Συνέβη προχτές στη φτωχική πολιτική γειτονιά μας, όπου με συλλογή υπογραφών (κλασικό μέσο φραξιονισμού), η Παναρίτη «εξαναγκάστηκε» σε παραίτηση από την εκπροσώπηση στο ΔΝΤ (αφού προηγήθηκε, ως προεόρτιο, δεκάωρο «ξύλο» στον «διασωθέντα» Ταγματάρχη).
Οι υπογραφές βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ επέτυχαν «νίκη», δείχνοντας (εκ των υστέρων) αξιοθαύμαστη ανακλαστική αντίδραση για όσους «εφάπτονται» των μισητών μνημονίων.
Απολύτως ετεροχρονισμένα (και αφού ανέχτηκαν αρκετές δεκάδες «εφαπτόμενων» στη Βουλή και στην κυβέρνηση) ποιούμενοι την ανάγκη φιλοτιμία (ξέρουν αυτοί την ανάγκη), βρήκαν στο πρόσωπο Παναρίτη έναν εύκολο και αρκούντως ευάλωτο αντίπαλο.
Δεν σκέπτονται ότι ο πραγματικός ηττημένος είναι «η συλλογική απόφαση» της πιο βαριάς κυβερνητικής ομάδας;
Δεν αναλογίζονται ότι «ακύρωσαν» τον πανταχόθεν βαλλόμενο υπουργό Βαρουφάκη, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την κρίσιμη θέση του στη σημαντικότερη φάση της -κατ’ αυτούς- αντιμνημονιακής μάχης;
Δεν συνεκτιμούν ότι η «νίκη» αυτή αποτελεί κόλαφο για τον ίδιο τον πρωθυπουργό και αρχηγό τους, που η «αναγκαστική» υποχώρησή του σηματοδοτεί (στους ουκ ολίγους –εγχώριους και υπερεθνικούς- αντιπάλους του) ότι δεν ελέγχει «το μαγαζί» ακόμη και στα ελάσσονα;
Στην ιδιότυπη διελκυστίνδα ανάμεσα στον πραγματισμό και την ουτοπία, πέραν της άγνοιας κινδύνου και την έλλειψη αυτογνωσίας, οι κατ’ ευφημισμό αποκαλούμενες «καθαρές λύσεις» εμπεριέχουν:
– μια αλαζονική αριθμητική (όπου αθροίζονται ως ριζοσπάστες της Αριστεράς οι μικροαστοί -πρώην ΠΑΣΟΚ- ψηφοφόροι) κτητικής και όχι δημιουργικής «ομογενοποίησης» των κοινωνικών δυνάμεων που συγκροτούν την κυβερνητική πλειοψηφία,
– μια εξίσου αλαζονική αντίληψη ότι ο αριστερός κυβερνητισμός είναι πανάκεια και ο βολονταρισμός, ισχυρότερος των κάθε είδους συσχετισμών,
– μια επικίνδυνη αντίληψη ότι η γενική πολιτική παιδεία και η κομματική διαδρομή είναι το μοναδικό προσόν για τέτοιες εκπροσωπήσεις,
– μια βραδυφλεγή υπονόμευση μιας Αριστεράς που «βολεύεται σε μια ρηχή και τρυφηλή εναλλακτικότητα ή σε έναν εγωιστικό διεκδικητισμό», όπως προσφυώς παρατηρεί ο εξαιρετικός συνάδελφός τους Δ
. Σεβαστάκης.
Κακή υπηρεσία προσέφεραν στους εαυτούς τους, την παράταξή τους και τις αρχές του κόμματός τους.
Καλό θα είναι γι’ αυτούς και για τη χώρα να κατανοήσουν ότι πύρρειος ή καδμεία νίκη ονομάζεται μεταφορικά το αποτέλεσμα μιας μάχης στην οποία αναδεικνύεται μεν νικητής, αυτός όμως έχει υποστεί τόσο βαριές απώλειες, ώστε μελλοντικά θα του είναι δύσκολο να συνεχίσει να αγωνίζεται για την επίτευξη των σκοπών του.