Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για άλλη μια χρονιά συζητούμε ουσιαστικά την πορεία της ελληνικής οικονομίας για τον επόμενο χρόνο. Για άλλη μια χρονιά έχουμε ένα διάλογο αποκλινουσών απόψεων, απόψεις που φαίνεται να μην συναντώνται πουθενά. Και αυτό είναι πρόβλημα.
Το θέμα είναι ότι μπορεί να υπάρχουν αντίθετα επιχειρήματα, αρκεί να μην είναι εμφανές ότι κάποιοι μιλούν με διαφορά φάσης. Συζητούμε τον Προϋπολογισμό του πέμπτου χρόνου που η χώρα μας βρίσκεται σε κρίση και εφαρμόζει μνημόνιο και κάποιοι μας λένε «το μνημόνιο δεν είναι καλό». Καλά, αυτό να το πούμε την πρώτη χρονιά, τη δεύτερη χρονιά, τώρα όμως είμαστε στο μνημόνιο και βγαίνουμε και τα επιχειρήματά σας είναι πόσο το μνημόνιο είναι ή δεν είναι καλό.
Επειδή δεν μπορούμε να απαλλαγούμε από το μνημόνιο τώρα, παρά βγαίνοντας από αυτό, να δούμε τελικά ποια είναι η πρότασή σας. Έγιναν τόσες θυσίες από πλευράς του ελληνικού λαού, μειώθηκε το βιοτικό επίπεδο, μειώθηκαν οι μισθοί και οι συντάξεις, τι κάνουμε τώρα κατά την άποψή σας; Τα εγκαταλείπουμε όλα αυτά, δηλαδή λέμε στον ελληνικό λαό «κακώς υπέφερες τόσα χρόνια, να πάνε στράφι όλες οι θυσίες και θα ξαναρχίσουμε από την αρχή με ένα άλλο σχέδιο», το οποίο όμως δεν είναι ορατό, δεν φαίνεται, είναι εντελώς έξω από κάθε πραγματικότητα. Ας προσγειωθούμε, λοιπόν, σε αυτήν την πραγματικότητα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε και να δούμε για το 2014 τι μπορούμε να κάνουμε.
Αφενός αυτός ο Προϋπολογισμός δεν είναι Προϋπολογισμός που αποτελεί συνέχεια μόνο του Προϋπολογισμού του 2013. Δεν γεννήθηκε ξαφνικά όλη αυτή η κατάσταση την οποία ο Προϋπολογισμός διαχειρίζεται στον τομέα της οικονομίας το 2013, αγαπητοί συνάδελφοι. Είναι Προϋπολογισμός που είναι συνέχεια των Προϋπολογισμών του 2010, του 2011, του 2012 και του 2013.
Όλες οι κατακτήσεις -εντός ή εκτός εισαγωγικών για κάποιον- είναι κατακτήσεις στον τομέα των δημοσιονομικών μεγεθών, που έρχονται εξαιτίας της εφαρμογής συγκεκριμένων μέτρων, τα οποία ξεκινούν από το 2010. Τα στοιχεία βάσης είναι του 2010. Οι περιορισμοί του ελλείμματος υπήρξαν διαχρονικά.
Με όλες αυτές τις προσπάθειες, που έχουν καταβληθεί μέχρι σήμερα και στις οποίες ο ελληνικός λαός συνέβαλε τα μάλα, έχουμε τη δυνατότητα το 2014 να ξεκινάμε από μία καλύτερη αφετηρία. Η αφετηρία αυτή είναι το πρωτογενές πλεόνασμα, είναι ένα ατού, ένα όπλο, στα χέρια της ελληνικής οικονομίας και της ελληνικής Κυβέρνησης, για να μπορούμε να είμαστε πιο ισχυροί στις διαπραγματεύσεις.
