Συνέντευξη στον Βασίλη Σκουρή

“Το Ποτάμι δεν θα εγκρίνει ποτέ τη συμμετοχή σε μια κυβέρνηση ενός ακροδεξιού πολιτικού ή ενός αντιευρωπαϊστή, για να αναφέρω δύο από τις παθογένειες των μεγάλων κομμάτων”

Υπέρ μιας μεγάλης συμμαχίας – “μιας συνωμοσίας του καλού”, όπως τη χαρακτηρίζει-, που θα ξεπεράσει το 50%, τάσσεται ο Σταύρος Θεοδωράκης με συνέντευξή του στη Realnews, αποφεύγοντας ωστόσο να απαντήσει με ποιον θα κυβερνήσει και τι όρους θέτει προκειμένου να συμμετάσχει το Ποτάμι σε κυβέρνηση. Προαναγγέλλει συνάντησή του και με τον ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς αυτή, όπως διευκρινίζει, να αποτελεί προσέγγιση. Σχολιάζοντας το κυβερνητικό φλέρτ της Κουμουνδούρου με τους ΑΝΕΛ, καλεί τον ΣΥΡΙΖΑ “να προσέξει τις τερατογενέσεις”. Απορρίπτει υποψηφιότητα Κουβέλη για την Προεδρία, υποστηρίζοντας με νόημα πως “το παλιό πολιτικό σύστημα πρέπει να σκεφτεί ότι δεν υπάρχουν μόνο πολιτικοί σε αυτή τη χώρα”. “Καμία ασυλία στους πολιτικούς. Όσοι καταχρώνται δημόσιο χρήμα ή πιάνονται με μίζες, να τρώνε από τα συσσίτια”, προειδοποιεί και όταν καλείται να απαντήσει για τα οικονομικά του Ποταμιού υποστηρίζει: “Τα συμφέροντα αγοράζουν μετοχές στα κόμματα εξουσίας, τι να το κάνουν το Ποτάμι;”

Δεν σας είδαμε ούτε στο Ζάππειο του Γιώργου, ούτε στο Ζάππειο του Βενιζέλου.
– Και γιατί να με δείτε; Πάντως, για την Ιστορία, να σας πω ότι το Ποτάμι δεν κλήθηκε σε καμία από τις επετειακές εκδηλώσεις. Το παλιό πολιτικό σύστημα αισθάνεται πιο άνετα χωρίς παρείσακτους.

Κλήθηκε η Νέα Δημοκρατία και δεν κληθήκατε εσείς;
-Τι σας ξαφνιάζει;

Τα επεισόδια στο Ζάππειο και την κόντρα Βενιζέλου-Παπανδρέου πώς τα κρίνετε; Υπάρχει μέλλον για το ΠΑΣΟΚ και μπορεί να συμμετάσχει το Ποτάμι στην υπό ίδρυση Δημοκρατική Παράταξη;
– Είναι θλιβεροί οι κλακαδόροι. Όπως είναι θλιβεροί και όλοι αυτοί που έχουν γαντζωθεί στην εξουσία και τη μια μέρα εκβιάζουν την κοινωνία και την άλλη την παρακαλούν. Αυτό που προέχει είναι να σωθεί η χώρα και όχι να σωθούν οι παλιοί κομματικοί μηχανισμοί.

Εσείς πάντως κάνετε ανοίγματα, όπως είδα. Είδατε τον Μητσοτάκη, τον Χρυσοχοίδη, τον Μανιάτη. Αύριο θα δείτε τον Βρούτση…
– Δεν είναι ανοίγματα. Είναι αυτό που πρέπει να κάνουμε. Υπάρχει το Ποτάμι που φωνάζει και είναι πολλές οι αφορμές που δίνει αυτή η κυβέρνηση για να φωνάξει κάποιος, αλλά υπάρχει και το Ποτάμι που ακούει. Ρωτάμε, ακούμε, καταγράφουμε, ερευνούμε και μετά αν χρειαστεί βάζουμε τις φωνές.

