Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κάθε κοινοβουλευτική συζήτηση, ακόμη και η σημερινή, με τη συνοπτική και κολοβή διαδικασία του άρθρου 142Α, είναι καλοδεχούμενη γιατί βοηθά πρωτίστως να καταλάβετε εσείς κ. Τσίπρα και οι Βουλευτές της πλειοψηφίας, το πώς έχετε εγκλωβιστεί θέτοντας σε κίνδυνο τη χώρα.
Βοηθά να συνειδητοποιήσετε το πόσο ρηχά είναι τα επικοινωνιακά παιχνίδια εσωτερικής κατανάλωσης. Η σημερινή διαδικασία βέβαια κύριε Πρωθυπουργέ, δεν καλύπτει την κραυγαλέα παραβίαση των νομοθετικών αρμοδιοτήτων της Βουλής.
Δεν καλύπτει το γεγονός ότι η κυβέρνηση υπέγραψε την τροποποίηση και παράταση της κύριας σύμβασης χρηματοοικονομικής διευκόλυνσης, που παραπέμπει ρητά στο μνημόνιο και τις αξιολογήσεις της τρόικας, ερήμην της Βουλής, χωρίς νομοθετική εξουσιοδότηση.
Κρύβατε το κείμενο της παράτασης για να μη φανεί επιπλέον ότι σας πήραν μέσα από τα χέρια τα 11 δις του αποθεματικού του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και τώρα εκλιπαρείτε να πάρετε πίσω το 1,2 δις λόγω οξύτατων ταμειακών αναγκών. Ωραία, σκληρή διαπραγμάτευση.
Τα σχετικά κείμενα, σας τα είχα δώσει προληπτικά και προκαταβολικά όταν συναντηθήκαμε στο Μέγαρο Μαξίμου στις 18 Φεβρουαρίου και τα ξαναέδωσα στη Βουλή στις 20 Μαρτίου. Τώρα έρχεστε να προβείτε σε ανακοινώσεις ενώπιον της Βουλής. Ποιες είναι οι ανακοινώσεις που έγιναν σήμερα; Ποια είναι τα πραγματικά δεδομένα, τα οποία ετέθησαν σήμερα υπ’ όψιν του Σώματος; Κανένα.
Ήρθατε να ζητήσετε από μας, από την αντιπολίτευση τα ρέστα για τα δημαγωγικά σας ψέματα, όχι μόνο τα προεκλογικά αλλά των τελευταίων 5 ετών. Αυτό πάει πάρα πολύ πρέπει να σας πω κ. Τσίπρα. Χρωστάτε την πολιτική και εκλογική σας υπόσταση στην αντιμνημονιακή ψευδολογία και αυτό έγινε πάνω στις πλάτες της δικής μας υπευθυνότητας. Λες και υπήρχε καλύτερη κι ευκολότερη λύση και δεν την εφαρμόσαμε.
Ζείτε τώρα τη σκληρή και δύσκολη διαπραγμάτευση αλλά σκληρή από την πλευρά των πιστωτών, εν έτει 2015. Σκεφθείτε τι γινόταν το 2010, το 2011, το 2012. Τι ήταν αυτό που διακυβευόταν, τους κινδύνους της κατάρρευσης της χώρας. Λες και είχαμε επιλογή ανάμεσα σε μια καλή λύση και μια κακή. Είχαμε τη λύση της προσαρμογής με ασφάλεια ή της ασύντακτης χρεοκοπίας και της απόλυτης καταστροφής.
Σκεφθείτε τι γινόταν τότε που λέγατε μεγάλα και εύκολα λόγια, τα οποία παραπλανούσαν και δηλητηρίαζαν τη σκέψη ενός μεγάλου μέρους του ελληνικού λαού.
Πριν από δυο μήνες σας ψήφισε το 36% του ελληνικού λαού. Προσέξτε, το 36%. Και προσθέτετε και το ποσοστό των ΑΝΕΛ, του κ. Καμένου, το 42%. Σας έχω ξαναπεί, τον Ιούνιο του 2012, την τρικομματική κυβέρνηση την ψήφισε το 47% του ελληνικού λαού. Δεν τόλμησε, δε διανοήθηκε να πει κανείς τότε στη Βουλή ότι απεκαταστάθη η δημοκρατία και ότι η κυβέρνηση είναι κυβέρνηση η οποία αλλάζει τη ροή της ιστορίας στον τόπο.
Όλα κρίνονται κάθε μέρα. Η νομιμοποίηση κάθε κυβέρνησης διαρκεί μία μέρα. Και πρέπει να επιβεβαιώνεται στην πράξη. Σας ψήφισε με ποια σκέψη το 36% του ελληνικού λαού; Με τη σκέψη ότι η χώρα πέρασε οριστικά τον κάβο και είναι ασφαλής. Άρα μπορούμε να δοκιμάσουμε και κάτι άλλο. Δεν ήξερε με πόση ευκολία μπορούν μέσα σε λίγες εβδομάδες να καταστραφούν πράγματα που επετεύχθησαν με θυσίες ετών.
Σας ψήφισε με την προσδοκία να πετύχετε κάτι περισσότερο και κάτι καλύτερο, όχι για ν’ ακυρώσετε τις θυσίες και τα επιτεύγματα του λαού και να πάτε τη χώρα στο χείλος της καταστροφής. Ενώ ήταν έτοιμη να κάνει το βήμα εξόδου από το μνημόνιο και να περάσει στη φάση της προληπτικής πιστωτικής γραμμής.
Αντί να συνεχίσετε από εκεί που ήταν η χώρα την παραμονή των εκλογών, πήγατε χιλιόμετρα πίσω. Βαθιά μέσα στο μνημόνιο με μόνη δυστυχώς προοπτική, μετά τον Ιούλιο, το μνημόνιο 3. Το μνημόνιο 3 ακούσαμε τώρα, στο πλαίσιο της νέας γλώσσας όπως την έχει περιγράψει ο Όργουελ στο «1984», δε λέγεται «νέο μνημόνιο», λέγεται «νέο αναπτυξιακό συμβόλαιο». Αυτό λοιπόν, το έτσι αποκαλούμενο, μνημόνιο 3 είναι ο μοιραίος στόχος τον Ιούνιο.
