Αγαπητοί συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα τον προϋπολογισμό του 2015 και πρέπει να έχουμε την αίσθηση ότι αυτή η συζήτηση δεν γίνεται σε συνθήκες εργαστηρίου, ούτε θερμοκηπίου.
Γίνεται σε μια κρίσιμη συγκυρία για τη χώρα μας, όπου κατά τη δική μας άποψη ολοκληρώνεται ένα σχέδιο διάσωσης από μια άτακτη χρεοκοπία, το οποίο ξεκίνησε το ΠΑ.ΣΟ.Κ. το 2010, στο οποίο στη συνέχεια και αφού πέρασαν την αντιμνημονιακή τους φάση, ενσωματώθηκαν και άλλες δυνάμεις.
Θεωρούμε ότι αυτή η διαπραγμάτευση που διεξάγεται αυτή την περίοδο συμπυκνώνει τις προσπάθειες αυτής της πενταετίας και πως σε αυτή την περίοδο θα κριθεί εάν οι κόποι και οι θυσίες του ελληνικού λαού -πάνω στους οποίους στηρίχθηκαν τα επιτεύγματα της περιόδου, δηλαδή η δημοσιονομική εξυγίανση, κατά κύριο λόγο- θα πιάσουν τόπο ή θα γυρίσουμε στο σημείο μηδέν, στην αφετηρία.
Εμείς αγαπητοί συνάδελφοι δεν είμαστε από εκείνους που σχίζουν μνημόνια κάθε μέρα, ούτε από αυτούς που ορισμένοι νεοφιλελεύθεροι τους κατηγορούν ότι τρόμαξαν τις αγορές και θέλουν να τιμωρήσουν παραδειγματικά την Ελλάδα.
Εμείς, έχουμε καταθέσει, ένα πάρα πολύ συγκεκριμένο σχέδιο ασφαλούς εξόδου από την κρίση, το έχει παρουσιάσει αρκετές φορές ο κ. Βενιζέλος, την τελευταία φορά που το παρουσίασε ολοκληρωμένο ήταν στην συζήτηση για την ψήφο εμπιστοσύνης, τα λεγόμενα επτά σημεία που περιλαμβάνουν την τρέχουσα επιθεώρηση (review) τα stress tests των τραπεζών, τα αποτελέσματα των οποίων είναι γνωστά, την ολοκλήρωση του Ευρωπαϊκού Προγράμματος το οποίο τελειώνει 31/12/2014, την διαμόρφωση της περιόδου μετά το Πρόγραμμα με βάση τις αποφάσεις του Συμβουλίου Κορυφής τον Δεκέμβριο του 2012, όπου προβλέπει την γραμμή της πιστωτικής στήριξης με δύο εναλλακτικά σενάρια, το σχέδιο απεγκλωβισμού από το ΔΝΤ και τον ρόλο του, το εθνικό σχέδιο των διαρθρωτικών αλλαγών, τις αλλαγές δηλαδή που εμείς θέλουμε να κάνουμε και δεν είναι επιταγές κανενός άλλου αλλά είναι απαραίτητες για να προχωρήσει μπροστά η ελληνική κοινωνία και το σχέδιο της παραγωγικής και οικονομικής ανασυγκρότησης.
Διαπραγματευόμαστε με τους εταίρους μας με επιχειρήματα, με βάση τα επιτεύγματα που έχει πραγματοποιήσει η χώρα μας, είτε αυτά αφορούν την δημοσιονομική εξυγίανση, είτε αφορούν την έναρξη μιας περιόδου ανάπτυξης η οποία αποτυπώνεται δειλά στα απολογιστικά στοιχεία του 2014 και εκτιμούμε ότι θα είναι πολύ καλύτερη το 2015 και ελπίζουμε ότι μέχρι τις 8 Δεκεμβρίου που είναι το Συμβούλιο Κορυφής θα έχει ολοκληρωθεί αυτή η πορεία.
