Ο Κ.Παπούλιας τονίζει ότι καμία τιμή δεν είναι αρκετή και δεν υπάρχουν λόγια που να μπορούν να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη προς αυτούς που αγωνίστηκαν για να πέσει η χούντα.
Κάνει, επίσης, εκτενή αναφορά στην Κύπρο, υπογραμμίζοντας ότι «το βλέμμα μας είναι στραμμένο στην Κύπρο που παραμένει διχοτομημένη μετά από 40 χρόνια και χτυπημένη σήμερα από μια άλλη κρίση, την οποία αντιμετωπίζει με αποφασιστικότητα και αποτελεσματικότητα και η οποία δεν αγγίζει ούτε πρόκειται να αγγίξει τη διαχείριση της εθνικής υπόθεσης».
Υπογραμμίζει ότι η κρίση έφερε υποχώρηση της Δημοκρατίας, χαρακτηρίζοντας αυτό το γεγονός ως «τη δραματικότερη παρενέργεια της οικονομικής περιπέτειας».
Επισημαίνει ακόμη ότι υπήρξε βάναυσος τραυματισμός της ποιότητας του κοινοβουλευτισμού, της αντιπαράθεσης μεταξύ των κομμάτων, του πολιτικού διαλόγου αλλά και του τρόπου λήψης αποφάσεων της εκτελεστικής εξουσίας.
Δεν παραλείπει να αναφερθεί στη Χρυσή Αυγή, δηλώνοντας ότι «απέκτησε δυνάμεις, για πρώτη φορά στα ελληνικά χρονικά, ένα νεοναζιστικό μόρφωμα που κηρύττει το μίσος και τον αλληλοσπαραγμό».
«Μπορεί κανείς να επιχειρήσει πολλές ερμηνείες γι’ αυτό το φαινόμενο, που δεν μας τιμά ως χώρα και ως λαό, όμως η ουσία είναι ότι η Δημοκρατία υπέστη πολλαπλά χτυπήματα» σημειώνει.
Συνεχίζοντας, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αναφέρεται και σε βολές που δέχθηκε ο ίδιος «για τις υπογραφές που έβαλα». Απαντά σε αυτές τις βολές, υποστηρίζοντας ότι «το Σύνταγμα οριοθετεί σαφώς τις αρμοδιότητες του Προέδρου της Δημοκρατίας και ήταν συνειδητή η απόφασή μου να σεβαστώ το Σύνταγμα, που έχει πολύ ταλαιπωρηθεί τα τελευταία χρόνια, και να μην παραβιάσω τη θεσμική τάξη, προκαλώντας πολιτικές εντυπώσεις ή και πολιτική κρίση, μόνο και μόνο για να αποφύγω το πολιτικό κόστος».
Αναφέρεται, επίσης, στην ανάγκη να υπάρξουν μεγάλες μεταρρυθμίσεις και ριζικές διαρθρωτικές αλλαγές, προκειμένου να αρθούν οι αιτίες που προκάλεσαν τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό.
Τονίζει, ακόμη, ότι πρέπει να δημιουργηθεί προοπτική για τη νέα γενιά, να προστατευθεί η κοινωνική συνοχή, να περιοριστούν οι εκρηκτικές ανισότητες και να προκληθεί ένα μεταρρυθμιστικό σοκ που θα φέρει γρήγορα αλλαγές παντού -στο κράτος, στην οργάνωση της οικονομίας, στη λειτουργία των θεσμών.
«Η πατρίδα μας πέρασε από τα 40 κύματα για να γίνει μια ευρωπαϊκή δημοκρατία. Να προστατεύσουμε τη Δημοκρατία μας, να την κάνουμε καλύτερη, περισσότερη, βαθύτερη, δικαιότερη» καταλήγει.
Τα μηνύματα των κομμάτων
Η ΝΔ για τη συμπλήρωση 40 χρόνων από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, εξέδωσε η ακόλουθη ανακοίνωση:
«Συμπληρώνονται, στις 24 Ιουλίου, σαράντα χρόνια από την επιστροφή της Δημοκρατίας στον Τόπο που τη γέννησε. Τιμούμε τους πρωτεργάτες της Μεταπολίτευσης και τους αγωνιστές της αντιδικτατορικής πάλης.
»Αντλούμε, ταυτόχρονα, διδάγματα από την ιστορική εμπειρία. Διασφαλίζουμε τα μεγάλα δημοκρατικά επιτεύγματα της περιόδου εκείνης και την πορεία της Πατρίδας μας στην ευρωπαϊκή οικογένεια που φέρουν τη σφραγίδα του ιδρυτή της Παράταξής μας Κωνσταντίνου Καραμανλή.
