Ο Σ.Φ.Ε.Α. 1967-1974 εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στους οικείους της Μυρσίνης Ζορμπά, που έφυγε από τη ζωή μετά από γενναία, άνιση μάχη με την επάρατη νόσο.
Η Μυρσίνη Ζορμπά αντιστάθηκε στη δικτατορία και συνελήφθη για τη συμμετοχή της στο ‘Πατριωτικό Αντιδικτατορικό Μέτωπο’ (ΠΑΜ). Συμμετείχε στην ‘ΕλληνοευρωπαϊκήΚίνηση Νέων’ και στην έκδοση του πρώτου τεύχους του περιοδικού ‘Αντί’ το Μάιο του 1972, που κατασχέθηκε από τη Χούντα, απαγορεύθηκε η κυκλοφορία του, συνελήφθη ο εκδότης του και η ίδια. Συμμετείχε στην κατάληψη της Νομικής τον Φεβρουάριο – Μάρτιο του 1973.
Υπήρξε συνιδρύτρια του εκδοτικού οίκου Οδυσσέας (1973). Μετέφρασε και έκανε γνωστά στην Ελλάδα τα έργα του Αντώνιο Γκράμσι.
Ίδρυσε την εθελοντική οργάνωση ‘Δίκτυο για τα Δικαιώματα τουΠαιδιού’ (2004), με ιδιαίτερη δραστηριότητα για τα προσφυγόπουλα, για τα οποία δημιούργησε και το πρώτο σχολείο το καλοκαίρι του 2015.
Ίδρυσε το ‘Εθνικό Κέντρο Βιβλίου’, προτείνοντας, παράλληλα, καινοτόμες πολιτικές γύρω από την ανάγνωση, την εκδοτική πολιτική και τις δημόσιες βιβλιοθήκες της χώρας.
Ως υπουργός Πολιτισμού το 2018 ανταποκρίθηκε στο αίτημα του Συνδέσμου μας για την αποκατάσταση, επανάχρηση και ανάδειξη των πρώην Φυλακών Αίγινας, προωθώντας τη χρηματοδότηση του έργου αυτού στο πλαίσιο του ΠΕΠ Αττικής.
Το Δ.Σ. του ΣΦΕΑ 1967-1974, ανταποκρινόμενο σε σχετικό αίτημα του συντρόφου της Μυρσίνης Ζορμπά και μέλους του Συνδέσμου μας, Αντώνη Λιάκου, παραχώρησε τον ανοιχτό χώρο μπροστά από την έδρα του – πρώην ΕΑΤ-ΕΣΑ / Μουσείο Αντιδικτατορικής Αντίστασης – για τον δημόσιο αποχαιρετισμό και την πολιτική της κηδεία αύριο Δευτέρα 24 Απριλίου 2023, στις 12.00’.
Η ΜΝΗΜΗ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΖΩΝΤΑΝΗ – Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΟΥΤΕ ΠΑΡΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ΟΥΤΕ ΔΙΚΑΖΕΤΑΙ!
Εκδικάζεται την Τετάρτη 26 Απριλίου στοΜονομελές ΠρωτοδικείοΘεσσαλονίκης η αγωγή των απογόνων του στρ. Αθ. Χρυσοχόου – φρουράρχου Θεσσαλονίκης και Γενικού Διοικητή Μακεδονίας επί ναζιστικής Κατοχής – για «προσβολή μνήμης νεκρού από δημοσιεύματα και ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές» κατά του μέλους του Δ.Σ. του Συνδέσμου μας Τριαντάφυλλου Μηταφίδη.Συνέχεια ανάγνωσης →
Οι ιαματικές πηγές Μουρστιάνου υπήρξαν για πολλές δεκαετίες το σημαντικότερο κέντρο λουτροθεραπείας στην περιοχή της Αιτωλίας.
Πλέον τα λουτρά παρήκμασαν και είναι ερειπωμένες οι εγκαταστάσεις τους…
Το βίντεο και οι φωτογραφίες του Βασίλη Γαλατά αποτυπώνουν την πλήρη εγκατάλειψη των ιαματικών πηγών που βρίσκονται σε ένα πανέμορφο τοπίο.
Η ιστορίας
Στις νότιες όχθες της λίμνης Λυσιμαχίας του νομού Αιτωλοακαρνανίας, πίσω από μια πλούσια χλωρίδα αποτελούμενη από καλαμιές, πλατάνια, ιτιές και ακακίες, ξεπροβάλλει η απέραντη πεδιάδα που φιλοξενεί τα ιαματικά λουτρά Μουρστιάνου.
