Ο Γιώργος Παππάς, ανταποκριτής της ΕΡΤ και των ΝΕΩΝ στο Βερολίνο, επανεξελέγη πρόεδρος της Ένωσης Ξένου Τύπου. Στη DW μιλά για τα δύσκολα χρόνια της κρίσης και τα σχέδιά του.
Χειραψία με τον πρόεδρο της Βουλής Βόλφγκανγκ Σόιμπλε
Είχε μόνο επτά λεπτά στη διάθεσή του για τη συνέντευξη με την καγκελάριο, μια από τις επτά που είχε δώσει μέχρι τότε σε διεθνή μέσα. Ήταν το 2011, παραμονές της συνάντησής της με τον τότε πρωθυπουργού Γιώργο Παπανδρέου στο Βερολίνο. Η Μέρκελ είχε αποφασίσει να μιλήσει στην ελληνική δημόσια τηλεόραση και στον ανταποκριτή της Γιώργο Παππά. “Μου διηγήθηκε μιαν ιστορία για τη σχέση της με την Ελλάδα, ότι όταν μαθήτρια στην τότε Ανατολική Γερμανία, μαζί με την μητέρα της που ήξερε Αρχαία Ελληνικά και φίλες της, έστελναν κάρτες στην Ελλάδα για την απελευθέρωση του φυλακισμένου Μίκη Θεοδωράκη. Όταν έφυγε ο Θεοδωράκης από την Ελλάδα, έδωσε την πρώτη του συναυλία στην τότε Δυτική Γερμανία, και όχι στην Ανατολική. Ήταν η μεγάλη απογοήτευση της Μέρκελ από την Ελλάδα, αργότερα ακολούθησαν και άλλες”, θυμάται χαμογελώντας ο ανταποκριτής της ΕΡΤ και των ΝΕΩΝ στο Βερολίνο.
«Χρειάζεται να ‘σιδερώσω’ την είδηση»
Με τον σημερινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας Φρανκ Βάλτερ Σταϊνμάιερ το 2014, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου
Τα χρόνια πέρασαν, η Ελλάδα βγήκε από την κρίση, η Μέρκελ διανύει τους τελευταίους μήνες στην καγκελαρία και ο Γιώργος Παππάς επανεξελέγη την Πέμπτη, 25.02, πρόεδρος της Ένωσης Ξένου Τύπου (VAP) στο Βερολίνο. Από την ίδια θέση πέρασαν ο Βάσος Μαθιόπουλος το 1969 και ο Τάσος Τέλλογλου το 1996. Πρόκειται για την αρχαιότερη δημοσιογραφική ένωση της Γερμανίας με έτος ίδρυσης το 1906 και σήμερα αριθμεί 445 μέλη, ανταποκριτές από τα μεγαλύτερα και σημαντικότερα μέσα μαζικής ενημέρωσης από 60 χώρες. Μια εκδήλωση μεγάλης τιμής για το δημοσιογραφικό ήθος, τη δουλειά στην Ένωση αλλά και τη συνολική παρουσία του Παππά όλα αυτά τα χρόνια ως δημοσιογράφου στη Βαυαρική Ραδιοφωνία στο Μόναχο, μετά στη Deutsche Welle στη Βόννη και στη συνέχεια ως ανταποκριτή στη γερμανική πρωτεύουσα. Ιδιαίτερα η δεκαετία της δημοσιονομικής και οικονομικής κρίσης ήταν πολύ δύσκολη “Λειτούργησαν δυστυχώς το προηγούμενο διάστημα σχήματα και στερεότυπα, όπως του γερμανοτσολιά, και είχαμε τεράστια δυσκολία, εμείς οι Έλληνες ανταποκριτές, να διατηρήσουμε τη δημοσιογραφική μας ανεξαρτησία παρουσιάζοντας όσο πιο αντικειμενικά μπορούσαμε μια εικόνα, που στην Ελλάδα μεταφράζονταν στο ότι δήθεν δεν στηρίζαμε αρκούντως τις ελληνικές θέσεις. Αυτό ήταν λάθος, γιατί η δουλειά του ανταποκριτή είναι να μεταφέρει αυτό που βλέπει και όχι να κάνει προπαγάνδα”.
