Την έντονη αντίδρασή της εξέφρασε η Παμποντιακή Ομοσπονδία ΗΠΑ και Καναδά για τις δηλώσεις του υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων Νίκου Φίλη για τη Γενοκτονία των Ποντίων. Σε ανακοίνωση που υπογράφει πρόεδρος Παν-Ποντιακή Ομοσπονδία ΗΠΑ και Καναδά Κώστας Τσιλφίδης, αναφέρει:

«Σε πρόσφατη τηλεοπτική εκπομπή «στον ενικό» και κατόπιν σχετικής ερώτησης του γνωστού  δημοσιογράφου κ. Νίκου Χατζηνικολάου, ο υπουργός Παιδείας της Ελλάδος, κ. Νίκος Φίλης, δήλωσε ότι προσωπικά και διαχρονικά (από τα χρόνια που εργαζόταν ως δημοσιογράφος) πιστεύει ότι η σφαγή των Ποντίων, οι «θηριωδίες των Τούρκων» κατά των Ποντίων, την περίοδο 1916-1923 δεν επρόκειτο για γενοκτονία αλλά, επιστημονικά κρινόμενη («συμμεριζόμενος την άποψη πολλών ιστορικών και πολλών διεθνολόγων»), για μια «αιματηρή εθνοκάθαρση».  Και το δήλωσε αυτό «με σεβασμό στον πόνο των Ποντίων».  Επίσης  διευκρίνισε ότι αυτή αποτελεί προσωπική του άποψη και δεν ταυτίζεται με την «κρατική πολιτική».

Ως γνωστόν, η Βουλή των Ελλήνων το 1994 αναγνώρισε επίσημα τη Γενοκτονία των Ποντίων και κήρυξε την19η Μαΐου ως «Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στο Μικρασιατικό Πόντο» κατά την περίοδο 1916-1923 όταν εξολοθρεύτηκαν από τους Τούρκους353.000 άνθρωποι.   Έχει αναγνωρίσει την σφαγή των Ποντίων ως Γενοκτονία. Όρισε δε ως γενοκτονία, «την προγραμματισμένη με βιομηχανικό τρόπο εξόντωση ενός ολόκληρου έθνους».  Σε ερώτηση δε του δημοσιογράφου αν «καταλαβαίνει το βάρος που έχει η δήλωση όταν γίνεται από τον  υπουργό παιδείας … μέλος της κυβέρνησης» αποκρίθηκε «καθόλου … καμία», θέλοντας προφανώς να υποβαθμίσει την σημαντικότητα και τον αντίκτυπο της άποψης του και να μετριάσει τα αναμενόμενα επικριτικά σχόλια και αντιδράσεις. Και τελειώνοντας αιτιολόγησε την άποψη του καταθέτοντας ως επιχείρημα ότι ο χαρακτηρισμός των θηριωδιών εθνοκάθαρσης των Τούρκων κατά των Ποντίων ως γενοκτονία υποβαθμίζει τον όρο και την σημασία της γενοκτονίας.

Η Παν-Ποντιακή Ομοσπονδία ΗΠΑ και Καναδά με τα 12 ενεργά σωματεία της αντιπροσωπεύει τον οργανωμένο Ποντιακό Ελληνισμό στις ΗΠΑ και Καναδά και εργάζεται άοκνα και συστηματικά, μεταξύ όλων των μείζονων εθνικών ζητημάτων, για την προώθηση και αναγνώριση της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού.  Με τα πενιχρά μέσα που διαθέτει και την μηδαμινή στήριξη από την ελληνική πολιτεία έχει επιτύχει να αποσπάσει σημαντικά ψηφίσματα από πολλές πολιτείες για αυτό το σκοπό. Βοηθήσαμε σημαντικά το Ελληνικό Κέντρο Ερευνών Μικράς Ασίας και Πόντου (ΕΚΕΜΑΠ)  με έδρα το Σικάγο στην διοργάνωση, οικονομική και ηθική, των πέντε ακαδημαϊκών συνεδρίων και παράλληλη έκδοση των πρακτικών αυτών, όπου πάνω από συνολικά σαράντα ακαδημαϊκοί παρουσίασαν σε πρωτότυπες εργασίες την Γενοκτονία των Χριστιανικών πληθυσμών στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Είμαστε απόγονοι των Ρωμιών του Πόντου που επέζησαν σε πορείες θανάτου, σε «δικαστήρια» εξόντωσης, σε ολοκαυτώματα, σε εγκλήματα σε χωριά και χωράφια.  Αυτά κατά κάποιους νεοτερίζοντες και γραφικούς πολιτικούς της πατρίδας μας είναι τακτικές και πρακτικές απλής, έστω και «αιματηρής» εθνοκάθαρσης.

