Ὁ Πανελλήνιος Σύνδεσμος Πασχόντων από Καρδιοπάθειες ιδρύθηκε το 2022 και εκφράζει
θεσμικά και σε όλα τα επίπεδα τους πάσχοντες απὀ καρδιοαγγειακά νοσήματα στη χώρα.
μας, µία εξαιρετικά ευαίσθητη και πολυπληθή κοινωνική ομάδα.
Στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων µας αισθανόµαστε την ανάγκη αφενός µεν να
ενημερώσουμε δηµόσια µία σηµαντική κατηγορία συµπασχόντων µας αλλά και να
εκφράσουμε την απογοήτειση και τη διαμαρτυρία µας αναφορικά µε το περιεχόµενο του,
σχεδίου νόµου υπό τον τίτλο «Διοικητική συνεργασία στον τοµέα της Φορολογίας –
Ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2023/2226 του Συµβουλίου της 17ης Οκτωβρίου 2023 και
της Οδηγίας (ΕΕ) 2025/872 του Συμβουλίου της Ίβης Απριλίου 2025 για την τροποποίηση
της οδηγίας 2011/16/ΕΕ σχετικά µε τη διοικητική συνεργασία στον τοµέα της
Φορολονίας, σινταβιοβατικές ρυθμίσεις και λαυπές διατάξεις».
Ειδικότερα ως προς το τελευταίο σκέλος του (άρθρο 113) το οποίο εισάγει αλλαγές
αναφορικά µε τις κατηγορίες χρόνων παθήσεων καὶ αναπι
προστατευτικό πλαίσιο του άρθρου αἲ του. ν. 612/1977 και των κατά καιρούς διορθώσεων.
και συμπληρώσεων αυτού, βάσει των οποίων λαμβάνουν πλήρη σύνταξη γήρατος µετά τη
συμπλήρωση 15ετούς εργασιακού Ρίου σειρἀ ασφαλισμένων οἱ οποίοι πάσχουν από
σοβαρές καιανίατες παθήσεις και αναπηρίες.
Παρά το ότι προστίθεται σημαντικός αριθμός νέων κατηγοριών αναπηρίας και χρόνιας
πάθησης στις ήδη απὀ πολλών ετών υφιστάμενες, κάτι το οποίο µας βρίσκει ευλόγως
σύµφωνους, τα χρόνιο και µε ποικίλους τρόπους προβαλλόμενο αἴτηµα τόσο απὀ εμάς ὡς.
νόμιμο φορέα εκπροσώπησης όσο και απὀ την Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων µε Αναπηρία
στην οποία ανήκουµε οργανικά, στις ευεργετούµενες κατηγορίες να περιληφθούν και
ορισμένες πολύ σοβαρές συγγενείς καρδιοπάθειες µε ποσοστό απὀ την κύρια νόσο
τουλάχιστον 6798, για άλλη μία φορά, δεν ικανοποιείται.
Να σημειώσουμε ότι πρόκειται για χρόνιες και εκ γενετής παθήσεις οι οποίες επηρεάζουν
καθοριστικά τη καθημερινότητα αλλά και το προσδόκιμο ζωής των ασθενών, ενώ
συνοδεύονται και από σημαντικές συνοσηρότητες οι οποίες καθιστούν ενίοτε τη µακρά
παράταση του εργασιακού βίου άκρως προβληματική, ενώ το κόστος για την αντιμετώπισή,
τους (χειρουργική, Φαρμακευτική κτλ) εἶναι εξαιρετικά υψηλό. Αναγνωρίζοντας τη
δημοσιονομική επιβάρυνση από ένα τέτοιο, θεµιτό και δίκαιο ωστόσο μέτρο, εστιάσαµε εξ
᾽αρχής αποκλειστικἁ σε σοβαρά περιστατικά µε δυσµενή µακροπρόθεσµη πρόγνωση και όχι
µαξιμαλιστικἁ στο σύνολο των συµπασχόντων µας. Στατιστικά ο αριθµός των χρόνιων.
ασθενών που γεννήθηκαν µε Κάποια µορφή συγγενούς καρδιοπάθειας ἡ
µυοκαρδιοπάθειας και µε ποσοστό αναπηρίας