Το ΔΝΤ, του οποίου η παραμονή στο Πρόγραμμα θεωρείται εκ των ων ουκ άνευ, πιέζει την γερμανική πλευρά να αποδεχθεί γενναίες παραχωρήσεις που, όπως αναγνωρίζεται, δύσκολα θα μπορούσαν να εξηγηθούν στους Γερμανούς φορολογούμενους, ιδίως ενόψει εκλογών το 2017.

Η πρόταση για περίοδο χάριτος έως το 2040, παράταση αποπληρωμής των δανείων έως το 2080 και σταθερά επιτόκια για 30-40 χρόνια στο 1,5% που κατατέθηκε από το Ταμείο προκαλεί σύγκρυο στο Βερολίνο, σωρεύοντας νέφη στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης και μεταθέτοντας, όπως όλα δείχνουν, τις σημαντικές αποφάσεις για το φθινόπωρο, όταν θα έχει τελειώσει η «βρετανική περιπέτεια» και τα εκλογικά διλήμματα των Ισπανών.

Βρυξέλλες: Δεν γίνονται αυτά…

Ευρωπαίος αξιωματούχος, κατά τη διάρκεια ενημέρωσης των δημοσιογράφων, σχολίασε χθες ότι είναι πολύ δύσκολο να βγει κανείς στην αγορά και να αναζητήσει τη χρηματοδότηση 200 δισ. ελληνικών ομολόγων ή ομολόγων του ESM, διάρκειας 40 ετών. Εξήγησε ότι ακόμα και αν κάποιος βγει στην αγορά σταδιακά, δεν θα υπάρχει ζήτηση για τέτοιου είδους παράγωγα προϊόντα. «Δεν είναι ελκυστική λύση», είπε, προσθέτοντας ότι με τη συγκεκριμένη πρόταση, το κόστος για τον ESM θα πολλαπλασιαστεί, και επειδή δεν θα υπάρχει ζήτηση στην αγορά, στο τέλος θα το επωμιστούν τα κράτη-μέλη, οπότε θα καταλήξουν να χρηματοδοτούν τον ελληνικό προϋπολογισμό, κάτι που όμως απαγορεύεται από την Ευρωπαϊκή Συνθήκη.

Μία εναλλακτική πρόταση που εξετάζεται από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης, σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας Wirstchafts Woche, είναι τα χρήματα που έχουν περισσεύσει από την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών, να χρησιμοποιηθούν για να εξαγοράσει η Ελλάδα πρόωρα τα δάνεια του ΔΝΤ. Με την ανταλλαγή δανείων του ΔΝΤ για δάνεια του ESM, η Ελλάδα θα λάμβανε πολύ χαμηλότερα επιτόκια, καθώς το ΔΝΤ χρεώνει με επιτόκιο 5%, ενώ ο ESM με 0,8%.

Η αισιοδοξία υποχωρεί…

Στην Αθήνα, που συνειδητοποίησε με καθυστέρηση ότι η επιβάρυνση από την εξυπηρέτηση του χρέους μέχρι το 2022 δεν είναι δραματική, έχουν υποστείλει τη σημαία, προσδοκώντας πλέον τη σύνταξη ενός οδικού χάρτη και μία «Σολομώντεια» συμβιβαστική λύση η οποία αφενός θα αποκαθιστά στοιχειωδώς τις ισορροπίες μεταξύ ΔΝΤ και Ε.Ε και αφετέρου θα ανάβει το πράσινο φως για την εκταμίευση της δόσης και την αλλαγή του οικονομικού κλίματος.

Σε αυτήν τη μεταστροφή, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, θα συμβάλλει η τονωτική ένεση 6 δις που αναμένεται να πέσουν στην αγορά μέχρι το τέλος του έτους σε συνδυασμό με την επανεκκίνηση των μεγάλων έργων, το ΕΣΠΑ, τον αναπτυξιακό νόμο και προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης.

Η αισιοδοξία και οι διθυραμβικοί τόνοι πάντως που βιάστηκε το Μαξίμου να υψώσει έχουν υποχωρήσει αισθητά και το κλίμα αποδίδει τόσο η μετριοπαθής δήλωση του Γερούν Ντάισελμπλουμ με την οποία εξέφρασε αμφιβολίες για την προοπτική επίτευξης συμφωνίας στο επόμενο Eurogroup, όσο και οι εκτιμήσεις Ευρωπαίων αξιωματούχων, οι οποίοι χαμηλώνουν τον πήχη και στο ζήτημα της δόσης κάνοντας λόγο για εκταμίευση σαφώς χαμηλότερη από τα 10 δισ. ευρώ που περιμένει η κυβέρνηση.

Εμπλοκή με το μηχανισμό

Ενδεικτικό στοιχείο της εμπλοκής που παρουσιάζεται τις τελευταίες ώρες, εξάλλου, είναι το γεγονός ότι η συμφωνία για τον μηχανισμό αυτόματης δημοσιονομικής προσαρμογής, βρίσκεται στον αέρα.

Όπως έγινε γνωστό από το υπουργείο Οικονομικών οι σχετικές διατάξεις δεν θα περιληφθούν στο υπό κατάθεση νομοσχέδιο με τα συμπληρωματικά μέτρα, αλλά θα κατατεθούν στη Βουλή αυτοτελώς με τη μορφή τροπολογίας. Κυβερνητικές πηγές, αποδίδουν την καθυστέρηση σε «τεχνικούς λόγους», ωστόσο, καθένας μπορεί να καταλάβει ότι η κυβέρνηση πιέζεται να δεχθεί λύσεις που θα αφαιρούσαν κάθε πλεονέκτημα του αρμόδιου υπουργού, να αποφασίζει ποιες δαπάνες θα μειώνονται σε περίπτωση δημοσιονομικών αποκλίσεων.

Γιώργος Χατζηδημητρίου