστεράς;
Απ. Πρώτα απ΄ όλα γιατί δεν το θέλει. Η πλειονότητα του στελεχικού δυναμικού τους ακούει Κεντροαριστερά και βγάζει φλύκταινες. Την ίδια ώρα που συγκυβερνούν με τους ακραία δεξιούς και εθνολαϊκιστές ΑΝΕΛ. Η όποια προσέγγισή τους με την ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία, μια και είναι αυτή που αποτελεί τον πιο ισχυρό πόλο στήριξης της Ελλάδας στην ΕΕ, γίνεται εκ του ασφαλούς. Θεωρούν, ή έτσι διατείνονται -πάντα προς το εσωκομματικό τους ακροατήριο- ότι οι Ευρωπαίοι σοσιαλιστές κάνουν απόπειρες ανίχνευσης ενός νέου δρόμου, σε αντίθεση με τους Έλληνες ομολόγους τους, που …παραμένουν προσδεδεμένοι στο άρμα της Δεξιάς. Αστεία πράγματα.
Ερ. Στη Δημοκρατική Συμπαράταξη βλέπουμε να υπάρχουν διαφωνίες σε καίρια πολιτικά σημεία, όπως η διεύρυνσή της και το στίγμα των μεταρρυθμίσεων.
Απ. Νομίζω πως υπερβάλλετε. Ζωντανός πολιτικός σχηματισμός και μάλιστα πολυκομματικός είμαστε. Οφείλω να υπογραμμίσω ότι ως προς τα της διεύρυνσης του χώρου και της ενιαίας έκφρασης και συγκρότησής του οι πολιτικές διαφορές αφορούν κυρίως την ταχύτητα της πραγμάτωσης της ενιαιοποίησης. Φυσικά δεν λείπουν και οι, καθόλα σεβαστές, φωνές νοσταλγίας μεγάλων στιγμών του πρόσφατου παρελθόντος της μεταπολίτευσης… Σε ό,τι αφορά βεβαίως το μεγάλο ζήτημα των μεταρρυθμίσεων που θέσατε, οφείλω να σας πω ότι η ώσμωση των απόψεων και η συναντίληψη έχει προχωρήσει ιδιαιτέρως. Ήμασταν «σαν έτοιμοι από καιρό». Είμαστε υπέρ των μεταρρυθμίσεων που είναι υπέρ των πολιτών, που προωθούν την ανάπτυξη, τις επενδύσεις, τις θέσεις εργασίας, το σύγχρονο και αποτελεσματικό κοινωνικό κράτος, την ευελιξία και αποτελεσματικότητα της Δημόσιας Διοίκησης, την ενίσχυση της αποκέντρωσης και της αυτοδιοίκησης. Υπέρ των μεταρρυθμίσεων που δεν είναι αυτοσκοπός ή «μόδα», αλλά έχουν πολιτικό και ιδεολογικό περιεχόμενο και την αποδοχή της κοινωνίας. Υπέρ των προοδευτικών ανατροπών που αναιρούν τις παθογένειες που γέννησαν την κρίση. Και θεωρούμε ότι έχουμε πλέον και ένα ξεκάθαρο μήνυμα: Δυναμική Ελλάδα με Παραγωγική Οικονομία. Ισχυρή Ελλάδα με Κοινωνία Δικαιοσύνης.
Ερ. Ως σημείο τριβής προκύπτει το ζήτημα της εκλογής ηγεσίας ανοιχτά από τη κοινωνία. Θα γίνει, ή στη Δημοκρατική Συμπαράταξη είναι δεδομένη η συγκατάθεση στη Φώφη Γεννηματά;
Απ. Κανένα σημείο τριβής δεν υπάρχει. Είναι δεδομένη η στρατηγική επιλογή για τη δημιουργία του νέου ενιαίου φορέα της Κεντροαριστεράς. Όταν θα πάμε στο νέο ενιαίο φορέα, η εκλογή του/της επικεφαλής του θα γίνει από την κοινωνική βάση με ανοιχτές δημοκρατικές διαδικασίες. Αυτή είναι θέση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης για τον τρόπο που θα δημιουργηθεί ο νέος ενιαίος φορέας της Κεντροαριστεράς. Το Συνέδριο που αποφασίσθηκε να γίνει στα τέλη Ιουνίου, με ιδιαίτερη φροντίδα να πετύχουμε τις ευρύτερες δυνατές συναινέσεις, αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για την υλοποίηση αυτής της στρατηγικής μας επιλογής.