Εάν χρειαστεί μπορεί να έχουμε μια περαιτέρω παράταση κάποιων συζητήσεων -νομίζω ότι δεν αμφισβητεί και δεν βάζει εν αμφιβόλω τον τελικό στόχο- και φυσικά προσδοκούμε ότι το μείζον ζήτημα πάνω στο οποίο κρίνεται η πορεία της ελληνικής οικονομίας, δηλαδή της σταθερότητας και δεν εννοούμε μόνον την πολιτική σταθερότητα, εννοούμε την σταθερότητα στο εσωτερικό μέτωπο, θα το υπερβούμε χωρίς αναταράξεις που μπορεί να προκύψουν από μια διαδικασία επανειλημμένων εκλογών, για αυτό επιδιώκουμε, στόχος μας είναι, δεν είναι βέβαιο ότι θα το επιτύχουμε, αυτό έχει να κάνει με την συνείδηση ευθύνης των μελών του Ελληνικού Κοινοβουλίου, να εκλεγεί και Πρόεδρος της Δημοκρατίας και άρα να προχωρήσει η χώρα με πιο ενωμένες τις δυνάμεις στο εσωτερικό μέτωπο. Διότι θεωρούμε ότι η οποιαδήποτε διαπραγμάτευση έχει να κάνει με το πόσο είναι αρραγές το εσωτερικό μέτωπο, καθώς είναι φανερό ότι όταν υπάρχουν πολιτικές υπονόμευσης ή τοποθέτησης εν αμφιβόλω της διαπραγματευτικής δυνατότητας της χώρας και της ικανότητάς της να προχωράει σε συμφωνίες με τους δανειστές και τους εταίρους μας, τότε αδυνατίζουν την ίδια τη διαπραγμάτευση.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα τελευταία πέντε χρόνια η Ελλάδα έχει να παρουσιάσει σημαντικά αποτελέσματα διότι πρέπει να θυμηθούμε πού βρισκόμαστε το 2009 και πού βρισκόμαστε σήμερα.
Είχαμε το 2009 έναν δημοσιονομικό εκτροχιασμό ο οποίος οδήγησε στην αμφισβήτηση της ικανότητας της χώρας να δανείζεται για να καλύψει τα ελλείμματά της και χρειάστηκε το ΠΑΣΟΚ να πάρει τότε δραματικές αποφάσεις για να δημιουργήσει ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο η χώρα μας θα μπορούσε και έπρεπε να αποφύγει την άτακτη χρεοκοπία.
Θυμίζω ότι το 2009 το έλλειμμα ήταν 15,7% του ΑΕΠ ή περίπου 36 δισεκατομμύρια και το χρέος είχε διπλασιαστεί, κοντά στα 360 δισεκατομμύρια.
Παράλληλα είχαμε πολλαπλά ελλείμματα, ελλείμματα ανταγωνιστικότητας, διαφάνειας, αξιοπιστίας της χώρας και έτσι ταυτόχρονα με τα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής πήραμε και άλλες αποφάσεις, που είχαν να κάνουν με την αντιμετώπιση αυτών των ελλειμμάτων.
Στόχος μας ήταν να σταθεροποιήσουμε το τραπεζικό σύστημα, γιατί αυτό δεν αφορούσε τους τραπεζίτες, αλλά τις καταθέσεις του ελληνικού λαού και την ίδια την πορεία της ελληνικής οικονομίας, να δημιουργήσουμε τις συνθήκες ή να διατηρήσουμε τις συνθήκες μιας βιώσιμης ανάπτυξης.
Είναι γνωστό και θέλω να το επαναλάβω, ότι τη διετία 2010 – 2012 το διαρθρωτικό δημοσιονομικό έλλειμμα μειώθηκε από το 19,1 του Α.Ε.Π. σε 8,3 του Α.Ε.Π. το 2011 και στο 2,6 το 2012, ενώ από το 2013 και μετά παρουσιάζει πλεόνασμα.
Αυτή η πρωτοφανής δημοσιονομική προσαρμογή, που δεν έχει γίνει σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, ούτε σε χώρα του ΟΟΣΑ είναι σίγουρο και το γνωρίζουμε ότι έγινε σε πολύ δύσκολες και πρωτοφανείς συνθήκες, όπου το πολιτικό κόστος το επωμίστηκε η παράταξή μας, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Εκτιμούμε ότι τα αποτελέσματα θα ήταν πιο καλά και πιο γρήγορα, χωρίς δηλαδή, τις τεράστιες κοινωνικές επιπτώσεις στο επίπεδο ζωής, στην ανεργία, εάν είχαμε και τη στήριξη άλλων πολιτικών δυνάμεων, που τότε βρισκόταν στη φάση της αντιμνημονιακής περιόδου. Βέβαια σήμερα μπορούμε να πούμε ότι υπάρχει πρόοδος, διότι πολύ περισσότερες πολιτικές δυνάμεις έχουν συμμεριστεί την άποψη ότι όταν μία χώρα αντιμετωπίζει τόσο κρίσιμα και σοβαρά προβλήματα, χρειάζονται ευρύτερες πολιτικές συναινέσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης.
Με τις αποφάσεις του Συμβουλίου της 26ης και 27ης Οκτωβρίου του 2011 η χώρα διασφάλισε το δεύτερο πρόγραμμα που της έδωσε τη δυνατότητα στη συνέχεια να μειώσει το χρέος μέσω του PSI και σε συνδυασμό με την επαναγορά του χρέους, που έγινε μερικούς μήνες αργότερα, κατάφερε, αυτό που είναι πάλι πρωτοφανές σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τη μείωση του χρέους κατά 126 δισεκατομμύρια.
