ΜΕΤΑ ΑΠΟ 46 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΦΥΓΕ Ο ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ ΗΜΕΡΑ 1Η ΤΟΥ ΜΙΟΥ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΕΣΤΗ ΑΝΣΤΑΣΙΔΗ
Αλέκος Παναγούλης μετά από 46 χρόνια από το θάνατο του ας θυμηθούμε μερικά απλά πράγματα.
Είχαμε βγει όλοι από τις φυλακές πολιτικοί κρατούμενοι το καθεστώς έφυγε πριν 2 χρόνια και την πρωτομαγιά του 1976 παρέα με τον Νώντα τον Όχονο που ήμασταν μαζί τις φυλακές της Αίγινας και του Επταπυργίου θελήσαμε να κάνουμε πρωτομαγιά στην περιοχή του Λουδία στο Πλατύ Ημαθίας με αρκετούς φίλους και συγγενείς.
Γύρω στις 10:00 το πρωί κουβεντιάζαμε και ετοιμάζομαι για τα φαγητά και ξαφνικά μας ήρθε η μεγάλη είδηση ο Αλέκος Παναγούλης (δολοφονήθηκε) παγώσαμε όλοι δεν το περιμέναμε μας είπαν αργότερα τροχαίου και ξαφνικά όλα άλλαξαν.
Παρατήσαμε την Πρωτομαγιά και τους φίλους και μαζί με τον Νώντα φύγαμε για την Αθήνα εκεί συναντήσαμε και άλλους φίλους από τις φυλακές που ήτανε όλοι παγωμένοι για να μην πω πολλά λόγια όλοι λέγαμε γιατί ποιος την έκανε τη δουλειά
Ο Παπανδρέου Ανδρέας ανέθεσε την υπόθεση σε δικηγόρους της παράταξής του ΠΑΣΟΚ με πρώτο τον Λευτέρη τον Βερυβάκη και άλλους δικηγόρους να βρεθεί η αλήθεια αλλά ποτέ δεν βρέθηκε.
Τον Αλέκο Παναγούλη τον συνοδεύσουμε από τη Μητρόπολη κρατώντας το φέρετρο του μέχρι τα νεκροταφεία των Αθηνών φωνάζοντας κατά της χούντας και της δεξιά που σκότωσαν τον Παναγούλη και λίγο-πολύ ονομάζανε τον Αβέρωφ.
Αυτά έγιναν το 1976 πρωτομαγιά με έναν άνθρωπο που γνωρίσαμε μέσα στις φυλακές που πολλές φορές ακούγαμε ότι θα εκτελεστεί και όλοι φωνάζαμε και τραγουδούσανε πότε θα κάνει ξαστεριά το τραγούδι της λευτεριάς.
Αυτά τα λίγα θέλω να το αφιερώσω σήμερα στον Αλέκο Παναγούλη και να πω ευχαριστώ στον Στάθη Παναγούλη που είναι φίλος και κάλεσε τον κόσμο για το μνημόσυνο στο μνήμα του Αλέκου στην Αθήνα.
Στάθη νοερά είμαστε κοντά σου και ένα λουλούδι από εμάς στον τάφο του Αλέκου Παναγούλη.
Ανέστης Αναστασιάδης-Νώντας Όχονος