Στην φάση αυτή, τώρα, και προσβλέποντας στο επόμενο βήμα, θα προχωρήσουμε ως ενιαίος πολυκομματικός φορέας, που εκφράζει τις δυνάμεις της Σοσιαλδημοκρατίας, της ανανεωτικής Αριστεράς και του προοδευτικού Κέντρου. Με σεβασμό στα κόμματα και στις κινήσεις, οφείλουμε να δημιουργήσουμε το νέο σε πρόσωπα, σε ιδέες, σε προγράμματα και σε σύμβολα.
Όσκαρ Λαφονταίν, ο «κόκκινος Ναπολέων» και η (εκλογική) μάχη του Ζάαρλαντ
τoυ Αντώνη Πολυχρονάκη* ape
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον και μεγάλη πολιτική σημασία δεν θα είχαν μέχρι πρότινος οι εκλογές στο μικρό γερμανικό κρατίδιο στα σύνορα Γαλλίας-Λουξεμβούργου. Η επικράτηση του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος (CDU) επί του συγκυβερνώντος σοσιαλδημοκρατικού (SPD) εθεωρείτο βέβαιη. Το CDU βρισκόταν 12 ολόκληρα ποσοστά μπροστά τον Ιανουάριο και το 75% των πολιτών δήλωνε ικανοποιημένο με την πρωθυπουργό, Ανεγκρέτ Κραμπ-Κάρενμπαουερ, πιθανή διάδοχο της καγκελαρίου Μέρκελ.
Σήμερα, όμως, κινδυνεύει να γίνει το πρώτο θύμα της δυναμικής που απέκτησαν οι σοσιαλδημοκράτες με τον Μάρτιν Σούλτς, αφού η ψαλίδα έκλεισε. Ετσι, ακόμα και αν δεν έλθει πρώτο το SPD θα πρέπει να αποφασίσει την επαύριο των τοπικών εκλογών με ποιούς θα πάει και ποιούς θ΄αφήσει: με τους νυν εταίρους του ή με την Αριστερά (Die Linke) του Οσκαρ Λαφονταίν, του «Ναπολέοντα του Ζάαρλαντ», όπως έχει αποκληθεί λόγω τoυ στρατηγικού πολιτικού του νου. Η δεύτερη επιλογή, όμως, θα μπορούσε να αποτελέσει και την απαρχή της πολιτικής αλλαγής και στο Βερολίνο! Έτσι ξαφνικά, οι εκλογές του Ζάαρλαντ απέκτησαν και ενδιαφέρον και πολιτική σημασία.
Ο πρώην σοσιαλδημοκράτης Λαφονταίν και νυν επικεφαλής του ψηφοδελτίου της Αριστεράς στο Ζάαρλαντ παραιτήθηκε το 1999 από την κοκκινο-πράσινη κυβέρνηση των Γκέρχαρντ Σρέντερ-Γιόσκα Φίσερ, στην οποία ήταν υπουργός Οικονομικών. Το 2005 αποχώρησε και από τo SPD λόγω της πολιτικής της λιτότητας που ακολουθούσε ο τότε καγκελάριος και έχει χαρακτηρίσει την ατζέντα Σρέντερ έγκλημα. Μαζί με τον Γκρέγκορ Γκίζι, ίδρυσε το κόμμα της Αριστεράς (Die Linke), το οποίο κατέκτησε στο Ζάαρλαντ το πρωτοφανές -για δυτικό κρατίδιο- ποσοστό του 21,3%. Πρόσφατα, υπεραμυνόμενος της τότε στάσης του, είπε ότι δεν ήταν εκείνος, ο οποίος εγκατέλειψε το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, αλλά το SPD ήταν εκείνο το οποίο εγκατέλειψε το πρόγραμμά του. Παρά το γεγονός ότι προσβλήθηκε από καρκίνο, ο «κόκκινος Οσκαρ» δεν έπαψε ποτέ να είναι ενεργός πολιτικά.