Παράλληλα με αυτό το πρόγραμμα διασφαλίστηκαν και τα χρήματα για την ανακεφαλαιοποίηση, 50 δισεκατομμύρια, των ελληνικών τραπεζών χάρη στο οποίο οι τράπεζες διασώθηκαν και σήμερα μας περισσεύουν και 11 δισ., τα οποία θα δούμε ανάλογα με τις εξελίξεις πώς θα αξιοποιήσουμε, είτε θα είναι ένα μαξιλάρι για μελλοντικές ανάγκες, είτε θα πάνε για τη μείωση του χρέους.
Βεβαίως, πρέπει να σημειώσουμε ότι τα 2/3 αυτής της διαρθρωτικής προσαρμογής, δηλαδή, η απόσταση που καλύψαμε γύρω στα 27 δισ. από το 2009 μέχρι σήμερα, οφείλεται κατά 22/27 στις αποφάσεις που πήραμε μέχρι το 2012 και το υπόλοιπο αναλογεί στις αποφάσεις που πήραμε με την συγκυβέρνηση μετά το 2012.
Αγαπητοί συνάδελφοι, είναι γνωστή αυτή η πορεία για το χρέος και το έλλειμμα, ακούμε όμως και άλλες προτάσεις. Ο μόλις κατελθών από το βήμα, κ. Τσακαλώτος, μας παρουσίασε μια πρόταση για την αντιμετώπιση του χρέους, η οποία λέει να αθροίσουμε τα δικά μας 300 τόσα δις με τα τρισεκατομμύρια των χρεών του νότου -σε δυσθεώρητο ύψος φθάνει το άθροισμα των χρεών του νότου- και να πάμε σε μια συνολική διαπραγμάτευση. Επί της ουσίας αυτή είναι η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ. Εάν θεωρεί κανένας Έλληνας πολίτης ότι μπορεί σήμερα να υπάρξει ένα παγκόσμιο σοκ που θα ανατρέψει τη λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος σε παγκόσμιο επίπεδο και ότι αυτό μπορεί να το κάνει από μόνη της μια μικρή χώρα όπως είναι η Ελλάδα μπορεί να προσχωρήσει σε αυτή την άποψη και γαία πυρί μειχθήτω.
Αυτές είναι οι δύο κεντρικές γραμμές στις οποίες πρέπει να σταθούμε, να τις αντιπαραθέσουμε και να δούμε με ποιον δρόμο μπορούμε να βγάλουμε με ασφάλεια τη χώρα στο ξέφωτο.
Φυσικά, είναι γνωστό ότι όταν παίρνεις περιοριστικά μέτρα, έχεις επιπτώσεις στο κοινωνικό επίπεδο και το κάνεις συνειδητά, για να φθάσεις σε μία άλλη περίοδο που θα μπορείς να εφαρμόσεις προοδευτικές πολιτικές, αν υλοποιηθεί το σχέδιο σου. Αν δεν υλοποιηθεί το σχέδιο σου, τότε τα πράγματα θα γίνουν πολύ χειρότερα. Αυτό νομίζω, ότι είναι το διακύβευμα πάνω στο οποίο θα πρέπει να τοποθετείται κάθε Έλληνας πολίτης.
Εξάλλου, θα πρέπει να μας απαντήσουν και ορισμένοι για την θεωρία, ότι στις συνθήκες της κρίσης και με την ανάπτυξη να πηγαίνει προς τα κάτω, ότι δεν είναι πάντα επιτυχημένες οι κενσιανές πολιτικές. Το παράδειγμα είναι πάρα πολύ πρόσφατο, στην Ελλάδα. Όταν, δηλαδή, την περίοδο 2007- 2009 οι δαπάνες «εκτροχιάστηκαν», αυτό δεν σημαίνει ότι αυτή η σπατάλη μετατράπηκε σε ανάπτυξη.