Τι σας πείραζε κ. Τσίπρα να διαπραγματευθείτε το Φεβρουάριο επί της ουσίας αξιοποιώντας τις δικές μας κόκκινες γραμμές, προσθέτοντας τις δικές σας, αλλά με στόχο την καταβολή των υπολειπομένων δόσεων του δανείου και τις Ευρώπης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, την έξοδο από το μνημόνιο, τη μετάβαση στην πολιτική πιστωτική γραμμή, τη σταδιακή προστατευμένη επάνοδο στις αγορές;
Τι σας πείραζε πραγματικά, να πάτε επί της ουσίας με τον κατάλογο μεταρρυθμίσεων τον οποίο αρχίσατε να συζητάτε πριν από λίγες μέρες; Αόριστο βέβαια, αταξινόμητο και ακοστολόγητο, αλλά γιατί δεν το κάνατε αυτό αμέσως; Θα σας πω τι σας πείραζε: Οι συμβολισμοί, οι λέξεις και η προστασία των αντιμνημονιακών ψεμάτων.
Λέτε ότι η προηγούμενη κυβέρνηση επιχείρησε να σας εγκλωβίσει στη δίμηνη παράταση, ενώ η προηγούμενη κυβέρνηση σας άφησε ένα καθαρό και ασφαλές πλαίσιο για να κινηθεί η χώρα. Και αυτό το πλαίσιο το καταστρέψατε μέσα σε λίγες εβδομάδες.
Φάγατε δυο πολύτιμους μήνες και επιδεινώσατε όλα τα οικονομικά μεγέθη παίζοντας ένα ανούσιο κι επικίνδυνο παιχνίδι εσωτερικής κατανάλωσης. Το αποτέλεσμα; Υστέρηση εσόδων, διαρροή καταθέσεων, ακύρωση του πρωτογενούς πλεονάσματος, ακύρωση του θετικού ρυθμού ανάπτυξης, επαναφορά της αγωνίας για πιστωτικό γεγονός και grexit , αγωνία που την καλλιεργεί η κυβέρνηση με τις δηλώσεις των στελεχών της.
Θυμηθείτε τι λέχθηκε και τι έγινε τελικά τους δυο αυτούς μήνες που ισοδυναμούν με χρόνια και μας γυρίζουν πίσω, στο 2009. Λέγατε: «Δε θέλω παράταση του μνημονίου αλλά πρόγραμμα-γέφυρα». Τι έγινε; Υπογράψατε ερήμην της Βουλής παράτασης και σας πήραν και τα 11 δις.
Λέγατε «δε θέλουμε τις δόσεις, αλλά μόνο αύξηση του ELA για περισσότερα έντοκα γραμμάτια και τα κέρδη του ευρωσυστήματος από τα ομόλογα Ελληνικού Δημοσίου, που έχουν οι κεντρικές Τράπεζες των χωρών της Ευρωζώνης, τα SNPs δηλαδή, 1,9 δις που τα πήραμε ένα βράδυ ως κέρδος μας, στο Eurogroup ξημερώνοντας από 21, 22 Φεβρουαρίου του 2012. ήμουν Υπουργός Οικονομικών, μετείχα στο Eurogroup εκείνο.
Τι έγινε; Εκλιπαρείτε για τις δόσεις. Αυξάνεται συνεχώς ο ELA, έχει φτάσει τα 110 δισεκατομμύρια με 140 δισεκατομμύρια καταθέσεων, δεν ανεβαίνει το όριο των εντόκων, αλλά τα έντοκα γραμμάτια ανανεώνονται μόνο από τις ελληνικές Τράπεζες. Αποτέλεσμα: Το Δημόσιο τραβά όλη τη ρευστότητα και στεγνώνει την πραγματική οικονομία.
Λέγατε, «δε μιλάμε με την τρόικα, τι έγινε; Διαπραγματεύεστε με τους τρεις θεσμούς και τρέχετε από ξενοδοχείο σε ξενοδοχείο». Λέγατε: « Θα κάνουμε μονομερείς ενέργειες για το χρέος, αν χρειαστεί δε θα εξυπηρετήσουμε το χρέος και θα οργανώσουμε διεθνή διάσκεψη». Τι έγινε;
Στην αρχή ζητήσατε εφαρμογή των δεσμεύσεων του 2012, αυτών που εμείς συμφωνήσαμε, που είχατε καταγγείλει με πάθος. Και τώρα τα μασάτε. Από την απόλυτη σιωπή στην αοριστία, αλλά πάντως παραμετρικές αλλαγές στο πλαίσιο της συμφωνίας του 2012.
Λέγατε, το ιστορικά χειρότερο: «Είναι ανοιχτή η νομική διεκδίκηση για τις γερμανικές επανορθώσεις». Συμφωνούμε, το ψηφίσαμε. Και τι έγινε; Πήγε ο κ. Τσίπρας στο Βερολίνο και δήλωσε δεσμεύοντας τη χώρα ενώπιον της κας Μέρκελ ότι το ζήτημα είναι ιστορικό και ηθικό. Αυτό θα το επικαλεστούν οι Γερμανοί ως επίσημη παραίτηση από τις νομικές αξιώσεις.
Καλλιεργείτε τον αντιγερμανισμό και παράλληλα δηλώνετε έτοιμοι να μοιραστείτε τον ορυκτό πλούτο του Αιγαίου, 70-30 με τις ΗΠΑ οι οποίες σας εκλαμβάνουν ως γραφικούς όταν ακούν τέτοια πράγματα.
Ζητάτε δάνειο από τη Ρωσία η οποία έχει η ίδια τεράστια οικονομική κρίση και δεν έδωσε 2 δις στην Κύπρο. Ενώ είναι βεβαίως μια φιλική χώρα που μπορεί να βοηθήσει με άλλον τρόπο αλλά όχι έτσι.
Θα καταλάβουμε τι λέτε με τους Κινέζους και τι ισχύει, φαντάζομαι ότι έχετε μπερδευτεί όλοι, ψάχνετε ακόμη και στο Ιράν, αν το Ιράν θ’ αγοράσει ελληνικά ομόλογα, ενώ ξέρετε ότι και αυτά που χρωστάμε στο Ιράν από το πετρέλαιο δε μπορούμε να τα πληρώσουμε εμείς λόγω του διεθνούς εμπάργκο του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Είστε σε ταμειακό αδιέξοδο το οποίο παραδόξως έχετε μετατρέψει σε γεωπολιτικό αδιέξοδο για τη χώρα. Δεν είναι για γέλια, είναι για κλάματα. Είναι κλαυσίγελος. Ξέρουμε πού κλαίτε εσείς! Έχετε περιέλθει σε στρατηγικό εγκλωβισμό. Δεν έχετε ούτε κοινωνική και εθνική εντολή ρήξης, ούτε κοινοβουλευτική πλειοψηφία να σας στηρίξει στη στροφή προς την υπευθυνότητα.
