ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΠΑΡΙ ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥεπί του Νομοσχεδίου του Υπουργείου Οικονομικών «Κύρωση της από 28 Ιουνίου 2013 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Παράταση προθεσμίας υποβολής δήλωσης περιουσιακής κατάστασης υποχρέων του ν. 3213/2003» (29-10-2013)
Άκουσα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τη δευτερολογία του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, κύριε Πρόεδρε, και σημειώνω και υπογραμμίζω ένα στοιχείο: Αρνήθηκε να υπερασπιστεί τον κ. Καμμένο. Είναι το δεύτερο στέλεχος του Κόμματος που σήμερα αποστασιοποιείται απ’ όσα πρωτοφανή έπραξε χθες το βράδυ ο Πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Αυτό προφανώς και έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Από εκεί και πέρα, θέλω να πω στον αγαπητό συνάδελφο –και σε όλους όσοι διακινούν αντίστοιχες θεωρίες- δύο απλά πράγματα σε αυτά που ζήτησε απαντήσεις. Δεν θα υπεκφύγω κανενός ερωτήματος. Ο κ. Καπερνάρος –και δεν είναι ο πρώτος, είναι η πολλοστή φορά που ακούγεται σ’ αυτήν την Αίθουσα- παρέθεσε μία σειρά ονομάτων και λέει σε καθέναν από εμάς –και εν προκειμένω σ’ εμένα που εκπροσωπώ σήμερα το ΠΑΣΟΚ- τι έχουμε να πούμε για την πρώτη, δεύτερη, τρίτη, πέμπτη υπόθεση και ότι το ΠΑΣΟΚ γέννησε όλα αυτά τα φαινόμενα.
Δεν θέλω να παραδώσω μαθήματα, αλλά παραβατικές και κλεπτοκρατικές συμπεριφορές υπάρχουν στην κοινωνία από τότε που υπάρχουν άνθρωποι. Φαντάζομαι ότι ως νομικός το γνωρίζει αυτό ο κ. Καπερνάρος καλύτερα και από εμένα.
Δεύτερον, ιδιαίτερα αυτές οι συμπεριφορές, οι συμπεριφορές οι παραβατικές, οι συμπεριφορές παράνομου πλουτισμού απαντώνται πολύ συχνότερα σε περιόδους που έχουμε οικονομική ευημερία, οικονομική ανάπτυξη, από τότε που υπάρχουν άνθρωποι και πάλι.
Το πολιτικό ερώτημα για τα κόμματα είναι πώς αντιμετωπίζουν αυτά τα φαινόμενα και ως αντιμετώπιση των προσώπων που διαπράττουν ή ολισθαίνουν σε τέτοιες πρακτικές και σε ό,τι αφορά γενικότερα τη θωράκιση της δημοκρατίας και των θεσμών.
Όταν, λοιπόν, βάζει στο στόμα του το ΠΑΣΟΚ ο κ. Καπερνάρος σε αυτό πρέπει να μας εγκαλέσει, εάν πραγματικά έχουμε υποληφθεί του καθήκοντός μας. Εγώ παρέθεσα σωρεία πολιτικών ζητημάτων, στα οποία το ΠΑΣΟΚ είχε μία συγκεκριμένη στάση και ο Πρόεδρος του Κόμματός του είχε μία άλλη, επίσης συγκεκριμένη στάση. Πολιτικά τα έβαλα τα ζητήματα και όχι συνωμοσιολογικά. .
Τέλος, κύριε Πρόεδρε, -και αυτό είναι το πιο σημαντικό που θέλω να τονίσω και θέλω να το σημειώσει καλά ο κ. Καπερνάρος και πολλοί άλλοι συνάδελφοι εδώ μέσα- να πω ότι όλα αυτά τα ζητήματα του ενός δημάρχου που είναι στη φυλακή με ισόβια, του ενός τέως Υπουργού, παρ’ ολίγον Προέδρου του ΠΑΣΟΚ –όπως είπε ο συνάδελφος-, που είναι και αυτός καταδικασμένος και πάει λέγοντας, έχουν τη διάσταση που μόλις προ ολίγου είπα: Είναι συμπεριφορές στην αρμοδιότητα της Δικαιοσύνης. Ο καθένας από εμάς πρέπει να δει τι έχουμε να προτείνουμε για να προλαμβάνουμε τέτοιες συμπεριφορές και να οδηγούμε στη Δικαιοσύνη τους παραβάτες.
Από εκεί και πέρα, όμως, πρέπει να δούμε κάτι που, όπως προείπα, το θεωρώ το πιο σημαντικό από όλα. Τα τελευταία τρία χρόνια όντας μέλος της ηρωικής πραγματικά Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ, η οποία ατυχέστατα δέχτηκε να αναλάβει μόνη της το βάρος της ευθύνης για ένα πρόβλημα που δεν ήταν μόνο δικό της, κατέγραψα με ακρίβεια κάτι που υιοθέτησαν ως ρητορική όλες σχεδόν οι πολιτικές δυνάμεις: Οδήγησαν τους Έλληνες πολίτες να νομίζουν ότι η σύλληψη και η παραδειγματική τιμωρία –καθ’ όλα επιβεβλημένη- όλων αυτών των διαφόρων τύπων των παραβατικών, ουσιαστικά είναι το ισοδύναμο του προβλήματος της χώρας. Ουδέν αψευδέστερων και αναληθέστερων! Άλλο είναι το ένα, άλλο το άλλο. Η Ελλάδα το 2009, αγαπητέ συνάδελφε, χρωστούσε 400 δισεκατομμύρια. Δεν μας δάνειζε κανείς, γιατί κανείς δεν πίστευε ότι μπορούσαμε να ξεπληρώσουμε τα δανεικά. Όσο και εάν αθροίζει κανείς παραβατικές συμπεριφορές, δεν γέρνει τη ζυγαριά στα 400 δισεκατομμύρια.
Πολιτικά πρέπει κανείς να κρίνει πώς και γιατί δημιουργήθηκε αυτό το χρέος, πώς και γιατί μας αντιμετώπισαν έτσι.
Όλη αυτή η απόλυτη σύγχυση που έχει προκληθεί στους Έλληνες πολίτες βλάπτει και την προσπάθεια για την έξοδο από την κρίση και το δημόσιο διάλογο και, εν πάση περιπτώσει, μας αδικεί και ως πολιτικό σύστημα και ως ελληνική κοινωνία και ως χώρα συνολικά. Δεν έχει καμία σχέση το ένα με το άλλο. Είναι άλλης κλίμακας και άλλης τάξης μεγέθους το καθένα από αυτά τα ζητήματα.
Είναι άλλο ζήτημα η οικονομική κρίση, είναι άλλο ζήτημα η ανάπτυξη, είναι άλλο ζήτημα η ύφεση, είναι άλλο ζήτημα οι παραβατικές ή παράνομες ή εγκληματικές –όπως θέλετε ονομάστε τις- συμπεριφορές.
Κλείνω απλώς με αυτό που ξεκίνησα: Εγώ δηλώνω την ικανοποίησή μας επειδή ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος αρνήθηκε να καλύψει τον Πρόεδρό του.