Για το πρώην κόμμα του ήταν για πολλά χρόνια persona non grata. Τον περασμένο Μάιο όμως, ο -τότε πρόεδρος του SPD και νυν υπουργός Εξωτερικών- Ζίγκμαρ Γκάμπριελ τον επισκέφτηκε στο Ζααρμπρίκεν, την πρωτεύουσα του κρατιδίου Ζάαρλαντ. Ο πάγος είχε μεν αρχίσει να λειώνει, αλλά οι πιθανότητες νίκης του SPD στις εθνικές εκλογές έμοιαζαν ανύπαρκτες και ο έμπειρος Λαφονταίν -παρά το φιλικό κλίμα της συζήτησης- δήλωσε ορθά κοφτά ότι δεν διαφαίνονταν σημάδια αλλαγής στην πολιτική του SPD, άρα και συνεργασίας. Και μετά ήρθε ο Μάρτιν Σουλτς. Ο οποίος δεν μιλά μεν ανοικτά υπέρ ενός κοκκινο-κοκκινο-πράσινου συνασπισμού στο Βερολίνο, αλλά δεν τον αποκλείει κιόλας. Το κυριότερο, όμως, είναι ότι διακηρύσσει πως η ατζέντα Σρέντερ πρέπει να διορθωθεί.
Αυτό αποτελεί και το κομβικό σημείο σύγκλισης του Λαφονταίν με το σοσιαλδημοκρτικό κόμμα υπό την ηγεσία Σουλτς. Ο βασικός λόγος της αποχώρησης του από το SPD μετατράπηκε ξαφνικά σε γέφυρα ανάμεσα στα δύο κόμματα. Ο μέχρι πρότινος επιφυλακτικός έως αρνητικός «κόκκινος Οσκαρ», είναι τώρα διατεθειμένος να συγκατεθεί σε μια κοκκινο-κοκκινο-πράσινη κυβέρνηση στο Βερολίνο υπό τον Μάρτιν Σούλτς. Αλλαξε και η έως τώρα απορριπτική ρητορική του Λαφονταίν: «Σε μια κυβέρνηση η οποία θα αποκαστήσει το κοινωνικό κράτος η Αριστερά θα συμμετάσχει», δήλωσε πρόσφατα σε συνέντευξή του. Και από κανέναν δεν διέφυγε το γεγονός ότι στις 12 Φεβρουαρίου ο κ. Λαφονταίν και ο κ. Σούλτς συνομιλούσαν στη Μπούντεστακ με την ευκαιρία της εκλογής του νέου προέδρου της Δημοκρατίας.
Αλλά τι σχέση μπορεί να έχει η «μεγάλη πολιτική» με το μικρό κρατίδιο του Ζάαρλαντ, τα αποτελέσματα των εκλογών του οποίου έχουν τόση σημασία όση και οι εκλογές στην …Ανδόρα, όπως έγραψε σκωπτικά λαϊκή γερμανική εφημερίδα για να τις υποβαθμίσει; Έχει, διότι αν το SPD εγκαταλείψει τους χριστιανοδημοκράτες και η επικεφαλής του Ανκε Ρέλινγκερ σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού με την Αριστερά, δεδομένου ότι είναι αμφίβολο αν οι Φιλελεύθεροι (FDP) και οι Πράσινοι (Die Gruenen) θα μπουν στο τοπικό κοινοβούλιο και το ακροδεξιό κόμμα Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD), αποκλείεται εκ προοιμίου, η πρώτη στα χρονικά αριστερή κυβέρνηση σε δυτικογερμανικό κρατίδιο, θα είναι γεγονός. Θα πρόκειται για ένα ισχυρό συμβολικό μήνυμα ότι «ήρθε η ώρα της Αριστεράς» να συγκυβερνήσει και στο Βερολίνο. Και αυτό χάρη στον «Όσκαρ», όπως τον αποκαλούν οι συμπολίτες του.