Έχετε, σας είπα κι άλλη φορά κρίση νομιμοποίησης 2 μήνες μετά τις εκλογές. γι’ αυτό η επιλογής ας είναι η διολίσθηση. Η διολίσθηση που τρώει τις σάρκες της χώρας. Και η προληπτική μετακύληση της ευθύνης για την πρόσκρουση σε τυχόν αδιέξοδο, στους ξένους, στους προηγούμενους, στην αντιπολίτευση. Αυτό σας μάρανε, η αντιπολίτευση σας εμποδίζει.
Δέκα εβδομάδες παίζετε το ίδιο παιχνίδι από χειρότερη θέση κάθε εβδομάδα για να κερδίσετε μια εβδομάδα. περάσαμε αρχικά τη φάση Βαρουφάκη. Συνεντεύξεις, συναντήσεις, ναρκισσισμοί. Η μάχη με τον κ. Ντάισενμπλουμ σώμα με σώμα στην Αθήνα, Eurogroup 11 Φεβρουαρίου, τίποτα. Eurogroup 16 Φεβρουαρίου τίποτα. Eurogroup 20 Φεβρουαρίου. Συμφωνία με δημιουργική ασάφεια.
Επιστολή Βαρουφάκη, 7 προτάσεις με κορυφαία τους καλωδιωμένους καταδότες μικρομεσαίων φοροφυγάδων. Και φαγώθηκε ο πρώτος μήνας. Πήγε στο Βερολίνο ο κ. Βαρουφάκης σε συνάντηση με τον κ. Σόιμπλε. Πρώτη σύγκληση του Brussels Group. Φαγώθηκε κι ο δεύτερος μήνας. Αρχίζει η φάση του κ. Τσίπρα.
Επταμερής συνάντηση στις Βρυξέλλες, το κοινό ανακοινωθέν των Προέδρων των τριών οργάνων της Ένωσης λέει πολύ απλά πράγματα: Πάτε στην τρόικα και μετά στο Eurogroup. Μετά πάμε στην κα Μέρκελ, με την οποία διαπραγματευόμαστε, αναγνωρίζουμε ότι η διαπραγμάτευση, το αναγνωρίζει ο Πρωθυπουργός και το απολαμβάνει.
Και έχουμε τη νέα λίστα μεταρρυθμίσεων, την οποία την παρουσίασε σήμερα ο Πρωθυπουργός. Τι είπε σήμερα ο Πρωθυπουργός; Είναι αυτό η λίστα μεταρρυθμίσεων η κοστολογημένη; Διότι άκουσα σήμερα να λέει ότι αυτό το οποίο προτείνουμε, είναι έσοδα από λαθρεμπόριο καυσίμων, τσιγάρων, καπνών, αποφυγή προστίμων για μη εφαρμογή Κοινοτικού Δικαίου, έσοδα από μαύρη και αδήλωτη εργασία, ηλεκτρονική απόδοση ΦΠΑ, φόρος τηλεοπτικών διαφημίσεων.
Πόσα, πώς, πού πότε; Και μετά; Ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα; Περιμένουμε το Eurogroup μαζί με το Πάσχα για να γίνει τι και για πόσο; Μέχρι ποιο σημείο θα μας πάει η συμφωνία που επιδιώκεται; Τι θα γίνει μετά τον Απρίλιο; Τι θα γίνει στις 30 Ιουνίου; Ποιο είναι το δημοσιονομικό πλαίσιο; Ο δημοσιονομικός στόχος για το 2015, δε λέω καν για το 2016. Πότε και πώς θα θέσετε το θέμα του χρέους και των παραμετρικών αλλαγών; Πότε;
Μιλάτε δε όλο για μεταρρυθμίσεις και μεταρρυθμίσεις. Το θέμα όμως είναι πρωτίστως το δημοσιονομικό και χρηματοδοτικό κενό. Οι μεταρρυθμίσεις αξιολογούνται με κριτήριο το τι συνεισφέρουν δημοσιονομικά. Γι’ αυτό όλοι λένε συγκεκριμένες και μετρήσιμες προτάσεις.
Και δε μπορεί να μιλάμε για μέτρα εφάπαξ, αλλά για μέτρα τα οποία θα έχουν απόδοση και την άλλη χρονιά, γιατί αν έχεις μέτρα εφάπαξ, αυτό που κερδίζεις, γίνεται κενό για την επόμενη χρονιά. Στο μεταξύ, ενώ η «Αυγή» κραυγάζει «λεφτά υπάρχουν», προχωράτε σε σάρωμα των αποθεματικών των Ταμείων, των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, του ΟΑΕΔ, της Περιφέρειας Αττικής, των αγροτικών επιδοτήσεων.
Κι ενώ νομίζετε ότι ασκείτε φορολογική πολιτική, έχετε απλώς φοροεισπρακτικό άγχος. Φέρατε ως κατεπείγον, αυτό το καταγγέλατε μετά βδελυγμίας, το νομοσχέδιο για τις 100 δόσεις ενώ υπήρχε ψηφισμένη ρύθμιση, την οποία υπονομεύσατε με τις υποσχέσεις σας και την προεκλογική δημαγωγία.
Και αφού ψηφίσατε το κατεπείγον νομοσχέδιο, την άλλη μέρα, εκδόθηκε πράξη νομοθετικού περιεχομένου την οποία ψήφισε η κυβέρνηση που κατήγγειλε τη μέθοδο των πράξεων νομοθετικού περιεχομένου, και τη υπέγραψε και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας βεβαίως, τον οποίο είχε καλέσει η κα Πρόεδρος της Βουλής ν’ αρνηθεί την υπογραφή του σε πράξεις νομοθετικού περιεχομένου χωρίς να πληρούνται αυστηρά οι συνταγματικές προϋποθέσεις και άλλα τέτοια.
Ποιους ευνοεί η πράξη νομοθετικού περιεχομένου; Θα το δούμε αυτό στη συζήτηση στη Βουλή, ποιους ευνοεί. Γιατί καταργείτε πλέον τις φορολογικές ποινές, για φοροδιαφυγή και λαθρεμπόριο, όχι τα απλά πρόστιμα και τις απλές προσαυξήσεις λόγω καθυστέρησης και αδυναμίας καταβολής.