Ο Γιώργος Παππάς εντοπίζει τη δυσκολία και σε μια ιδιαιτερότητα. Στην πρόσληψη της γερμανικής πολιτικής στην Ελλάδα κυρίως μέσω αγγλοσαξονικών μέσων ενημέρωσης, από τα οποία αναδύεται κλίμα αντιγερμανικό, ελλείψει ικανού αριθμού Ελλήνων ανταποκριτών στο Βερολίνο. “Πολλές φορές ακόμη και τώρα υπάρχει η δυσκολία να πρέπει να ‘σιδερώνουμε’ την είδηση, εγώ μπαίνω πολύ συχνά στον ρόλο να πρέπει να ‘σιδερώνω’ κάτι που μεταδίδεται στην Ελλάδα, γιατί δεν έχει αποδοθεί έτσι όπως θα έπρεπε”. Η δια της τεθλασμένης και όχι απαραίτητα σωστά αποτυπωμένη εικόνα της Γερμανίας στον ελληνικό χώρο αναδεικνύει και το πόσο σημαντικό είναι για τα ελληνικά ΜΜΕ να έχουν ανταποκριτές στη Γερμανία. “Είτε το θέλουμε, είτε όχι θα παίζει όλο και πιο σημαντικό ρόλο στο εξής, γιατί το ειδικό της βάρος έχει αυξηθεί, ειδικά μετά το Brexit. Κι αυτό έχει σχέση με τη δουλειά μας ως ανταποκριτές».
«Έργο δεκαετιών, αν όχι του αιώνα”
Ο Γιώργος Παππάς το 2007 παίρνει συνέντευξη στο Μόναχο από την τότε υπουργό Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη
Με αυτήν την εμπειρία λοιπόν, ως πρόεδρος και πάλι της Ένωσης Ξένου Τύπου, θέλει να ενισχύσει και να διευκολύνει ακόμη περισσότερο τη δουλειά των συναδέλφων του. Οι συνθήκες δεν είναι εύκολες. Όταν πρωτοεξελέγη, μόλις ξεκινούσε το πρώτο κύμα της πανδημίας, και από τη μια μέρα στην άλλη η Ένωση δεν μπορούσε να οργανώσει συναντήσεις με αξιωματούχους της πολιτικής και οικονομικής ζωής μέσω φυσικής παρουσίας. “Υπήρχε η εξής επιλογή: Ή θα σταματούσαμε τις δραστηριότητες μέχρις ότου αποκατασταθούν οι ομαλές συνθήκες, ή θα βρούμε άλλο τρόπο για να συνεχίσουμε την προσφορά μας στους συναδέλφους. Και επιλέξαμε το δεύτερο. Κινηθήκαμε αμέσως, καταφέραμε πολύ γρήγορα να μπούμε στη διαδικασία της ψηφιακής εκδοχής αυτών των συζητήσεων και πολύ νωρίς η ανταπόκριση των συναδέλφων ήταν πάρα πολύ μεγάλη, κι αυτό συνεχίστηκε και σε όλην τη διάρκεια της χρονιάς” θυμάται ο Γιώργος Παππάς. Η ανταπόκριση ήταν άμεση όμως και από την πλευρά των πολιτικών, που αντελήφθησαν ότι θα πρέπει να μπουν στο νέο παιγνίδι της ψηφιακής επικοινωνίας, ειδάλλως θα έμεναν εκτός. Ο Παππάς θυμίζει μάλιστα την περίπτωση του Φρίντριχ Μερτς, που διεκδικούσε την προεδρία του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος. Τον Απρίλιο του 2020 ήταν ένας από τους πρώτους που κατάλαβε τη σημασία της νέας μορφής επικοινωνίας και δέχθηκε αμέσως να συμμετάσχει σε τέτοια συζήτηση.