»Εργαζόμαστε για μια Νέα Ελλάδα απαλλαγμένη από τις αδυναμίες του παρελθόντος, που δίνει προοπτική σε όλους τους Έλληνες.
»Μετά από πέντε χρόνια βαρύτατων θυσιών φτάνουμε τώρα στην έξοδο από την κρίση και μπαίνουμε στο δρόμο της ανάταξης, της ανάπτυξης και της ελπίδας. Ενωμένοι και αποφασισμένοι, με γνώμονα το συλλογικό συμφέρον, μπορούμε να τα καταφέρουμε. Και θα τα καταφέρουμε».
Το ΠΑΣΟΚ ανακοίνωσε: «Σαράντα χρόνια από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, μας επιτρέπουν πλέον να αξιολογήσουμε δίκαια και ψύχραιμα την περίοδο της μεταπολίτευσης, που παρά τα προβλήματα και τις αντιφάσεις της, υπήρξε η καλύτερη περίοδος του τόπου μετά την ίδρυση του νέου ελληνικού κράτους.
»Σήμερα, που κάποιοι επιχειρούν να επαναφέρουν την ιδεολογία του μίσους και του φασισμού καλούμαστε και πάλι να προασπίσουμε τη Δημοκρατία μας από ακραίες και μισαλλόδοξες φωνές που νοσταλγούν τις πιο σκοτεινές στιγμές της σύγχρονης ιστορίας μας.
»Συστράτευση, ενότητα και εθνική στρατηγική, μακριά από δημαγωγίες, συνωμοσιολογία και λαϊκισμούς είναι τα υλικά με τα οποία καλούμαστε να οικοδομήσουμε την εθνική μας προοπτική, ιδίως τώρα που η Πατρίδα μας, χάρις στις θυσίες και τον αγώνα του Λαού της, βγαίνει από τη κρίση.»
Ο ΣΥΡΙΖΑ σχολίασε: «Η ημέρα αποκατάστασης της δημοκρατίας είναι ημέρα απόδοσης φόρου τιμής στους χιλιάδες ανθρώπους που αγωνίστηκαν, φυλακίστηκαν και θυσιάστηκαν για την ελευθερία και τη δημοκρατία.
»40 χρόνια από την αποκατάσταση της δημοκρατίας, με πρόσχημα τη μείωση του δημόσιου χρέους, επιβάλλονται αντιλαϊκές πολιτικές που περιθωριοποιούν πλατιά στρώματα της κοινωνίας και καταργούν αυτονόητα δικαιώματα και κατακτήσεις των πολιτών. Παρουσιάζονται ως μονόδρομος τα μνημόνια, η διάλυση των εργασιακών σχέσεων, η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, η ισοπέδωση του κοινωνικού κράτους, η εκτίναξη της ανεργίας και της φτώχειας.
»Ο δρόμος της λιτότητας και του αυταρχισμού επιλέγεται σε όλη την Ευρώπη από τις κυρίαρχες δυνάμεις, εξαθλιώνοντας τους λαούς. Η δημοκρατία συρρικνώνεται, μέσα σε ένα πλαίσιο όξυνσης της καταστολής και περιστολής των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων. Την ίδια στιγμή, η άνοδος της νεοναζιστικής ακροδεξιάς μας υπενθυμίζει ότι οι αγώνες για τη δημοκρατία είναι πιο επίκαιροι από ποτέ.
»Σήμερα είναι η στιγμή για να δυναμώσουμε τις φωνές μας, να ανατρέψουμε τη μνημονιακή πολιτική, να επαναφέρουμε στο προσκήνιο τη δημοκρατία, να ενώσουμε τις δυνάμεις μας με τους λαούς σε όλη την Ευρώπη για μια κοινωνία δίκαιη, ειρηνική, δημοκρατική και σοσιαλιστική.»
Η ανακοίνωση του ΚΚΕ έχει ως εξής: «Με τη συμπλήρωση 40 χρόνων από την πτώση της δικτατορίας της 21ης Απρίλη, το ΚΚΕ τιμά όλους όσοι βασανίστηκαν, εξορίστηκαν, φυλακίστηκαν και διώχτηκαν, όλους όσοι συνέβαλλαν στον αντιδικτατορικό αγώνα.