Η περιοχή υπάγεται στην Κοινότητα Λυσιμαχίας, του Δήμου Αγρινίου. Η πρόσβαση γίνεται οδικώς από Αγρίνιο –Καλύβια- Σταθμός Αγγελοκάστρου και κατεύθυνση προς Λυσιμαχία, ή από την εθνική οδό Αγρινίου-Μεσολογγίου, όπου οι οδηγοί θα συναντήσουν στο ύψος των Κλεισορευμάτων παράκαμψη για Λυσιμαχία και μέσω ασφαλτοστρωμένου δρόμου θα οδηγηθούν στα λουτρά.
Κατά την είσοδο στο χώρο αντικρίζουμε το προσκυνητάρι, αφιερωμένο στην Αγία Παρασκευή, προστάτιδα των λουτρών. Μπρος στα μάτια των επισκεπτών απλώνεται ευθύς το φυσικό τοπίο που περιβάλλεται από λεύκες, μουριές, συκιές, ευκαλύπτους, μικρούς φοίνικες, βελανιδιές και πικροδάφνες. Στ’ αριστερά, η λίμνη αγκαλιάζει τον κάμπο και φτάνει από την απέναντι όχθη μέχρι τις παρυφές του Αγρινίου.
Τα ιαματικά λουτρά Μουρστιάνου έχουν ρίζες από τα αρχαία χρόνια. Ανασκαφές έφεραν στο φως ερείπια επί της όχθης της λίμνης και μια κεραμική πλάκα με το όνομα “Λυσίμαχος” χαραγμένο πάνω της. Ιστορικοί κι αρχαιολόγοι μετά από πολλά έφτασαν στο συμπέρασμα ότι τα αρχαία εκείνα λουτρά χτίστηκαν υπό την επίβλεψη και για λογαριασμό του βασιλιά Λυσίμαχου από τους Αιτωλούς, οι οποίοι ήταν σύμμαχοι του Λυσίμαχου στον πόλεμό του κατά του Αντιγόνου κι έπειτα του γιου του, Δημήτριου του Πολιορκητή. Όπως γίνεται αντιληπτό, οι Αιτωλοί, για χάρη της μακροχρόνιας αυτής συμμαχίας, μετονόμασαν τη λίμνη από Ύδρα σε Λυσιμαχεία, χτίζοντας παράλληλα και ομώνυμη πόλη προς τιμήν του βασιλιά.
Επί Τουρκοκρατίας, τα λουτρά είχαν περιπέσει σε αχρησία, ενώ χρησιμοποιούνταν από τους Τούρκους τα δυτικά αυτών, όπου οι ίδιοι είχαν δημιουργήσει λάκκους, λουτήρες και ατμόλουτρα (χαμάμ).Το μέρος το αποκαλούσαν “βρωμονέρι”, λόγω της βαριάς θειούχας μυρωδιάς, που ακόμα και σήμερα γίνεται έντονα αισθητή. Ωστόσο, μετά την απελευθέρωση, οι Έλληνες συνήθιζαν να το ονομάζουν “αγιονέρι”, αποδίδοντάς του θαυματουργικές ιδιότητες.
Πηγές-Ιδιότητες-Φυσιολογική και ιαματική ενέργεια
Για την προέλευση των υδάτων, έχει διατυπωθεί η θεωρία ότι αυτά κυλάνε από τα γύρω βουνά μέσω υποχθόνιων ρωγμών και υπογείων σηράγγων, παρασύροντας στο διάβα τους ηφαιστειογενή στοιχεία και αέρια. Κάτι τέτοιο εξηγεί και το γιατί τα ύδατα ελαττώνονται κατά τους χειμερινούς μήνες.
Η θερμοκρασία του νερού κυμαίνεται στους 18 βαθμούς C.Η χημική του σύνθεση αποτελείται από υδρόθειο και άλατα νατρίου, με αποτέλεσμα τη χαρακτηριστική βαριά οσμή.
Πάντως να σημειώσουμε ότι, το 2016 η «πηγή Μουρστιάνου ή Σώκου» στην Λυσιμαχία, αναγνωρίστηκε από το υπουργείο Οικονομίας, Ανάπτυξης & Τουρισμού ως ιαματική.