Και τι έγινε με το δεκαήμερο φορολογικών εκπτώσεων που ψηφίσατε; Δέκα ημέρες να καθαρίσει όποιος θέλει. Εισπράξαμε λέει ο κ. Τσίπρας 100 εκατομμύρια. 500 λέγατε ότι θα εισπραχθούν. Να φέρετε να δούμε ποιοι ωφελήθηκαν από τη ρύθμιση αυτή. Και θα δούμε και ποιοι θα ωφεληθούν από την πράξη νομοθετικού περιεχομένου.
Το μεγαλύτερο κατόρθωμα; Μετατρέπετε την ελληνική κοινωνία σε κοινωνία χαμηλών προσδοκιών. Λέτε: είμαστε φοβεροί γιατί δεν χρεοκοπήσαμε και γιατί καταφέραμε να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις. Μετά γιατί να μην είναι ευχαριστημένοι όλοι;
Είναι η λογική του Χότζα. Μπήκαν όλα τα ζώα μέσα στο σπίτι, δεν μπορούνε να αναπνεύσουνε, βγάλανε ένα και αναπνέουν.
Θέτετε το αυτοεκβιαστικό δίλημμα: αν δεν μπορούμε να πληρώσουμε και μισθούς και συντάξεις και διεθνείς υποχρεώσεις, θα πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις. Βεβαίως. Πάντα πληρώνεις πρώτα μισθούς και συντάξεις και σχολεία, νοσοκομεία. Αν φτάσεις όμως σε αυτό το δίλημμα, σε λίγες μέρες δεν θα έχεις να πληρώσεις ούτε για μισθούς και συντάξεις.
Καταγγέλλει με λίγα λόγια η κυβέρνηση τους εταίρους γιατί δεν τηρούν το μνημόνιο και δεν μας δίνουν τις δόσεις. Δεν τηρούν το μνημόνιο που η ίδια η κυβέρνηση δεν θέλει να πει ότι εφαρμόζει. Το θέατρο της παράλογης θρασυδειλίας.
Τώρα ζητάτε να σας χειροκροτήσουμε. Το ερώτημα για να καταστρέψετε τη χώρα; Ή για να την κάνετε γυριστή χωρίς πολιτικό κόστος; Τι από τα δύο; Η απάντηση είναι, ε, όχι τέτοιου είδους βοήθεια μην περιμένετε. Ούτε για την καταστροφή, ούτε για τη γυριστή χωρίς κόστος.
Στηρίζουμε την εθνική στρατηγική, τη μία και μόνη που υπήρχε και υπάρχει. Την εθνική συναίνεση, την εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης. Ακούσατε να λέει τίποτα ο κ. Τσίπρας γι’ αυτά; Μας κάλεσε σε μια συζήτηση επί της ουσίας; Μας κάλεσε σε εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης;
Ενώ ξέρει ότι στείλαμε επιστολή και ζητήσαμε από τους σοσιαλιστές και σοσιαλδημοκράτες ηγέτες να βοηθήσουν την κυβέρνηση πριν το Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου.
Δεν σας απασχολούν αυτά. Στηρίζουμε την εθνική στρατηγική, αλλά δεν στηρίζουμε τον τυχοδιωκτισμό, την αλαζονεία, την ανευθυνότητα. Καταφέρατε να κατακτήσετε την εξουσία και πρέπει να σας πω εδώ – σημειώστε το αυτό γιατί κάποτε θα το συζητήσουμε διεξοδικά – ότι η ευθύνη της πολιτικής μυωπίας των Ευρωπαίων και ιδίως των Γερμανών, είναι πολύ μεγάλη για το γεγονός ότι ο ελληνικός λαός ψήφισε τελικά έτσι ώστε να σχηματιστεί η ετερόκλητη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.
Τώρα το απολαμβάνετε, γελάτε, ενώ θα έπρεπε να κλαίτε όπως σας είπε ο κ. Φίνις. Το απολαμβάνετε έχοντας παραδώσει στον κ. Καμμένο τα άγια των αγίων των εθνικών θεμάτων. Και διαφυγές δεν υπάρχουν. Δημοψήφισμα δεν υπάρχει. Το ουσιαστικό ερώτημα θα είναι πάντα το ναι ή όχι στο ευρώ, όπως και να το πει κανείς και για δημοσιονομικά θέματα απαγορεύονται τα δημοψηφίσματα.
Εκλογές; Με ποιο προγραμματικό πλαίσιο και ποια γραμμή; Δεν μπορεί να διατηρηθεί η αμφιθυμία. Δεν υπάρχουν διαφυγές. Όλα πληρώνονται εδώ.
Κυρίες και κύριοι βουλευτές το 2010 όταν ξεκίνησε η κρίση, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε 4,7% και το ΠΑΣΟΚ 44%. Σε πέντε χρόνια θα μιλήσουμε με άνεση. Το κακό είναι ότι θα μιλήσουμε σε λιγότερο από πέντε μήνες. Η Ελλάδα κυρίες και κύριοι βουλευτές είναι μία. Η εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση οφείλει να εκφράζει τη χώρα συνολικά και όχι την ετερόκλητη πλειοψηφία ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.
Εσείς μιλούσατε για κυβέρνηση δοσιλόγων. Εμείς σας στηρίζουμε. Ψηφίσαμε το νομοσχέδιο για τα προνοιακά, παρ’ ότι το εγγυημένο κοινωνικό εισόδημα ήταν ένα πολύ πιο ολοκληρωμένο σχέδιο. Ψηφίσαμε τις 100 δόσεις παρ’ ότι υπήρχε ρύθμιση την οποία υπονομεύσατε. Δεν θα ψηφίσουμε όμως τη φαυλότητα της πράξης νομοθετικού περιεχομένου.
Εμείς σας στηρίζουμε, εφόσον συνειδητοποιήσετε επιτέλους ότι υπάρχει μια εθνική στρατηγική. Εφόσον αναλάβετε την ευθύνη σας χωρίς παιχνίδια, χωρίς αυταρέσκειες και αλαζονείες, χωρίς επικίνδυνους αυτοσχεδιασμούς και παλινωδίες, χωρίς γραμμή τυφλής πρόσκρουσης ή διολίσθησης.
Το δικό μας μέλημα ήταν και είναι πάντα η πατρίδα και το πληρώσαμε ακριβά, αλλά δεν πειράζει. Είναι ιστορικό καθήκον. Ήρθε η ώρα να καταλάβουν οι πολίτες τι περάσαμε ως έθνος, τι γλιτώσαμε, την ασύντακτη χρεοκοπία και την απόλυτη καταστροφή. Τι κατακτήσαμε χάρη στην δική τους προσπάθεια. Αυτό το εθνικό κεκτημένο κυρίες και κύριοι της κυβέρνησης και της πλειοψηφίας, οφείλετε να το σεβαστείτε. Μη παίζετε με το εθνικό συμφέρον.
