Αγαπητές και αγαπητοί,
Λυπάμαι που δεν μπορώ σήμερα να σας καλωσορίσω από κοντά, αλλά είμαι σίγουρος ότι στο πολύ κοντινό μέλλον δεν θα λείψουν οι ευκαιρίες. Εκεί θα σας μιλήσω για την προφανή τιμή και τη μεγάλη ευθύνη που αισθάνομαι ως πρόεδρος ενός από τους πιο σημαντικούς πολιτιστικούς οργανισμούς της χώρας, αλλά και τη χαρά μου που στην περιπέτεια αυτή έχω συνοδοιπόρους στο ΔΣ εννιά διακεκριμένους συμπολίτες μου, μουσικούς, επιστήμονες και ενεργούς πολίτες. Σε αυτούς να προσθέσω φυσικά το προσωπικό του Μεγάρου, που αν και ολιγάριθμο, με τον ζήλο και την ποιότητά του κράτησε όρθιο τον Οργανισμό όλα αυτά τα χρόνια.
Είναι ίσως νωρίς να μιλήσω για το όραμά μας, τις κινήσεις μας, την πολιτική που θα ακολουθήσουμε. Αυτά διαμορφώνονται καθημερινά με εξαντλητικές συζητήσεις, σχέδια και ιδέες. Άλλωστε σήμερα η μέρα ανήκει στον καλλιτεχνικό μας διευθυντή, τον Γιώργο Λαζαρίδη και το πρόγραμμα που έχει καταρτίσει με τους συνεργάτες του. Θα πω μόνο τούτο: το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης παραμένει ένας οικονομικά υγιής οργανισμός, κάτι αρκετά εντυπωσιακό θα έλεγε κανείς, ιδιαίτερα στους καιρούς που ζούμε και με μειωμένη τραγικά την κρατική επιχορήγηση. Για να γίνει όμως αυτό χρειάστηκε να αυξήσει τις εκδηλώσεις τρίτων, με παράλληλη μείωση των δικών του παραγωγών, άρα περιόρισε τον ρόλο του ως παραγωγός πρωτογενούς καλλιτεχνικής δημιουργίας. Η πρόκληση επομένως για μας είναι να βρούμε τους τρόπους εκείνους που θα διευρύνουν και θα ενισχύσουν τον παρεμβατικό και κυρίως δημιουργικό του ρόλο στην πόλη και τον πολιτισμό της.
Το ότι το στοίχημα αυτό μπαίνει στους πιο δύσκολους οικονομικά καιρούς των τελευταίων χρόνων, μπορεί να αποβεί και ευνοϊκό. Το παράδειγμα είναι δίπλα μας: η ΜOYSA μας, με τη βοήθεια και του Ιδρύματος Νιάρχου, αποτελεί ένα μικρό θαύμα μέσα στο γενικό γκρίζο της πόλης και της συγκυρίας. Ένα θαύμα που ενδέχεται να ορίσει τη σχέση του Μεγάρου με τη Θεσσαλονίκη. Το αν θα λειτουργήσει και θα εξελιχθεί, θα εξαρτηθεί από τη διαλεκτική τους. Να ανοίξει λοιπόν η πόλη τα αυτιά και της αισθήσεις της στη μουσική του Μεγάρου, για να ανοίξει και αυτό με τη σειρά του, πόρτες και παράθυρα στο αεράκι της.
Με εκτίμηση,
Νικήτας Μυλόπουλος
Καθηγητής Πολυτεχνικής Σχολής Π.Θ.
Πρόεδρος ΔΣ του ΟΜΜΘ