Η Γαλλία είναι παγκόσμια πρωταθλήτρια είκοσι χρόνια μετά το θρίαμβο στη διοργάνωση του 1998. Η ομάδα του Ντιντιέ Ντεσάν νίκησε στο Λουζνικί της Μόσχας την Κροατία με 4-2, σε έναν τελικό που εξελίχθηκε πολύ πιο εύκολα απ’ ότι θα περίμεναν  οι Γάλλοι.

Ο Ντεσάν έγραψε ιστορία καθώς το 1998 ήταν από τους βασικούς πρωταγωνιστές της κατάκτησης του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Καθοδήγησε με απόλυτη μαεστρία τη γαλλική ομάδα σε όλη τη διοργάνωση και δεν υπάρχει αμφιβολία πως η επικράτηση της Γαλλίας είναι δίκαιη. Η Κροατία πέτυχε το μεγαλύτερο επίτευγμα στην ιστορία της. Κατάφερε να φτάσει σε έναν τελικό Μουντιάλ, περνώντας τρία νοκ-άουτ παιχνίδια μετά το 90λεπτο, με Δανία και Ρωσία στα πέναλτι και Αγγλία στην παράταση. Κι αυτή άξια έφτασε στον τελικό, ωστόσο την Κυριακή στο Λουζνικί φάνηκε πως δεν υπήρχε άλλη ενέργεια.

Ο τελικός της Μόσχας περνάει στην ιστορία με σημαντικά ορόσημα. Καταρχήν, είναι ο δεύτερος πιο παραγωγικός τελικός στην ιστορία, 60 χρόνια μετά την παράσταση της Βραζιλίας του Πελέ και το 5-2 επί της Σουηδίας. Με 4-2 είχε ολοκληρωθεί και ο τελικός του Γουέμπλεϊ το 1966, ανάμεσα στην Αγγλία και Δυτική Γερμανία, αλλά μετά από παράταση. Επίσης, το αυτογκόλ του Μάντζουκιτς είναι το πρώτο που έχει σημειωθεί ποτέ σε τελικό Μουντιάλ, όπως φυσικά και η χρήση του VAR (που άλλωστε εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στη διοργάνωση της Ρωσίας). Και φυσικά, να μην ξεχάσουμε τον Ντιντιέ Ντεσάν, ο οποίος γίνεται ο τρίτος στην ιστορία, μετά τον Φραντς Μπεκενμπάουερ και τον Μάριο Ζαγκάλο, που κατακτά το τρόπαιο και ως παίκτης και ως προπονητής.

Η Κροατία μπήκε δυνατά και πήρε το έλεγχο του αγώνα στο ξεκίνημα, αλλά, παρότι περιόρισε τους Γάλλους σε παθητικό ρόλο, δεν κατάφερε να δημιουργήσει κάποια αξιόλογη ευκαιρία. Μετά το πρώτο τέταρτο οι παίκτες του Ντεσάμπ ισορρόπησαν το ματς και ευτύχησαν να ανοίξουν το σκορ στο 18΄ από στημένη φάση, όπως και στα δύο προηγούμενα παιχνίδια τους με Ουρουγουάη και Βέλγιο. Ο Γκριεζμάν κέρδισε με… βουτιά ένα φάουλ αρκετά έξω από την περιοχή, το εκτέλεσε ο ίδιος, ο Μάντζουκιτς πήδηξε για να διώξει προ του Πογκμπά (που πιθανώς να ξεκίνησε τη φάση οριακά εκτεθειμένος), αλλά βρήκε τη μπάλα με το πάνω μέρος του κεφαλιού και την έστειλε στα δίχτυα του Σούμπασιτς. Το πρώτο αυτογκόλ που σημειώθηκε ποτέ σε τελικό Μουντιάλ άλλαξε τα δεδομένα του μεγάλου αγώνα…

Ομως οι «χρβάτσκι» δεν έχουν συνηθίσει να τα παρατάνε, άλλωστε βρέθηκαν πίσω στο σκορ και στα τρία προηγούμενα νοκ-άουτ παιχνίδια τους στη διοργάνωση (με Δανία, Ρωσία και Αγγλία). Ετσι, αφού ξεπέρασαν το αρχικό σοκ, κατάφεραν να ισοφαρίσουν αρκετά γρήγορα, στο 28ο λεπτό. Μετά από εκτέλεση φάουλ και φάση διαρκείας, με τους «τρικολόρ» να μην μπορούν να απομακρύνουν αποτελεσματικά, η μπάλα έφτασε στον Πέρισιτς, αυτός την έφερε στο αριστερό και με δυνατό σουτ μέσα από την περιοχή ισοφάρισε.