ΜΕΤΡΟ Ώρα κρίσιμων αποφάσεων
Μεθαύριο Τρίτη συμπληρώνονται τέσσερις μήνες, από τότε που διακόπηκαν σχεδόν ολοκληρωτικά οι εργασίες κατασκευής του μετρό. Την 1η Δεκεμβρίου 2014 ο ανάδοχος κατέθεσε αίτημα διάλυσης της σύμβασης παραχώρησης του έργου, με το επιχείρημα ότι παρήλθε η οριακή προθεσμία έως την οποία ήταν υποχρεωμένος να συνεχίζει την κατασκευή του παρά τις αντιξοότητες και τις τεράστιες οικονομικές αντιδικίες που υφίστανται με το ελληνικό δημόσιο
Του Νίκου Ηλιάδη
Ο κύριος του έργου, η “Αττικό Μετρό”, απέρριψε το αίτημα του αναδόχου και του ζήτησε να συνεχίσει τις εργασίες τουλάχιστον ώς το Νοέμβριο του 2016, όταν κατά την ίδια λήγει η χρονική παράταση της σύμβασης, η οποία ωστόσο παρατάθηκε μονομερώς από την “Αττικό Μετρό” την άνοιξη του 2014 παρά τη ρητή διαφωνία του αναδόχου. Έτσι στις 65 αντιδικίες μεταξύ αναδόχου και κυρίου του έργου, οι οποίες αφορούσαν εξωσυμβατικές αμοιβές ύψους περίπου 560 εκατ. ευρώ, προστέθηκε από το Δεκέμβριο άλλη μία, που αφορά το χρόνο ισχύος της σύμβασης παραχώρησης. Όλες αυτές οι διαφορές βρίσκονται ήδη στη διαιτησία. Κάποιες ελάχιστες έχουν κριθεί, οι περισσότερες παραμένουν εκκρεμείς.
Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ
Το έργο, πίσω από το οποίο -καλώς ή κακώς- στοιχίζεται η Θεσσαλονίκη εδώ και 39 χρόνια, βρίσκεται στην πλέον κρίσιμη καμπή του, καθώς είναι ουσιαστικά “νεκρό”. Η καυτή πατάτα βρίσκεται πλέον στα χέρια της νέας πολιτικής ηγεσίας. Του υπουργού Οικονομίας και Υποδομών Γιώργου Σταθάκη και του αναπληρωτή υπουργού Υποδομών Χρήστου Σπίρτζη. Έως τώρα κανείς από τους δύο δεν ασχολήθηκε με το ακανθώδες αυτό ζήτημα που ταλανίζει τη Θεσσαλονίκη. Ο μεν κ. Σταθάκης ως υπερυπουργός ασχολείται με μείζονα θέματα του υπουργείου του, ο δε κ. Σπίρτζης επικαλείται το ελαφρυντικό ότι ορκίστηκε αναπληρωτής υπουργός μόλις προ εβδομάδος. Όμως ούτε και ο τοπικός ΣΥΡΙΖΑ έχει ξεκάθαρη θέση για το δέον γενέσθαι πέρα από τη γενική αρχή ότι “το έργο πρέπει να συνεχιστεί και να ολοκληρωθεί”. Ωστόσο, όσο κι αν η κυβέρνηση αποστρέφει το βλέμμα της, το πρόβλημα είναι εδώ και επιζητά λύση. Ένα πρόβλημα το οποίο συμπυκνώνεται πλέον στο σαφές δίλημμα: Θα επιδιώξει η κυβέρνηση διαπραγμάτευση με τον ανάδοχο με στόχο μία εξωδικαστική συμφωνία για τις επιπλέον οικονομικές απαιτήσεις του εργολάβου ή θα τον κηρύξει έκπτωτο και θα προχωρήσει στην άμεση επαναδιαπραγμάτευση του έργου; Επιπλέον τι σκοπεύει να πράξει με την ηγεσία της “Αττικό Μετρό”, η οποία βαρύνεται με σοβαρότατες ευθύνες -ασφαλώς όχι με όλες- για τον πλήρη εκτροχιασμό του χρονοδιαγράμματος, καθώς και του προϋπολογισμού του έργου;
Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΤΟΠΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ
Δεδομένων της διστακτικότητας και της αβελτηρίας της κεντρικής εξουσίας, ο ρόλος των τοπικών αρχών της Θεσσαλονίκης καθίσταται καταλυτικός. Δήμος, περιφέρεια και φορείς καλούνται να αναλάβουν πρωτοβουλίες για την άμεση επανέναρξη των εργασιών κατασκευής του μετρό. Η αυριανή ειδική συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Θεσσαλονίκης, στην οποία έχει προσκληθεί να συμμετάσχει όλη η τοπική πολιτική ηγεσία (βουλευτές, περιφέρεια, δήμαρχοι, τεχνικό επιμελητήριο, φορείς), επιβάλλεται να είναι αποδοτική. Να μην περιοριστεί σε χιλιοδιατυπωμένα αναθέματα όσον αφορά τις ευθύνες για τον εκτροχιασμό του μετρό ούτε σε ευχολόγια για τη συνέχιση του έργου γενικώς και αορίστως. Επιβάλλεται να καταλήξει σε σαφές διεκδικητικό πλάνο με αιχμή το αίτημα προς την κυβέρνηση να προχωρήσει στην ταχεία υλοποίηση του έργου. Συγχρόνως ο δήμος έχει υποχρέωση να αναλάβει όλες τις αναγκαίες πρωτοβουλίες, ώστε να περιοριστούν στο ελάχιστο οι επιπτώσεις που έχουν προκαλέσει στην πόλη οι εργασίες κατασκευής του μετρό. Είτε αυτές αφορούν τους πολίτες με τη δέσμευση τεράστιων δημοσίων εκτάσεων, συχνά χωρίς λόγο, όπως αποδεικνύει το σημερινό ρεπορτάζ της “ΜτΚ”, είτε τη σοβαρή επιδείνωση των συνθηκών κυκλοφορίας ή ειδικότερα τους καταστηματάρχες, οι οποίοι φυλακισμένοι για χρόνια πίσω από τις λαμαρίνες των εργοταξίων είδαν τα μαγαζιά τους να αργοσβήνουν ή και να κλείνουν.