Συνολικά στη δύσκολη πρώτη χρονιά της πανδημίας έγιναν πάνω από 70 συναντήσεις με υψηλά ιστάμενους εκπροσώπους της πολιτικής, οικονομικής, καλλιτεχνικής και κοινωνικής ζωής. Αλλά φέτος ο βασικός στόχος του Γιώργου Παππά είναι η νέα ιστοσελίδα της Ένωσης, “έργο δεκαετιών, αν όχι του αιώνα”. Πώς όμως προσλαμβάνει ο ίδιος την επανεκλογή του, και μάλιστα με ένα ποσοστό βορειοκορεατικών διαστάσεων; “Σημαίνει καταρχήν προσωπική ικανοποίηση και αναγνώριση της δουλειάς που έχω κάνει όλα αυτά τα χρόνια στο χώρο των ανταποκριτών. Γιατί δεν προέρχομαι ούτε από μεγάλη χώρα, αν και γνωστή, ούτε έχω πίσω στην πλάτη μου μεγάλα μέσα παγκοσμίου βεληνεκούς, όπως ο Γκάρντιαν ή οι New York Times. Το γεγονός ότι ένας ανταποκριτής μιας μικρής χώρας εκλέγεται σε αυτήν τη θέση και αναγνωρίζεται η δουλειά του μέσω του αποτελέσματός της, νομίζω ότι μιλά από μόνο του”. Μέχρι τον ερχόμενο Φεβρουάριο ο Γιώργος θα έχει όλο το χρόνο να συνεχίσει το σπουδαίο του έργο για την Ένωση και για τα ελληνικά ΜΜΕ, με τα οποία συνεργάζεται. Καμιά φορά αρκούν μόνο επτά λεπτά. Όπως το 2011 με τη Μέρκελ.
Ειρήνη Αναστασοπούλο
Αυτό αναφέρει σε ανάρτηση του στο Facebook ο καθηγητής Πολιτικής της Υγείας Ηλίας Μόσιαλος της Σχολής Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Λονδίνου (LSE), ο οποίος παραθέτει και σχετικό πίνακα. Τα έξι εμβόλια είναι των Pfizer/BioNTech, Moderna, Οξφόρδης/AstraZeneca, Johnson & Johnson, Novavax και το ρωσικό Sputnik.
Ο κ. Μόσιαλος κάνει λόγο για «τεράστια επιτυχία των εμβολίων» και επισημαίνει «πως για το στέλεχος της νότιας Αφρικής χρειαζόμαστε περισσότερα επιδημιολογικά και κλινικά στοιχεία για να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα».
Όπως επισημαίνει, «ίσως κάποιοι να εκτεθούμε στον ιό, αφού εμβολιαστούμε. Αλλά ελπίζω να είναι καθησυχαστικό να γνωρίζουμε πως, έχοντας κάνει το εμβόλιο, δεν χρειάζεται να φοβόμαστε τόσο για τον εαυτό μας. Και θα συνεχίσουμε να προσέχουμε και τους άλλους που δεν έχουν εμβολιαστεί ακόμα, προσέχοντας για κάποιους μήνες».
Αναλυτικά η ανάρτηση του κ. Μόσιαλου:
Ακούγοντας τις ερωτήσεις για τα εμβόλια, ίσως να έχει νόημα να εξηγηθεί σε διαφορετική βάση το που αποσκοπούν οι κλινικές μελέτες και ποια σημαντικά στοιχεία εξάγουμε από αυτές.
Μια κλινική μελέτη, όπως αυτες που λαμβάνουν χώρα για τα εμβόλια, πρέπει να στοιχειοθετήσει αρχικά πως το νέο εμβόλιο είναι ασφαλές για τους λήπτες. Συνήθως ένα εμβόλιο ειναι ασφαλές για όλες τις ηλικιακές ομάδες, αλλά ίσως να μην έχουμε αρκετά δεδομένα από την αρχή.
Γιατί; Γιατί πολύ απλά ο εθελοντισμός είναι προσωπικό ζήτημα.
