Θα μιλήσω αύριο για τους λόγους που με οδήγησαν να αποφασίσω να ζητήσω τη λήξη της θητείας μου ένα σχεδόν χρόνο νωρίτερα.

Ίσως κάποιοι νομίζουν ότι με την αποχώρησή μου θα βρουν το πεδίο ελεύθερο για την άλωση και την αλλοίωση του μικρού ΠΑΣΟΚ.

Θα με βρουν αποφασιστικά απέναντί τους, με όλο μου το βάρος, απαλλαγμένο από βάρη που δεν μου επιτρέπουν να λέω ορισμένα πράγματα.

Φίλες και φίλοι, αποθέτω την εντολή που μου έδωσαν τα μέλη και οι φίλοι του ΠΑΣΟΚ στις 18 Μαρτίου του 2012 λίγες μέρες πριν τις διπλές εκλογές, την αποθέτω σε εσάς ως γνήσιους εκπρόσωπους της κοινωνικής βάσης του μικρού ΠΑΣΟΚ, που είναι όμως η μαγιά και ο καταλύτης των μεγάλων λύσεων.

Και σας καλώ να πάρετε με σεβασμό στα χέρια σας την εντολή αυτή, που είναι εντολή της ιστορίας της Παράταξης αλλά και του μέλλοντος του τόπου μας, και να την τιμήσετε ο καθένας και η καθεμιά προσωπικά ,με συνείδηση ευθύνης.

Σας ευχαριστώ. Καλή επιτυχία.

Φίλες και φίλοι, αγαπητοί καλεσμένοι μας εκπρόσωποι των κομμάτων του δημοκρατικού τόξου που μας τιμήσατε με την παρουσία σας και το χαιρετισμό σας, σύντροφοι και συντρόφισσες, σας καλωσορίζω στο 10ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ.

Σε τρία χρόνια το ΠΑΣΟΚ οργανώνει δυο συνέδρια. Οργάνωσε δυο μεγάλες συνδιασκέψεις για τη Δημοκρατική Παράταξη, ένα επιστημονικό και  πολιτικό συνέδριο για την αποτίμηση της διακήρυξης της 3ης του Σεπτέμβρη. Είναι άπειρες οι συνεδριάσεις της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής, του Πολιτικού Συμβουλίου, της Γραμματείας της Δημοκρατίας Παράταξης και πρωτίστως της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας.

Είναι σημαντικό να έχουμε εμπεδώσει την εσωκομματική δημοκρατία και συλλογικότητα για όλες τις κρίσιμες αποφάσεις, για τη φυσιογνωμία της παράταξης, τις συνεργασίες που μορφοποιούν την ευρύτερη δημοκρατική προοδευτική παράταξη. Για τις κυβερνητικές συνεργασίες, για τη διαχείριση της κρίσης.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, συγκάλεσα, όπως προβλέπει το καταστατικό, το Συνέδριο αυτό ως έκτακτο συνέδριο. Το Συνέδριο βρίσκει το ΠΑΣΟΚ μικρό εκλογικά και κοινοβουλευτικά. Εγκαταλελειμμένο από στελέχη που διαμορφώθηκαν όχι μόνο πολιτικά, αλλά και κοινωνικά μέσα στο ΠΑΣΟΚ. Που ανυψώθηκαν, που τιμήθηκαν με σημαντικά έως κορυφαία κυβερνητικά, κοινοβουλευτικά και διοικητικά αξιώματα. Το βρίσκει υπονομευμένο από προσωπικές συμπεριφορές.

Το βρίσκει όμως πρωτίστως σε ρήξη με ένα πολύ μεγάλο μέρος της παραδοσιακής κοινωνικής και εκλογικής του βάσης. Το βρίσκει να έχει καταβάλει το τεράστιο κόστος της υπευθυνότητάς του, αλλά και των αντιφάσεών του. Της αμφιθυμίας του, της αντίφασης να εφαρμόζει μεγάλες εθνικές πολιτικές και να νιώθει ενοχή γι’ αυτό.

Να δηλώνει ότι αυτό αντιβαίνει στην ιδεολογική του ταυτότητα, στην ψυχή του, ενώ πυρήνας της ψυχής και της ταυτότητάς του είναι ο πατριωτισμός, το εθνικό συμφέρον που τίθεται πάντα υπεράνω όλων και πρωτίστως υπεράνω του κομματικού συμφέροντος.

Εις πείσμα όλων το ΠΑΣΟΚ υπάρχει. Είναι ο φορέας της παράδοσης της δημοκρατικής προοδευτικής παράταξης, του πολιτικού και κοινωνικού χώρου που έκανε όλες τις μεγάλες προοδευτικές τομές στην εθνική μας ιστορία, που πάντα μεγάλωνε και ποτέ δεν μίκρυνε τον τόπο αυτό.

Το ΠΑΣΟΚ σε μια περίοδο που όλοι λένε δεν υπάρχει αντιπολίτευση, είναι αυτό που απέναντι σε μια ασύμμετρη κυβέρνηση, ασκεί την δική του ασύμμετρη, ισχυρή, αποτελεσματική, πειστική αντιπολίτευση.

Δυσανάλογα ισχυρή σε σχέση με το κοινοβουλευτικό του μέγεθος. Γιατί το ΠΑΣΟΚ έχει το δικαίωμα, αλλά και την άνεση να μιλάει στο όνομα του εθνικού συμφέροντος. Να λέει την αλήθεια που τη ζητούν οι πολίτες αλλά δεν την ακούνε, που την απαιτούν οι πολίτες, αλλά δεν την ψηφίζουν.