Άρα, για να πας σε πολιτικές ανατροπής της ύφεσης μέσω τόνωσης της ζήτησης, πρέπει να διασφαλίσεις και ορισμένες άλλες προϋποθέσεις που έχουν να κάνουν πρώτον, με την σταθεροποίηση και την αντιμετώπιση του χρέους και δεύτερον, το πολιτικό κλίμα. Αν αυτά δεν υπάρχουν, τότε θα πηγαίνουν στον «πίθο των Δαναΐδων» οι κόποι και οι θυσίες του ελληνικού λαού και θα έρθει η ώρα που δεν θα υπάρχει περίπτωση να σε δανείσει κανένας, για να αντιμετωπίσεις τις δαπάνες και άρα, θα βρεθείς μπροστά στην χρεοκοπία.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς ξέρουμε, ότι η Ελλάδα βρέθηκε στη φάση της ύφεσης από το 2008 και μετά. Τότε, πίστευαν πολλοί, ότι θωράκισαν την ελληνική οικονομία, ή δεν εκτιμούσαν το μέγεθος της κρίσης, που ερχόταν από την Αμερική και σιγά σιγά πολλαπλασίαζε τα προβλήματα μας, γιατί είχαμε προβλήματα. Γι’ αυτό, πρέπει να πούμε, ότι μέσα από τις προσπάθειες όλων αυτών των ετών βρισκόμαστε σήμερα σε μία φάση που ανετράπη η πορεία προς την ύφεση, σταθεροποιήθηκε η οικονομία και έχουμε τα πρώτα δείγματα της ανάπτυξης.
Αυτό σημαίνει, ότι εάν δημιουργήσεις όρους και προϋποθέσεις σταθερότητας στο οικονομικό σύστημα, υπάρχει περίπτωση από κει και πέρα να αντιμετωπίσεις και τα ζητήματα της ανάπτυξης. Μπορεί να γίνει πολλή εύκολη κριτική στις δημόσιες δαπάνες, που αφορούν στο αναπτυξιακό σκέλος της οικονομίας, το ΕΣΠΑ και τις διάφορες επενδύσεις, αλλά πρέπει να έχουμε μία αίσθηση της πραγματικότητας, πώς αν δεν υπάρξουν ιδιωτικές επενδύσεις στη χώρα μας δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί το μεγάλο ζήτημα της ανεργίας. Δεν θέλω να υποτιμήσουν καθόλου τη συμβολή των δημοσίων δαπανών, αλλά πρέπει να έχουμε γνώση πως για μία ριζική αντιμετώπιση του προβλήματος, πρέπει να προσελκύσουμε ξένες επενδύσεις και αυτό έχει να κάνει με το κλίμα.
Ισχυρίζομαι, λοιπόν, ότι με τις δικές μας προσπάθειες, όπως τις περιέγραψα, η Ελλάδα εξασφάλισε από τους εταίρους της ένα χρηματοδοτικό πρόγραμμα, το οποίο μέσα από τη συνεχή διαπραγμάτευση και τη διόρθωσή του έχει οδηγήσει σήμερα να έχουμε το χαμηλότερο επιτόκιο, από ό,τι δανείζονται οι εταίροι μας. Σχηματικά αν θέλετε, οι προϋπολογισμοί των εταίρων μας, των κρατών μελών που δανείζονται με υψηλότερο επιτόκιο, μπορεί να πει κανείς ότι ισχύουν την ελληνική οικονομία.
Εκτιμώ ότι απέναντι σε αυτό το σχέδιο που ξεκίνησε να υλοποιείται το 2010 και όπως είπα νωρίτερα βρίσκεται στη φάση ολοκλήρωσής του και η διαπραγμάτευση είναι πάρα πολλή σκληρή και με επιχειρήματα, θα κρίνει ο ιστορικός του μέλλοντος αν υπήρχε εναλλακτική πρόταση, το λεγόμενο «Σχέδιο Β΄». Φαίνεται ότι δεν υπήρχε.
Οι βασικές παραδοχές του προϋπολογισμού, κύριοι συνάδελφοι, είναι ότι θα αυξηθεί το Α.Ε.Π. κατά 2,9% και ότι αυτή η αύξηση θα προέλθει κυρίως από την ανάκαμψη της ιδιωτικής κατανάλωσης και την περαιτέρω ενίσχυση των επενδύσεων και των εξαγωγών. Είναι ουδέτερη αυτή η προσέγγιση από το τι γίνεται γύρω μας; Προφανώς, όχι, διότι είμαστε σε ένα περιβάλλον αστάθειας. Η Ελλάδα μοιάζει με μια νησίδα ειρήνης και ασφάλειας στη νοτιοανατολική Ευρώπη, ενώ ταυτόχρονα στην Ε.Ε. έχουμε συνθήκες ύφεσης και παγκόσμια επικρατούν κανόνες αστάθειας. Ελπίζουμε ότι θα πετύχουμε αυτό το στόχο και αυτό το στηρίζουμε στην πορεία της ελληνικής οικονομίας το χρόνο που μας πέρασε, όπου μετά τη δημοσιονομική ισορροπία, έχουν προβάλει τα δειλά βήματα της ανάπτυξης.