Τον περασμένο Οκτώβριο η “Μ” είχε κάνει εκτενές ρεπορτάζ για την κατάσταση στην οποία βρισκόταν το έργο. Παρουσίαζε τις αιτίες που το οδήγησαν σε αδιέξοδο, αναδείκνυε τις ευθύνες. Ήταν μία λεπτομερέστατη ακτινοσκόπηση εκείνης της στιγμής και μία σαφής προειδοποίηση για τον επικείμενο κίνδυνο διακοπής των εργασιών. Ουδείς έδειξε τότε να συγκινείται και τελικώς το μοιραίο δεν απεφεύχθη. Σήμερα επανερχόμαστε. Όχι για να επαναλάβουμε όσα γράψαμε τον Οκτώβριο. Επανερχόμαστε, για να δείξουμε με κάθε λεπτομέρεια, εργοτάξιο προς εργοτάξιο, σε ποια ακριβώς κατάσταση βρίσκεται το πολύπαθο έργο. Αλλά κυρίως για να προβάλουμε ιδέες και προτάσεις που μπορούν να οδηγήσουν στην επανεκκίνηση των εργασιών, καθώς και στην από δω και στο εξής απρόσκοπτη κατασκευή του έργου ως την πολυπόθητη ολοκλήρωσή του.
ΜΠΡΑ ΝΤΕ ΦΕΡ Ο εκβιασμός του αναδόχου και η μπλόφα της “Αττικό Μετρό”
Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα το έργο του μετρό; Εδώ και τέσσερις μήνες, από το Δεκέμβριο, οπότε ο ανάδοχος κατέθεσε αίτημα διάλυσης της σύμβασης, οι εργασίες ουσιαστικά έχουν σταματήσει. Εκτελούνται μόνον ορισμένες, οι οποίες αφορούν κυρίως τον τομέα της ασφάλειας (εργοταξίων και πολυκατοικιών που βρίσκονται στον άξονα κατασκευής του έργου), και κάποιες σποραδικές αρχαιολογικές εργασίες. Η “Αττικό Μετρό” επέμεινε ότι η επέκταση της σύμβασης παραχώρησης ώς τις 25 Νοεμβρίου 2016, την οποία αποφάσισε μονομερώς το Μάιο του 2014, ήταν νομότυπη. Η διαφορά παραπέμφθηκε μοιραία στη διαιτησία, η οποία δικαίωσε τον ανάδοχο κρίνοντας μη σύννομο τον ορισμό νέου χρονοδιαγράμματος. Έτσι στις 16 Δεκεμβρίου ο ανάδοχος υπέβαλε αίτημα διάλυσης της υπάρχουσας σύμβασης παραχώρησης, απειλώντας με οριστική εγκατάλειψη του έργου με υπαιτιότητα της “Αττικό Μετρό”. Η τελευταία απέρριψε το αίτημα διάλυσης της σύμβασης, ακολούθησε ένσταση του αναδόχου και, όπως όλα δείχνουν, και αυτή η διαφορά θα επιλυθεί επίσης στη διαιτησία.
Βεβαίως η κύρια αιτία των διαφωνιών είναι οι εξωσυμβατικές απαιτήσεις του αναδόχου, οι οποίες ανέρχονται σε περίπου 560 εκατ. ευρώ, δηλαδή επιπλέον 60% από τον αρχικό προϋπολογισμό του έργου, το οποίο είχε δημοπρατηθεί στα 1.052 δισ. ευρώ με έκπτωση 12%. Οι απαιτήσεις αυτές έχουν ομαδοποιηθεί σε έξι ενότητες και για κάποιες έχει ήδη αποφανθεί η διαιτησία. Ένα πρώτο αίτημα του αναδόχου, το οποίο αφορούσε ποσό 215 εκατ. ευρώ, απορρίφθηκε αρχικά από τη διαιτησία για τυπικούς λόγους και θεωρείται βέβαιο ότι ο ανάδοχος θα επανέλθει. Πριν από μερικές εβδομάδες για ένα δεύτερο αίτημα του αναδόχου, ύψους 2 εκατ. ευρώ, η διαιτησία τού επιδίκασε ποσό 607.000, δηλαδή περίπου το 30% της απαίτησής του. Σύμφωνα με πολιτικά στελέχη, τα οποία έχουν ασχοληθεί κατά το παρελθόν με το έργο, αυτή η δεύτερη απόφαση της διαιτησίας δείχνει το δρόμο μιας πιθανής λύσης, δηλαδή ενός εξωδικαστικού συμβιβασμού. “Θα μπορούσε μέσα από διαπραγμάτευση, την οποία μπορεί να κάνει η νέα πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υποδομών, να προκύψει ένας συμβιβασμός για τις εξωσυμβατικές απαιτήσεις του αναδόχου στο ύψος του 30%, όπως αποφάνθηκε για ένα μεμονωμένο αίτημα η διαιτησία. Δηλαδή οι δύο πλευρές να τα βρουν στα 170 με 200 εκατ. ευρώ, ώστε να συνεχιστεί άμεσα η κατασκευή του έργου”, τονίζει παράγοντας που γνωρίζει άριστα όλες τις πτυχές του ζητήματος. Σύμφωνα με πληροφορίες σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο δεν είναι αντίθετος ούτε ο ανάδοχος, αρκεί ο συμβιβασμός για τις εξωσυμβατικές απαιτήσεις να συνοδεύεται από νέα συμφωνημένα χρονοδιαγράμματα, καθώς και από έναν νέο προϋπολογισμό όσον αφορά το υπολειπόμενο έργο. Σύμφωνα με πηγή του αναδόχου “όλα αυτά πρέπει να αποτυπωθούν σε μία νέα συμφωνία είτε με τη μορφή επέκτασης της υπάρχουσας είτε με οποιονδήποτε άλλον πρόσφορο τρόπο”.
