ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΦΙΛΩΝ ΧΩΡΟΥ ΜΝΗΜΗΣ ΑΝΤΙΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Μνήμη 21ης Απριλίου 1967

58 χρόνια μετά

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΟΥ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ, ‘ΛΟ’

του Θανάση Βασιλείου

Δευτέρα 28 Απριλίου 2025, 6.00μ.μ., στο ΟΛΥΜΠΙΟΝ

Ο Θανάσης Βασιλείου, σκηνοθέτης και καθηγητής σινεμά στη Γαλλία, στην ταινία του «Λο» – από τον ηπειρώτικο ιδιωματισμό που σημαίνει ‘πάψε’, ‘σταμάτα’ -, που έκανε πρεμιέρα στο 27ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και κέρδισε το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη, ψάχνοντας τα ίχνη της οικογενειακής του ιστορίας και του πατέρα του, που είχε υπηρετήσει στην ΕΣΑ στο διάστημα 1960-1962, ανακαλύπτει στην πορεία πολύ μεγαλύτερες αλήθειες, όπως το ποιος επωφελείται από την αποσιώπηση της ιστορίας.

»Στην περίπτωση ενός συλλογικού τραύματος, η Ιστορία δεν παρουσιάζεται ως νήμα, αλλά ως δίχτυ. Δηλαδή, κάτι που είναι γεμάτο τρύπες. Το να μη μιλούν οι άνθρωποι είναι ένα πρώτης τάξεως εργαλείο στα χέρια κάθε εξουσίας, πόσο μάλλον μη δημοκρατικής, όπως η χούντα. Οταν υπάρχουν ή έχουν αφεθεί να γίνουν ιστορικά κενά, ανοίγει η πόρτα στην προπαγάνδα. Αυτή είναι και η μεγάλη νίκη των δικτατόρων στην Ελλάδα: ότι με την επιβολή της σιωπής, ουσιαστικά μετέτρεψαν την Ιστορία από νήμα σε δίχτυ, για να είναι όλα θολά, μη προσβάσιμα, έτσι ώστε να μπορέσουν να τα ανακατασκευάσουν.

Οσο κι αν καταστρέψουμε τα αρχεία, τις ιστορικές πηγές συλλογικής ή ατομικής μνήμης, ίχνη πάντα μένουν. Τα ίχνη αυτά μπορεί να είναι όπλο δύναμης για τους ισχυρούς όταν καταφέρνουν ακριβώς να τα αποσαθρώνουν, να τα ξεχαρβαλώνουν, αλλά και το αντίθετο, γιατί είναι εκεί να φανερώσουν εν τέλει την αλήθεια. Το βλέπουμε και σήμερα με τα Τέμπη και την προσπάθεια συγκάλυψης κάθε ίχνους – κι όμως, είναι εκεί όλα», λέει χαρακτηριστικά σε συνέντευξή του στην ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ (16-302025).

Είσοδος ελεύθερη

Θα ακολουθήσει συζήτηση του κοινού με τον σκηνοθέτη

Η ταινία προβάλλεται με την ευγενική παραχώρηση της

STUDIOBAUHAUS και του CINEDOC

και την υποστήριξη

του ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Αθήνα 21-4-2025