Οι όροι τους οποίους θέτει ο Λαφονταίν για να συμμετάσχει το κόμμα του σε συνασπισμό με το SPD στο Βερολίνο έχουν λειανθεί αρκούντως: «Eξωτερική πολιτική ύφεσης ανάλογης του Βίλυ Μπραντ, ευρωπαϊκή πολιτική καλής γειτονίας και αποκατάσταση του κοινωνικού κράτους. Σε μία τέτοια κυβέρνηση θα συμμετείχε ευχαρίστως η Αριστερά και φυσικά θα έκανε συμβιβασμούς», είπε ο συνήθως αδιάλλακτος Λαφονταίν σε πρόσφατη συνέντευξή του. H βάση του κόμματος «Die Linke» θα συμφωνούσε, εάν το πρότεινε αυτός και η -αρχικά επίσης αρνητική- σύζυγός του, η κοινοβουλευτική εκπρόσωπος του κόμματος, Σάρα Βάγκενκνεχτ, διότι θα έπειθαν και τους αντιρρησίες (αριστερής) συνειδήσεως εντός του κόμματος.
O Λαφονταίν, από τον οποίο δεν λείπει η αυτοπεποίθηση, αλλά και η ευθυκρισία, είπε στην τελευταία τηλεμαχία ότι η αλλαγή της κυβέρνησης στο Ζάαρλαντ βρίσκεται «τόσο κοντά όσο ποτέ. Στο κρατίδιο φυσά άνεμος αλλαγής». Η αλλαγή αυτή, όμως, ενδεχομένως να δημιουργήσει μία δυναμική και σε ομοσπονδιακό επίπεδο για τις συνέπειες της οποίας η Ανγκελα Μέρκελ θα πρέπει να αρχίσει να ανησυχεί σοβαρά. Και τούτο διότι το κρατίδιο αυτό ήταν το μόνο σίγουρο στο οποίο θα κέρδιζαν οι Χριστιανοδημοκράτες. Στις τοπικές εκλογές του Σλέσβιχ-Χόλσταιν και της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, που θα γίνουν τον Μάιο, δεν είναι καθόλου βέβαιο, ενώ και οι δημοσκοπήσεις σε ομοσπονδιακό επίπεδο την φέρνουν να ισοψηφεί με τον Μάρτιν Σουλτς.
Οι «ασήμαντες» εκλογές του Ζάαραλντ μπορεί λοιπόν να γίνουν το κλειδί για πολιτικές εξελίξεις στην Γερμανία και ο ?Ναπολέων του Ζάαρλαντ? να καταγάγει πολλαπλή νίκη στο πεδίο της πολιτικής μάχης: προσωπική, αφού θα ξαναγίνει ο ίδιος πρωταγωνιστής στην κεντρική πολιτική σκηνή, πολιτική, διότι το κόμμα του θα συμμετάσχει όχι μόνο στην τοπική αλλά ενδεχόμενως και στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση γράφοντας ιστορία, και θα έχει βάλει στον πολιτικό χάρτη το κρατίδιό του. Επίσης, θα έχει βοηθήσει το πρώην κόμμα του να ξανακυβερνήσει στο Βερολίνο, λειτουργώντας ως συνδετικός κρίκος μεταξύ SPD και Die Linke. Εάν γίνει σήμερα η μεγάλη ανατροπή στο Ζάαρλαντ…