Να υποθέσω ότι θα επιδιώξετε συναντήσεις και με τον ΣΥΡΙΖΑ.
– Μα, είναι αξιωματική αντιπολίτευση, γιατί το βρίσκετε παράξενο; Αν και, όπως βλέπουμε, αρκετά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ είναι τόσο γοητευμένα με τους Ανεξάρτητους Έλληνες που μάλλον δεν χωράνε τρίτοι στην παρέα.

Σας βρίσκω κάπως ειρωνικό.
– Καθόλου ειρωνικό. Αλλά νομίζω ότι σε εσάς εγράφη την προηγούμενη Κυριακή ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να κυβερνήσει με τους ΑΝΕΛ. Να προσέξουν μόνο τις τερατογενέσεις.

Τερατογενέσεις;
– Μα, υπάρχει έστω ένα κοινό σημείο της κουλτούρας της Αριστεράς με τους ανθρώπους που θεωρούν ότι μας ψεκάζουν;

Και προς τι η προσέγγιση με τον ΣΥΡΙΖΑ, αφού εσείς δεν θέλετε να γίνεται υπουργός, όπως δηλώσατε πρόσφατα;
– Εγώ δεν μίλησα για προσέγγιση. Είπα το αυτονόητο, ότι το Ποτάμι συζητά και θα συνεχίσει να συζητά για τα προβλήματα της χώρας και με τα στελέχη των κομμάτων εξουσίας. Δεν ψάχνουμε για παρέα, για λύσεις ψάχνουμε.

Γιατί όμως είπατε ότι δεν θα γίνετε υπουργός;
– Μα, όποιος κατεβαίνει στην πολιτική πρέπει να έχει ορόσημο το υπουργείο; Εμένα δεν με ενδιαφέρουν οι θέσεις και το απέδειξα στην πράξη. Δεν έγινα ευρωβουλευτής και δεν μπήκα στην πολιτική για να διοικήσω ένα υπουργείο και να διορίσω τους φίλους μου.

Το Ποτάμι στην επόμενη Βουλή θα συμμετέχει σε μια κυβέρνηση, είτε είναι πρώτο κόμμα η Νέα Δημοκρατία είτε είναι πρώτο κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ;
– Θα σας το ξαναπώ. Το Ποτάμι δεν δημιουργήθηκε για να συμμετάσχει σε μια κυβέρνηση, να πάρει υπουργεία και να διορίσει φίλους και συγγενείς. Υπουργοί πρέπει να γίνονται αυτοί που ξέρουν και αυτοί που μπορούν. Οι επαΐοντες και οι αποφασισμένοι, δηλαδή, και όχι τα «δικά μας παιδιά». Αν το Ποτάμι έχει τη δύναμη, αυτό θα το επιβάλει.

Θα επιμείνω. Ποιους όρους βάζει το Ποτάμι για μια συγκυβέρνηση;
– Βιάζεστε. Αυτό το ερώτημα αφήστε να το κάνει ο Σαμαράς ή ο Τσίπρας. Πάντως, το Ποτάμι δεν θα εγκρίνει ποτέ τη συμμετοχή σε μια κυβέρνηση ενός ακροδεξιού πολιτικού ή ενός αντιευρωπαϊστή, για να αναφέρω δυο από τις παθογένειες των δύο μεγάλων κομμάτων.

Τα πρόσωπα προέχουν ή οι θέσεις;
– Τα πρόσωπα και η ιστορία τους. Γιατί αν κάποιος είναι σταλινικός και οπισθοδρομικός μέχρι τα 50 του και τώρα σου λέει ότι «ξαφνικά έγινα προοδευτικός και είμαι υπέρ των αλλαγών», θα το πιστέψεις; Ξέρετε, οι καλοί επικοινωνιολόγοι έχουν κάνει μεγάλη ζημιά στην χώρα. Μεταμορφώνουν τους λύκους σε πρόβατα και όταν ο κόσμος το καταλάβει είναι πια αργά.