»Τα 40 χρόνια, που πέρασαν από την αλλαγή του Ιουλίου 1974, ως αποτέλεσμα του συμβιβασμού που πραγματοποιήθηκε ανάμεσα στη χούντα και τις αστικές πολιτικές δυνάμεις, με την άμεση ανάμιξη των αμερικανονατοϊκών, καθώς και η εμπειρία όλων αυτών των δεκαετιών, δεν πρέπει να αφήνουν αμφιβολία στους εργαζόμενους ότι η δημοκρατία που εγκαθιδρύθηκε μετά την κατάρρευση της στρατιωτικής δικτατορίας είναι ταξική, είναι η άλλη μορφή της δικτατορίας των μονοπωλίων.
»Όσα δραματικά βιώνουν η εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα, ιδιαίτερα τα τελευταία 5 χρόνια με την εκδήλωση της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, δεν είναι ανεξάρτητα από εκείνα που προηγήθηκαν, καθ’ όλη την πορεία της λεγόμενης μεταπολίτευσης, δεν είναι αποτέλεσμα μιας κακής διαχείρισης ή κάποιων αρνητικών πλευρών του πολιτικού συστήματος. Η μεταχείριση που έχουν από το κράτος και την εργοδοσία, οι απεργοί εργάτες και υπάλληλοι, το ενάμιση εκατομμύριο των ανέργων, χιλιάδες άνθρωποι που ζουν υπό την απειλή της απόλυσης, εργάζονται χωρίς μισθό, χωρίς ωράρια, χωρίς καμία ασφάλεια και προστασία, επιβεβαιώνουν για ποιους λειτουργεί η υπάρχουσα δημοκρατία. Αποδεικνύουν ότι το σημερινό πολιτικό σύστημα και γενικά το καπιταλιστικό σύστημα είναι σάπιο μέχρι το μεδούλι. Δεν γιατρεύεται ούτε εξανθρωπίζεται.
»Τα γεγονότα επιβεβαιώνουν ακόμα το πόσο υποκριτική είναι η αντιπαράθεση ανάμεσα στα κυβερνητικά κόμματα ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, που υπερασπίζονται τον τυπικό χαρακτήρα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και σε άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, που κάνουν το ίδιο, ισχυριζόμενα ότι η κυβερνητική πολιτική αποτελεί εκτροπή από αυτή τη δημοκρατία.
»Ο δρόμος της καπιταλιστικής ανάπτυξης που ακολουθείται και στα τελευταία 40 χρόνια, θα φέρνει νέα αδιέξοδα στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα. Διέξοδος υπάρχει μόνο με τη συμμαχία τους, την πάλη για την απόκρουση της αντιλαϊκής πολιτικής, με στόχο την κατάκτηση της εργατικής εξουσίας, που θα αποδεσμεύσει τη χώρα από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, θα διαγράψει μονομερώς το χρέος και θα κοινωνικοποιήσει τα μονοπώλια και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές και δυνατότητες που υπάρχουν, για να τα μετατρέψει από δυνάστη του σε εργαλεία για την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.»
Η ΔΗΜΑΡ ανέφερε: «Σαράντα χρόνια από την πτώση της χούντας και την αποκατάσταση της δημοκρατίας, οι δυνάμεις του δημοκρατικού τόξου οφείλουν να κρατήσουν ζωντανές τις μνήμες των αγώνων και των θυσιών. Για τη νέα γενιά που αντιμετωπίζει σήμερα το φάσμα της ανεργίας και της περιθωριοποίησης, η μόνη εγγύηση για ένα καλύτερο αύριο είναι η διεύρυνση της δημοκρατίας και οι παρακαταθήκες της κοινωνικής αλληλεγγύης.
»Οι ισοπεδωτικές αναφορές στη μεταπολίτευση και η διόγκωση όσων αρνητικών σημάδεψαν αυτές τις τέσσερις δεκαετίες, δεν μπορούν να αποκρύψουν το γεγονός ότι η ελληνική κοινωνία έζησε τη μακροβιότερη εποχή κοινοβουλευτισμού, πολυφωνίας και ελευθερίας. Σήμερα, που, υπό την πίεση της οικονομικής κρίσης, πολλές από τις κατακτήσεις αυτής της περιόδου αμφισβητούνται και οι αρνητές της δημοκρατίας σηκώνουν κεφάλι, καθήκον όλων, πολιτικών δυνάμεων και πολιτών, είναι να περιφρουρήσουν το δημοκρατικό κεκτημένο και να αγωνισθούν για ισονομία και κοινωνική δικαιοσύνη.»
