ΑΘΗΝΑ. Την ανάγκη η Ελλάδα να διαμορφώνει αυτόνομα την εθνική στρατηγική της, αξιοποιώντας τις διεθνείς συμμαχίες της χωρίς να αναθέτει σε τρίτες χώρες τη διαχείριση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, υπογραμμίζει ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών, Ευάγγελος Βενιζέλος, σε άρθρο του στο «Βήμα της Κυριακής», με τίτλο «Η προεκλογική δοκιμασία της εθνικής στρατηγικής».

Ο κ. Βενιζέλος επισημαίνει ότι οι ελληνοτουρκικές σχέσεις πρέπει να εξετάζονται σε βάθος χρόνου, με καθοριστικούς σταθμούς τη Συνθήκη της Λωζάνης, την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 και τη διαμόρφωση των σημερινών γεωπολιτικών ισορροπιών.

Υπογραμμίζει ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει μια ιδιότυπη αντίφαση, καθώς η βασική απειλή για την εθνική ασφάλειά της προέρχεται από την Τουρκία, χώρα που συμμετέχει επίσης στο ΝΑΤΟ. Παράλληλα, σημειώνει ότι οι σχέσεις Ευρώπης και Ηνωμένων Πολιτειών δοκιμάζονται, καθιστώντας ακόμη πιο σύνθετη τη χάραξη εξωτερικής πολιτικής.

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στη στρατηγική συνεργασία Ελλάδας και Ισραήλ, τονίζοντας ότι η προμήθεια της αντιαεροπορικής «Ασπίδας του Αχιλλέα» αποτελεί σημαντική επιλογή εθνικής ασφάλειας, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι το Ισραήλ μπορεί να αναλάβει τη διαχείριση των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Ανάλογη είναι η επισήμανσή του για τη Γαλλία και τη συμμετοχή γαλλικών επιχειρήσεων στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ. Η συνεργασία αυτή έχει μεγάλη στρατηγική αξία, αλλά δεν υποκαθιστά την ευθύνη της Αθήνας για τη διαχείριση των ζητημάτων των θαλάσσιων ζωνών.

Αναφερόμενος στο τουρκολιβυκό μνημόνιο, μετά την κύρωσή του από τη Βουλή της Λιβύης, ο πρώην υπουργός το χαρακτηρίζει αντίθετο προς το Διεθνές Δίκαιο και επισημαίνει τη σημασία πιθανής επέκτασης της συμφωνίας οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου του 2020.

Παράλληλα, αξιολογεί θετικά την παρέμβαση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ στις 29 Οκτωβρίου, σημειώνοντας ότι παρουσίασε ολοκληρωμένα τις ελληνικές θέσεις για το τουρκολιβυκό μνημόνιο.

Διευκρινίζει, ωστόσο, ότι η συγκεκριμένη παρέμβαση δεν συνιστά επίσημη ελληνική προσφυγή στο Συμβούλιο Ασφαλείας, αντίστοιχη με εκείνη του 1976, όταν είχε εκδοθεί σχετικό ψήφισμα για την ελληνοτουρκική ένταση.

Ο κ. Βενιζέλος υποστηρίζει ότι η Ελλάδα πρέπει να παραμένει αμυντικά ισχυρή, αλλά ταυτόχρονα πολιτικά και διπλωματικά προετοιμασμένη για την ανάληψη δύσκολων πρωτοβουλιών, ακόμη και όταν αυτές συνεπάγονται πολιτικό κόστος.

Καταλήγοντας, προειδοποιεί ότι η παρατεταμένη προεκλογική περίοδος δυσχεραίνει τον ουσιαστικό διάλογο και την επίτευξη ευρύτερων συναινέσεων για τα εθνικά ζητήματα.

Τονίζει, ωστόσο, ότι οι διεθνείς εξελίξεις δεν περιμένουν τις εσωτερικές πολιτικές διαδικασίες και ότι η χώρα οφείλει να διατηρεί μακροπρόθεσμη στρατηγική, ανεξάρτητα από τις εκλογικές σκοπιμότητες.