Ένωση Ενοικιαστ(ρι)ών Θεσσαλονίκης

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

29/04/2026

Τέρμα οι δικαιολογίες και η επιδότηση της κερδοσκοπίας! Ο Φορέας Κοινωνικής Μίσθωσης στη Θεσσαλονίκη δείχνει ότι η κοινωνική κατοικία είναι εφικτή.

Τώρα που το πρόγραμμα του Φορέα Κοινωνικής Μίσθωσης στη Θεσσαλονίκη αρχίζει να αποδίδει καρπούς, και τα πρώτα κενά διαμερίσματα ιδιοκτησίας νομικών προσώπων δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου ανακαινίστηκαν και αρχίζουν να ενοικιάζονται σε χαμηλές τιμές σε όσους τα έχουν περισσότερο ανάγκη, ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του σπεύδουν να οικειοποιηθούν την επιτυχία του και να βγάλουν φωτογραφίες. Πρόκειται για την ίδια κυβέρνηση που διαχρονικά επιδοτεί την κερδοσκοπία στην κατοικία μέσα από την golden visa και τη βραχυχρόνια μίσθωση, προωθεί την λεγόμενη «Κοινωνική Αντιπαροχή» που παραχωρεί δημόσια γη σε ιδιώτες, χαϊδεύει διαρκώς την ΠΟΜΙΔΑ και τις αντικοινωνικές απαιτήσεις της για εξώσεις-εξπρές και «πιστοποιητικά φερεγγυότητας» ενοικιαστών, ονομάζει «στεγαστικά» τα μέτρα που επιδοτουν τους κερδοσκόπους, και αρνείται να συγκροτήσει μια ενιαία, συνεκτική στεγαστική πολιτική με πυρήνα τη μη κερδοσκοπική διαχείριση του αποθέματος. Η ίδια κυβέρνηση περιμένει τώρα από την Τοπική Αυτοδιοίκηση να μαζέψει τα απόνερα μιας κρίσης που οι κυβερνητικές πολιτικές έχουν παραγάγει.

Όσο κι αν τρέξουν οι αρμόδιοι να φωτογραφηθούν, η αλήθεια παραμένει είναι ότι ο Φορέας Κοινωνικής Μίσθωσης προχώρησε χάρη στην επιμονή χαμηλόβαθμων διοικητικών υπαλλήλων που, παρά την υποχρηματοδότηση και την υποστελέχωση, κράτησαν ζωντανή την αναγκαία κατεύθυνση αποεμπορευματοποίησης της κατοικίας, την ώρα που η πολιτεία κινούταν στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση.

Τα 40 διαμερίσματα που ανακαινίστηκαν και τα υπόλοιπα 80 που πρόκειται να ανακαινιστούν είναι, ασφαλώς, σταγόνα στον ωκεανό της διογκούμενης στεγαστικής κρίσης. Δεν αρκούν για να αντιμετωπίσουν ένα πρόβλημα που αφορά την κοινωνική πλειοψηφία και όχι μόνο όσους και όσες βρίσκονται στο κατώφλι της αστεγίας.

Ωστόσο, η πολιτική σημασία του εγχειρήματος είναι πολύ μεγαλύτερη από το αριθμητικό του αποτύπωμα. Αποδεικνύει ότι η μη κερδοσκοπική διαχείριση και διάθεση κατοικίας είναι εφικτή. Ότι η ζούγκλα της αγοράς δεν είναι μονόδρομος. Το πρόγραμμα ανοίγει έναν θεσμικό δρόμο για την κοινωνική κατοικία, συσσωρεύει τεχνογνωσία και δημιουργεί ένα σαφές μοντέλο που μπορεί να επεκταθεί σε όλα τα επίπεδα διοίκησης.

Και αυτό είναι ταυτόχρονα η πιο καθαρή απάντηση στην ΠΟΜΙΔΑ και στη γνωστή κινδυνολογία της περί «κλειστών ακινήτων» και «ανασφάλειας των εκμισθωτών». Αντί για φοροαπαλλαγές για τους ιδιώτες εκμισθωτές, Τειρεσία ενοικιαστών, εξώσεις-εξπρές και περαιτέρω υποβάθμιση των στεγαστικών δικαιωμάτων του πληθυσμού στο όνομα της «ενεργοποίησης του κενού αποθέματος», χρειαζόμαστε αντικίνητρα για τη διατήρηση κενών κατοικιών – όπως ένας Φόρος Αδράνειας, μέτρο που στην Γαλλία μείωσε το κενό απόθεμα κατά 13% σε τέσσερα χρόνια – και ισχυρούς δημόσιους, δημοτικούς ή συνεταιριστικούς φορείς κοινωνικής μίσθωσης που θα μπορούν να ανακαινίζουν και να διαθέτουν μακροχρόνια, με κοινωνικά κριτήρια, κενά ακίνητα τόσο του δημοσίου όσο και ιδιωτών. Πρόκειται για τον πιο αποτελεσματικό τρόπο ενεργοποίησης του κενού αποθέματος, που ταυτόχρονα ενισχύει τη θέση των ενοικιαστών αντί να την υποβαθμίζει.

Αυτό όμως θα απαιτήσει θεσμικές αλλαγές. Απαιτείται η θεσμική αναγνώριση της κατοικίας ως πυλώνα κοινωνικής ευημερίας και η νομική κατοχύρωση της φιγούρας του μη κερδοσκοπικού φορέα κοινωνικής μίσθωσης, η αναγνώριση της κοινωνικής του αποστολής και η απαλλαγή του από όλα τα φορολογικά βάρη. Αυτό θα ήταν ένα πρώτο βήμα προς την απαραίτητη αποεμπορευματοποίηση της κατοικίας και την ανάσχεση της ασυδοσίας της αγοράς, που έχει πυροδοτήσει την δριμύτερη στεγαστική κρίση στην Ευρώπη.

Δεν υπάρχουν πλέον δικαιολογίες. Απαιτείται τώρα γενναία δημόσια επένδυση στην κοινωνική κατοικία, θεσμική κατοχύρωση της μη κερδοσκοπικής διάθεσης κατοικίας, πλαφόν στα ενοίκια και φρένο στην ασυδοσία της ΠΟΜΙΔΑ, των μεσιτών και των κερδοσκόπων.

Η στέγη είναι κοινωνικό δικαίωμα για όλους, όχι πεδίο κερδοσκοπίας για λίγους.