Η παραδοχή του προϋπολογισμού είναι ότι τα ποσοστά της ανεργίας προσαρμόζονται με σχετική υστέρηση στην πορεία της οικονομικής δραστηριότητας και έτσι εκτιμούμε ότι θα υπάρχει μια περαιτέρω μείωση. Σε εθνικολογιστική βάση θα διαμορφωθεί σε 22,6% από 24,8% το 2014. Αυτό είναι περίπου 100 χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας και είναι κάτι που δεν μπορούμε να το υποτιμούμε. Σκεφτείτε, τι σημαίνει αυτό για κάθε οικογένεια που μπορεί να στείλει ένα παιδί να δουλέψει ή για τα έσοδα των ασφαλιστικών ταμείων.
Ο εναρμονισμένος δείκτης τιμών-καταναλωτή, λόγω της εκτιμώμενης ανάπτυξης θα παρουσιάσει μια αύξηση κατά 0,3% και το πρωτογενές πλεόνασμα της Γενικής Κυβέρνησης εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στα 5,6 δις ή στο 3% του Α.Ε.Π., δηλαδή, με βάση το στόχο του προγράμματος. Αυτό θα γίνει χωρίς πρόσθετα φορολογικά μέτρα και επιβαρύνσεις, με δεδομένο ότι η αύξηση των εσόδων συνδέεται με την ανάπτυξη και τη βελτίωση των φοροεισπρακτικών μηχανισμών. Θέλω να σημειώσω, ότι σε αυτές τις εκτιμήσεις για το πρωτογενές πλεόνασμα, έχουν ενσωματωθεί οι αποφάσεις που πήραμε και νομοθετήσαμε, για τη μείωση 30% της έκτακτης εισφοράς αλληλεγγύης, τη διατήρηση του Φ.Π.Α στην εστίαση και στα τρόφιμα στο 13% και η μείωση 30% του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης. Με βάση αυτά, το ισοζύγιο της Γενικής Κυβέρνησης προβλέπεται ισοσκελισμένο. Εκτιμάται, σύμφωνα με τη μεθοδολογία του Ευρωπαϊκού Συστήματος Λογαριασμών, δημοσιονομικό έλλειμμα 0,2% του Α.Ε.Π. το 2015, από 1,3% το 2014 και 1,6% το 2013. Δηλαδή, ουσιαστικά μηδενικό.
Σε ό,τι αφορά το χρέος, οι εκτιμήσεις είναι ότι θα διαμορφωθεί στα 317 δισεκατομμύρια ή 171% του Α.Ε.Π., μειωμένο κατά 6 και πλέον ποσοστιαίες μονάδες του Α.Ε.Π., έναντι του 2014. Οι δαπάνες για τόκους προβλέπεται να διαμορφωθούν στα 5,9 δις, μειωμένες κατά 200 εκατομμύρια σε σχέση με το Μεσοπρόθεσμο. Πρέπει να θυμίσουμε, ποσό ήταν δαπάνες για τόκους ως ποσοστό το 2009 και το 2010, και πόσο είναι σήμερα, για να εκτιμήσει κανείς την προσπάθεια που έγινε και τα αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν.
Ο προϋπολογισμός σε αριθμούς, έχει τακτικά έσοδα 50,8 δις, δηλαδή, 722 εκατομμύρια παραπάνω από πέρυσι, από τα οποία οι άμεσοι φόροι είναι 21,8 δις, συν 484 εκατομμύρια από το 2014. Αυτά αναλύονται, σε φόρο φυσικών προσώπων 8,7 δις, νομικών 2,7 δις, περιουσίας 3,5 δις και εισπράξεις προηγούμενων οικονομικών ετών 2,4 δις και λοιπούς 2,7 δις. Εδώ, αξίζει να σημειώσουμε και θέλω να το ξαναπώ, ότι οι αυξήσεις στους άμεσους φόρους έχουν να κάνουν με την προσδοκώμενη ανάπτυξη και της περιουσίας έχουν να κάνουν με την είσπραξη των δύο δόσεων του ΕΝΦΙΑ του 2014 που θα πάει στο 2015. Οι έμμεσοι φόροι θα είναι 25,1 δις, αυξημένοι κατά 925 εκατομμύρια και η αύξηση του Φ.Π.Α θα είναι κατά 519 εκατομμύρια στα 14,4 δις, ενώ οι φόροι κατανάλωσης στα 8,9 δις. Όπως σας είπα νωρίτερα, έχουν ενσωματωθεί μέσα τα μέτρα που έχουν ληφθεί, με τη μείωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης κ.ο.κ..
Σε ό,τι αφορά το ΠΔΕ, έχει ακολουθήσει μία πορεία φθίνουσα από το 2009 και μετά, ενώ στην παρούσα φάση θα διαμορφωθεί στα 4,7 δισ. €, κατά 950 εκατ. ευρώ παραπάνω. Θέλω να σημειώσω ότι σαν αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων και των επιτυχιών της Ελληνικής Κυβέρνησης θα έχουμε επιστροφές ύψους 2 δισεκατομμυρίων ευρώ και πάνω, από τη μεταφορά των διαφορών από την διακράτηση των Ελληνικών Ομολόγων από το κεντρικό ευρωπαϊκό σύστημα.