Ίσως το γεγονός ότι έχει διαμορφωθεί αυτή η κοινωνική αντίληψη να είναι η μεγαλύτερη ευθύνη μας απέναντι στον τόπο για τα 40 χρόνια της.

Σήμερα, φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι, είστε εδώ εσείς, ο καθένας και η καθεμιά από εσάς, ανθεκτικοί και πεισματωμένοι εκφραστές της συνέχειας, της αξιακής παρακαταθήκης της παράταξης, με τα λάθη, τα κενά, τις αντιφάσεις, τα σκοτεινά σημεία, αλλά και το τεράστιο εθνικό, θεσμικό και κοινωνικό κεκτημένο στη διαμόρφωση του οποίου η παράταξη έχει συντελέσει καθοριστικά.

Κυρίως όμως είστε εσείς οι αγωνιστές και οι αγωνίστριες, μιας δύσκολης, άνισης, σκληρής μάχης για να κρατηθεί η χώρα όρθια απέναντι στον κίνδυνο της κατάρρευσης. Αλλά και να αντέξει στην ασφυκτική πίεση της ανευθυνότητας, του λαϊκισμού, της φθηνής συνωμοσιολογίας, των εθνικών μύθων και των κοινωνικών ψευδαισθήσεων.

Φίλες και φίλοι, αναφέρομαι σήμερα προσωπικά στην καθεμιά και τον καθένα από εσάς.  Αρχίζω από τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, του ανένδοτου, του 114, του αντιδικτατορικού αγώνα, από τα ιδρυτικά μέλη του ΠΑΣΟΚ, που προσυπέγραψαν με τον Ανδρέα Παπανδρέου, τη διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη.

Φτάνω στα στελέχη της νεολαίας, τους νέους δυναμικούς υποψηφίους μας των εκλογών του Ιανουαρίου και των ευρωεκλογών. Αναφέρομαι ειδικά στους πρώην βουλευτές μας της δεκαετίας του ’70 και του ’80,του ’90 ,του  2000, αλλά πρωτίστως στα μέλη των ηρωικών Κοινοβουλευτικών Ομάδων του 2009, του 2012 και βέβαια του 2015.

Αναφέρομαι στα προβεβλημένα, αλλά και νεώτερα στελέχη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, του συνδικαλισμού, του αγροτικού κινήματος, των επιστημονικών και επαγγελματικών φορέων, της κοινωνίας των πολιτών, του εθελοντισμού, του αναπηρικού κινήματος, των γυναικείων οργανώσεων, των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, των οικολογικών οργανώσεων.

Απευθύνομαι ατομικά σε κάθε μια και καθένα σύνεδρο από όλες τις περιφέρειες και τις περιοχές της χώρας, απ’ όλες τις οργανώσεις μας. Απευθύνομαι με σεβασμό, τιμή και αγάπη στους φίλους μας των φορέων της ευρύτερης δημοκρατικής παράταξης που δίνουν μαζί μας τη μάχη τα τελευταία δύσκολα χρόνια, με αξιοπρέπεια, με πίστη, με συντροφικότητα, όντας πιο ΠΑΣΟΚ από το ΠΑΣΟΚ.

Απευθύνομαι στα 35.000 επίμονα και συνειδητά μέλη που ανανέωσαν την εγγραφή τους στο μητρώο του κόμματος, το υπαρκτό. Στους περίπου 300.000 συνειδητούς ψηφοφόρους μας του Ιουνίου, που φάνηκαν και στάθηκαν ΠΑΣΟΚ μέσα στο παραβάν.

Απευθύνομαι όμως και σε όσους, χωρίς να μας ψηφίσουν, αποδέχονται, εκτιμούν και σέβονται τον κόπο, το ρόλο, τη στάση του ΠΑΣΟΚ, το βάρος που κουβάλησε και κουβαλάει στην πλάτη του. Μέσω όλων αυτών και στο όνομά τους απευθύνομαι σε όλο τον ελληνικό λαό, ζητώντας να ακούσει και να συνεκτιμήσει ελεύθερα, αλλά πριν απ’ όλα να ακούσει αυτά που λέμε.

Φίλες και φίλοι, η στάση μας βασίζεται σε δύο αρχές: υπευθυνότητα και αλήθεια. Με βάση αυτές τις αρχές θα τοποθετηθούμε και σήμερα και στο μέλλον στη Βουλή, ως εθνική προοδευτική δύναμη, απέναντι σε μια κοινωνία που είναι αναγκασμένη εκ των πραγμάτων πλέον να καταλάβει τι έγινε, τι συνέβη και ώς ένα βαθμό τι έχουμε κάνει όλοι μας ως έθνος.

Αυτές νομίζω ότι πρέπει να είναι και οι βασικές προτεραιότητες των συζητήσεών μας εδώ στο Συνέδριο. Άνοιξα τρεις μεγάλες ατζέντες γύρω από τις οποίες θα ακούσετε τις εναρκτήριες τοποθετήσεις σε λίγο, τις τοποθετήσεις των ομάδων εργασίας, για το εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης, για την προοπτική της Παράταξης, για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας.

Αύριο θα παρουσιάσω στο Συνέδριο τις θέσεις μου για όλα αυτά τα θέματα. Σας καλώ όμως ήδη από τώρα, από σήμερα, να συμβάλλετε με το λόγο και τη στάση σας, στο να δοθούν απαντήσεις με προοπτική. Δεν αρκεί η περιγραφή του τι πρέπει να πούμε, δεν αρκεί ο πρόλογος. Χρειάζεται το κυρίως θέμα με συγκεκριμένο λόγο, με ευθύνη.

* Ολόκληρη η ομιλία, εδώ: http://www.evenizelos.gr/373-sticky-top/4974-10-o