Το ψηφοδέλτιο Σχεδίου Β και Δικτύου Σοσιαλιστών που ανακοινώθηκε χθες βεβαίως πέρασε στα ψιλά των καθεστωτικών ΜΜΕ. Λογικό, καθώς εδώ και καιρό είναι προφανές ότι όποια πολιτική δύναμη αμφισβητεί τα ιερά και τα όσια του «συστήματος», όπως για παράδειγμα την Ευρωζώνη αποκλείεται από τα ΜΜΕ.
Άλλωστε, η επικαιρότητα ενόψει εκλογών είναι ήδη «πλούσια»: από το Στ. Θεοδωράκη των βιογραφικών που παίρνει ό,τι πιο ρηχό και ουσιαστικά παλαιοκομματικό μας προσέφεραν τα δύο παλιά μεγάλα κόμματα στην ύστερη φάση τους και το αναδεικνύει- κρυπτόμενος ο ίδιος- σε νέα ύψη ανοησίας και ποδηγέτησης της πολιτικής ζωής, έως την επικίνδυνη και πρωτοφανώς ανεύθυνη αντιπαράθεση ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ γύρω από τη μειονότητα, με την πρώτη να ανακαλύπτει πράκτορες του Ερντογάν και το δεύτερο να επιτρέπει δηλώσεις για μια δήθεν ενιαία, τουρκική, μουσουλμανική μειονότητα στη Δ. Θράκη.
Ο συνδυασμός παλαιοκομματισμού με νέο περιτύλιγμα και επικίνδυνης ρηχότητας εκφράζεται σε όλα τα επίπεδα της πολιτικής αντιπαράθεσης, και κορυφώνεται σε δύο βασικές αναλήθειες: η πρώτη είναι το καθαρό ψέμα της ΝΔ περί δήθεν τέλους της κρίσης και των μνημονίων. Από τα δημοσιονομικά και αναπτυξιακά μεγέθη, έως τη δημογραφική και κοινωνική κρίση καθίσταται προφανές ότι η κρίση όχι μόνο είναι εδώ αλλά ότι παίρνει τη μορφή μιας βαθιάς και μακρόχρονης, διαλυτικής παρακμής.
Η δεύτερη αναλήθεια προέρχεται από το ΣΥΡΙΖΑ: οι εξαγγελίες για αναίρεση των μνημονίων με διατήρηση των δανειακών συμβάσεων και η θέση της ευρωζώνης ως ορίου της πολιτικής του αφαιρούν από το ΣΥΡΙΖΑ τη δυνατότητα αλλαγής της ουσίας της ασκουμένης μνημονιακής πολιτικής.
Οι δύο αναλήθειες οδηγούν σε συγκρούσεις ιδεολογικά και πολιτικά ρηχές, σε επικοινωνιακούς εξυπνακισμούς, που βρίσκονται σε πλήρη αναντιστοιχία με τη λαϊκή ανάγκη να φύγει από η χώρα την παρακμή στην οποία βυθίζεται.
Η εκλογική συνεργασία Σχεδίου Β και Δικτύου Σοσιαλιστών είναι πρώτον μια προσπάθεια να επανέλθει η πολιτική συζήτηση- και αντιπαράθεση- στην ουσία. Από τη μια οι δυνάμεις που εμμένουν στην προώθηση των βίαιων αναδιαρθρώσεων της μαζικής φτωχοποίησης, της ενδημικής ανεργίας, της νεοαποικιακής εξάρτησης και της υποτίμησης όλων των αξιών.
Από την άλλη όλοι οι δυνάμεις που είναι αποφασισμένες να εκπονήσουμε και να υλοποιήσουμε ως λαός σχέδιο ανασυγκρότησης που εμείς θα επιλέξουμε. Οι δυνάμεις οι οποίες επιδιώκουν την απελευθέρωση από την εξάρτηση και την οικοδόμηση μιας Ελλάδας ριζικά διαφορετικής από αυτήν που οδήγησε- και οδηγήθηκε- στην κρίση και που σε αυτό το πλαίσιο είναι έτοιμες να προχωρήσουν σε κάθε ρήξη, ακόμα και με τα καθεστωτικά «ιερά και όσια», ένα εκ των οποίων είναι και η Ευρωζώνη.
Αυτή η ουσιαστική σύγκρουση εμπεριέχει στοιχεία στρατηγικής διαφοροποίησης και τελικά θα αναδειχθεί ως πρωτεύουσα αντίθεση, όσο και αν προσπαθήσουν τα ΜΜΕ να την περιορίσουν.
Δεύτερο στοιχείο αυτού του ψηφοδελτίου είναι ότι μέσα από τις θέσεις του συμβάλλει στο να σταλεί το μήνυμα ότι ο λαός δε δέχεται ούτε μία μέρα ακόμα την εξακολούθηση της παρούσας πολιτικής και ότι είναι έτοιμος να προχωρήσει σε όλες τις αναγκαίες ρήξεις.
Ακόμα και για όσους δεν είναι πεισμένοι ότι έξοδος από την ευρωζώνη συνιστά αναγκαία ή ευκταία επιλογή, η υπερψήφιση ενός ψηφοδελτίου με ριζοσπαστισμό γειωμένο στην πραγματικότητα και με σχέδιο για ρήξεις αποτελεί μέσο έκφρασης της πλήρους απόρριψης των μνημονιακών πολιτικών.
Το τρίτο στοιχείο έγκειται στη συνύπαρξη, όχι με όρους προσχώρησης ή αφομοίωσης από οποιαδήποτε πλευρά, ανθρώπων προερχομένων από δύο διαφορετικά ιστορικά ρεύματα πάνω σε προγραμματική βάση.
Υπό αυτήν την έννοια αποτελεί αφενός έκφραση της κοινωνικής ωρίμανσης που ξεπερνά στεγανά του παρελθόντος. Αφετέρου στοιχείο του βάθους της μεγάλης αριστερής, δημοκρατικής παράταξης η οποία καλείται από τα πράγματα να συγκροτηθεί εκ νέου σε ηγεμονική βάση και με μαζικά, μαχητικά χαρακτηριστικά.
Για τους τρεις αυτούς λόγους, το ψηφοδέλτιο Σχεδίου Β και Δικτύου Σοσιαλιστών απαντά στο ερώτημα που καλοπροαίρετα θα έθετε κανείς- δεν πρέπει να ενωθεί όλη η αριστερά για να φύγει η συγκυβέρνηση- ως εξής: για να φύγει όχι απλά η συγκυβέρνηση αλλά η συγκυβέρνηση και η ουσία της πολιτικής που ασκεί θέλουμε σχέδιο και απόφαση για ρήξεις με το πλαίσιο που οδήγησε και στη συγκυβέρνηση και στα μνημόνια.
Θα θέλαμε να είναι ο ΣΥΡΙΖΑ αυτός που θα μπορούσε να εκφράσει την εν λόγω αναγκαιότητα. Αλλά δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ- πια. Γι’ αυτό και επειδή η παράταξη έχει βάθος και ικανότητα να χτίζει τα αναγκαία μέσα εξόδου από την παρακμή, συνθέσαμε το ψηφοδέλτιο Σχεδίου Β και Δικτύου Σοσιαλιστών.