Τώρα έχει γίνει μια μεγάλη ζήτηση στη χώρα μας για την υπερφορολόγηση, προσέξτε, το έχω ξαναπεί με βάση τους ευρωπαϊκούς μέσους όρους τα έσοδα είναι κάτω, ως ποσοστά του Α.Ε.Π., από ό,τι συμβαίνει στις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε. και του Ο.Σ.Α.. Είναι λίγο κάτω, η αλήθεια όμως είναι ότι υπάρχει μια αύξηση των φορολογικών εσόδων διαχρονικά από το 2005.
Εάν δούμε δηλαδή τη δεκαετία, τα φορολογικά έσοδα ως ποσοστό του Α.Ε.Π., αυξάνονταν διαχρονικά. Αυτό γιατί έγινε; Γιατί είχαμε μια υπέρογκη αύξηση των φορολογικών εσόδων; Δεν έγινε γι’ αυτό, αλλά έγινε και γιατί είχαμε μια μείωση του Α.Ε.Π., ενώ σε αντίφαση με τις πολιτικές που ακολουθήθηκαν, έχει εκπληρωθεί σε ένα βαθμό και μια άποψη των προοδευτικών οικονομολόγων που λένε ότι η σχέση άμεσης και έμμεσης φορολογίας δείχνει και το χαρακτήρα του φορολογικού συστήματος. Δηλαδή, το 2005 η σχέση ήταν 1,29 και τώρα είναι 1,15. Σε κάθε περίπτωση όμως πρέπει να σημειώσουμε ότι αυτά τα φορολογικά έσοδα αντλούνται από τους συνεπείς και τους ειλικρινείς φορολογούμενους, που κατά κύριο λόγο είναι οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι. Και άρα έχουμε πολύ δρόμο ακόμα να κάνουμε σε σχέση με την πάταξη της φοροδιαφυγής και της παραοικονομίας.
Γιατί το τονίζω αυτό; Διότι πάντα υπάρχει το ζήτημα των φορολογικών ελαφρύνσεων που συνδέεται τόσο με την επίτευξη των στόχων, όσο και με την αντιμετώπιση του ζητήματος του πλεονάσματος, διότι όταν θέτεις πολύ μεγάλους και υψηλούς στόχους για πλεόνασμα, τότε προφανώς δεν έχεις και τη δυνατότητα να κάνεις ελαφρύνσεις. Εξάλλου, η αντιπαράθεση αυτή τη στιγμή με την Τρόικα στη διαφορά των εκτιμήσεων έχει να κάνει, όχι με το πραγματικό πλεόνασμα, αλλά με τον υποτιθέμενο στόχο για το 2015 και ούτω καθεξής.
Έρχομαι τώρα γρήγορα στις δαπάνες. Οι δαπάνες είναι στο ύψος των 49 δισεκατομμυρίων ευρώ, δηλαδή, είναι συγκρατημένες κατά 1 δις περίπου, όμως οι δαπάνες για μισθούς και συντάξεις είναι περίπου οι ίδιες, παρά το γεγονός ότι οι συνταξιούχοι του Δημοσίου μέσα στην πενταετία, για την οποία συζητάμε, αυξήθηκαν κατά 55 περίπου χιλιάδες. Είχαμε μια έκρηξη εξόδου στη σύνταξη.
Οι καταναλωτικές δαπάνες του Δημοσίου είναι κατά 390 εκατ. μειωμένες, ενώ οι μεταβιβάστηκες πληρωμές, δηλαδή, η εισφορά του Προϋπολογισμού στους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης, στα Νοσοκομεία, στους ΟΤΑ, και λοιπά, είναι περίπου 15 δις, στα ύψη τα περσινά, με προβλεπόμενο αποθεματικό 1 περίπου δισεκατομμύριο. Θέλω να διευκρινίσω πως η διαδικασία της επιχορήγησης των φορέων όπως αναπτύσσεται στον κοινωνικό προϋπολογισμό κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από τη μια μεριά ακολουθεί την πολιτική του περιορισμού της σπατάλης, όπως γίνεται με τα φάρμακα, ενώ παράλληλα εγγυάται τη λειτουργία του Κοινωνικού-ασφαλιστικού Συστήματος και του Κοινωνικού Κράτους.