ΕΠΑΝΑΔΗΜΟΠΡΑΤΗΣΗ
Διαφορετικά η λύση που απομένει είναι η επαναδημοπράτηση. Τι σημαίνει όμως το ενδεχόμενο επαναδημοπράτησης του έργου; Τι επιπτώσεις θα επιφέρει στο κόστος κατασκευής του, καθώς και στο χρόνο περαίωσης; Και επιπλέον τι κινδύνους ενέχει ως προς τη χρηματοδότησή του;
Σύμφωνα με την “Αττικό Μετρό” η χρονική επιβάρυνση δεν θα είναι μεγαλύτερη των τριών, τεσσάρων μηνών. Μάλιστα σε πρόσφατο έγγραφό της, το οποίο κοινοποιήθηκε στη Βουλή σε απάντηση ερώτησης του βουλευτή Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξανδρου Τριανταφυλλίδη, η “Αττικό Μετρό” δηλώνει ότι έχει κάνει ήδη την απαιτούμενη προετοιμασία για την προκήρυξη νέου διαγωνισμού, που θα αφορά την κατασκευή του υπολειπόμενου έργου. Ωστόσο κατασκευαστικοί κύκλοι με σημαντική πείρα στα δημόσια έργα αναφέρουν ότι σε περίπτωση επαναδημοπράτησης “η καθυστέρηση θα υπερβεί τον έναν χρόνο, ίσως και περισσότερο”. Όσον αφορά το κόστος, παράγοντας ο οποίος είχε την ευθύνη χειρισμού του έργου κατά το παρελθόν εκτιμά ότι σε περίπτωση επαναδημοπράτησης αυτό θα είναι μεγαλύτερο του προβλεπομένου στην υπάρχουσα σύμβαση κατά 150 με 200 εκατ. ευρώ. “Εάν συνυπολογιστεί και το επιπλέον ποσόν το οποίο θα λάβει ο ανάδοχος από τη διαιτησία, τότε ενδέχεται το συνολικό κόστος της βασικής γραμμής να εκτιναχθεί ακόμη και στο 1,5 δισ.”, αναφέρει ο ίδιος.
Πέραν αυτών παράγοντες της Θεσσαλονίκης τονίζουν ότι τυχόν επαναδημοπράτηση του έργου εγκυμονεί κινδύνους όσον αφορά τη συνέχιση της χρηματοδότησής του από κοινοτικούς πόρους. Υπενθυμίζεται ότι η βασική γραμμή χρηματοδοτείται κατά περίπου 70% από δάνεια της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων με ενέχυρο μάλιστα το μετρό της Αθήνας και κατά 30% από το ΕΣΠΑ.
Πάντως το υπουργείο Υποδομών σε απάντηση στην ερώτηση του κ. Τριανταφυλλίδη αναφέρει ότι η προηγούμενη κυβέρνηση είχε αιτηθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή τη συνέχιση της χρηματοδότησης του έργου και από τα κονδύλια της επόμενης προγραμματικής περιόδου 2014-2020, αίτημα που, όπως επισημαίνει, εγκρίθηκε από την Ε.Ε. τον περασμένο Νοέμβριο, συνεπώς κατά το υπουργείο δεν υπάρχει κίνδυνος για τη χρηματοδότηση του έργου, τουλάχιστον όσον αφορά τους κοινοτικούς πόρους.
Κύκλοι της “Αττικό Μετρό” δήλωσαν στη “ΜτΚ” ότι, “πριν να φτάσουμε στην επαναδημοπράτηση, θα εξαντλήσουμε όλα τα νόμιμα μέσα, προκειμένου ο ανάδοχος να συνεχίσει το έργο, όπως οφείλει”. Σύμφωνα με τους ίδιους κύκλους “ο ανάδοχος έχει υποχρέωση να συνεχίσει τις εργασίες, καθώς η παρέλευση της οριακής προθεσμίας τον περασμένο Δεκέμβριο δεν συνεπάγεται άνευ λόγου τη λύση της εργολαβικής σύμβασης”. Για το λόγο αυτό η “Αττικό Μετρό” έχει ζητήσει και εγγράφως από την ανάδοχο κοινοπραξία να συνεχίσει απρόσκοπτα τις εργασίες, έως ότου αποφανθεί οριστικά η διαιτησία σχετικά με τη λύση ή όχι της υπάρχουσας σύμβασης παραχώρησης.
ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ Τι έγινε ώς τώρα, τι υπολείπεται
Έως σήμερα, σχεδόν οκτώμισι χρόνια μετά την έναρξη των εργασιών, το Σεπτέμβριο του 2006, κι ενώ βρισκόμαστε περίπου δυόμισι χρόνια μετά το τέλος του αρχικού χρονοδιαγράμματος ολοκλήρωσης του έργου, έχει κατασκευαστεί μόλις το 28% και έχει απορροφηθεί περίπου το 30% του προϋπολογισμού. Ειδικότερα από τους δεκατρείς σταθμούς μέχρι στιγμής έχει ολοκληρωθεί μόνον αυτός του Ευκλείδη (τις ημέρες αυτές τοποθετούνται και οι κυλιόμενες σκάλες). Σχεδόν ολοκληρωμένοι είναι οι σταθμοί στο πανεπιστήμιο και στο νέο Σιδηροδρομικό Σταθμό, όπου έμειναν οι είσοδοι. Υπό κατασκευή είναι οι σταθμοί στην πλατεία Δημοκρατίας (έμεινε το τελευταίο επίπεδο), Αγίας Σοφίας, Συντριβανίου, Παπάφη, Φλέμιγκ, Ανάληψης, Πατρικίου. Αντιθέτως δεν έχουν γίνει εργασίες στους σταθμούς Βενιζέλου, Βούλγαρη και Νέας Ελβετίας.
Όσον αφορά τις σήραγγες, διανοίχτηκαν περίπου τα 7,2 χιλιόμετρα και απέμειναν άλλα 2,4. Οι μετροπόντικες έφτασαν μέχρι την Ανάληψη. Μεταφέρθηκαν στη συνέχεια στη Νέα Ελβετία, απ’ όπου θα ξεκινούσαν προς την αντίθετη φορά τη διάνοιξη προς την Ανάληψη. Εδώ και μήνες όμως παραμένουν αδρανείς.
Σημειώνεται ότι εκτός από το κατασκευαστικό κομμάτι απαιτείται επαρκής χρόνος και για τη δοκιμαστική λειτουργία του μετρό. Σύμφωνα με εκτιμήσεις δεν μπορεί να είναι μικρότερος από οκτάμηνο, κατ’ άλλους θα υπερβεί το έτος.
Παρότι η “Αττικό Μετρό” επέκτεινε τη σύμβαση ανάθεσης του έργου ώς το Νοέμβριο του 2016, η εκτίμηση που υπάρχει είναι ότι υπό τις ευνοϊκότερες προϋποθέσεις το έργο είναι αδύνατον να ολοκληρωθεί πριν από το 2018, δηλαδή δώδεκα χρόνια από την έναρξη των εργασιών. Μάλιστα το πιθανότερο είναι ότι σε πρώτη φάση το μετρό θα λειτουργεί χωρίς τους σταθμούς Βενιζέλου και Βούλγαρη, η κατασκευή των οποίων δεν έχει αρχίσει ακόμη λόγω των γνωστών προβλημάτων με τις αρχαιότητες και τις απαλλοτριώσεις αντιστοίχως.