Αυτή η Βουλή μπορεί να βγάλει Πρόεδρο ή πρέπει να πάμε σε εκλογές;
– Το ένα δεν αποκλείει το άλλο. Γιατί μπορεί να βγει Πρόεδρος και μετά από λίγο η κυβέρνηση να καταρρεύσει υπό το βάρος των προβλημάτων που συσσωρεύονται.

Τη στάση του Φώτη Κουβέλη για την Προεδρία της Δημοκρατίας πώς την κρίνετε; Αν είναι υποψήφιος, θα τον στηρίξετε;
– Ποια είναι η στάση που πρέπει να κρίνω; Γιατί έχω ακούσει όλες τις εκδοχές. Εδώ στην Realnews έχει πει ότι «επειδή οι πολιτικές είναι αυτές που είναι, δεν εκτιμώ ότι μπορεί από την παρούσα Βουλή να συγκεντρωθεί η απαιτούμενη πλειοψηφία των 180 ψήφων για την εκλογή Προέδρου» και πριν λίγες ημέρες άκουσα ότι «το ζήτημα θα κριθεί στον κατάλληλο χρόνο και σε συνάρτηση με την πολιτική κατάσταση». Τι από τα δύο ισχύει;

Εσείς ποιόν θα θέλατε για Πρόεδρο;
– Έναν άνθρωπο δημιουργικό, τολμηρό, προοδευτικό, που θα μιλάει με το παράδειγμα του και που θα μπορεί να υπερασπιστεί την Ελλάδα στο εξωτερικό. Έναν άνθρωπο των αλλαγών. Το παλιό πολιτικό σύστημα πρέπει να σκεφθεί ότι δεν υπάρχουν μόνο πολιτικοί σε αυτή τη χώρα. Ας κοιτάξει και έξω από το παράθυρο, δεν είναι όλες οι λύσεις μέσα στη Βουλή.

Στην Επιτροπή Διαλόγου μετέχουν όντως αρκετοί σημαντικοί άνθρωποι και αρκετοί Έλληνες που διαπρέπουν στο εξωτερικό. Είναι όλοι αυτοί Ποτάμι και θα μείνουν μέχρι τέλους;
– Το τι είναι ο καθένας είναι καλύτερο να το πει ο ίδιος. Ο καθένας έχει τη δική του ατομική πολιτική ευθύνης. Πάντως, συζητούν μαζί μας γιατί θεωρούν ότι το Ποτάμι έχει μια καθαρή πρόταση, έξω από τον συντηρητισμό και τον λαϊκισμό του παλιού συστήματος. Από την πρώτη στιγμή έχω πει ότι αυτή η χώρα δεν θα αλλάξει ούτε με 25% Δεξιά ούτε με 25% Αριστερά. Ούτε με 10 ή 20% Ποτάμι. Χρειάζεται μια συνομωσία του καλού που θα ξεπεράσει το 50%. Μια μεγάλη συμμαχία.

Τι λέτε σε αυτούς που επιμένουν ότι το Ποτάμι έχει γερές πλάτες στα συμφέροντα;
– Τα συμφέροντα που λέτε αγοράζουν μετοχές στα κόμματα εξουσίας, τι να μας κάνουν εμάς; Όλα, πάντως, αποδεικνύονται στην πράξη. Δείτε πόσα ξοδέψαμε εμείς προεκλογικά και πόσο ξόδεψαν τα άλλα κόμματα. Και δείτε πόσα εκατομμύρια θα ρίξουν στην μάχη όταν έρθει η ώρα. Που βρίσκονται, λέτε, όλα αυτά τα λεφτά; Είναι οι αποταμιεύσεις από την εργασία τους; Ή το εφάπαξ τους;

