Νοσοκομείο «Παπαγεωργίου», γενική εφημερία. Χίλιοι πεντακόσιοι ασθενείς, μέσα σε ένα 24ωρο, περνούν από την αίθουσα επειγόντων περιστατικών μέχρι να τους δει ο εφημερεύον γιατρός.

Η αναμονή είναι στην καλύτερη περίπτωση λίγα λεπτά, στη χειρότερη όμως ξεπερνά τις 8 ώρες! Συνθήκες χάους, μέσα στις οποίες χάνεται η έννοια του επείγοντος, με ό,τι μπορεί να σημαίνει η χρονική καθυστέρηση για την αντιμετώπιση σοβαρών περιστατικών.

Η παραπάνω περιγραφή ανήκει στους ίδιους τους εργαζόμενους, οι οποίοι εκπέμπουν σήμα κινδύνου για τη λειτουργία του νοσοκομείου. Όπως τονίζουν, λόγω των μνημονιακών περικοπών, το νοσοκομείο φτάνει συνεχώς στα όριά του, καθώς εφημερεύει μόνο του σε όλη τη Θεσσαλονίκη, χωρίς «συνοδό» νοσοκομείο, τουλάχιστον τις μισές από τις 8 και πλέον εφημερίες του μήνα.

 

Φαινόμενα χειροδικίας

«Χίλιοι και πλέον ασθενείς συσσωρεύονται επί ώρες στις αίθουσες αναμονής των επειγόντων περιστατικών. Αυτό προκαλεί εκνευρισμό, φαινόμενα χειροδικίας σε βάρος του προσωπικού που αδυνατεί να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις του, ενώ η πολύωρη αναμονή καταργεί στην πράξη την έννοια του επείγοντος περιστατικού», αναφέρουν οι εκπρόσωποι των εργαζομένων σε επιστολή που έστειλαν στη νέα διοίκηση της 3ης ΥΠΕ (Υγειονομική Περιφέρεια) Μακεδονίας, ελπίζοντας να δοθούν λύσεις. Περιγράφουν μια ζοφερή καθημερινότητα και, όπως λένε, πρωταγωνιστούν σε έναν άνισο αγώνα για να ανταποκριθούν στις ανάγκες των πολιτών της Β. Ελλάδας για αξιοπρεπή περίθαλψη.

 

Οι μεγάλες «πληγές»

Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Σωματείου Εργαζομένων του «Παπαγεωργίου» Παναγιώτη Τουχτίδη, οι μεγάλες «πληγές» είναι η έλλειψη προσωπικού, με 249 θέσεις να παραμένουν κενές, η υποχρηματοδότηση, αλλά και το πρόγραμμα εφημεριών που χρειάζεται ανασχεδιασμό.

Η κατάσταση, όπως προσθέτει στον «Αγγελιοφόρο», έχει χειροτερέψει μετά το κλείσιμο των νοσοκομείων Παναγία, Αφροδισίων- Δερματικών Νόσων και Ειδικών Λοιμώξεων, που δεν συνοδεύτηκε τελικά από την πλήρη λειτουργία κέντρων υγείας αστικού τύπου, παρά τις υποσχέσεις. Ολα αυτά, προειδοποιούν για μια ακόμη φορά οι εργαζόμενοι, καθιστούν τη λειτουργία του νοσοκομείου προβληματική και θέτουν την ασφάλεια των ασθενών σε κίνδυνο.

 

«Ανισος ο αγώνας…»

Στην επιστολή τους προς το νέο διοικητή της 3ης ΥΠΕ Γιώργο Κίρκο, οι εργαζόμενοι του «Παπαγεωργίου» επισημαίνουν ότι τελευταία χρόνια είναι μάρτυρες μιας άνευ προηγουμένου προσπάθειας συρρίκνωσης του ρόλου του κράτους στη δημόσια υγεία, «που εκφράστηκε με κλείσιμο νοσηλευτικών δομών, δραματική μείωση των προϋπολογισμών των νοσοκομείων, απώλεια χιλιάδων οργανικών θέσεων προσωπικού όλων των ειδικοτήτων κλπ».

Η εφαρμογή αυτών των πολιτικών έχει συνέπεια η υγεία από κοινωνικό αγαθό να έχει μετατραπεί σε εμπόρευμα που απευθύνεται μόνο στους έχοντες.