Το 2018 προβλέπεται να έχει ολοκληρωθεί και η επέκταση προς την Καλαμαριά. Ήδη οι πρώτες χωματουργικές εργασίες έχουν αρχίσει. Το έργο δημοπρατήθηκε το 2012, έχει προϋπολογισμό 518 εκατ. ευρώ, μήκος 4,8 χιλιομέτρων, με πέντε σταθμούς και με ημερήσια εξυπηρέτηση 65.000 επιβατών.
Γ. ΜΠΟΥΤΑΡΗΣ Η κυβέρνηση να δώσει πολιτική λύση
Τα προβλήματα του έργου είναι γνωστά. Ο κακός σχεδιασμός και η κληρονομιά που άφησε πίσω του με τα προβλήματα στις απαλλοτριώσεις και στην κατασκευή σταθμών. Η εξ Αθηνών διοίκηση του έργου. Η -θα μπορούσα να πω τουλάχιστον περίεργη- παραγνώριση των έγκαιρων επισημάνσεων για τα επικείμενα αρχαιολογικά ευρήματα στη συγκεκριμένη χάραξη, αποτέλεσμα της οποίας μεταξύ άλλων ήταν και το ζήτημα των αρχαιοτήτων του σταθμού Βενιζέλου (ευρήματα που αποτελούν τεράστιο πλούτο για την πόλη μας). Όμως και οι πομπώδεις εξαγγελίες για το τέλος του έργου εντός εξαετίας, όταν ο τότε υπουργός βάφτιζε τους μετροπόντικες “Κωστίκα” και “Γιωρίκα”, ενώ ήταν απολύτως σαφές ότι το έργο δεν μπορούσε να ολοκληρωθεί πριν από δέκα με δώδεκα χρόνια. Αρχίζοντας από όλα αυτά φτάνουμε στο σήμερα.
Στην αντιδικία του εργολάβου με τον κύριο του έργου στα διαιτητικά δικαστήρια, στη διεκδίκηση επιπλέον 560 εκατ. ευρώ, που εκτινάσσει τον προϋπολογισμό του έργου στα ύψη, στη διελκυστίνδα για την αποχώρηση ή μη και υπό ποιες προϋποθέσεις του αναδόχου. Όμως το έργο έχει παγώσει, τα εργοτάξια χαίνουν και η πόλη στενάζει. Από την ταλαιπωρία, τα λουκέτα αλλά και από την κοροϊδία. Το μόνο που μπορεί να γίνει από δω και πέρα είναι η νέα κυβέρνηση να αναλάβει την πολιτική πρωτοβουλία και να επιλύσει πολιτικά το πρόβλημα. Να αποφασίσει δηλαδή -και να το κάνει στην πράξη- ότι πράγματι το μετρό Θεσσαλονίκης αποτελεί προτεραιότητα. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Προκειμένου να πιέσουμε την κυβέρνηση, εμείς ως δήμος Θεσσαλονίκης, που δρούμε για το καλό της πόλης, του εμπορικού κόσμου της και των ανθρώπων της, θα θέσουμε όλα αυτά υπόψη των αρμόδιων υπουργών.
ΑΠ. ΤΖΙΤΖΙΚΩΣΤΑΣ Οι πέντε προϋποθέσεις που οδηγούν στη λύση
Το μετρό Θεσσαλονίκης, αντί σήμερα να είναι στις ράγες, βρίσκεται κυριολεκτικά στον αέρα. Το μοντέλο που επιλέχθηκε για την κατασκευή του έργου απέτυχε και τις επιπτώσεις αυτής της αποτυχίας τις βιώνουν καθημερινά οι κάτοικοι, οι επαγγελματίες και οι επιχειρήσεις στη Δελφών, στο Βαρδάρη και σε πολλές ακόμη περιοχές της Θεσσαλονίκης. Όλα όσα έχουν προηγηθεί και οδήγησαν στο σημερινό αδιέξοδο για το έργο και την πόλη, η περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας με επανειλημμένες παρεμβάσεις τα ανέδειξε έγκαιρα και στοιχειοθετημένα. Σήμερα άλλωστε οι παραλείψεις, οι ευθύνες και τα λάθη που αναδείξαμε αποτελούν αντικείμενο έρευνας στο πλαίσιο δικαστικής διερεύνησης για το μετρό Θεσσαλονίκης από τη δικαιοσύνη.
Ενόσω λοιπόν αναμένουμε τα αποτελέσματα της εισαγγελικής έρευνας, υπάρχουν συγκεκριμένα ζητήματα που έχω διατυπώσει και στα οποία η νέα ηγεσία του αρμόδιου υπουργείου πρέπει να δώσει άμεσα λύσεις, ώστε να προχωρήσει και να ολοκληρωθεί το έργο. Πρώτο ζήτημα είναι η διαμόρφωση ενός νέου, ρεαλιστικού και δεσμευτικού χρονοδιαγράμματος ολοκλήρωσης του έργου. Δεύτερον, πρέπει άμεσα να αρχίσει η απευθείας διαπραγμάτευση της “Αττικό Μετρό Α.Ε.” με την ανάδοχο κοινοπραξία για το σύνολο των τεχνικών, νομικών και οικονομικών ζητημάτων που είναι σε εκκρεμότητα. Τρίτον, απαιτείται η ανάληψη νομοθετικών πρωτοβουλιών, που κρίνονται αναγκαίες και απαραίτητες, για να ξεμπλοκάρει το έργο. Τέταρτον, καμία απόλυση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, πρέπει να διατηρηθούν όλες οι θέσεις εργασίας. Τέλος είναι επιτακτική ανάγκη και άμεση προτεραιότητα αυτό που από την πρώτη στιγμή έχω υποστηρίξει και σήμερα υιοθετείται από όλους τους φορείς της Θεσσαλονίκης, να μεταφερθεί επιτέλους η διοίκηση του έργου από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη και την “Εγνατία Οδό Α.Ε.” για τον καλύτερο συντονισμό και παρακολούθησή του. Αυτά τα πέντε ζητήματα αποτελούν τις ικανές και αναγκαίες συνθήκες, για να προχωρήσει και να ολοκληρωθεί το μετρό Θεσσαλονίκης
Δεν υπάρχουν σχόλια.