Δεν μπορεί η εταιρεία που διεξάγει τη μελέτη να αναγκάσει τους ανθρώπους άνω των 80 ή τους ανοσοκατεσταλμένους να συμμετέχουν. Εάν συμμετέχει αρκετά μεγάλο δείγμα ανθρωπων με συγεκριμένα χαρακτηριστικά και όχι μόνο νέοι και υγιείς ενήλικες, τότε ίσως να έχουμε αποτελέσματα και για τις μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες ή για τις πιο ευπαθείς ομάδες. Αλλιώς θα πρέπει να περιμένουμε να γίνουν οι αντίστοιχες συγκριτικές μελέτες μελλοντικά. Έτσι θα γνωρίζουμε για την αποτελεσματικότητα του εμβολίου σε αυτές.
Όπως έχω ξαναπεί η αποτελεσματικότητα έχει και πάλι να κάνει με τον ίδιο τον λήπτη και είναι αναμενόμενο να διαφέρει λίγο ανά οργανισμό. Αλλά, ειδικά για τους πιο ευπαθείς, δεδομένου πως ο σχετικός κίνδυνος είναι μεγαλύτερος για τους ίδιους εάν νοσήσουν, ο εμβολιασμός είναι ακόμα πιο σημαντικός. Αυτός είναι και άλλος ένας λόγος που τους δίνεται προτεραιότητα: για να προστατευθούν από τις δυσμενείς επιπτώσεις σε περίπτωση που κολλήσουν τον ιό.
Επιστρέφοντας πάλι στις κλινικές δοκιμές, να πούμε πως η ανάλυση των αποτελεσμάτων που προκύπτουν γίνεται από τη σύγκριση του πως αντέδρασαν όσοι ελαβαν το εμβόλιο σε σχέση με αυτούς που δεν έλαβαν εμβόλιο. Για την ακρίβεια είναι ακόμα πιο τεκμηριωμένη και αντικειμενική.
Λέμε συχνά πως οι μελετες είναι τυχαιοποιημένες και τυφλές. Τι σημαίνει αυτό;
Πως οι εθελοντές δεν γνωρίζουν αν θα λάβουν το εμβόλιο. Γιατί; Γιατί οι άνθρωποι μερικές φορές αντιδρούμε άθελά μας σωματικά όταν ξέρουμε πως υπάρχει έστω και μικρή πιθανότητα να πάθουμε κάτι. Πιο εύκολα θα βγούμε να περπατήσουμε μια μεγάλη απόσταση με φώτα στο δρόμο και πιο δύσκολα αν γνωρίζουμε πως έχει σκοτάδι. Πιο εύκολα θα δοκιμάσουμε ένα φαγητό που έχουμε ξανα-ακούσει πως είναι νόστιμο παρά ένα φαγητό που δεν ξέρουμε πως φτιάχνεται. Σωστα;
Οπότε οι συμμετέχοντες, δίνουν για παράδειγμα τακτικά αίμα για τις αναλύσεις. Μην γνωριζοντας αν έχουν λάβει το εμβόλιο, αναφέρουν στην ομάδα που τους παρακολουθεί αν νιώθουν κάποιο περίεργο σύμπτωμα, και αποφασίζεται αν χρειάζεται για παράδειγμα να πάρουν αντιπυρετικό ή και να επισκεφθούν το νοσοκομείο για ενδιάμεσες -των προγραμματισμένων- αναλύσεις.
Και πότε αναλύονται τα αποτελέσματα της κλινικης δοκιμης;
Ας δούμε -λίγο απλοποιημένα- πως κατατίθενται και τι περιλαμβάνουν τα πρωτόκολλα των κλινικών δοκιμών. Μια κλινική μελέτη ελπίζει σε ένα αριθμό συμμετεχόντων και με βάση και αυτόν υπολογίζεται από τους ερευνητές η σημαντικότητα των αποτελεσμάτων και των τελικών σημείων αναφοράς. Ένα τέτοιο σημείο αναφοράς για παράδειγμα είναι το πόσοι άνθρωποι θα κολλήσουν τον ιό και θα παρουσιάσουν συμπτώματα μετά τον εμβολιασμό.