«Μέσα σε αυτό το ζοφερό σκηνικό, οι εργαζόμενοι του νοσοκομείου ‘’Παπαγεωργίου’’ δίνουν καθημερινά ένα τιτάνιο αγώνα για να ανταποκριθούν στις ανάγκες των πολιτών της Μακεδονίας για αξιοπρεπή περίθαλψη. Παρόλα αυτά, η μάχη είναι άνιση… Στο νοσοκομείο υπάρχουν σήμερα 249 κενές θέσεις προσωπικού όλων των ειδικοτήτων (ιατρικού, παραϊατρικού, νοσηλευτικού, διοικητικού, τεχνικού), γεγονός που καθιστά τη λειτουργία του προβληματική, θέτει αδιαμφισβήτητα την ασφάλεια των νοσηλευομένων σε κίνδυνο, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις (τεχνική υπηρεσία) το προσωπικό δεν επαρκεί ούτε καν για τη στελέχωση των αναγκαίων συνεργείων για την εξυπηρέτηση της 24ωρης λειτουργίας τους», υπογραμμίζεται στην επιστολή.

 

Χάος στις εφημερίες

Οι εργαζόμενοι κάνουν αναφορά και στο χάος που επικρατεί στο νοσοκομείο όταν εφημερεύει μόνο του. Περισσότεροι από 1.000 ασθενείς συνωστίζονται περιμένοντας να τους δει γιατρός. Ο χρόνος αναμονής μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες για την υγεία βαριά ασθενών. Οσο περιμένουν, δεν λείπουν οι καβγάδες ακόμα και οι χειροδικίες μεταξύ ασθενών ή συγγενών τους και γιατρών, αφού η πολύωρη αναμονή προκαλεί εκνευρισμό.

«Το κλείσιμο του νοσοκομείου ‘’Παναγία’’ αλλά και των άλλων δύο μικρότερων νοσοκομείων της πόλης μας, συνέπεια των μνημονιακών περικοπών στο χώρο της υγείας, προκάλεσε έναν, επί το χείρον, ανασχεδιασμό του προγράμματος των γενικών εφημεριών της πόλης. Το δυσμενές αποτέλεσμα είναι ότι το νοσοκομείο μας εφημερεύει μόνο του, χωρίς ‘’συνοδό’’ νοσοκομείο τουλάχιστον τις μισές από τις 8 και πλέον εφημερίες του μήνα, δεδομένου ότι τα ΚΥΑΤ ουδέποτε λειτούργησαν», επισημαίνουν στην επιστολή τους οι εργαζόμενοι.

 

Μικρότερη χρηματοδότηση και υπηρεσίες σε ιδιώτες

Αιτία για την εικόνα που επικρατεί είναι και η ασυνέπεια της πολιτείας απέναντι στο «Παπαγεωργίου». Το προσωπικό καταγγέλλει ότι η κρατική επιχορήγηση, που σύμφωνα με τον ιδρυτικό νόμο θα έπρεπε να καλύπτει το σύνολο των αναγκών μισθοδοσίας, τα τελευταία χρόνια υπολείπεται σημαντικά αυτής. Αποτέλεσμα, οι περισσότεροι από 1.300 εργαζόμενοι να έχουν βρεθεί απλήρωτοι στις τακτικές αποδοχές, οδηγούμενοι σε επίσχεση εργασίας.

Σύμφωνα με τους εκπροσώπους τους, προβλήματα προκύπτουν και λόγω της ιδιωτικοποίησης υπηρεσιών σε ιδιώτες, φαινόμενο που επιτείνεται όσο συνεχίζεται η υποστελέχωση. Χαρακτηριστικά αναφέρουν ότι «με αποφάσεις των εκάστοτε διοικήσεων έχουν παραχωρηθεί– ιδιωτικοποιηθεί οι υπηρεσίες των πλυντηρίων, της σίτισης, της καθαριότητας, της φύλαξης και των τηλεφωνικών ραντεβού των εξωτερικών ιατρείων, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις το κόστος λειτουργίας μετακυλίεται στους ασθενείς, οι οποίοι καλούνται να επιβαρυνθούν περαιτέρω σε μια δύσκολη εποχή, κάνοντας τελικά το συνολικό κόστος της ‘’δωρεάν υγείας’’ αβάσταχτο».

 

Τα αιτήματα

Για να αποκατασταθεί η εύρυθμη και ασφαλής λειτουργία του νοσοκομείου, οι εργαζόμενοι ζητούν να καλυφτούν άμεσα οι κενές οργανικές θέσεις με μόνιμο προσωπικό. Επιπλέον, να εγκριθεί ένας νέος σύγχρονος κανονισμός λειτουργίας, που θα αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα σε ότι αφορά τη δυναμικότητα κλινών του νοσοκομείου, με ανάλογη στελέχωση σε προσωπικό.

Παράλληλα, ζητούν να υπάρξει καλύτερος σχεδιασμός των εφημεριών των νοσοκομείων, με την επαναλειτουργία και των δομών υγείας που έκλεισαν.

Στα αιτήματά τους είναι, ακόμη, η πλήρης και επαρκής χρηματοδότηση του νοσοκομείου από τον κρατικό προϋπολογισμό, η κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας από τους εργολάβους της υγείας και η κάλυψη των αναγκών από το μόνιμο προσωπικό.