Εσείς πως “βγαίνετε”; Μπορείτε να μου δώσετε έναν πρόχειρο «λογαριασμό»;
– Μπορώ να σας δώσω και αναλυτικό λογαριασμό, αν έχετε χώρο. Το Ποτάμι έχει ελάχιστα έξοδα. Έχει ένα μόνο γραφείο στην Αθήνα, στους Αμπελόκηπους, και τίποτε άλλο σε όλη την Ελλάδα. 1.500 ευρώ ενοίκιο. Πέντε τηλεφωνικές γραμμές. Ένα πακέτο κινητής τηλεφωνίας με 20 γραμμές. Τα κομπιούτερ μας και πολλούς εθελοντές. Έπρεπε να ήσασταν τέλη Ιουλίου στη Σεβαστουπόλεως, έξω από τα γραφεία μας, όταν βγήκε το βιβλιαράκι των 36 σελίδων με τις θέσεις μας. Είχαμε καλέσει από το facebook τους φίλους μας που θα έφευγαν διακοπές να έρθουν να πάρουν βιβλιαράκια για την επαρχία. Έτσι διακινήσαμε τα πρώτα 100.000 βιβλιαράκια. Με τα μηχανάκια και τα πορτ μπαγκαζ των φίλων μας.

Πόσο σας στοίχισαν 100.000 βιβλιαράκια;
– Διακόσιες χιλιάδες τυπώσαμε και μας στοίχησαν περίπου 18.000 ευρώ. Και δίνουμε δύο βιβλιαράκια με ένα κουπόνι των 2 ευρώ. Φεύγουν βέβαια και αρκετά χωρίς κουπόνια, αλλά 30.000 – 40.000 θα τα βγάλουμε σίγουρα. Όλα αυτά, βέβαια, θα ηχούν παράξενα στα κόμματα που ξοδεύουν εκατομμύρια.

Και εσείς, πάντως, αν ήσασταν μεγάλο κόμμα και το κράτος σας έδινε εκατομμύρια, θα τα παίρνατε.
– Όχι, δεν θα τα παίρναμε. Εμείς έχουμε ζητήσει να μειωθούν στο ελάχιστο οι παροχές του κράτους προς τα κόμματα. Να μάθουν και τα κόμματα στη στέρηση, όχι μόνο οι πολίτες. Το παλιό πολιτικό σύστημα, όμως, σε κάτι τέτοια είναι ενωμένο. Δείτε πως θάβουν και την αναθεώρηση του Συντάγματος. Έγκλημα.

Που συνίσταται το έγκλημα;
– Πολλαπλό πολιτικό έγκλημα. Όλοι δεν λέμε ότι πρέπει να σταματήσει η ασυλία των πολιτικών; Πως θα γίνει αυτό αν δεν αποφασίσει αυτή η Βουλή την αναθεώρηση του διαβόητου άρθρου 86 για την ποινική ευθύνη υπουργών; Πως θα γίνει αν δεν αναθεωρήσουμε και το άρθρο 63 περί ασυλίας των βουλευτών;

Οι βουλευτές λένε ότι αν δεν έχουν ασυλία θα ξημεροβραδιάζονται στα δικαστήρια, αφού ο καθένας θα μπορεί να τους μηνύει.
– Και εμείς λέμε ότι υπάρχει και το βρετανικό μοντέλο. Οι βουλευτές δεν έχουν καμία ασυλία, αλλά όταν θεωρούν ότι η δίωξη τους είναι πολιτική ή παράλογη μπορούν να καταφύγουν στη Βουλή και να ζητήσουν προστασία. Όσον αφορά τους υπουργούς, να μην αποφασίζει η Βουλή για τη δίωξη τους, αλλά να ανατεθεί σε συλλογικό όργανο ανώτατων δικαστών, όπως στη Γαλλία, ή να ανατεθεί στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου. Και πρέπει να υπάρξουν νέοι κανόνες για τους δημόσιους λειτουργούς που ξαφνικά πλουτίζουν. Δεν αρκεί η φυλάκιση σε μια VIP πτέρυγα. Αυτοί που πιάνονται να κλέβουν το κράτος ή πιάνονται με μίζες πρέπει την υπόλοιπη ζωή τους να τρώνε από τα συσσίτια. Δηλαδή, να μένουν χωρίς καθόλου περιουσία. Όλα αυτά τα είπαμε, φωνάξαμε και τώρα που ήρθε η ώρα να τα κάνουμε τα παλιά κόμματα σφυρίζουν αδιάφορα.