Η Γαλλία δεν μπορούσε να δημιουργήσει προϋποθέσεις με οργανωμένες επιθέσεις, αφού ο Γκριεζμάν ήταν κλεισμένος και οι επελάσεις του Εμπαπέ κάπου σταματούσαν, στάθηκε όμως εκ νέου τυχερή και ξαναπήρε το προβάδισμα από στημένη μπάλα και με τη… βοήθεια του VAR. Ο Πέρισιτς βρήκε καθαρά τη μπάλα με το χέρι σε εκτέλεση κόρνερ του Γκριεζμάν, ο Νέστορ Πιτάνα αρχικά δεν είδε την παράβαση, όμως αφού συμβουλεύτηκε το βίντεο έδειξε το σημείο του πέναλτι. Ο επιθετικός της Ατλέτικο δεν λάθεψε και με τρίτο του εύστοχο πέναλτι στο Μουντιάλ «έγραψε» στο 38΄ το 2-1, στον πρώτο τελικό από το 1974 που σημειώθηκαν τρία γκολ στο α΄ ημίχρονο. Η Κροατία είχε μία καλή φάση στο φινάλε του πρώτου μέρους με άστοχη κεφαλιά του Βίντα και πήγε στα αποδυτήρια με μειονέκτημα, μετά από ένα 45λεπτο όπου είχε 61% κατοχή και επτά τελικές προσπάθειες, έναντι… μίας των Γάλλων (το πέναλτι).

Το δεύτερο ημίχρονο άρχισε με το πρώτο σουτ των «τρικολόρ» σε ροή παιχνιδιού, από τον Γκριεζμάν, το οποίο μπλόκαρε ο Σούμπασιτς, αλλά σαφώς πιο απειλητικό ήταν το σουτ του Ρέμπιτς στο 48΄, που ανάγκασε τον Γιορίς να κάνει μεγάλη απόκρουση σε κόρνερ. Οι Κροάτες άρχισαν να αφήνουν χώρους πίσω και στο 53΄ ο Εμπαπέ σπρίνταρε και πέρασε σαν… σταματημένο τον Βίντα, αλλά το πλασέ που επιχείρησε από πλάγια θέση απέκρουσε με το πόδι ο Σούμπασιτς.

Ακολούθησε μία μικρή διακοπή του αγώνα, όταν τέσσερα άτομα εισέβαλαν στον αγωνιστικό χώρο, χωρίς να δημιουργήσουν περαιτέρω προβλήματα πριν απομακρυνθούν από τους άνδρες ασφαλείας. Το συμβάν αυτό «πάγωσε» λίγο τον ξέφρενο ρυθμό του ματς, για να έρθει στο 59΄ το γκολ που ουσιαστικά «τελείωσε» τον τελικό. Ο Εμπαπέ βρήκε ξανά χώρο από δεξιά και έκανε το γύρισμα για τον Γκριεζμάν, ο οποίος κοντρόλαρε έξοχα και έστρωσε στον επερχόμενο Πογκμπά. Ο μέσος της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ σούταρε με το δεξί από το ημικύκλιο της περιοχής, η μπάλα κόντραρε και επέστρεψε στον Πογκμπά κι αυτός σούταρε ξανά, αυτή τη φορά με το αριστερό, αφήνοντας «άγαλμα» του Σούμπασιτς.

Η απογοήτευση και η κούραση των Κροατών (έπαιξαν 90 λεπτά περισσότερα από τους αντιπάλους τους στα νοκ-άουτ και μία ημέρα αργότερα στα ημιτελικά) δεν άφηνε πολλά περιθώρια ανατροπής και όποια αμφιβολία υπήρχε «έσβησε» οριστικά στο 65΄, όταν ο Εμπαπέ με συρτό σουτ έξω από την περιοχή ανέβασε το δείκτη του σκορ στο 4-1. Η απίστευτη γκάφα του Γιορίς, που χάρισε στον Μάντζουκιτς το 4-2 στο 69΄ (πήγε να κάνει ντρίμπλα μέσα στη μικρή περιοχή, αλλά ο πολύπειρος φορ της Γιουβέντους του «τσίμπησε» τη μπάλα και την έστειλε στα δίχτυα), δεν ήταν αρκετή για να ξαναβάλει τη «χρβάτσκα» στο παιχνίδι, απλώς ανέκοψε λίγο τη… φόρα των Γάλλων. Αν το καλό σουτ του Ράκιτιτς στο 78΄ έβρισκε στόχο ίσως ο τελικός να έκρυβε και άλλες συγκινήσεις, αλλά οι «τρικολόρ» διαχειρίστηκαν σωστά τον υπολειπόμενο χρόνο. Το τελευταίο σφύριγμα του Πιτάνα έδωσε το έναυσμα για να ξεκινήσει το πανηγύρι στο Παρίσι και τις υπόλοιπες πόλεις της Γαλλίας.

Διαιτητής: Νέστορ Πιτάνα (Αργεντινή)
Κίτρινες κάρτες: Καντέ (27΄), Ερναντέζ (41΄) – Βρσάλκο (90΄+)
Κόκκινες κάρτες: –

ΓΑΛΛΙΑ (Ντιντιέ Ντεσάμπ): Γιορίς, Παβάρ, Βαράν, Ουμτιτί, Ερναντέζ, Καντέ (55΄ Ενζονζί), Πογκμπά, Ματουϊντί (73΄ Τολισό), Μπαπέ, Γκριεζμάν, Ζιρού (81΄ Φεκίρ)

ΚΡΟΑΤΙΑ (Ζλάτκο Ντάλιτς): Σούμπασιτς, Βρσάλκο, Λόβρεν, Βίντα, Στρίνιτς (82΄ ΠΙάτσα), Μπρόζοβιτς, Ράκιτιτς, Μόντριτς, Ρέμπιτς (71΄ Κράμαριτς), Πέρισιτς, Μάντζουκιτς