Και υπάρχουν κάποιοι που αυτό το παίρνουν στα σοβαρά.

Νομίζω ότι αυτή η σκηνή περιγράφει το μεγάλο πρόβλημα του τόπου μας. 

Δήλωση με αφορμή την εκλογή συνέδρων για το συνέδριο της παράταξης 

Το ΠΑΣΟΚ αναδεικνύει σήμερα τους συνέδρους του και στις 5, 6 και 7 Ιουνίου θα πραγματοποιηθεί το συνέδριο μας, με στόχο την ανασυγκρότηση και τον μετασχηματισμό του ΠΑΣΟΚ που πρέπει να λειτουργήσει ως καταλύτης για τη διαμόρφωση ενός μεγάλου προοδευτικού δημοκρατικού χώρου, που εκφράζει την λογική, τον πατριωτισμό, την προοδευτική αντίληψη για το μέλλον του τόπου.

Το ΠΑΣΟΚ είναι μικρό, έχει μικρύνει επειδή κατέβαλε τεράστιο κόστος για τη διαχείριση της κρίσης, έχει μικρύνει στο όνομα του εθνικού συμφέροντος.

Η εισφορά μας θα αποτιμηθεί ιστορικά.

Έχουμε, όμως, αποκτήσει ένα τεράστιο  δικαίωμα, το δικαίωμα να μιλάμε στο όνομα της αλήθειας. Χωρίς φόβο και χωρίς πάθος, γιατί το κομματικό συμφέρον για μας σημαίνει πολύ λίγα πράγματα μπροστά  στην υπεράσπιση του εθνικού συμφέροντος, του συμφέροντος του τόπου μας και κυρίως των παιδιών μας που έχουν δικαίωμα στο μέλλον.

Μεγάλο κουμάσι η πολιτική και η ιστορία γεμάτη χουνέρια και πλεκτάνες. Στα γρανάζια της πιάστηκε και ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Θα τολμήσω όμως μια πρόβλεψη: «Ο Βενιζέλος δεν είναι παρελθόν».

Δεν είναι ο τύπος του ανθρώπου που θα ζητήσει συγνώμη. Αν και μια φορά το έπραξε ευθέως και με εξέπληξε. Ο Βενιζέλος ξέρει τα λάθη του και πληρώνει ακριβά γι’ αυτά. Ξέρει επίσης καλύτερα απ’ όλους ποιοι και πότε άνοιξαν κερκόπορτες στα τείχη του ΠΑΣΟΚ. Με στόχο την άλωσή του! Γράφει γι’ αυτά. Υπάρχουν χαρτιά στα συρτάρια του.

Μέσα στην απογοητευτική έλλειψη πολιτικής κουλτούρας που μαστίζει την Ελλάδα της κρίσης, αναδύθηκε πρεπόντως, μόλις τους τελευταίους μήνες, μέσα από δύο τηλεοπτικές εκπομπές του Νίκου Χατζηνικολάου, ένας νέος Ευάγγελος Βενιζέλος. Αυτό κυκλοφορεί ευρέως στην πιάτσα. Το σπουδαιότερο; Ο Σπύρος Λυκούδης μου έλεγε πριν λίγες μέρες πως οσάκις ανεβαίνει στο βήμα της Βουλής ο Βενιζέλος, σιγά-σιγά η αίθουσα της Ολομέλειας γεμίζει, ενώ αδειάζει παντελώς το καφενείο! Ως και οι αντίπαλοι σπεύδουν να τον ακούσουν με προσοχή και σέβας.

Κατ’ άλλους τελετουργεί. Κατ’ άλλους αλλαζονεύει. Αναγνωρίζει την πορεία του Τσίπρα, από τότε που ήταν υποψήφιος δήμαρχος της Αθήνας, μέχρι τα μαθητικά θρανία της Βουλής και έως τη στιγμή που ανέλαβε το τιμόνι της χώρας, ως προφανώς επιτυχημένη χάρις στη κρίση που έγινε χρυσή ευκαιρία για τον μικρό ΣΥΡΙΖΑ του 4%.  Αλλά όλα θα κριθούν τώρα. Εδώ. «Αρχή άνδρα δείκνυσι».

Πιστεύει ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν θα έδινε ποτέ το δαχτυλίδι της διαδοχής στο γιο του, όπως έκανε ο Κώστας Σημίτης. Πιστεύει επίσης ότι δεν θα το έδινε «τω κρατίστω» γιατί δεν θεωρούσε κανέναν κράτιστο.

Διαβάζει μανιωδώς πάντα και εκτός των επιστημονικών του βιβλίων, ιστορία και λογοτεχνία. Είναι λάτρης του κινηματογράφου. «Αυτός μου λείπει πιο πολύ απ’ όλα. Έχω στερηθεί τη μαγεία να βρίσκομαι μέσα σε μια κινηματογραφική αίθουσα με την Λίλα και την Ελβίνα (τη γυναίκα και την κόρη του). Ο κινηματογράφος είναι η τέχνη της νεωτερικότητας λέει. Ο συνδυασμός αναπαραστατικού και αφηγηματικού λόγου. Θεάτρου και πεζογραφίας.

Παίρνω αφορμή και τον ρωτώ: «Τι λέτε για το μέλλον;»

«Επειδή το μέλλον μας έχει πολύ ξηρασία, δεν αμελώ. Παίρνω νερό μαζί μου. Το ίδιο συμβουλεύω και τους άλλους. Θα στερέψουν σε λίγο οι φλυαρίες, θα σταματήσουν τα θυμιατά και τα Δόξα Σοι. Η ώρα πλησιάζει. Ο καθείς και τα όπλα του. Κι εγώ, δεν έχω παρά να πω και να υποστηρίζω την  Α λ ή θ ε ι α. Γι’ αυτό και μόνο παραμένω εν εγρηγόρσει. Και σχετικά αισιοδοξώ. Γιατί πάντα, όπως λέει ο Μιχάλης Κατσαρός, υπάρχουν προϋποθέσεις για μια καινούργια άνοιξη».

* Ολόκληρη η συνέντευξη, εδώ: http://www.evenizelos.gr/399-mme/interviews/interviews2015/4965-lianis