Είμαστε εγγόνια των Ρωμιών του Πόντου που υπέστησαν μια απάνθρωπη και εξευτελιστική προσφυγιά. Η προσφυγιά, κατά κάποιους άλλους νεοτερίζοντες και γραφικούς Έλληνες πολιτικούς, ήταν απλά ένας συνωστισμός σε κάποια λιμάνια όπου οι Έλληνες περίμεναν τα πλοία που θα τους πρόσφεραν μια κρουαζιέρα στο Αιγαίο με προορισμό κάποιους προσφυγικούς καταυλισμούς.

Είμαστε παιδιά Ελλήνων που αναγκάστηκαν να διαβούν τον δρόμο της μετανάστευσης για ένα καλύτερο αύριο, για περισσότερες ευκαιρίες, για ένα ασφαλέστερο και καλύτερο μέλλον.  Και ήταν «ευλογημένη» αυτή η μετανάστευση κατά άλλους Έλληνες πολιτικούς, μια ευλογία όμως που δεν επέλεξαν να «απολαύσουν» μήτε οι ίδιοι ούτε τα παιδιά τους.

Είμαστε Έλληνες που προσπαθούμε να κατανοήσουμε την σκοπιμότητα όλων αυτών των παράδοξων, των υβριστικών αναληθειών που ακούγονται διαχρονικά από μέλη των ελληνικών κυβερνήσεων και καταφέρονται κατά των ίδιων των Ελλήνων.

Η IAGS, η επιστημονική ένωση ειδικών επιστημόνων για θέματα γενοκτονιών, έχει αναγνωρίσει την γενοκτονία κατά των Ελλήνων και μάλιστα στον επίλογο του ψηφίσματος της διευκρινίζει ότι η τελευταία πράξη μιας γενοκτονίας είναι η άρνηση της. Άρα είναι εξίσου εγκληματικό για κάθε πολίτη να αρνείται το έγκλημα της γενοκτονίας.  Και ο κ. Φίλης, όχι απλά ως ένας πολίτης, αλλά ως υπουργός Παιδείας, αρνείται το έγκλημα της γενοκτονίας κατά των Ποντίων, αρνείται «προσωπικά» να συμμορφωθεί με το νόμο που ψήφισε η ίδια η πατρίδα του.

Δεν θέλουμε την συμπόνοια κανενός, ούτε του κ. Φίλη. Δεν χρειαζόμαστε συμπόνοια. Αγωνιζόμαστε για την δικαίωση των προγόνων μας που υπέστησαν το έγκλημα της Γενοκτονίας. Και το έγκλημα αυτό δεν ήταν καμιάς μορφής «υποβαθμισμένη γενοκτονία».  Ήταν ένα από τα ειδεχθέστερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που άνοιξε τον δρόμο σε άλλες γενοκτονίες μέχρι τις ημέρες μας. Ήταν γενοκτονία.

Μετά από αυτό το εθνικά επικίνδυνο διολίσθημα του υπουργού Παιδείας (άραγε απόρροια ιδεοληψιών και «προσωπικών» εμμονών μόνο;), ο δρόμος της παραίτησης για τον κ. Φίλη θα πρέπει να είναι η μόνη επιλογή του. Και αν δεν έχει ο ίδιος την ευαισθησία ή το σθένος να το πράξει άμεσα, ας φροντίσει ο πρωθυπουργός της πατρίδας μας να τον αποπέμψει.

Έχουμε αρκετές εξωτερικές προκλήσεις και εθνικούς αλυτρωτισμούς να αντιμετωπίσουμε. Εσωτερικοί διαχειριστές «κερκοπορτών» δεν μας χρειάζονται.  Η χώρα που ανέδειξε αρχές, αξίες και ήθος δεν μπορεί να εκπροσωπείται από υβριστές.  Αυτό δεν είναι αίτημα των χιλιάδων Ποντίων των ΗΠΑ και Καναδά. Είναι απαίτηση των εκατοντάδων χιλιάδων θυμάτων που θυσιάστηκαν για του Χριστού την Πίστη την Αγία.  Είναι χρέος προς όλους αυτούς που επέλεξαν να πεθάνουν Έλληνες», καταλήγει η αν