ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΧΑΡΗ ΚΑΣΤΑΝΙΔΗ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΣΟΚ

Χάρη,

Σου γράφω με φιλική διάθεση και ειλικρίνεια, γιατί θεωρώ πως όλα αυτά τα χρόνια έχεις προσφέρει και έχεις διαδρομή που δεν αμφισβητείται. Όμως, επιτρέψέ μου να πω κάποιες σκέψεις.

Μήπως τελικά το ζήτημα δεν είναι αν είμαστε μόνο βουλευτές ή και μέλη ενός κόμματος; Η πολιτική δεν είναι μόνο η έδρα, αλλά και η συλλογική πορεία. Το επιχείρημα «με ψήφισε ο κόσμος και μου πήραν την έδρα» είναι σοβαρό, αλλά αν συνέβαινε το ίδιο σε άλλη περιοχή ή σε άλλο πρόσωπο, ίσως να το βλέπαμε διαφορετικά.

Επίσης, είναι δύσκολο να δεχτεί κανείς ότι τόσα χρόνια στην πολιτική, ως υπουργός και βουλευτής, δεν έγιναν και επιλογές που σήμερα θα κρίνονταν διαφορετικά. Όλοι όσοι πέρασαν από θέσεις ευθύνης έχουν κάνει και λάθη, έχουν δώσει και μάχες – και για προσωπική πολιτική επιβίωση.

Πολλοί άνθρωποι, στη Θεσσαλονίκη και σε όλη την Ελλάδα, αγωνίστηκαν για το ΠΑΣΟΚ χωρίς να γίνουν ποτέ βουλευτές. Έμειναν εκεί, σταθεροί, χωρίς αξιώματα. Γι’ αυτό φαίνεται άδικο, όταν κάποιος με μακρά κοινοβουλευτική παρουσία εκφράζει τόσο έντονη πικρία.

Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι εσωκομματικές διαδικασίες έχουν αποτελέσματα που οφείλουμε όλοι να σεβόμαστε. Υπήρξες υποψήφιος πρόεδρος, δεν εκλέχθηκες, και αυτό είναι μέρος της δημοκρατικής διαδικασίας. Η διαφωνία είναι θεμιτή, αλλά η συνεχής σύγκρουση δεν βοηθά ούτε το κόμμα ούτε την πολιτική συνολικά.

Στα λέω όλα αυτά με σεβασμό και εκτίμηση. Η ιστορία του καθενός δεν διαγράφεται, αλλά και οι επιλογές του σήμερα κρίνονται.

Φιλικά,
Ανέστης Αναστασιάδης