Μάλιστα, θα ήθελα να σημειώσω εδώ, απευθυνόμενος σε κάποιους συναδέλφους που ολοφύρονται στα ΜΜΕ, υποστηρίζοντας ότι η σύνταξη το 2015 θα είναι 360 €, ότι όσο υπάρχει η Ελλάδα που στέκεται στα πόδια της και μπορεί ο Προϋπολογισμός να ενισχύει τις συντάξεις με πάνω από 9 δισ. στα Ασφαλιστικά Ταμεία, τέτοιος κίνδυνος δεν υπάρχει.
Προφανώς, τα παραμετρικά στοιχεία που συγκροτούν τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος είναι κατοχυρωμένα και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. τα υπερασπίζεται και βεβαίως η υλοποίηση της μεταρρύθμισης που κάναμε το 2010 έχει να κάνει με την εφαρμογή και την ανάπτυξη του συστήματος και με τη μείωση της ανεργίας αλλά, τούτην την ώρα που μιλάμε, οι συντάξεις των εργαζομένων, είτε αυτές είναι στο δημόσιο είτε είναι στο Ι.Κ.Α., είναι εγγυημένες στο σημερινό επίπεδο, χάριν της δυνατότητας που έχει ο προϋπολογισμός να ενισχύει τα ασφαλιστικά ταμεία.
Ως τάξη μεγέθους, να έχουμε υπόψη μας, ότι από τα έσοδα των οργανισμών που καλύπτει ο κοινωνικός προϋπολογισμός που είναι περίπου 33,7 δισ. €, οι μεταβιβάσεις είναι περίπου 12 δις ,άρα είναι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό. Για να έχουμε εικόνα και σε ό,τι αφορά το κόστος των συντάξεων, πρέπει να ξέρουμε ότι είναι 23,2 δισεκατομμύρια από τα οποία 19,6 δις είναι για τις κύριες συντάξεις και 3,5 δις για τις επικουρικές. Επαναλαμβάνω, η ενίσχυση των συντάξεων από τον προϋπολογισμό είναι στα 9,5 δις ευρώ και χάριν αυτής της ενίσχυσης, το ασφαλιστικό σύστημα, σήμερα, στέκεται όρθιο στα πόδια του.
Θέλω, επίσης, να σημειώσω ότι, σε ό,τι αφορά τον κοινωνικό προϋπολογισμό, είναι μια σημαντική αύξηση της επιχορήγησης του ΟΑΕΔ κατά περίπου 500 εκατ. € διότι θέλουμε, εμπροσθοβαρείς πολιτικές για την καταπολέμηση της ανεργίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ΟΑΕΔ θα έχει πρόγραμμα 600 εκατομμυρίων ευρώ, για ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης. Μαζί με την ανάπτυξη, πρέπει να παίρνει κανείς και πρωτοβουλίες για να αντιμετωπίσει τα ζητήματα της ανεργίας.
Επειδή, η συζήτηση αυτών των ημερών επικεντρώνεται στη διαπραγμάτευση και στο χρέος. Είπα εισαγωγικά ότι, το χρέος προβλέπεται να είναι στα 316,9 δις ευρώ ή 171,4% του Α.Ε.Π., από 318 δις ευρώ πέρυσι. Οι δαπάνες των τόκων έχουν μειωθεί από 13,2 δις που ήταν 2010, σε 5,9 δις. Δηλαδή από 5,8% του Α.Ε.Π., σε 3,7% του Α.Ε.Π.. Αυτή ήταν είναι μια σημαντική επιτυχία, όπως επίσης θεωρούμε, στη διαδικασία της μείωσης του χρέους, μέσω του PSI, πετύχαμε το χρέος μας να είναι κατά 68% στο μηχανισμού στήριξης και μόνο κατά 20% στα ομόλογα.
