ΣΤΗΝ 4η ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ
ΑΘΗΝΑ, ΣΑΒΒΑΤΟ 12/07/2014
Ο Νίκος Σαλαγιάννης, στην ομιλία του στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή, έδωσε απάντηση σε τρία καίρια ερωτήματα σε σχέση με τα οικονομικά του ΠΑΣΟΚ:
Πρώτον: «Μήπως με το πρόσχημα της «ελιάς» ή της «Δημοκρατικής Παράταξης» επιχειρεί το ΠΑΣΟΚ να αποφύγει τα χρέη του;»
Ασφαλώς όχι! Το ΠΑΣΟΚ είναι μια ιστορική παράταξη, με συγκλονιστική διαδρομή τα τελευταία σαράντα χρόνια, που έχει κρίσιμο παρόν και θέλουμε να έχει πρωταγωνιστικό μέλλον.
Δεν είναι παράταξη «μπαταχτσής»!
Αναγνωρίζει τα χρέη του – υπερβολικά χρέη, που στοιβάχτηκαν ασυλλόγιστα, σε μια ασυλλόγιστη περίοδο.
Με συμφωνίες που έχουν υπογραφεί το 2010, ό, τι παίρνει απ’ την τακτική κρατική χρηματοδότηση, έχει εκχωρηθεί εξ’ ολοκλήρου στις τράπεζες. Δεν μένει ούτε ευρώ στο ΠΑΣΟΚ. Και αυτό θα συνεχίσει να γίνεται.
Δεύτερον: «Μπορεί το ΠΑΣΟΚ να αντέξει τα λειτουργικά του έξοδα;»
Τώρα πια μπορεί! είναι η απάντηση.
Γιατί τώρα βρισκόμαστε ένα βήμα πιο πέρα απ’ την δραματική απόφαση που πήραμε στο Πολιτικό Συμβούλιο πέρυσι: ό,τι για να μείνουμε όρθιοι πρέπει να περιορίσουμε τις λειτουργικές μας δαπάνες, το πολύ στο 5% του μέσου όρου των λειτουργικών δαπανών της προηγούμενης δεκαετίας.
Το καταφέραμε, αλλά με δραστικές, δραματικές περικοπές και με οδυνηρές επιπτώσεις, ιδίως σ’ ό, τι αφορά τους εργαζόμενους.
Δύο απλά παράδειγμα περικοπών: το 2012 πληρώναμε, κεντρικά, για ενοίκια γύρω στις 100 χλδ € το μήνα. Σήμερα πληρώνουμε κάτω από 6 χιλ. €.
Επίσης, κάναμε ευρωεκλογές με 300 – 350 χιλ. €, ενώ το 2009 με 12 εκ. €.
Με τα σημερινά δεδομένα , το ΠΑΣΟΚ, μπορεί να αυτοσυντηρηθεί, αν μόνο το 60 – 70 % των ενεργών μελών του συνεισφέρουν 5-6 ευρώ το χρόνο, δηλαδή με μισό ευρώ το μήνα.
Τώρα, που νοικοκυρεύουμε και εξορθολογίζουμε τη λειτουργία μας, έχουμε το ηθικό δικαίωμα να τους το ζητήσουμε. Θα το κάνουμε στην πορεία προς το Συνέδριο της Δημοκρατικής Παράταξης και είμαι βέβαιος ότι θα ανταποκριθούν.
Τρίτον: «Τι έχει γίνει με τους εργαζόμενους στο ΠΑΣΟΚ;»
Ό, τι συνέβη με τους εργαζόμενους στο ΠΑΣΟΚ, είναι το ζωντανό παράδειγμα στο τι συνέβη αυτά τα χρόνια της κρίσης σ’ ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας: εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες ζουν τον εφιάλτη της ανεργίας και της ανέχειας.
Στο κεντρικό ΠΑΣΟΚ εργαζόταν το 2012 συνολικά 190 εργαζόμενοι.
Σήμερα τυπικά εργάζονται 30, αλλά ουσιαστικά 10, αφού άλλοι 10 είναι σε άδεια άνευ αποδοχών, 5 είναι σε επίσχεση εργασίας και 5 σε άδειες κυήσεως – γαλουχίας ή αναρρωτικές.
Οι υπόλοιποι έφυγαν, είτε γιατί έληξαν οι συμβάσεις εργασίας τους και δεν είχαμε δυνατότητα να τις ανανεώσουμε, είτε γιατί συμφωνήσαμε να φύγουν, καταβάλλοντας ένα μέρος της αποζημίωσης και των οφειλομένων.
Σήμερα, πολλοί απ’ αυτούς που φύγανε, εξακολουθούν να μας βοηθούν εθελοντικά.
Θέλω, σήμερα, σ’ αυτή την Κεντρική Πολιτική Επιτροπή που επιχειρεί να χαράξει μια νέα πορεία, να σας δηλώσω, ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο οδυνηρό, απ’ το να μην μπορείς να καταβάλεις τα δεδουλευμένα τους, σε ανθρώπους που τους γνωρίζεις 10, 20 και 30 χρόνια και ξέρεις πόσο δύσκολα τα βγάζουν πέρα. Δεν υπάρχει τίποτα πιο οδυνηρό, να το συνειδητοποιήσουμε….
Εκ μέρους όλων σας, θέλω να ζητήσω συγγνώμη απ’ όλους αυτούς τους ανθρώπους μας, για την αδυναμία μας να ανταποκριθούμε στις υποχρεώσεις μας απέναντί τους. Και να τους εκφράσω εκ μέρους όλων μας, την εκτίμηση και τον σεβασμό μας, όχι μόνο σ’ αυτούς που έμειναν και συνεχίζουν, αλλά ιδιαίτερα σ’ αυτούς που συμφώνησαν να φύγουν.
Τους το χρωστάμε.
Και αυτό να το πούμε σήμερα με βαθειά συναίσθηση ευθύνης…