Κρατισμός
Παρακολούθησα με ενδιαφέρον και αγωνία δύο επιτυχημένες μαζικές συναντήσεις, Σάββατο στους πρώην βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, Κυριακή στην πρώτη εκδήλωση των Φλωρίδη, Διαμαντοπούλου, Ραγκούση. Λέω αγωνία γιατί η ανάγκη για ενιαία έκφραση του μόνου για μένα προοδευτικού χώρου, που και οι δύο συναντήσεις ανήκουν, αποτελεί απαίτηση της ιστορίας μας και ανάγκη του έθνους και της πατρίδας. Θα αρχίσω να καταθέτω σκέψεις μου με την ελπίδα της συμβολής στην κοινή υπόθεση.
Το κεντρικό θέμα που πρέπει πρώτα και ξεκάθαρα να απαντηθεί είναι τι θα γίνει με τον κρατισμό. Ο κρατισμός και ο κρατικοδιαιτισμός δεν είναι μόνος του, συνοδεύεται από τον κομματισμό, την αναξιοκρατία, την αδιαφάνεια και την διαφθορά.
Δεν πρέπει να αγνοούμε ότι ο ελληνικός κρατισμός έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά,
α. Είναι γέννημα της λαϊκής δεξιάς που οδήγησε στον κομματικοκρατισμό .
β. Υιοθετήθηκε απόλυτα από το ΠΑΣΟΚ, αν και πολλές φωνές διαμαρτυρήθηκαν, με αποτέλεσμα στον κομματικοκρατισμό να προστεθεί και η συνδικαλοκρατία.
γ. Ο κρατισμός ήταν πάντα θεός για τους από αριστερά αντιπολιτευόμενους, τόσο στην κεντρική πολιτική σκηνή, όσο και στην ισχυρή παρουσία τους στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.
δ. Στο διάστημα 2004-2009 η λαϊκή δεξιά πληγωμένη από την μακρά απουσία της από την εξουσία, τίναξε τα πάντα στον αέρα, χρέος, ελλείμματα, εργατικά κόστη κλπ
Το ελληνικό κράτος με αυτά κι εκείνα χρεοκόπησε.
Η χρεωκοπία περιόρισε σε πρώτη φάση τα φαινόμενα του κρατισμού, όμως η άνοδος των ανεύθυνων απόψεων ότι μας φταίνε οι άλλοι με αποκορύφωμα την σημερινή διακυβέρνηση του πίσω ολοταχώς, θολώνει το τοπίο. Βοηθούν σ αυτό τα κενά σε κάποιες περιπτώσεις στις δημόσιες υπηρεσίες, η τρομερή ανεργία ειδικά στους νέους, το ασφυκτικό αγκάλιασμα των δανειστών.
Μην συγχέουμε οι κεντρώοι, κεντροαριστεροί, σοσιαλδημοκράτες, προοδευτικοί την αναγκαία αποτίναξη του κρατικοδιαιτισμού με τον νεοφιλελευθερισμό. Αρκετές καριέρες κτιστήκαν πάνω σε συνθηματολογίες, ας κοιτάξουμε μπροστά με καθαρό βλέμμα.
Η μέγιστη απόδοση και παραγωγή με το λιγότερο δυνατόν κόστος, πρέπει να γίνει κανόνας παντού, να μετριέται και να αξιολογείται. Αυτό θα καθορίζει τι μένει στο κράτος και τι ιδιωτικοποιείται. Το αποτέλεσμα θα καθορίζει που συναντούνται η αυτεπιστασία με τις εργολαβίες. Έτσι πρέπει σύγχρονα και επιχειρηματικά να δουλεύουν οι δημόσιες υπηρεσίες, οι Δημόσιοι οργανισμοί και ΔΕΚΟ, οι Δήμοι και οι περιφέρειες. Ο έλεγχος των διαδικασιών και των αποτελεσμάτων και η αξιολόγηση νάναι παρούσες παντού.
Ο κρατισμός είναι ο λύκος που ήδη έφαγε τα πρόβατα και κανείς σώφρων τσομπάνης δεν πρέπει να βάλει το λύκο να φυλάει τα λίγα πρόβατα πού έμειναν και που πρέπει να αυξηθούν και να ξαναγίνει το κοπάδι.