Λέω ότι, θα πρέπει να σκεφτούμε την αλλαγή του χαρακτήρα του χρέους μας που το 2010 ήταν, κατά κύριο λόγο, σε ομόλογα, ενώ σήμερα ένα μικρό ποσοστό του χρέους μας είναι σε ομόλογα. Βέβαια, οι αγορές δείχνουν μια επιθετικότητα η οποία όμως δεν είναι επιθετικότητα εναντίον της χώρας μας, αλλά κατά της Ευρωζώνης, διότι ελάχιστα μπορούν να επηρεάσουν το χρέος μας με δεδομένη τη σύνθεση του. Επαναλαμβάνω, ότι αυτό έχει να κάνει με την επιτυχία του PSI και την επαναγορά. Στη διαδικασία της διαπραγμάτευσης, πετύχαμε και μείωση του επιτοκίου το οποίο είναι στο 2,1%, από 5% και μια επιμήκυνση του χρέους. Άρα, μπορεί κάποιος να πει και εδώ είναι η συζήτηση με τον κ. Τσακαλώτο, ότι σε συνθήκες πραγματικής παρούσης αξίας, δηλαδή αν επαναγοράζαμε το χρέος, αυτό θα ήταν στο 60% του Α.Ε.Π.. Αυτό δεν το λέμε μόνον εμείς, το λένε και διεθνείς οίκοι. Κατά συνέπεια, τα παραμετρικά στοιχεία του χρέους για την Ελλάδα είναι πάρα πολύ θετικά και διαπραγματευόμαστε για να γίνουν ακόμη καλύτερα. Αλλά προσέξτε πόσο επικίνδυνο είναι να λέει κάποιος ότι το χρέος είναι μη βιώσιμο όταν σχεδιάζει να απεγκλωβίσει την Ελλάδα από τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις και άρα θα καλύψει τις χρηματοδοτικές του ανάγκες, από πού; Από τις αγορές. Και ποια αγορά θα σε δανείσει, όταν ξέρει ότι αύριο δεν θα την πληρώσεις; Εμείς δεν έχουμε κανένα λόγο να κάνουμε μια ψεύτικη αντιπαράθεση με κανένα πολιτικό κόμμα. Εμείς μιλάμε και θέλουμε να μιλάμε με τη γλώσσα της αλήθειας.
Όταν υπονομεύεις την ίδια σου την χώρα δημιουργείς δυσκολότερους όρους και για σένα μεθαύριο να ασκήσεις την οποιαδήποτε πολιτική.
Έτσι λοιπόν κύριε Πρόεδρε, εγώ για να κλείσω θα πω πως υλοποιούμε έναν προϋπολογισμό ο οποίος δεν περιλαμβάνει πρόσθετα βάρη και θυσίες στους Έλληνες πολίτες αποτελεί συνέχεια μιας συνεπούς προσπάθειας που ξεκίνησε το ΠΑΣΟΚ το 2010, ότι η επίτευξη της διαπραγμάτευσης θα μας δώσει την δυνατότητα να μπούμε με ασφάλεια στην νέα φάση, θωρακισμένοι έναντι των αγορών και ότι αυτή η προσπάθεια θέλει την μέγιστη εθνική και κοινωνική συνεννόηση και προφανώς ότι οι πολιτικές για την ενίσχυση της ανάπτυξης πρέπει να επιταχυνθούν και να ενισχυθούν και δεν αναφέρομαι μόνο στις εμπροστοβαρείς βάσεις του ΕΣΠΑ ή στις προσπάθειες για την ρευστότητα στην οικονομία μέσω του ΕΤΕΑΜ και για τους εμπόρους, και για τους αγρότες.
Αναφέρομαι επίσης στην απελεύθερη των ιδιωτών από το χρέος που συσσωρεύτηκε, όχι μόνο στην διάρκεια της κρίσης αλλά και προ της κρίσης, με τις ρυθμίσεις που κάναμε για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές και για τα λεγόμενα «κόκκινα» δάνεια και βεβαίως, σε αυτό το πλαίσιο είσαι υποχρεωμένος να κρατήσεις την κοινωνία ζωντανή για να πάρει μέρος στη νέα φάση.
Άρα έχει ιδιαίτερη σημασία πως κατανέμεις το όποιο πλεόνασμα μέσω του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος ή το κοινωνικό μέρισμα, έχει σημασία πως ενισχύεις τις κοινωνικές υποδομές σε συνεργασία με τις περιφέρειες και τους Δήμους, πως καλύπτεις την ακραία φτώχεια. Εκτιμώ και τελειώνω με τούτο. Ότι οποιαδήποτε άσκηση προοδευτικής πολιτικής, γιατί είπα ότι ήταν ένας μεγάλος συμβιβασμός για εμάς να πάμε σε πολιτικές που δεν συνδεόντουσαν με την ιδεολογία μας και την ιστορία μας -για να περισώσουμε την χώρα από μια άτακτη χρεοκοπία- πώς μια προοδευτική πολιτική που μπορεί να υλοποιηθεί το επόμενο διάστημα, εδράζεται στην επιτυχία του σχεδίου μας. Εμείς πιστεύουμε ότι η επιτυχία του σχεδίου εξόδου, της ασφαλούς εξόδου της χώρας από την κρίση, δεν αποτελεί μόνο δικαίωση του ΠΑΣΟΚ ιστορικά. Θα αποτελεί και δικαίωση των κόπων και των θυσιών του ελληνικού λαού και σ’ αυτή την προσπάθεια εμείς δεν πρόκειται ούτε να δημαγωγήσουμε ούτε να τάξουμε σε κανέναν τίποτα ούτε να πούμε κανένα ψέμα, θα λέμε την αλήθεια και ο λαός προσδοκούμε ότι θα κρίνει με βάση την αλήθεια. Ευχαριστώ.