Αυτοί που δεν αποδέχονται το πρωτογενές πλεόνασμα, θα ήθελα να μας πουν: Με ποιανού το μέρος είναι; Ποιον βοηθούν λέγοντας ότι δεν είναι αληθή τα στοιχεία που έχουμε; Ποιος βοηθιέται με το να λέμε ότι ο Προϋπολογισμός είναι στον αέρα; Βοηθάμε την εθνική προσπάθεια; Όταν δηλαδή κάποιοι στην Αντιπολίτευση λένε -κι αυτό το έλεγαν και πέρυσι βέβαια και πρόπερσι- «Μα, τι πάτε να ψηφίσετε, αφού έτσι κι αλλιώς όλα αυτά είναι αναληθή και θα τα αναθεωρήσετε;», αυτό το λένε γιατί συμφέρει την προσπάθεια που κάνουμε; Το λέτε γιατί είστε φιλαλήθεις; Το λέτε γιατί πιστεύετε ότι με αυτόν τον τρόπο δείχνετε στους Ευρωπαίους ότι είστε μια δύναμη ειλικρίνειας κι ότι εμείς οι υπόλοιποι τους κοροϊδεύουμε;
Θα έλεγα ότι μάλλον αυτό προέρχεται από την αμηχανία -για να μην χρησιμοποιήσω άλλον όρο. Δεν θέλω να μιλήσω για θλίψη ούτε να πω ότι στενοχωριέστε γιατί πάει καλά η προσπάθεια. Δεν το πιστεύω, δεν θέλω να προσχωρήσω σε τέτοια επιχειρήματα. Όμως τουλάχιστον διακατέχεστε από αμηχανία. Μπορεί να είναι επιεικές, εγώ θέλω όμως να πάρω αυτή την καλή εκδοχή, ότι εν πάση περιπτώσει, επειδή είχατε προβλέψει πολύ χειρότερες εξελίξεις στον τομέα της οικονομίας, τώρα πράγματι βλέπετε ότι αυτές οι προβλέψεις διαψεύστηκαν και αμήχανοι αρχίζετε να λέτε πράγματα τα οποία προφανώς δεν βοηθούν κανέναν.
Επειδή όμως οι προβλέψεις που κάνει ο Προϋπολογισμός αλλά και οι επιτυχίες που υπάρχουν είναι σε μακροοικονομικά μεγέθη και προφανώς δεν αγγίζουν την ελληνική καθημερινότητα ακόμα, δεν απαλύνεται ο πόνος του Έλληνα πολίτη, δεν μειώνεται -αν θέλετε- η φτώχια, η οποία πράγματι υπάρχει και κανείς δεν την αγνοεί, θα έλεγα ότι είναι και η πρώτη χρονιά που οφείλουμε, μέσα από αυτό το πρωτογενές πλεόνασμα, να κάνουμε όσο είναι δυνατόν μία στοχευμένη διανομή αυτού του πλεονάσματος σε εκείνες τις κοινωνικές ομάδες που χτυπήθηκαν περισσότερο από την κρίση. Αυτό το οφείλουμε στον Έλληνα πολίτη, το οφείλουμε με έναν τρόπο όχι πελατειακό, όπως στο παρελθόν, όχι στοχευμένο με τη λογική του πολιτικού κόστους, αλλά με τη λογική της ευαισθησίας, όπως οφείλουμε να έχουμε απέναντι σε αυτούς που υποφέρουν μέσα στην κρίση.
Η άποψη του ΠΑΣΟΚ λοιπόν είναι ότι το όποιο πρωτογενές πλεόνασμα πρέπει στοχευμένα να πάει σε εκείνες τις κοινωνικές ομάδες που το έχουν ανάγκη. Είναι απόφασή μας και έχουμε διακηρύξει ότι και μέσα από τον Προϋπολογισμό και μέσα από τα νομοσχέδια που έρχονται η μοναδική μας στόχευση είναι οτιδήποτε από εδώ και πέρα ψηφίζεται θα πρέπει να περιέχει μία ρήτρα προστασίας των ευπαθών κοινωνικών ομάδων.
Με την έννοια λοιπόν και τη λογική ότι αυτός ο Προϋπολογισμός είναι ο Προϋπολογισμός του έτους εξόδου από την κρίση, στηρίζουμε τον Προϋπολογισμό, τον ψηφίζουμε και πιστεύουμε ότι είναι ένα παράθυρο στην ελπίδα για τον ελληνικό λαό.
Σας ευχαριστώ.