Η Χώρα δεν αντέχει περαιτέρω παράταση της αβεβαιότητας, μεγαλύτερη απώλεια χρόνου και διαπραγματευτικής ισχύος. Είναι τραγικό ο κ. Τσίπρας να πανηγυρίζει επειδή θα καταβληθούν μισθοί και συντάξεις! Προφανώς ξέρει ότι αυτό γίνεται οριακά και εκδηλώνει την ανακούφιση του. Αυτό όμως δεν συνιστά πολιτική, αλλά πανικόβλητη ανευθυνότητα που το παίζει ψύχραιμη .

Η κυβέρνηση ελπίζουμε να κατανοεί ότι το ζήτημα δεν είναι η μετακύλιση της ευθύνης τυχόν αδιεξόδου στους «θεσμούς», αλλά η αποτροπή ενός αδιεξόδου που θα στρεφόταν πρωτίστως κατά της Ελλάδας, ανεξάρτητα από τις παράπλευρες απώλειες των εταίρων μας.

Ακόμη και  σήμερα η κυβέρνηση αναφέρεται σε «μακροπρόθεσμη λύση με ελάφρυνση του χρέους και αναπτυξιακό πακέτο». Δηλαδή σε μνημόνιο 3, χωρίς να μπαίνει στον κόπο να ενημερώσει κανένα  για τη διάρκεια, τη χρηματοδότηση, το μακροοικονομικό πλαίσιο και τους όρους.

Όλες οι διοχετευόμενες «πληροφορίες» αναφέρονται μόνο στα δημοσιονομικά  μέτρα του 2015 και τις παρεμβάσεις στο ασφαλιστικό, λες και αυτά συνθέτουν την απάντηση στο πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας μετά τη βλάβη που προκλήθηκε τους τέσσερις τελευταίους μήνες.

Ο κ. Τσίπρας ας θυμάται  τουλάχιστον δυο πράγματα:

Πρώτον, πως ελάφρυνση στο χρέος σημαίνει εξειδίκευση και εφαρμογή των δεσμεύσεων του Eurogroup του 2012 για πρόσθετες παραμετρικές αλλαγές ως παρακολούθημα του PSI, δηλαδή του κουρέματος και της αναδιάρθρωσης του 2012. Η περαιτέρω ελάφρυνση θα είναι άλλωστε  σε όρους καθαρής παρούσας αξίας. Σε όρους καθαρής παρούσας αξίας, το PSI του 2012 μείωσε το χρέος κατά σχεδόν 180 δις ή  90 % του σημερινού ΑΕΠ. Όταν ο κ. Τσίπρας προσκομίσει περαιτέρω μείωση ενός ευρώ, θα γίνει δεκτή και η έμπρακτη συγνώμη του για τις χυδαιότητες και τα ψέμματα που έχει πει γύρω από το θέμα αυτό. Εκεί που έφτυνε θα γλύφει, αν θέλει – όπως πρέπει – ελάφρυνση του χρέους και όχι γραφικότητες τύπου επιτροπών Κωνσταντοπούλου.

Δεύτερον, πως η μείωση του στόχου του πρωτογενούς πλεονάσματος είναι αναγκαία, αλλά αποκτά ολοκληρωμένο  νόημα μόνο σε συνδυασμό με ένα νέο μεσοπρόθεσμο μακροοικονομικό πλαίσιο που επαναφέρει την χώρα στην κανονικότητα μετά την βλάβη που προκάλεσαν οι τραγικοί χειρισμοί των τελευταίων τεσσάρων μηνών.