Υπογραμμίζω εδώ πως μιλάμε για ανθρώπους που θα κολλήσουν τον ιό – όχι λόγω του εμβολιασμού. Ο εμβολιασμός δεν μας μεταφέρει τον ιό.
Όταν συμπληρωθεί λοιπόν ο αριθμός των συμμετεχόντων, και αφού λάβουν τη δοσολογία που ορίζει το πρωτόκολλο (πχ 1 ή 2 δόσεις) οι ερευνητές- αναλύοντας παράλληλα τα αποτέλεσματα από τους συμμετέχοντες- αρχίζουν και μετράνε πόσοι ‘κόλλησαν’ τον ιό.
Όταν φτάσουν στον αριθμό περιπτώσεων που εχει οριστεί ως ενδεικτικό σημείο, ´ανοίγουν οι φακελοι’ και βλέπουν πόσοι από αυτους που ελαβαν το εμβόλιο (σε σχέση με αυτούς που τους έκαναν ας πούμε ένεση με αλατόνερο) κόλλησαν στο συγκεκριμένο χρονικό διάστημα: για παράδειγμα κόλλησαν 100 συνολικά συμμετέχοντες μια εβδομάδα μετά την πρώτη δόση. Έτσι, τελικά υπολογίζεται η τελική αποτελεσματικότητα του εμβολίου.
Αλλά εδώ θέλω να τονίσω κατι ακόμα πιο σοβαρό: η αποτελεσματικότητα του εμβολίου δεν μπορεί να μετρηθεί μόνο ως προς το αν κόλλησαν. Προφανώς και έχει σημασία και πόσο βαριά νόσησαν.
Ας πάρουμε για παράδειγμα έναν συμμετέχοντα στη δοκιμή, εμβολιασμένο, υπερβαρο, διαβητικό, ηλικίας 85 ετών που κόλλησε τον ιό και είχε απλά δυσφορία για μια μέρα. Αυτός – σύμφωνα με το πρωτοκολλο – θα καταγραφεί στους συμμετέχοντες που κόλλησαν τον ιό 2 βδομάδες μετά τη δεύτερη δόση για παράδειγμα. Αλλά, το εμβόλιο σαφώς και τον προστάτευσε από τις δυσμενείς επιπτώσεις της λοιμωξης που χωρίς το εμβόλιο ίσως οδηγουσαν αυτόν τον άνθρωπο στο νοσοκομείο, και δυστυχώς ίσως και στη ΜΕΘ.
Εκεί θεωρώ πως πρέπει να εστιάσουμε όταν μιλάμε για την αποτελεσματικότητα των εμβολίων. Είναι τεράστια η επιτυχία των εμβολίων.
Στον πίνακα των 6 εμβολίων που παραθέτω κάνω μια συγκριτική ανάλυση (και των εγκεκριμένων στην Ευρώπη με πράσινο – και των άλλων 3). Να σημειώσω βέβαια πως τα ποσοστά αναφέρονται στο επικρατούν στέλεχος στην Ευρώπη και στο αγγλικό στέλεχος και πως για το στέλεχος της νότιας Αφρικής χρειαζόμαστε περισσότερα επιδημιολογικά και κλινικά στοιχεία για να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα.
Αυτά τα εμβόλια είναι 100% αποτελεσματικά όσον αφορά την προστασία που μας παρέχουν από την νοσηλεία εάν κολλήσουμε (το επικρατούν στέλεχος στην Ευρώπη ή την παραλλαγή που κυκλοφορεί κυρίως στην Αγγλία) αφού εμβολιαστούμε.
Που θέλω να καταλήξω;
Ίσως κάποιοι να εκτεθούμε στον ιό αφού εμβολιαστούμε. Αλλά ελπίζω να είναι καθησυχαστικό να γνωρίζουμε πως έχοντας κάνει το εμβόλιο δεν χρειάζεται να φοβόμαστε τόσο για τον εαυτό μας. Και θα συνεχίσουμε να προσέχουμε και τους άλλους που δεν εχουν εμβολιαστεί ακόμα, προσέχοντας για κάποιους μήνε